Travel Diary: Lone Pine & Death Valley Revisit

Trip Date: March-April 2026

วันสัญจร: มีนาคม-เมษายน 2569

Our first trip to Death Valley was back in May of 2012, when we were still living in LA. It was the very first time we ventured out into a desert. 🙄 Not just any desert, mind you, but the one that broke the highest temperature ever recorded anywhere on earth at 134°F back in 1913. 😳

ครั้งแรกที่ไป Death Valley นี่คือเมื่อเดือนพฤษภา ปี 2012 ตอนนั้นยังอยู่กันที่แอลเอ จริงๆคือเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ไปเที่ยวทะเลทราย 🙄 แล้วไม่ใช่ว่าทะเลทรายธรรมดานะ แต่เป็นทะเลทรายที่ทำลายสถิติอุณหภูมิสูงสุดเท่าที่เคยเก็บข้อมูลมาด้วยตัวเลข 134 องศาฟาเรนไฮต์เมื่อปีค.ศ.1913 😳

In April 2012, just one month before our visit, Death Valley broke the record again with 113°F – the highest temperature ever documented in North America during the month of April. 🤯 And guess what? Of course, we had to attempt a Death Valley hike on a very hot summer day at 11 am, with one small bottle of water among the two of us! 🙄 Needless to say, we didn’t make it. 😓 We had to turn around and head back to the car half way through said hike.

ต่อมาเมื่อเดือนเมษายนปี 2012 คือประมาณเดือนนึงก่อนที่เราจะไปกัน Death Valley ทำลายสถิติโลกอีกครั้ง คราวนี้ด้วยอุณหภูมิ 113 องศาฟาเรนไฮต์ ซึ่งเป็นระดับสูงสุดเท่าที่เคยมีมาในเดือนเมษายนทั้งทวีปอเมริกาเหนือ 🤯 ไอ้เราก็บ้าจี้ อุตส่าห์จะต้องไปเดินป่ากันกลางทะเลทรายช่วงหน้าร้อนตอน 11 โมงเช้า โดยที่มีน้ำขวดเล็กๆติดตัวไปขวดเดียว แบ่งกันกินสองคน 🙄 สรุปว่าเดินไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องยกเลิกความตั้งใจ 😓 ถอยหลังเดินกลับรถทั้งๆที่ไปได้ยังไม่ถึงครึ่งทาง

Fast forward 14 years later, when a Vegas trip was being planned with dear friends, we suggested a revisit detour to Death valley, with the main purpose to go back and finish the hike we never finished back then. Our friends graciously agreed to the plan, and off we went on the renewed adventure! 🥰

14 ปีให้หลัง ตอนกำลังวางแผนไปเวกัสกะเพื่อนผองที่ไม่เคยไป Death valley มาก่อน เลยได้เสนอไอเดียว่าเราน่าจะแวะไปเพื่อไปเดินเส้นที่เดินไม่สำเร็จเมื่อคราวก่อนกัน เพื่อนก็ดีเหลือหลายยอมตกลงตามใจ สุดท้ายเลยได้มาเป็นจุดแวะของทริปนี้ 🥰

We started driving west from Las Vegas, passing through all kinds of beautiful terrain… 😍

วิวสวยๆระหว่างทางตอนขับรถมาจากเวกัส 😍

Stopping by to take in the breathtaking view at Zabriskie Point during our first pass through Death Valley. 😌

ไปแวะถ่ายรูปกันที่ Zabriskie Point ตอนขับผ่าน Death Valley รอบแรก 😌

Unplanned stop at a pink salt mine at Sulfate DWP near Lone Pine, thanks to the keen eye of our dear friend Neha. 😍

จุดแวะที่ไม่ได้ตั้งใจอันนี้ ต้องยกความดีความชอบให้คุณ Neha ที่อุตส่าห์ตาดีไปเห็นทะเลสาบสีชมพูตรงข้างทางตอนเกือบจะถึงเมือง Lone Pine แล้วบอกโชเฟอร์ให้เลี้ยวเข้าไปดู ปรากฎว่าเป็นนาเกลือของ Sulfate DWP 😍

We decided to have our first home base in Lone Pine, a little town to the west of Death Valley on the California side, because Neha happened to find a very cool home on airBnB. Ultimately, we decided to go with a different home at a much cheaper price tag, but equally beautiful surroundings! 😉

สองคืนแรกเราไปพักกันที่เมืองเล็กๆที่มีชื่อว่า Lone Pine ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของ Death Valley ในอาณาเขตรัฐแคลิฟอร์เนีย เรื่องของเรื่องคือคุณ Neha แกไปเจอบ้านพักสวยหรูใน airBnB แต่ดูราคาแล้วถูกเพื่อนวีโต้ สุดท้ายเลยไปได้อีกหลัง ซึ่งถูกกว่าเกือบครึ่ง แต่วิวสวยไม่แพ้กัน 😉

We arrived at the most perfect time when the wildflowers were in peak bloom! 🥳

ไปถึงพอดีเจอดอกไม้ป่ากำลังบานสะพรั่งเต็มทุ่งหลังบ้าน 🥳

Night time shots were phenomenal, with the bright starry sky, from our own backyard! 😍

วิวตอนกลางคืนจากหลังบ้าน ท่ามกลางหมู่ดาวเต็มท้องฟ้า สวยงามไปอีกแบบ 😍

Early sunrise shots were equally sublime. 😌

ตื่นเช้ามาชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นจากระเบียงหน้าบ้าน 😌

Manzanar Japanese Internment Camp, where Japanese Americans were kept during World War II – a very somber sight to wander through… 🥺

Manzanar Japanese Internment Camp เป็นค่ายกักกันที่เค้าเอาคนอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นมากักตัวไว้ตอนสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เดินดูแล้วชวนหดหู่มาก 🥺

More wildflowers spotted along the way 😍

แวะชมดอกไม้ป่าตามรายทาง 😍

Dramatic views of the snow-covered Sierra Nevada 🥰

วิวเทือกเขา Sierra Nevada ที่มีหิมะปกคลุมบนยอด 🥰

The beautiful rock formations and colorful vegetation of Alabama Hills 😇

เนินเขาหินรูปทรงแปลกตา และพืชพรรณหลากสีที่ Alabama Hills 😇

Short hike at Arch Loop Trail at sunset time 🤩

ตกเย็นเราไปเดินขึ้นเขารอชมวิวพระอาทิตย์ตกกันที่เส้น Arch Loop 🤩

Nightmare Rock 😳

หินหน้าตาน่ากลัวที่เค้าตั้งชื่อไว้ว่า Nightmare Rock 😳

What a beautiful location for a forever resting place – Mt. Whitney Cemetery 😇

สุสาน Mt. Whitney Cemetery ที่นี่ทำเลริมเขาดูสุขสงบดีงามเหมาะแก่การพักผ่อน 😇

Leaving Lone Pine, we drove from California back into Nevada, and made a stop at Mesquite Flats Sand Dunes.

เสร็จจากเมือง Lone Pine เราตีรถกลับจากรัฐแคลิฟอร์เนียเข้าไปที่รัฐเนวาดา ไปแวะที่เนินทราย Mesquite Flats

A creepy pit stop at Goldwell Open Air Museum – some cool pieces but not really that much to see… 😆

ที่พิพิธภัณฑ์ Goldwell Open Air มีผลงานประติมากรรมแปลกๆให้ดูอยู่แค่ไม่กี่ชิ้น 😆

We arrived at our next home for the next couple of days in the little town called Beatty. We found a cool bar where the bartender started talking Thai to me once he heard where I was from! 🤯 Apart from a couple places to grab decent food, there was really not much else around… 😅 but it served as a good home base for Death Valley as it was only half an hour drive to the north entrance of the park.

จากนั้นเราไปถึงที่พักแห่งต่อไปที่เราไปอยู่กันอีกสองคืน คราวนี้ที่เมือง Beatty ซึ่งเลือกมาก็เพราะทำเลดีเยี่ยม อยู่ห่างจาก Death Valley ไปแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆ มีร้านรวงอยู่แค่ไม่กี่แห่ง ส่วนร้านอาหารมีเปิดให้บริการอยู่สองสามร้าน พอกินได้หายหิว 😅 เดินไปเดินมาเห็นไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ เลยแวะเข้าไปในบาร์ซึ่งมีเปิดอยู่แห่งเดียวที่นี่ดู ไปเจอคุณบาร์เทนเดอร์ฝรั่งช่างคุย พอได้ยินว่าอิฉันเป็นคนไทยเท่านั้นแหละ พี่แกเปลี่ยนมาคุยด้วยเป็นภาษาไทยเฉยเลย 🤯 ปรากฎว่าแกเคยไปอยู่เมืองไทยมาหลายปี

The next morning, we woke up early to see sunrise at Badwater Salt Flats, which turned out to be quite a bust. 😅 But it was cool to see all these little creatures petrified in the crusty mineral surface! 😧

เช้าวันรุ่งขึ้น เราเลือกไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันที่ทะเลเกลือ Badwater Salt Flats สรุปว่าไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ 😅 แต่ได้ไปเดินชมวิวน่าแปลกตาบนที่ราบกว้างขวางนี้แทน ดอกเกลือตอนก้มลงไปดูใกล้ๆค่อยเห็นว่าเป็นผลึกสวยงามแปลกตา ส่วนเศษชิ้นส่วนเล็กน้อยที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณซึ่งตอนแรกคิดว่าเป็นสิ่งสกปรกทั่วไป แต่ปรากฎว่าจริงๆแล้วเป็นซากแมลงนานับชนิดฝังอยู่บนพื้นผิวเกลือ 😧

And then we got to the highlight of this leg of the trip – our 2nd attempt to finish the hike to Red Cathedral at Golden Canyon Trail! Spoiler alert – we did make it this time! 😉

และแล้วก็มาถึงไฮไลต์ของทริปนี้ ซึ่งก็คือการกลับไปเดินป่ากลางทะเลทรายที่เส้น Golden Canyon ซึ่งนำเราไปที่ Red Cathedral หรือวิหารแดง ขอบอกว่าคราวนี้ไปถึงโดยสวัสดิภาพจ้า 😉

Artist Palette was our last stop at Death Valley 🤩 – it was quite a steep climb at 11 am in the brutal sun, but I was determined to get a few shots from the hilltop. 😝

จุดแวะสุดท้ายในอาณาบริเวณ Death Valley คือ Artist Palette ภูเขาหินสีหวานแหววสมชื่อที่เค้าตั้งไว้ 🤩 ตอนที่ไปถึงคือ 11 โมงเช้า แสงแดดกำลังแผดเผาเต็มที่ แต่ก็ยังอุตส่าห์กัดฟันปีนขึ้นไปเก็บรูปสวยๆที่บนยอดมาจนได้ 😝

Before driving back to Vegas, we made a pit stop at Torrance Ranch Preserve, a very tiny spot just outside of Beatty. We did clock a couple of cool critters, and these lovely blooms! 😍

ก่อนขับรถขับไปเวกัส เราไปแวะเดินเล่นกันที่ Torrance Ranch Preserve ซึ่งอยู่ห่างจากที่พักในเมือง Beatty ไปนิดเดียว ก็เป็นทางสั้นๆ ไม่มีอะไรให้ชมมากมาย แต่ก็ยังตาดีไปเจอสัตว์เลื้อยคลานลายสวยสองตัวนี้ที่ข้างทาง รวมทั้งดอกไม้ป่าสีขาวช่อสวยคู่นี้ 😍

All in all, I call this trip a success. 😉 We got to spend precious time with old friends among gorgeous West Coast sceneries and we got to finish a hike we started over a decade ago! Although, I was quite bummed we did not get to see any wild burros that were supposed to be roaming freely in this area. ☹️ According to our friendly Beatty bartender, they were rounded up and shipped off to Salt Lake City some years back. 😐 But at least they kept the signs though! 😆

สรุปว่าทริปนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี 😉 ได้ไปพักผ่อนหย่อนใจชมวิวสวยๆกับเพื่อนฝูง แถมยังได้กลับไปเดินป่าที่เริ่มไว้เมื่อสิบกว่าปีก่อนจนจบเส้นทาง เสียดายอยู่อย่างเดียวไว้ไม่ได้เห็นลาป่าที่เค้าว่ามีมาเดินให้เห็นอยู่ทั่วไปแถบนี้ ☹️ จากที่ฟังคุณบาร์เทนเดอร์ในเมือง Beatty เล่ามาก็คือว่าทางการเค้ามาต้อนจับเอาไปปล่อยที่เมือง Salt Lake City ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน 😐 แต่ยังดีว่าเค้าไม่ได้เก็บป้ายเตือนให้ขับรถระวังลาไปด้วย 😆

Mushroom Euphoria

Mushroom heaven is real – I was just in one this weekend! 😇

สวรรค์ของคนรักเห็ดมีอยู่จริง เราเพิ่งไปเจอมาสุดสัปดาห์นี้เอง 😇

After almost two years of little to no rain, we finally got a good round of torrential storms this past week. Naturally, it was time to go out and explore the woods to check on our mycelium population in the area… 🧐

หลังจากวิกฤตการณ์ภัยแล้งยืดเยื้อมาเกือบสองปีเต็มๆ ในที่สุดอาทิตย์ที่แล้วเราเพิ่งได้พายุมาโหมกระหน่ำกันจนชุ่มฉ่ำไปทั่วท้องที่ จึงได้ฤกษ์ออกไปสำรวจประชากรเห็ดในอาณาบริเวณใกล้เคียงกันเสียที หลังจากที่หดหายไปนานเนิ่น 🧐

Starting with the wooded area closer to home, I found mostly the generic not-so-exciting kinds at first… But this raspberry slime mold did look promising! 😉

เริ่มด้วยป่าไม้ใกล้บ้านกันก่อน ตอนแรกไปเจอแต่เห็ดพื้นๆ ไม่ค่อยน่าตื่นเต้นซักเท่าไหร่ แต่พอไปเจอราเมือกราสเบอร์รีกอนี้เข้าเลยใจชื้นขึ้นมาหน่อย 😉

My second pass in the same area, after a lot more rain, yielded a few more interesting varieties, including this very pretty bright yellow jelly fungus! 😎

หลังจากฝนมาอีกระลอก เราออกไปสำรวจกันอีกรอบ คราวนี้ค่อยเจอเห็ดแปลกตาขึ้นมาหน่อย ไฮไลต์เป็นเห็ดวุ้นสีทองกลุ่มนี้ที่ขอนไม้ผุๆระหว่างทางกลับบ้าน

We even have these flowerpot parasols popping up on our balcony! 😳

ขนาดกระถางต้นไม้ที่บ้านยังมีเห็ดโผล่มาทักทายด้วย 😳

At Lake Johnson yesterday, the forest floor was bubbling with mushrooms of all colors, shapes, and sizes! 😍 There was this huge patch right underneath the picnic table right at the club house! 🤯

เมื่อวานนี้เราไปเดินป่าหาเห็ดกันที่ Lake Johnson เห็ดหลากสีหลายขนาดแย่งกันผุดขึ้นมาให้เห็นเต็มผืนป่า 😍 ขนาดโต๊ะปิคนิคตรงใกล้ที่จอดรถยังมีเห็ดกลุ่มใหญ่ขึ้นเต็มใต้โต๊ะ 🤯

The biggest finds of the day were these beautiful chanterelles, cauliflowers, golden reishis, and the very photogenic violet collybias – my first time spotting them! 🤩

สุดยอดของวันคงต้องยกให้เห็ดมันปู เห็ดดอกกะหล่ำ เห็ดหลินจือกอโต และเห็ดโคนขาสีม่วงช่อสวยช่อนี้ที่เพิ่งจะเจอเป็นครั้งแรก 🤩

I went back out for another lapse around the house today and I am happy to see that the mushroom scene is still going strong. 🥰 I just hope the rain keeps coming! 😉

วันนี้กลับไปเดินแถวบ้านอีกรอบ ดีใจที่เห็นว่าประชากรเห็ดยังมีมาเรื่อยๆไม่ขาดสาย 🥰 หวังว่าฝนจะตกกันต่อไปไม่หยุดยั้ง 😉

Travel Diary: Sunrise at Valley of Fire

Trip Date: March 2026

วันสัญจร: มีนาคม 2569

During our Vegas trip, we woke up super early one Saturday morning and drove out to Valley of Fire State Park to catch the sunrise. We arrived at the park entrance just as the sun began to rise – talk about perfect timing! 😉

ตอนอยู่ที่เวกัส เช้าวันเสาร์เราอุตส่าห์แหกขี้ตาตื่นกันตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่เพื่อไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ Valley of Fire State Park กะเวลาไปถึงประตูทางเข้าได้เวลาเหมาะเจาะกับพระอาทิตย์ที่เพิ่งจะโผล่พ้นเทือกเขามาให้เห็นอยู่รำไรพอดิบพอดี 😉

Knowing the intense heat would arrive later in the day, we decided that setting out on a hike had to take priority as our first order of business. We headed right to the trailhead for Fire Wave Trail at the north end of the park as soon as we got there.

เพราะดูลาดเลามาอย่างดีแล้วว่าถ้ารอจนสาย แสงแดดจะร้อนแรงแผดเผาจนเดินกันไม่ไหว เลยตั้งใจตรงดิ่งไปเดินป่ากันก่อนเป็นอันดับแรก เราไปเริ่มออกเดินกันที่เส้น Fire Wave ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอุทยานแห่งชาติแห่งนี้

I couldn’t get over just how beautiful it was. The morning light casted a lovely glow to the fiery canyon. 😍 A few other people had the same idea and we did pass them on our way, but we mostly got the entire place to ourselves.

วิวที่นี่สวยเกินคำบรรยาย ยิ่งเจอแสงแดดอ่อนๆยามเช้าทอดไปบนหินสีส้มเข้มตัดกับท้องฟ้าที่มีแสงตะวันค่อยๆโผล่พ้นปุยเมฆ ยิ่งเพิ่มระดับความงามแบบหาที่ไหนไม่ได้ 😍 มาเช้าๆอย่างนี้ยังไม่ค่อยมีคน เลยได้ถ่ายรูปกันสบายตามอัธยาศัย ไม่ต้องคอยหาทำเลแต่อย่างใด

By the time we saw the sign telling us that we had reached the end of Fire Wave Trail, the sun was fully up.

กว่าเราจะเดินไปถึงป้ายบอกจุดสุดทางของเส้น Fire Wave พระอาทิตย์ก็ขึ้นมาจนสูงเต็มที่แล้ว

Shortly after, we were walking along the winding pathway that took us through the lovely Pink Canyon.

จากนั้นเราเดินต่อไปตามทางคดเคี้ยวที่นำเราลัดเลาะไปสู่ Pink Canyon

We spent a few minutes enjoying views of the pastel rock hues before turning around and heading back as the heat started to keep rising.

เดินไปจนสุดจะไปเจอแผ่นหินสีพาสเทล เราเดินเตร็ดเตร่ถ่ายรูปกันซักพักถึงได้กลับหลังหันเดินย้อนกลับตามทางเส้นเดิม เพราะแดดเริ่มจะร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

I spotted this narrow crevice on the rock wall on our way back and decided to go in and investigate… That was when I caught sight of our first wildlife encounter of the trip! 😉

ระหว่างทางเหลือบไปเจอซอกหินแคบๆ เลยถือโอกาสมุดเข้าไปสำรวจเสียหน่อย ถึงได้ไปเจอเจ้าคางคกทะเลทรายตัวนี้เข้าพอดี 😉

The sun was already out in full force by the time we made it back to the car, and it wasn’t even 9 am yet! 😅

กว่าจะเดินกลับมาถึงที่รถแดดก็แผดแสงแรงฤทธิ์แบบเต็มกำลัง ทั้งๆที่ยังไม่ 9 โมงเช้าดี 😅

On the way out, we came across several herds of bighorn sheep along the way. They all seemed to have clocked us long before we noticed them, by the way… 😅

ตอนขับรถออกมาตามทางมีแกะเขาใหญ่คอยเล็มหญ้าอยู่เป็นฝูงๆ ยังไม่ทันเล็งกล้องก็เห็นว่าพี่แกะทั้งหลายเล็งเราไว้ก่อนแล้ว 😅

We made a few more stops to photograph Arch Rock, King Kong Rock, and the vibrant and fascinating rock formations at Flintstone City. 😍

แวะถ่ายรูปที่ Arch Rock, King Kong Rock และ Flintstone City 😍

I ran out of energy by the time we started on our way back to the city. 😣

กว่าจะได้เวลากลับก็หมดแรงพอดี 😣

Long line of cars trying to get in the park as we were heading out, around 10:30 am. 😓

ตอนขากลับขับรถออกมาเจอรถเข้าแถวเรียงรายอยู่ตรงทางเข้า ทั้งๆที่ยังสายๆอยู่แค่สิบโมงครึ่งเท่านั้น 😓

Sunday Hike: Horseshoe Farm Nature Preserve

We managed to find yet another new-to-us hike nearby this past Sunday! 🥳 Horseshoe Farm Nature Preserve sits right in the nook of Neuse River in northeast Raleigh. There were ample spaces for parking and a big bonus for restroom facilities at the trailhead.

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเราอุตส่าห์ไปเจอสถานที่เดินป่าแห่งใหม่ไม่ไกลจากบ้าน 🥳 ชื่อว่า Horseshoe Farm Nature Preserve ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ Neuse River บริเวณตอนเหนือของเมือง Raleigh ที่นี่มีลานจอดรถกว้างขวาง แถมมีห้องน้ำบริการออย่างเพียบพร้อม

After a short dirt path from the parking lot, a paved walkway led us past a cute little farmhouse, along the picket fence with an old barn right beyond, to the start of Meadow Loop Trail. An alternate Riverwalk Trail cuts into the woods, taking us closer to Neuse River, before dumping us back into the meadow to continue on the main trail.

จากลานจอดรถมีทางลูกรังนำไปยังทางปูด้วยอิฐที่ทอดยาวไปถึงบ้านไร่สีแดงหลังกะทัดรัด ถัดออกไปเป็นโรงนาเก่าๆ ที่ตั้งอยู่นอกบริเวณรั้ว ไปอีกหน่อยจะเห็นป้ายบอกจุดเริ่มต้นเส้นทางวงแหวน Meadow Loop หรืออีกเส้นคือ Riverwalk เราเลือกไปอันหลังที่พาเราเข้าป่าไปเดินเลียบริมแม่น้ำ แต่เดินไปไม่ไกลทางก็วกกลับมาเจอกับเส้นหลักที่ Meadow Loop ตามเดิม

The Riverwalk Trail has red blazes throughout, but the Meadow Loop does not, since it clearly was just a loop around the perimeter of a big meadow. 😆 We did appreciate the fact that no bikes were allowed on this particular trail. 😉

บนเส้น Riverwalk มีหมุดปักบอกทางสีแดงคอยนำทาง แต่เส้น Meadow Loop ไม่มี เค้าคงเห็นว่าไม่จำเป็น เพราะมองไปก็เห็นอยู่ว่าเป็นทางเดินรอบทุ่งหญ้าโล่งๆ เดินยังไงก็ไม่มีหลงแน่ๆ 😆 แต่เส้นข้างในดีที่ห้ามปั่นจักรยาน เลยเดินได้อย่างสบายใจไม่ต้องคอยระวัง 😉

Some pretty wildflowers along the trails…as well as wild berries 😍

ตามทางมีดอกไม้ป่าและลูกเบอร์รี่ป่าให้เห็นอยู่ประปราย 😍

Since this was a fairly short trail, we extended it for extra mileage by venturing over onto the Neuse River Greenway. The paved connector trail starts from behind the restrooms, leading us across a wooden bridge that crosses over Highway 401 and merges right onto the greenway.

เดินครบรอบวงแหวนแล้วยังไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ เลยไปเดินต่อที่เส้น Neuse River Greenway ซึ่งมีทางเดินเชื่อมไปถึงจากอีกด้านของลานจอดรถที่อยู่ติดกับห้องน้ำ เป็นทางลาดยางที่พาเราเดินขึ้นสะพานไม้ข้ามไฮเวย์เส้น 401 และตัดไปเจอเส้นทางสันทนาการที่ว่า

Big score on naturally dried wood ear mushrooms. 🤩 This signaled to us that it was time to turn around and head back to the car – mission accomplished! 😆

เดินไปไม่เท่าไหร่ดันตาดีไปเจอเห็ดหูหนูกอใหญ่อยู่บนขอนไม้ข้างทาง 🤩 สรุปว่าเลยจำเป็นต้องแวะเก็บ 😆 คุณสามีบอกว่าได้เห็ดแล้วถือได้ว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์ เลยได้ฤกษ์เดินย้อนกลับไปที่รถ

We clocked in at 3.19 miles, which took us about an hour and a half in total. Hopefully the weather stays cool enough 🤞 for a few more hikes before the summer heat forces us to stay indoor! 🥺

วันนั้นเดินกันไป 3.19 ไมล์ หรือประมาณ 5 กิโลนิดๆ ใช้เวลารวมแล้วประมาณชั่วโมงครึ่งได้ หวังว่าอากาศจะคงเย็นสบายให้ไปเดินป่าได้อีกซักสองสามรอบ 🤞 ก่อนที่จะร้อนตับแตกต้องอุดอู้อยู่แต่ในบ้าน 🥺

Saturday Hike: Wake Forest Reservoir

Two weeks ago, we ventured out north to a new-to-us hike at Wake Forest Reservoir. This was a bit far from our house but we were desperate to find a place we had never been before. 😆

เมื่อสองอาทิตย์ก่อน เราไปสำรวจเส้นทางเดินป่าแห่งใหม่ที่อ่างเก็บน้ำ Wake Forest ซึ่งออกจะไกลจากบ้านอยู่ซักหน่อย แต่ก็อุตส่าห์ยอมถ่อไปเพราะเป็นที่ที่ยังไม่เคยไปมาก่อน 😆

We parked in a small lot at the trailhead and started the loop clockwise, with the reservoir in sight to our right. The forest floor was mostly covered in pine straw, so it felt nicely padded on our steps. 🥰

ไปถึงมีลานเล็กๆให้จอดรถได้ไม่กี่คัน แต่โชคดีที่มีที่ว่างเหลือพอดี เราเริ่มเดินเส้นวงแหวนไปตามเข็มนาฬิกาเลียบอ่างเก็บน้ำอยู่ทางขวามือ พื้นป่าที่นี่ปกคลุมไปด้วยเศษฟางจากต้นสนตลอดทาง เดินแล้วนุ่มเท้าดีอยู่ 🥰

For the first half, there were bright orange blazes throughout the trail, but some were a bit hard to spot as they were partially claimed by the elements… 😓

ช่วงครึ่งแรกมีหมุดปักบอกทางสีส้มแปร๋นให้เห็นเป็นระยะๆ บ้างก็ถูกต้นไม้กัดกินไปเล็กน้อย แต่อันที่ลึกๆเข้าไปหน่อยบางอันแทบไม่เหลือวี่แววไว้ให้เห็น 😓

The weather had been pretty dry lately, so there was absolutely no mushrooms whatsoever. 😭 But at least we had a water view at several spots. 😇

ช่วงนี้อากาศแห้งแล้งมากเลยไม่มีเห็ดโผล่มาให้เห็นเลยซักดอก 😭 แต่อย่างน้อยก็ยังมีวิวอ่างเก็บน้ำให้ชมเพลินๆตามทาง 😇

Some bridge crossings along the way.

มีสะพานข้ามห้วยน้ำลำธารที่แห้งเหือดซะเป็นส่วนใหญ่

Cool tree formations.

ต้นไม้ตามรายทาง

And a wildlife spotting! 😎

และจิ้งเหลนสีสวยตัวนี้ 😎

The trail got a bit confusing after it dumped us out to Oak Grove Church Road. We didn’t stay on the road long. There was a small opening that cut right back into the loop, but it was pretty hard to spot as there was absolutely no sign whatsoever. 😓 We did walk past it and had to turn back after a quick check on AllTrails map.

เดินไปได้ประมาณครึ่งทางก็ไปโผล่เอาที่ถนน Oak Grove Church ซึ่งไม่มีไหล่ทางให้เดิน แถมรถวิ่งกันเร็วมาก แต่ดีที่อยู่บนถนนไม่นานก็ไปเจอทางเลี้ยวกลับเข้าป่ากันอีกรอบ แต่ต้องคอยส่องกันดีๆเพราะไม่มีป้ายบอก ไม่งั้นจะเดินเลยเหมือนเรา 😓 ดีที่เลยไปไม่ไกล พอดีเอะใจมาเช็คแผนที่ในแอป AllTrails ถึงได้รู้ว่าเดินเลย

After that, the trail turned a bit unclear since there were no more blazes. Our strategy was to try and make sure we kept seeing the reservoir somewhat to our right. 😅 It wasn’t all foolproof, and we did have to retrace our steps a couple of times to get back to the trail, but eventually we made it back to the dam we spotted at the beginning. The last part was a bit tricky but we finally figured that we had to go all the way around the chain link fence behind the dam to make it back to where we parked the car. 😆

หลังจากจุดนี้การเดินทางเริ่มจะทุลักทุเลเล็กน้อย เพราะช่วงนี้ไม่มีหมุดปักบอกทางให้แล้ว เลยต้องคอยคลำทางเลียบอ่างเก็บน้ำกันไปเรื่อยๆเอา 😅 มีการเดินออกนอกเส้นทางแล้วต้องวกกลับกันอยู่บ้าง แต่ในที่สุดก็กลับไปเจอเขื่อนที่เห็นตอนช่วงต้นทางจนได้ ช่วงสุดท้ายค่อนข้างซับซ้อนอยู่หน่อย ตอนแรกไม่แน่ใจว่าจะเดินกลับไปที่รถยังไงเพราะเห็นมันมีรั้วตาข่ายเหล็กกั้นอยู่ สุดท้ายคือสรุปว่าต้องเดินอ้อมไปด้านหลังขึ้นไปบนเขาแล้วถึงค่อยวนกลับลงมาที่ลานจอดรถได้ 😆

That day, we clocked in right at 4.02 miles. It took us almost two hours, including the time when we got lost and all. 😛 We were happy to add one more great hike to our growing list nonetheless. 😉

วันนั้นเดินกันไป 4.02 ไมล์ หรือประมาณ 6 กิโลครึ่ง ใช้เวลาเบ็ดเสร็จเกือบสองชั่วโมงได้ รวมทั้งที่ไปหลงป่ากันอยู่หลายรอบ 😛 แต่ก็ดีใจที่สำเร็จเสร็จสิ้นไปด้วยดีอีกหนึ่งรายการ 😉

Saturday Hike: Beautiful Day at Beech Bluff

This weekend, we went to check out a new-to-us spot in Willow Springs called Beech Bluff County Park. This brand new park just opened up less than a year ago back in March of last year. It features a large modern-designed park center, and a series of interconnected trails that total about 4 miles.

อาทิตย์นี้เราไปสำรวจสวนสาธารณะแห่งใหม่ในเมือง Willow Springs ที่มีชื่อว่า Beech Bluff County Park สวนใหม่เอี่ยมแห่งนี้เพิ่งเปิดให้เยี่ยมชมได้เมื่อเดือนมีนาปีที่แล้วนี้เอง เค้ามีตึกรับรองสวยหรูตั้งตระหง่านอยู่ในอาณาบริเวณพื้นที่ที่มีเส้นทางเดินป่าให้เดินกันได้รวมๆแล้วถึง 4 ไมล์ด้วยกัน

We got there around 3:30 pm and did not have any trouble finding a spot in the parking lot, which appeared to be completely full by the time we left. We started off with Meadow Loop, which was the trail closest to the parking lot, and continued on to the other trails from there.

เราไปถึงที่นั่นประมาณบ่ายสามครึ่ง ตอนนั้นลานจอดรถยังมีที่ว่างเหลือเยอะแยะ แต่ช่วงก่อนกลับตอนห้าโมงเย็นรถจอดเต็มเกือบหมดแล้ว เราไปเริ่มออกเดินทางกันที่เส้น Meadow Loop ซึ่งอยู่ติดกับที่จอดรถ แล้วจากนั้นจึงต่อไปยังเส้นอื่นๆซึ่งเชื่อมโยงต่อกัน

The trails were clearly marked with theirs names and there were also number blazes throughout the entire way.

เส้นทางเดินป่าที่นี่มีป้ายบอกชัดเจน ป้ายเค้ามีทั้งชื่อและหมายเลขกำกับ นอกจากนั้นตามรายทางยังมีหมุดปักบอกทางพร้อมหมายเลขให้ดูอีกด้วย

With it being in the middle of winter, there was not much to report in terms of views, but there were interesting tree formations everywhere if you keep your eyes peeled. 😉

ช่วงนี้ยังอยู่ในฤดูหนาวเลยไม่ค่อยมีวิวสวยๆให้ชมเท่าไหร่ แต่ถ้าคอยสังเกตดีๆในป่ามีต้นไม้รูปทรงแปลกๆให้เห็นทั่วไป 😉

Sporadic fungi populations… 😆

ประชากรเห็ดช่วงนี้มีอยู่บางตา 😆

All in all, it was a great day to be out in nature. The weather was perfect at 60 degrees. We clocked in at 3.39 miles, which took us about an hour and a half from start to finish. I would love to come back here to check out the mushroom activity later in the year when it gets a bit warmer. 🥰

สรุปว่าเป็นวันดีๆอีกวันที่ได้ใช้เวลาท่ามกลางธรรมชาติ อากาศสบายๆกำลังดีไม่ร้อนไม่หนาว วันนั้นเดินกันไป 3.39 ไมล์ หรือประมาณ 5 กิโลครึ่ง ใช้เวลารวมแล้วชั่วโมงครึ่งได้ กะไว้ว่าเดี๋ยวรอให้อุ่นกว่านี้หน่อยค่อยกลับมาเดินกันใหม่ เพราะดูทำเลแล้วน่าจะอำนวยแก่กิจกรรมการส่องเห็ดดีอยู่ 🥰

Sunday Hike: Bright Sky at Bass Lake

We started off the new year in 2026 with a cool hike at Bass Lake Park. This beautiful park in Holly Springs is less than 20 minute drive from where we live.

เราไปประเดิมการเดินป่าครั้งแรกของปี 2026 กันที่ Bass Lake Park สวนสาธารณะที่สวยงามแห่งนี้ตั้งอยู่ที่เมือง Holly Springs ขับรถจากบ้านเราไปเพียงแค่ 20 นาทีเท่านั้น

There is a park office and a boat house at the beginning of the trail, right by the parking lot. Besides fishing 🪝, boat rentals 🛶 are available daily from Memorial Day to Labor Day.

ถัดจากลานจอดรถไปจะเป็นตึกที่ทำการ มีที่เก็บเรือ 🛶 สำหรับให้เช่าทุกวันช่วงหน้าร้อน และมีท่าเทียบเรือให้ตกปลาได้ตลอดปี

The 1.9-mile Lake Trail goes around the picturesque lake, and is connected to Carl Dean Greenway. There is clear mileage signs posted throughout the entire route to let you know how far you have been.

เส้นวงแหวนที่นี่มีระยะทาง 1.9 ไมล์ให้เดินเลียบชมวิวริมทะเลสาบ และสามารถไปเชื่อมต่อกับเส้นทางกรีนเวย์ Carl Dean ตลอดทางมีป้ายบอกชัดเจนให้รู้ว่าเดินมาไกลเท่าไหร่แล้ว

It’s not very impressive on a sunny winter day, with mostly brown, barren trees, but I figured it would be lovely during Fall & Spring.

ต้นไม้ตามรายทางช่วงนี้เป็นไม้ไร้ใบ ไม่มีสีสัน ตามสถานะทั่วไปของสภาวะป่าไม้กลางฤดูหนาว แต่ถ้ามาช่วงฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูใบไม้ร่วงน่าจะสวยกว่านี้หลายเท่า

There is a bamboo grove towards the end of the trail, going counterclockwise.

ช่วงปลายทางถ้าเดินวนทวนเข็มนาฬิกาจะเจอป่าไผ่อยู่สองข้างทาง

And a dam at one end of the lake, just past the bamboo grove.

และมีน้ำตกริมเขื่อนอยู่ที่ริมทะเลสาบทางทิศเหนือ ถัดจากป่าไผ่ไปไม่ไกลนัก

Some wildlife sightings.

มีสัตว์ป่าให้ชมตามรายทาง ทั้งในน้ำและบนบก

We finished the 1.9 loop and added a bit more for extra mileage. By the time we got back to the car, we clocked in at 2.56 miles, and it took us just under an hour. All in all, we thoroughly enjoyed this cool hike on a very nice winter day. 🥰

เดินครบรอบ 1.9 ไมล์แล้วยังไม่ค่อยเหนื่อยดี เลยเดินเกินไปอีกหน่อย กว่าจะกลับมาถึงรถวัดได้ระยะทางที่ 2.56 ไมล์ หรือประมาณ 4 กิโลนิดๆ ใช้เวลาทั้งสิ้นเกือบชั่วโมงเต็มๆ เป็นการเดินป่าแบบชิลด์ๆต้อนรับวาระดิถีปีใหม่กลางหน้าหนาวที่อากาศไม่ค่อยจะหนาวเท่าไหร่ 🥰

Saturday Hike: Small Hike, Big Rewards at Schenck Forest

We were back on the trail this weekend because I saw a post on the Facebook NC Mushroom Group that somebody spotted a set of beautiful flushes of oyster mushrooms at Schenck Forest. Naturally, we had to go scour the forest and see if we could witness this nature’s wonderful blessing with our own eyes. 😉

เรากลับไปเดินป่ากันอีกรอบสุดสัปดาห์นี้ เพราะเราบังเอิญไปเห็นรูปที่มีคนเอามาโพสต์อวดในเพจชมรมคนรักเห็ดในเฟซบุ๊กประจำรัฐนอร์ทแคโรไลน่าว่าเค้าไปเจอเห็ดนางฟ้ากอใหญ่ในป่าที่ Schenck Forest เห็นรูปแล้วอยากไปเห็นของจริงเป็นบุญตา เลยต้องลองตามไปแกะรอยกันดู 😉

And…less than 10 minutes in, lo and behold – THE OYSTER TREE!!! 🤩

ไปถึงเดินเข้าป่าไปได้ไม่ถึงสิบนาทีก็ไปเจอะเข้าจริงๆ ต้นเห็ดนางฟ้า!!! 🤩

After getting several beautiful shots, we proceeded along the trail with no other expectation whatsoever, since we had seen what we came here for. 😇 The woods are littered with tons of fallen leaves but it was beautiful, in its full past Fall’s peak glory. 🥰

หลังจากที่แชะรูปไปอย่างอิ่มอกอิ่มใจซะหลายช๊อต เราถึงเดินต่อไปตามทางอย่างสบายใจเฉิบ เพราะภารกิจที่ตั้งใจมาดำเนินการได้ลุล่วงไปด้วยดี 😇 ป่าที่นี่ใบไม้กำลังแข่งกันร่วงหล่น ถึงสีสันจะไม่จัดจ้านแล้ว แต่ก็ดูสวยงามไปอีกแบบ 🥰

We trekked along in peace, until my eagle-eyed husband called out a potential mushroom 🍄 spotting on a fallen log that was laid across a dried out creek. Dutifully, I scaled down the bank to try to get a closer look. 🧐 My excitement level kept escalating the closer I got to it, until I finally called it out – Lion’s Mane! 🥳

เดินกันเพลินๆไปซักพัก คุณสามีตาดีที่เดินล่วงหน้าไปตะโกนบอกมาว่า เห็ดๆ 🍄 แล้วชี้ไปที่ท่อนไม้ผุๆที่วางขวางลำห้วยอยู่ เราแสกนดูแล้วเห็นชอบว่าน่าจะเป็นเห็ดจริง เลยจำเป็นต้องตะกายลงไปสำรวจดูใกล้ๆ 🧐 ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งแน่ใจว่าใช่เห็ดแน่นอน สุดท้ายถึงคอนเฟิร์มว่าเป็นเห็ดหัวลิงนั่นเอง 🥳

After two big scores, I was blissfully content. 😌 It has been so dry this entire year, which made me appreciate every single mushroom find a lot more than I had the past few years. That being said, other than the two prized discoveries, there wasn’t much else to be seen fungi-wise. 😅

ปีนี้ทั้งปีฝนน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับปีก่อนๆ กว่าจะเจอเห็ดซักดอกรู้สึกว่าแสนจะยากเย็น เที่ยวนี้มาเจอเห็ดเกรดเอตั้งสองอย่างติดๆกันเลยแฮปปี้มาก 😌 แต่หลังจากนั้นตลอดทางก็แทบจะไม่มีเห็ดอื่นๆโผล่มาให้เห็นอีกเลย 😅

We finished up today’s short hike with big rewards in a good mood. 🥰

วันนั้นเราจบการเดินทางอย่างอารมณ์ดี 🥰

All in all, we covered only 1.7 miles, which took us less than an hour. The weather was just perfect, not too hot, not too cold, and we thoroughly enjoyed every minute of it.

เดินกันไป 1.7 ไมล์หรือประมาณยังไม่ถึงสามกิโลดี ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็เสร็จสรรพ อากาศกำลังสบาย ไม่ร้อน ไม่หนาว กำลังดีเหมาะแก่การเดินป่ายิ่งนัก

On the drive out, we spotted this beautiful white horse grazing in the field amidst the sun setting in the background, right next to the spot where we parked, so naturally, I had to hop out to grab a shot. ☺️

ตอนถอยรถออกมากำลังจะกลับบ้านผ่านไปเจอม้าสีขาวตัวนี้กำลังเล็มหญ้าอยู่บนทุ่งกว้างใกล้ๆกับที่จอดรถ ดูแล้วสวยงามตัดกับฉากหลังที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดินพอดี เลยต้องขอหยุดรถลงไปเก็บภาพกันหน่อย ☺️

By the way, right before the hike, we made a pit stop to ‘hunt down’ another ‘mushroom treasure’ with clues obtained from the wonderful app for the NC Mushroom Quest that blessed us with two Lion’s Mane spots the last time. ☺️ It was my very first time spotting and holding a Stinkhorn mushroom in my very hand! 😳 Yes, it does have a very distinct smell, but I wouldn’t really call that a stink like the name said. In any case, it was a pretty glorious moment for me nonetheless. 😆

อ้อ จะบอกว่า ก่อนไปเดินป่ารอบนี้ เราแวะไป “ตามล่า” หาเห็ดอีกดอกหลังจากได้ทิปมาจากแอปที่คราวก่อนใช้ในภารกิจตามล่าหาเห็ดทั่วรัฐนอร์ทแคโรไลน่า ที่เที่ยวที่แล้วพาไปเจอเห็ดหัวลิงสองดอกติดๆกัน ☺️ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอ เห็ดเขาเหม็น หรือ เห็ดเยื่อไผ่ และได้เก็บขึ้นมาถือกับมือ 😳 เห็ดหน้าตาประหลาดชนิดนี้กลิ่นแรงสมชื่อจริงๆ แต่เราว่าก็ไม่ถึงกับจะเรียกว่าเหม็นซะทีเดียว ยังไงก็สรุปว่าสำเร็จกิจตามความตั้งใจไปอีกรอบ 😆

Saturday Hike: Mushroom Treasure Hunts

It all started with this ad my dear husband sent me about a month ago for NC Mushroom Quest 🍄 that was taking place this past week. I thought it was a really cool idea, and was really excited to participate. The weather hasn’t been ideal with very minimal rainfall 😓, but still, I managed to punch in a total of 45 observations for 16 different species for the weeklong duration, which I am extremely proud of. 😎

เรื่องราวมีอยู่ว่า เมื่อประมาณปลายเดือนก่อน คุณสามีบังเอิญไปเจอประกาศว่าเค้าหาผู้เข้าร่วมภารกิจตามล่าหาเห็ดทั่วรัฐนอร์ทแคโรไลน่า 🍄 ประจำปี ซึ่งจะมีขึ้นในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง เราในฐานะคนรักเห็ดเลยรู้สึกจำเป็นต้องเข้าสมทบ แม้ว่าฝนฟ้าจะไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่ 😓 แต่เราก็ยังอุตส่าห์ตาดีไปส่องเจอเห็ดมาได้ถึง 45 รายการ แยกเบ็ดเสร็จรวมแล้วเป็นเห็ด 16 ชนิดด้วยกัน 😎

About half way in, I realized that I needed to ‘upload’ my observations in order to qualify the findings. After starting the upload, it occured to me that this would mean people can see the exact locations of all my discoveries, which included a prized Lion’s Mane from my usual spot nearby. 😬 I quickly hit ‘pause’ and decided to ‘delete’ some of the most sought-after contributions before resuming my upload. 😅

เดินหาเห็ดไปได้ซักสองสามวันถึงได้ค้นพบว่าตามกฎแล้วเราจำเป็นต้องโหลดภาพเห็ดที่หาได้เข้าไปที่ฐานข้อมูลรวมในแอป พอกดโหลดไปได้ซักอึดใจ เพิ่งฉุกคิดได้ว่า งี้ใครๆก็เห็นหมดสิว่าเราไปเจอเห็ดอะไรที่ไหนบ้าง รวมไปถึงเห็ดหัวลิงแสนหายากที่เรามีจุดลับเฉพาะส่วนตัวใกล้บ้าน 😬 เลยกดปุ่มหยุดโหลดแทบจะไม่ทัน แล้วถึงกลับมาลบรายการเห็ดเด็ดๆในลิสต์ออกก่อน เสร็จแล้วถึงค่อยกลับไปโหลดต่อ 😅

With my brain in reverse-engineering mode, I had another light-bulb moment that this actually means that I too can see the locations of other people’s findings! 🤨 A quick search revealed that there had been a few sightings of Lion’s Manes in the area for the past week. Hence, we started off on our quest to hunt down these little precious mushroom gems… 🥰

มาคิดสะระตะกลับไปกลับมาซักพัก ถึงได้เกิดการจุดประกายขึ้นมาว่า งี้เราก็ไปหาดูได้เหมือนกันสิว่าคนอื่นเค้าไปเจอเห็ดเด็ดๆที่ไหนกันบ้าง 🤨 ไปลองเสิร์ชดูแล้วค้นพบว่ามีคนเจอเห็ดหัวลิงแถวๆใกล้กันกับเราอยู่สองจุด ทั้งนี้ทั้งนั้นเลยได้เป็นที่มาของไอเดียการตามล่าหาเห็ดของคนอื่นเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา 🥰

First up was Schenck Forest, near the NC State campus. Before setting out, we had completely forgotten that the NC State Fair was going on this weekend. 😓 We were already in the thick of it when the heavier-than-usual traffic made us realize our mistake, so we decided to just keep on going. 😆 Parking was a bit of a challenge with the fair crowd, but we managed to snag a spot without much trouble.

เริ่มแรกที่ Schenck Forest ใกล้กับอาณาบริเวณมหาลัย NC State ก่อนออกจากบ้านลืมกันซะสนิทว่าวีคเอนด์นี้มีงาน State Fair ประจำปี ของรัฐ North Carolina 😓 กว่าจะรู้ตัวก็ไปรถติดอยู่ท่ามกลางฝูงชนซะแล้ว ก็เลยต้องเลยตามเลย 😆 กว่าจะได้ที่จอดรถก็ทุลักทุเลเล็กน้อย แต่ก็ไม่ถึงกับลำบากลำบนจนเกินไป

With everybody busy a the fair, we had the entire forest to ourselves. We were a bit skeptical about the ‘accuracy’ of these pinned locations we had obtained from the app, and didn’t really have high hopes of actually finding the spots… However, about 20 minutes in, we hit our first jackpot 🥳, with all credit going to my dear husband’s master navigation ability! 🤩

ผู้คนกรูกันไปงานซะหมด ในป่าเลยเงียบเชียบไม่มีใคร ตอนแรกก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าพิกัดเห็ดที่ได้มาจากในแอปจะแม่นยำซักแค่ไหน เลยไม่ได้ตั้งความหวังว่าจะเจอจริงจังเท่าไหร่ เดินเข้าป่างมหาไปซักประมาณ 20 นาทีได้ถึงเจอแจ๊คพอต 🥳 ต้องขอมอบความดีความชอบให้กับคุณสามีไปเต็มๆที่ช่วยตั้งแต่ดูแผนที่ แล้วก็พาคลำทางหันซ้ายหันขวาจนมาเจอะเห็ดจนได้ 🤩

Besides THE Lion’s Mane, there were a few other mushrooms 🍄 I managed to spot while there. Of course, they all contributed to my total observation count. ☺️

นอกจากเห็ดหัวลิงที่ตั้งใจมาหาแล้ว ยังมีเห็ด 🍄 อื่นๆให้ส่องเจออยู่บ้างประปราย แน่นอนว่าทุกอย่างได้รับการบันทึกส่งไปรวมยอดเบ็ดเสร็จตามภารกิจที่ได้มอบหมาย ☺️

We clocked in at 1.41 miles, which took us about 45 minutes or so, including the walk to and from the parking lot.

รอบแรกนี้เดินกันไป 1.41 ไมล์ หรือประมาณ 2 กิโลหน่อยๆ ใช้เวลาทั้งสิ้น 45 นาทีได้ รวมทั้งระยะทางตั้งแต่ที่มาจากที่จอดรถ

Our second quest took us to Lake Crabtree, near the boat ramp. This spot was quite a bit more crowded, with a number of bikers enjoying the nice weather on the trail. This was a very quick and easy one, as we (and by that I mean Joel 😆) spotted the Lion’s Mane almost right away, within the first 5 minutes or so! 🤩 The report I saw was for only one mushroom, but when we got there, there were two at the spot. Not that I’m complaining! 😉 And, before you ask, one was already on the ground, by the way. 🙄

จากนั้นเราไปต่อกันที่ Lake Crabtree ตรงใกล้ๆกับทางลาดลงเรือที่ริมทะเลสาบ ที่นี่คนเยอะขึ้นหน่อย มีสิงห์ปั่นจักรยานมาขี่ออกกำลังกายกันตรึม แต่รอบนี้หาเห็ดไม่นานใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีก็เจอ 🤩 (ต้องขอบคุณคุณสามีอีกรอบที่ช่วยชี้ทางอย่างชำนิชำนาญ 😆) ในแอปบอกมาว่ามีดอกเดียว แต่ไปถึงไปเจอตั้งสองดอก 😉 ต้องขอออกตัวก่อนจะถูกกล่าวหาว่า ดอกที่เห็นถืออยู่ในมือนั่นมันตกอยู่ที่พื้นอยู่แล้ว ใช่ว่าข้าพเจ้าไปรบกวนธรรมชาติแต่อย่างใดไม่ 🙄

We clocked in at 0.21 miles which took us less than 10 minutes in & out. 😅 But we decided to move on since there were too many bicycles there. 🤪

รอบนี้เดินกันไปแค่ 0.21 ไมล์ คือไม่ถึงครึ่งกิโลเท่านั้น ใช้เวลาเบ็ดเสร็จยังไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ 😅 แต่เราตัดสินใจไปต่อกันที่อื่นเพราะขี้เกียจต้องคอยกระโดดหลบจักรยาน 🤪

Last hike of the day was the Company Mill Trail at Umstead Park. This one, we went with no clue, just to test our luck. 😉 The last time we were here, we pushed our limits and did the entire loop, but this time, we only went up the the mill and then turned back. 😅

จุดหมายสุดท้ายของวันนั้นเป็นทางเดินสาย Company Mill ที่ Umstead Park อันนี้ไปคลำเอากันแบบไม่มีโพย เพื่อลองเสี่ยงดวงดูว่าจะเป็นอย่างไร 😉 คราวก่อนที่มาเราเดินกันครบรอบวงแหวน กว่าจะเสร็จลิ้นแทบห้อย คราวนี้เลยขอเดินแค่ไปถึงโม่โบราณแล้วก็เดินกลับ ถึงค่อยยังชั่วหน่อย 😅

We spotted a few mushrooms 🍄 along the way, and a couple of cool trees. 😇

ตามทางมีเห็ดให้เห็นอยู่บ้างเล็กน้อย 🍄 รวมทั้งต้นไม้ทรงแปลกตา 😇

Near the very end, I hit my last unscripted jackpot 😇, with a very old Lion’s Mane on this downed log. Looking closer in, I noticed a few snails tucked deep in underneath, likely spent from feasting on the delicious fungi? 🧐

ขากลับอุตส่าห์ตาดีไปเจอซากเห็ดหัวลิงเก่าๆบนขอนไม้ผุๆใกล้ลำห้วยจนได้ 😇 มุดเข้าไปดูใกล้ๆถึงเห็นว่ามีหอยทากซุกอยู่ตั้งหลายตัว คาดว่าน่าจะมาล้อมวงกินเห็ดกันจนพุงกางรึเปล่าหนอ 🧐

For this last hike of the day, we clocked in at 2.47 miles, which took us just a little over an hour to finish. All in all, a very satisfying day with fun & rewarding mushroom hunts and great weather – what more can a girl ask for!? 🥰

รอบสุดท้ายนี้เราเดินกันไป 2.47 ไมล์ หรือประมาณ 4 กิโลได้ สรุปว่าเป็นวันดีสำหรับการตามล่าหาเห็ด เป็นการปิดท้ายภารกิจสนุกๆประจำสัปดาห์นี้ที่ลุล่วงไปด้วยดี 🥰

Travel Diary: Spectacular Salento & Fabulous Filandia

Trip Date: June 2025

วันสัญจร: มิถุนายน 2568

After quiet time in the coffee region, we continued on to a more vibrant and popular part of the country. Salento is about an hour drive south of Pereira, but it felt like a whole world away. 😍

หลังจากที่เที่ยวเล่นแบบชิลๆแถวๆแหล่งผลิตกาแฟมาหลายวัน เราถึงได้ฤกษ์ขยับขยายไปอีกเมืองที่พลุกพล่านกว่าหลายเท่า เมืองซาเลนโตตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองเพเรย์รา ใช้เวลาขับรถแค่ชั่วโมงเดียว แต่บรรยากาศต่างกันโดยสิ้นเชิง 😍

We stopped by at La Vaca Original Salento Km3, just outside of town, to try some local Colombian desserts. We got what the very friendly guy at the counter insisted were their best two choices. I think one was called Arroz con Leche, which was rice pudding made with super fresh milk. I’m not quite sure what the other was called but it was soaked in panela (Colombian palm sugar). Both were super sweet, and I’m so so glad we only got a small container of each. We thoroughly enjoyed them but this was definitely something to be enjoyed in small doses! 😅 From their second floor seating area, we got our first glimpse of the notorious views Salento was so famous for. 🤩

ก่อนอื่นเราไปแวะกินขนมพื้นเมืองของโคลอมเบียกันที่ร้าน La Vaca Original Salento Km3 ซึ่งตั้งอยู่ก่อนถึงเมืองซาเลนโตนิดเดียว คุณน้องเฝ้าร้านแนะนำให้ชิมสองอย่าง อย่างแรกเป็นพุดดิ้งข้าวที่แช่มาในซอสรสนมเรียกว่า Arroz con Leche อีกอันชื่ออะไรไม่ทราบแต่ทำมาจากน้ำตาลปึกของที่นี่ ชิมแล้วก็อร่อยดี แต่ว่ารสหวานจัดทั้งคู่ ดีที่สั่งมาแค่อย่างละถ้วยเล็กๆ ถ้ากินมากกว่านี้อาจจะเกิดอาการเบาหวานรับประทานได้ 😅 กินเสร็จขึ้นไปชมวิวที่ชั้นลอยถึงได้พอเห็นแว๊บๆว่าคนเค้ากรูกันมาที่นี่ก็เพราะวิวสวยๆแบบนี้นี่เอง 🤩

In Salento, we stayed at Hotel Mirador del Cocora. Our room looked out to the most mesmerizing view we had the entire trip. 😍 Cocora Valley was truly a view out of a postcard!

ที่เมืองซาเลนโต เราไปพักที่โรงแรม Mirador del Cocora ห้องที่พักมองออกไปเห็นวิวหุบเขาโคโคราตามที่เห็นมาจากในโปสการ์ดแบบเป๊ะๆ 😍 ทริปนี้จะหาวิวสวยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

We had our first meal in Salento at Restaurante María Ocampos. Their vibrant decor was even better than their extensive food and drink selections, all presented in a very universal menu format! 😇

มื้อแรกในเมืองเราไปทานกันที่ร้าน Restaurante María Ocampos ร้านเค้าตกแต่งไว้เก๋ไก๋น่ารัก อาหารก็รสชาติใช้ได้อยู่ แต่ที่ชอบสุดคือเมนูที่มาเป็นรูปภาพ ไม่ต้องรู้ภาษาเค้าเราก็อ่านเข้าใจได้อย่างง่ายดาย 😇

After the late lunch/early dinner, we decided to burn off some calories by walking up to enjoy the panoramic view of Cocora Valley at Mirador de Salento. The pretty tiled steps were breezy on the way down, but they were brutal when we had to make our way back up later in the evening! 😓

กินข้าวเสร็จเราเดินขึ้นเขาไปย่อยอาหารและชมวิวหุบเขาและเมืองจากมุมสูงที่ Mirador de Salento บันไดของเขาปูกระเบื้องไว้ซะสวย ตอนลงมาก็ไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนที่ต้องปีนกลับขึ้นไปขากลับโรงแรมนี่สิ ทำเอาลิ้นแทบห้อย 😓

So many colorful shops along Calle Real. 🥰

ร้านค้าสีลูกกวาดบนถนน Calle Real 🥰

The next morning, we set out on a hike at Santa Rita Waterfall. The trailhead was a 20-minute drive outside of town. This lush green rainforest terrain was beautiful but it certainly was not an easy hike. 😅 The drizzling rain that morning made the trail even more slick and extra muddy than usual! Even though the hike was only 3.3 miles, it took us 2.5 hours total to complete, with most of the time accounted for us watching our footing going up & down steep paths and trying not to slip and fall! 😆

เช้าวันรุ่งขึ้นเราไปเดินป่ากันที่น้ำตก Santa Rita จุดเริ่มต้นเส้นทางใช้เวลาขับรถจากโรงแรมออกนอกตัวเมืองไปประมาณ 20 นาที ป่าฝนที่นี่เขียวขจีชุ่มฉ่ำสวยงามดีก็จริง แต่ต้องเดินอย่างใช้ความระมัดระวังสูง 😅 ยิ่งตอนไปถึงฝนกำลังตกพรำๆทำเอาทางที่มีโคลนเฉอะแฉะอยู่แล้วยิ่งลื่นมากขึ้นไปอีก ทางเส้นนี้เดินไปถึงน้ำตกแล้วเดินกลับจริงๆแค่ 3.3 ไมล์ หรือประมาณ 5 กิโลกว่าๆเท่านั้น แต่เราใช้เวลากันไปตั้งสองชั่วโมงครึ่งถึงจะเสร็จ เพราะต้องคอยระวังปีนขึ้นลงดีๆไม่ให้มีการไถลหล่นร่วงกันไปได้ 😆

The mycelium 🍄 population was out in full force here! 😍

ประชากรเห็ด 🍄 ที่นี่กำลังแข่งกันงอกงาม 😍

Other interesting floras and faunas along the way…

ต้นไม้ใบไม้แปลกๆตามรายทาง

Another memorable moment post-hike 😬

เดินป่าเสร็จขับรถออกมาเจอหินยางแตก 😬

Quick but delicious lunch at Arepas Manaos, located inside the food market at Recinto Gastronómico y Artesanal. 😍

กลับเข้าเมืองมากินมื้อกลางวันกันที่ร้าน Arepas Manaos ซึ่งตั้งอยู่ในตลาด Recinto Gastronómico y Artesanal 😍

After freshening up and resting a bit, we came back out to explore the remaining parts of Salento we had not seen the day before. I could never get tired of photographing these colorful buildings! 🥰

กินเสร็จกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อ แล้วของีบซักพักค่อยออกมาลุยกันต่อในเมือง คราวนี้ไปเดินอีกฟากที่เมื่อวานยังไม่ได้ไป ตึกสีสวยแบบนี้เดินถ่ายรูปยังไงก็ไม่เบื่อ 🥰

An ice cream stop at Pailart, where the creamy deliciousness is handmade in the old traditional way. 🤤

แวะไปกินไอติมกันที่ร้าน Pailart ไอติมรสเข้มข้นของที่นี่เค้าทำด้วยกรรมวิธีโบราณแบบดั้งเดิม 🤤

Coffee at Café Jesús Martín – the coffee culture here was just unparalleled, something we did not mind getting used to. 😆

ไปต่อด้วยกาแฟชงมาแบบสดๆที่ร้าน Café Jesús Martín ต้องยอมรับว่ากาแฟที่ประเทศนี้เค้ามีมาตรฐานสูงส่งมาก อยู่นานๆอาจเสียคนได้ 😆

Learning the local game – tejo 🤩, which seemed like it could be fun – too bad we did not have time to actually try playing it for real. 🥺

ไปชมการสาธิตเล่นเกมพื้นเมืองของที่นี่ที่เรียกว่า tejo 🤩 ดูแล้วน่าจะสนุกดี เสียดายที่ไม่มีเวลาลองเล่นดูจริงๆ 🥺

Dinner at La Tapería was the perfect way to end our last night in Salento! 😍

อาหารมื้อเย็นที่ร้าน La Tapería อาหารอร่อย บรรยากาศกันเอง เป็นการปิดท้ายทริปเมืองซาเลนโตได้อย่างสมบูรณ์แบบ 😍

The next morning, we said goodbye to our room with the awesome view, and headed out to see the world famous Quindío wax palms at Cocora Valley. These were the shots straight out from Salento postcards and every bit as awe inspiring as advertised! 🤩

เช้าวันต่อมาเราบอกลาวิวสวยๆที่ห้องพัก แล้วขับรถต่อไปชมต้นปาล์ม Quindío สูงเสียดฟ้าที่กลางหุบเขาโคโครา วิวที่นี่ถอดออกมาจากในโปสการ์ดแท้ๆ มาเห็นของจริงเต็มๆตาถึงได้เข้าใจว่าทำไมใครๆถึงได้อยากมาดูกันนัก 🤩

Somehow we managed to find TWO (very shriveled 😂) morel mushrooms there! 🤯

อุตส่าห์ตาดีไปเจอเห็ดโมเรล (เหี่ยวๆ 😂) สองดอกอยู่ข้างทาง 🤯

Filandia was our last stop in this beautiful part of the country. Again, vibrant scenes everywhere you look. We ended the day sipping a nice cup of coffee while enjoying the perfect sunset view at Maxticafé, which is located right next to the observation deck at Mirador Del Tiempo Detenido. 😍

จุดแแวะสุดท้ายในละแวกนี้คือเมืองฟิลานเดีย บรรยากาศก็ประมาณเดิมๆ ตึกรามบ้านช่องสีสดใสไปทั่วเมือง เดินจนเหนื่อยถึงได้ไปแวะพักดื่มกาแฟชมวิวพระอาทิตย์ตกสวยๆกันที่ร้าน Maxticafé ซึ่งตั้งอยู่ติดกับจุดชมวิวประจำเมืองที่ Mirador Del Tiempo Detenido 😍

Check out my other post from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่: