Pandemic Pause: Hiking at Elk Knob State Park

Trip Date: October-November 2020

วันที่เดินทาง: ตุลาคม-พฤศจิกายน 2563

After Boone and Todd, we drove out to Elk Knob State Park, which is located near the NC-Tennessee border at Snake Mountain, hoping to get a good hike in for the day. However, when we got there, the parking lot was completely full. My dear husband, who was very nervous with the high number of COVID-19 case surge back at the time, was reluctant to proceed. We ended up compromising with a quick hike, since we already drove all the way out there. 🙄

หลังเสร็จจากแวะเที่ยวเมือง เรามุ่งหน้าเข้าป่าตั้งใจจะไปเดินป่ากันที่ Elk Knob State Park ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายแดนระหว่างรัฐนอร์ทแคโรไลน่ากับรัฐเทนเนสซี่ทางด้านตะวันตก แต่พอไปถึงปรากฎว่าที่จอดรถเต็ม คุณสามีเลยเกิดความลังเล เพราะช่วงนั้นที่ไปสถานการณ์โควิดยังย่ำแย่อยู่ เจรจากันแล้วเลยตกลงว่าจะรีบเดินรีบออก เพราะไหนๆก็อุตส่าห์ขับรถกันมาถึงนี่แล้ว 🙄

We chose the Beech Tree Trail, an easy one-mile loop that was advertised as ‘lightly trafficked’, featuring a community art project by Appalachian State University. The trail was clearly marked with bright yellow signs throughout.

สรุปกันว่าเส้น Beech Tree Trail น่าจะเวิร์คสุด เพราะเป็นทางวงแหวนสั้นๆแค่ไมล์เดียวเท่านั้น ไกด์เค้าโฆษณาไว้ว่า ‘คนไม่เยอะ’ แถมมีผลงานศิลปะที่สปอนเซอร์โดย Appalachian State University มาติดตั้งให้ชมตามทาง นอกจากนั้นยังมีหมุดปักสีเหลืองคอยบอกทางอย่างชัดเจน

So many beautiful artworks lining up the short trail! 😍

ตามทางมีภาพวาดหลากสีหลายลายให้ดูแบบไม่ขาดสาย 😍

One mile done in just under half an hour. We ended up running into only one family along the way.

สรุปแล้ววันนั้นเดินกันไปหนึ่งไมล์ หรือประมาณกิโลครึ่ง ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงได้ เดินจนสุดทางเจอพ่อแม่ลูกเดินสวนมาแค่ครอบครัวเดียวเท่านั้น

This was such a beautiful park. Bare winter trees created a wonderful silhouette against the bright blue clear sky backdrop. I hope we get to come back here at some point, post COVID…for a real hike! 😇

พาร์คนี้ตอนที่ไปต้นไม้โกร๋นกำลังสวย โดยเฉพาะเวลาที่เห็นกิ่งก้านสีขาวโพลนตัดกับท้องฟ้าสีใสยิ่งสวยขึ้นไปอีก เสียดายมาแวะแป๊บเดียว ถ้ามีโอกาสคราวหน้าอยากกลับมาเดินป่ากันอย่างจริงจังกันอีกครั้งหลังโควิด 😇

Since we had plenty of time left before sunset, we did a little bit of sightseeing on the way back…starting with St. Mary’s Episcopal Church. This tiny little church in West Jefferson is famous for the frescoes by local NC artist Ben Long. The three main ones are “Mary, Great with Child,” “John the Baptist,” and “The Mystery of Faith”.

เพราะไม่ได้เดินกันนาน เลยมีเวลาเหลือเฟือ พอไปเที่ยวต่อได้อีกรอบ เราไปแวะชมภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างท้องถิ่นที่นี่ชื่อคุณ Ben Long ที่ St. Mary’s Episcopal Church โดยมีภาพหลักสามชิ้นตั้งเด่นอยู่ได้แก่ “Mary, Great with Child” “John the Baptist” และ “The Mystery of Faith”

Continuing on to downtown West Jefferson, where tons of colorful art and cute shops lined both sides of the streets. 🥰

จากนั้นเราไปเดินเล่นกันต่อที่ย่านดาวน์ทาวน์ของเมือง West Jefferson ซึ่งมีสตรีทอาร์ตและผลงานศิลปะอื่นๆให้ชมกันเพลินๆตลอดช่วงถนนสายหลัก 🥰

We drove through here the day before when we were coming back from Grayson Highland, and Joel noticed what appeared to be a little cemetary right in the middle of town! 😳 Naturally, we had to go check it out… It turned out to be a tombstone shop! 🤣

จริงๆเมื่อวันก่อนเราขับรถผ่านถนนเส้นนี้ตอนที่กลับมาจาก Grayson Highland กันทีนึงแล้ว คุณสามีตาดีไปเห็นสุสานเล็กๆตั้งอยู่กลางเมือง 😳 พอวันนี้กลับมาแวะเลยต้องไปสำรวจกันดู ไปถึงปรากฏว่าจริงๆแล้วมันคือร้านรับทำป้ายตั้งหน้าหลุมศพนั่นเอง 🤣

More barn quilts!

ตึกรามที่นี่มีลายผ้าโรงนาเหมือนกัน

This here is a special one. Apparently, this location was supposed to have one of the very few real quilts on display – not just paintings like all the others! I was really excited to come check it out. It took us a while to actually locate the barn. You can see why – the quilt (the one on the right in the shot above) has almost disintegrated into nothingness. 😐 We had a picture of it, which was taken when it was still in pristine condition, so we kept looking for something that matched the picture. This is probably the reason why most people don’t hang real quilts on their barns! 😅

อันนี้อุตส่าห์ขับรถไปดูกัน เพราะไปอ่านเจอมาว่าที่นี่เค้าเอาผ้าห่มจริงๆมาแขวนโชว์ ไม่ใช่แค่ลายเพ้นท์เหมือนอันอื่นๆ ที่ไปเห็นกันมา เลยตื่นเต้นเล็กน้อยเพราะเป็นอันแรกที่ค้นพบ ไปถึงเดินหากันอยู่นานมาก คือมีรูปจากอินเตอร์เนตที่มีคนมาโพสต์ไว้ ไอ้เราก็เดินหากันอยู่นั่น ไม่เจอซักที จนสุดท้ายเหลือบไปเห็นกรอบโกร๋นๆอันนี้ (อันใหญ่ทางขวาในรูปข้างบน) ถึงได้มาถึงบางอ้อว่า มันคือไอ้ที่เราหาไม่เจอกันอยู่นี่เอง 😐 คือประมาณว่าผ้าเค้าแหลกสลายไปกับกาลเวลา เหลือไว้ให้เห็นแค่ขอบๆ เออ คงเพราะอย่างนี้แหละนะคนอื่นเค้าถึงไม่มีใครอาจหาญเอามาแขวนกัน 😅

Check out my other posts from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Pandemic Pause: Hiking at Grayson Highlands


Trip Date: October-November 2020

วันที่เดินทาง: ตุลาคม-พฤศจิกายน 2563

After lunch, we drove north towards the NC-Virginia border, heading to one of the highlights of this trip – Grayson Highlands State Park, which is located just across the border in Virginia. I heard the rumor that they have wild ponies there and wanted to add another spotting to our portfolio, after our awesome experience on Shackleford. 😊

ทานข้าวกลางวันเสร็จ เราขับรถขึ้นเหนือเข้าไปที่รัฐเวอร์จิเนีย จุดหมายคือไฮไลต์ของทริปนี้ นั่นก็คือ Grayson Highlands State Park ซึ่งอยู่ถัดจากชายแดนระหว่างรัฐไปนิดเดียว ไปอ่านเจอมาว่าที่พาร์คนี้เค้ามีม้าป่าให้ดู คราวที่แล้วอุตส่าห์นั่งเรือข้ามเกาะไปดูที่ Shackleford มาแล้ว คราวนี้ลองเดินขึ้นเขาไปดูกันมั่ง 😊

Stopping by to snap some shots of the roadside gems along the way.

แวะถ่ายรูประหว่างทาง

Almost as soon as we entered the park, I spotted three wild ponies along the side of the road! 😎 We still aren’t sure if these were officially part of the herd or not, but we stopped by to say hello and snap some pictures anyway. 😆

ขับรถเข้าเขตพาร์คไม่ทันไร เราเกิดตาดีไปเห็นม้าสามตัวเล็มหญ้าอยู่ข้างทาง 😎 เลยต้องจอดรถลงไปส่องดู ไม่แน่ใจเหมือนกันว่านี่เป็นฝูงเดียวกันกับที่คนเค้ามาดูกันรึเปล่า แต่เห็นแล้วเลยอดถ่ายรูปเก็บไว้ไม่ได้ 😆

We took the Rhododendron Trail to the Horse Trail North, as suggested by the ranger at the visitor center. There was evidence of horse ‘discharges’ along the way, so we knew for sure there were some around. 😂 In the end, we did manage to find about 4 horses before turning back. It had been a long day and both of us were completely exhausted. 😓

เราแวะเข้าไปที่ศูนย์ต้อนรับนักท่องเที่ยวไปถามเจ้าหน้าที่เค้าดูว่าอยากเห็นม้าป่าต้องไปเดินที่ไหน เค้าบอกให้ลองไปเส้น Rhododendron Trail เดินไปได้ไม่เท่าไหร่ก็เริ่มเห็นเบาะแสหล่นอยู่ตามรายทาง เลยอุ่นใจว่าต้องได้เห็นเจ้าของ ‘มูล’ เหล่านี้แน่ๆ 😂 จากเส้น Rhododendron เราต่อไปยังเส้น Horse Trail North จนสุดท้ายได้เห็นม้ากินหญ้าอยู่สี่ตัวถึงได้ตกลงเดินกลับ วันนี้มาตะลอนตั้งแต่เช้าจนบ่ายแก่ อยากเดินต่อแต่หมดแรงไม่ไหว 😓

It was freezing cold and windy so we were fully decked out in our heavy winter gears, but the view was gorgeous it was so worth it! 😍

วันนั้นอากาศเย็นจัด แถมลมก็แรงเลยยิ่งยะเยือกขึ้นไปอีก เราเลยห่อหุ้มกันไปหลายชั้น ถึงจะหนาวแต่เราก็สั่นสู้เพื่อวิวสวยๆอย่างนี้ 😍

We did another 2 miles on our third hike that day, which took us about an hour. All in all, a very good hiking day for us! 😎

สรุปแล้วรอบนี้เดินไปอีก 2 ไมล์หรือประมาณ 3 กิโลกว่าๆ ใช้เวลาประมาณชั่วโมงนึงพอดี รวมๆแล้ววันนี้คือเดินกันจนขาลากแต่ก็แฮปปี้ 😎

Joel spotted this barn quilt on the side of the road on the way back.

คุณสามีตาดีไปเห็นลายผ้าบนโรงนาระหว่างทางกลับ เลยอุตส่าห์แวะจอดให้ลงไปถ่ายรูป

Check out my other posts from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Saturday Hike: Spring Blooms at Piedmont Nature Trails

We went back hiking again this weeknd, this time at Piedmont Nature Trails in Chapel Hill. I had actually picked another trail nearby at Mason Farm Biological Preserve, just because it looked to be the closest to my real goal of the day, which is to be featured later in this post. 😊 Somehow, Google Map directions led us here to the Piedmont Trails instead! 🤨 We only realized it when we saw the map at the trailhead. Since we did not have our hearts set, we just went along with it. 🤣 In any case, we had no expectation whatsoever before we got there. But this ended up being one of the best hikes we’ve had in a long time! 🤩

เสาร์นี้เราไปเดินป่ากันอีกตามเคย คราวนี้ไปกันที่ Piedmont Nature Trails ซึ่งตั้งอยู่ที่เมือง Chapel Hill จริงๆแล้วตั้งใจจะไปอีกที่คือ Mason Farm Biological Preserve เพราะดูแผนที่แล้วอยู่ใกล้กับร้านขนมที่เล็งไว้ 😊 แต่ปรากฎว่าคุณ GPS บน Google Map ทำไมถึงพามาที่นี่แทนก็ไม่ทราบได้ 🤨 จอดรถเสร็จเดินไปดูป้ายถึงได้รู้ว่ามาผิดที่ แต่เพราะยังไม่เคยมาเดินทั้งสองแห่งก็เลยเอาเป็นว่าเลยตามเลยละกัน 🤣 ก่อนมาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย แต่เดินเสร็จแล้วกลับสนุกสนานเกินคาด ต้องขอขอบคุณคุณ GPS ที่พาหลงมาถึงนี่ได้ 🤩

We started off with Streamside Trail, then switched over to Oak Hickory Trail, before hopping on Elephant Rock Trail which ended us up at Arboretum Drive, where we turned around and headed back. We ran into a few people in the beginning and towards the end, but once we got a little further uphill, the crowd started to thin out. There are no blazes on these trails, but color-coded trail markers are there at every turn. We had no trouble finding our way at all.

เราเริ่มต้นกันที่ Streamside Trail จากนั้นจึงไปต่อยัง Oak Hickory Trail และ Elephant Rock Trail ตามลำดับ เส้นหลังนี่พาเราไปโผล่ที่ถนน Arboretum Drive ซึ่งเป็นจุดที่เรากลับหลังหันเดินย้อนกลับทางเดิม ตอนต้นทางมีคนเยอะอยู่เหมือนกัน แต่พอทางเริ่มขึ้นเขา คนก็เริ่มบางตาลง ที่นี่ไม่มีหมุดปักบอกทางตามต้นไม้ แต่มีป้ายปักอยู่ทุกทางแยกคอยบอกชัดเจน ไม่มีการหลง

The trail started off with pretty standard winter terrain, a lot of barren trees, and mostly uphill! 😓

ช่วงแรกวิวก็เดิมๆตามบรรยากาศหน้าหนาวทั่วไป ต้นไม้ใบโกร๋น ใบไม้แห้งหล่นเต็มพื้น ทางชันขึ้นเขาตลอดสาย 😓

Things started to get more interesting once we got on Elephant Rock Trail. We noticed another couple heading towards us stooping down to take a look at something on the side. We waited until they left before going in to check it out. That’s when we saw this purple unicorn 🦄 hidden in the crack of a tree stump. My brain immediately translated the situation into a treasure hunt challenge! 😆 From then on, I kept my eyes peeled, scanning every nook and cranny we passed along the way.

พอเลี้ยวไปที่เส้น Elephant Rock ไปเจอหนุ่มสาวคู่นึงเดินลงเขามาสวนกันพอดี แอบไปเห็นเค้าด้อมๆมองๆอะไรอยู่ตรงข้างทาง พอเค้าเดินเลยไปเราเลยก้มลงไปดูบ้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไปเจอเจ้ายูนิคอร์นสีม่วง 🦄 ตัวจิ๋วนี้ซ่อนอยู่ในตอไม้ สมองเราเลยแปลสถานการณ์ได้ว่าจะต้องเป็นการเล่นเกมซ่อนหาอะไรซักอย่าง 😆 จากนั้นเราเลยคอยส่องทุกซอกทุกมุม เผื่อจะเจออะไรซ่อนอยู่อีก

And I am happy to report that we spotted not only one or two, but FOUR more, mostly on the way back! 😎 It definitely helped take our minds off the steep climb when we were concentrating on finding these trinkets. 😆 Most of these little bits and pieces were found on the Elephant Rock Trail. But we did find one on the Oak Hickory Trail as well.

และขอรายงานด้วยความภาคภูมิใจว่า เราได้ไปเจอของเล่นชิ้นอื่นๆซ่อนอยู่ตามทางถึง “สี่” ชิ้นด้วยกัน 😎 ส่วนใหญ่เจอตอนขากลับ ซึ่งเป็นการช่วยให้การเดินขึ้นเขาของเราเป็นไปด้วยความเพลิดเพลินแทนที่จะหอบแฮกเหมือนเคย 😆 สามชิ้นในรูปเราเจอบนเส้น Elephant Rock พอเลี้ยวกลับลงมาที่เส้น Oak Hickory นึกว่าไม่มีแล้ว แต่ก็ยังไปเจออีกชิ้นสุดท้ายจนได้

A note about this so-called ‘Elephant Rock’… We scrutinized it from many different angles. We even climbed on it, to get yet another perspective. But neither of us saw any elephant there. 🤨 A lion, maybe. 🧐 A gorilla, could be. 🤔 But, no, definitely not elephant! 🙄😝

ขอเม้าท์เรื่อง ‘Elephant Rock’ นี่หน่อย ไอ้เราเห็นชื่อก็ตั้งใจว่าจะได้เห็นก้อนหินเป็นรูปช้างอย่างที่เค้าว่า ปรากฎไปถึงดูแล้วดูอีกยังไงก็ไม่เห็นช้างซักตัว อุตส่าห์ตะกายขึ้นไปยืนบนยอดเผื่อจะเห็น แต่ยังไงก็ไม่ใช่ ดูไกลๆคล้ายๆสิงโต 🤨 หรือจากอีกมุมจะใกล้เคียงลิงกอริลล่าก็พอรับได้ 🧐 บอกได้แต่ว่าไม่ใช่ช้างแน่นอน 🙄😝

Past the rock, the trail started hugging alongside Morgan Creek.

พอเดินผ่านก้อนหิน ทางเริ่มเลียบไปกับลำห้วย Morgan Creek

Shortly afterwards, Joel turned around and looked at me with wild eyes. 😲 I followed his gaze to one side of the trail and had to step closer to realize I was looking at a daffodil patch! Right here in the middle of the forest! 😳 It was clearly man-made because there was a path right through the middle of it.

เดินไปอีกหน่อย คุณสามีหยุดกึกหันมามองหน้า 😲 กำลังจะถามว่าหยุดทำไม พอดีเหลือบไปเห็นทุ่งเขียวขจีอยู่ไกลๆ เดินเข้าไปใกล้ๆถึงได้เห็นว่าเป็นทุ่งดอกแดฟโฟดิลกำลังงอกงามอยู่กลางป่า 😳 ดูแล้วต้องมีใครมาปลูกไว้แน่ๆ เพราะมีทางเดินตัดไว้ตรงกลางเสร็จสรรพ ไม่ทราบว่ามายังไง แต่ยังไงก็ขอขอบคุณที่ให้เราได้มาเก็บรูปสวยๆโดยมิได้คาดหมาย 🥰

A little further along, we crossed over this water/sewage pipe to get to the other side of the creek, where the trail continued.

ทางพาลงน้ำ แต่มีท่ออันใหญ่ไว้ให้ข้ามได้ ดูแล้วเหมือนง่ายๆ แต่เดินไปอยู่ตรงกลางน้ำก็อดเสียวไม่ได้

We ran into yet another random bush of beautiful flowers! 😍 Camelias, I think… 🤔 White, blush pink, hot pink, bright red, you name it! My mind was officially blown! 🤯

ข้ามฝั่งไปเจอดงดอกไม้อีกอันกลางป่า 😍 คิดว่าน่าจะเป็นดอกคามิเลีย 🤔 มีทุกสีทุกเฉด ตั้งแต่ขาวโพลน ชมพูเรื่อๆ ไปจนถึงชมพูแปร๋น หรือแดงฉานก็มี ป่านี้เป็นป่าไม้มหัศจรรย์หรืออย่างไรกัน 🤯

Other wildflowers, berries, and other signs of Spring along the way.

นอกจากนี้ยังมีดอกไม้ป่าที่เจอได้ทั่วไป รวมไปถึงลูกเบอร์รี่ป่า และยอดไม้ที่เริ่มแตกหน่อ ส่งสัญญาณให้ทราบว่าฤดูใบไม้ผลิกำลังใกล้จะมาถึง

It makes me sad whenever I see people defacing nature’s beauty like this… 😭

ไปเห็นพวกมือบอนมาทำลายธรรมชาติกลางป่าอย่างนี้ทีไร ชวนให้เศร้าใจทุกที 😭

We clocked in at 3.66 miles, which took us 1 hour and 41 minutes, most of it uphill, which would explain my elevated heart rate almost throughout the entire hike! 😛

วันนั้นเราเดินกันไป 3.66 ไมล์หรือประมาณเกือน 6 กิโล ใช้เวลาเกินชั่วโมงครึ่ง เพราะทางชันขึ้นเขาเกือบตลอด อัตราการเต้นของหัวใจเลยสูงตามไปด้วย 😛

After that, we headed to what was supposed to be the real intention behind this hike. Meet Fresh is a Taiwanese desserts shop chain, with several locations all over the US. The one we went to was located at Meadowmont Village in Chapel Hill. My friend tipped me off on it and I had been itching to try. 😋

เดินเสร็จถึงเวลาไปเติมน้ำมันกัน มีเพื่อนแอบมาบอกว่าที่นี่มีร้าน Meet Fresh ซึ่งเป็นร้านขนมชื่อดังจากไต้หวันมาตั้งสาขาอยู่ที่ย่าน Meadowmont Village ในเมือง Chapel Hill เลยตะหงิดๆอยากจะมาลองชิมดู 😋

We ordered the Pudding & Q-Mochi Shaved Ice. I did not expect such a huge portion. 😳 Together, we were able to finish roughly half of it, before we called it quits. 😅 It was good. I’m glad we tried it. But if we ever make it back there, I’ll probably order something else… Something that comes in a hopefully much more reasonable serving size.

เราสั่งน้ำแข็งไสรส Pudding & Q-Mochi ออกมาเกือบจะเป็นลม จานใหญ่เป็นภูเขาไฟขนาดนี้จะกินกันยังไง 😳 สองคนช่วยกันแซะไปมา สุดท้ายยังเหลือเกินครึ่ง 😅 ก็อร่อยอยู่ แต่ติที่ว่าเยอะเหลือเกิน กินไม่หมดเสียดายของ ถ้ามีโอกาสกลับมาอีกคงจะลองสั่งอย่างอื่น หวังว่าจะออกมาที่เล็กกว่านี้

After desserts, we moved on to the main course. 🤣 Hubby went with Al’s Burger Shack, which was voted Best Burger in America in 2018 by Food & Wine Magazine & TripAdvisor! I opted for the Penang Char Kway Teow from Rasa Malaysia right across the street, over in South Village. Both equally delicious, if you asked me! 😉

หลังของหวานเราไปต่อด้วยของคาวกัน 🤣 คุณสามีเลือกกิน Al’s Burger Shack ซึ่งเค้าได้รับการโหวตจากนิตยสาร Food & Wine และเวบนำเที่ยว TripAdvisor ว่าเป็นเบอร์เกอร์ที่อร่อยที่สุดในอเมริกาประจำปี 2018 ส่วนเราขอไปสั่ง ฉ่าก๋วยเตี๋ยว จากร้านมาเลย์ Rasa Malaysia ฝั่งตรงข้ามกลับไปกินที่บ้านแทน ถ้าถามเราเราว่าอร่อยกว่าเบอร์เกอร์ของเค้าซะอีก 😉

Saturday Hike: Another Muddy MST at Falls Lake

This past Saturday, the weather was so nice it felt like such a crime not to go hiking! 😆 Since we have been noticing some Spring blooms starting to pop up during our weekday walks nearby, I thought it would be great to check out the trail at Eno River, where we had great luck with wildflower spotting before. It turned out a ton other people had exactly the same idea. 🙄 When we got to the parking lot there, it was at about 200% capacity! 😅 There were cars everywhere, many parked along the sides of the road because the official spots were all taken.

เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว อากาศดีมาก แดดจ้า ฟ้าใส อุณหภูมิกำลังดี ไม่ร้อนไม่หนาว ทำให้เกิดอาการอยู่ไม่ติดบ้าน ต้องออกไปเดินป่ากันให้ได้ 😆 ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ออกไปเดินออกกำลังใกล้ๆบ้าน ไปเห็นมาว่าดอกไม้แถวนี้เริ่มจะออกดอกกัน เลยตั้งใจว่าจะไปเดินที่ Eno River เพราะจำได้ว่ามีดอกไม้ป่าสวยๆให้ดูตามทาง ไปถึงปรากฎว่าชาวบ้านแถวนี้มีความคิดเดียวกับเรา 🙄 ลานจอดรถเต็มจนล้น รถจอดกันเลยออกมาข้างทางยาวเป็นกิโล 😅

We quickly turned around and headed over to another obscure spot we had been before. This Day Hike Section T of the Mountains-to-Sea trail at Falls Lake on Red Mill Road in north Durham was one of the least crowded trails we know of in the area. There was only one other car parked there when we arrived.

เลยต้องกลับรถออกมาหาที่เดินกันใหม่ เห็นจำนวนคนแล้วคิดว่าไปไหนก็คงแน่น สุดท้ายเลยตกลงไปลองที่เคยไปกันแล้วแน่ใจว่าไม่มีคน ช่วง T ของเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ที่ Falls Lake ซึ่งมีจุดเริ่มต้นอยู่ที่ถนน Red Mill ทางตอนเหนือของเมือง Durham แห่งนี้ เรามาเดินกันเมื่อปีที่แล้วตอนที่โควิดเริ่มระบาดได้ไม่นาน มาคราวนี้ยังปลอดคนเหมือนเดิม ไปถึงเจอรถจอดอยู่แค่คันเดียวเท่านั้น

The trail was straightforward, with distinct white blazes guiding us along the way. We enjoyed the nice quiet hike by ourselves without running into a single human being the entire way. The weather was perfect, nice and cool at 55 degrees and sunny. It was quite muddy in several spots, but nothing our trusty old boots couldn’t handle. 😆

ทางที่นี่ตรงไปตรงมาไม่คดเคี้ยว มีป้ายบอกทางจุดขาวให้เห็นตลอดทาง เดินยังไงก็ไม่หลง วิวก็ไม่มีอะไรหวือหวา เห็นทะเลสาบอยู่ไกลๆ แต่ดีตรงที่ว่าปลอดคน เดินไปจนกลับมาถึงรถไม่มีเพื่อนมนุษย์ปรากฎมาให้เห็นเลยซักราย อากาศเย็นสบายกำลังดี อุณหภูมิอยู่ที่ 55 องศาฟาเรนไฮต์ หรือประมาณ 13 องศาเซลเซียส ทางมีที่เฉอะแฉะอยู่บ้าง แต่รองเท้าบู๊ตเดินป่าคู่เก๋าของเรารับมือได้สบายมาก 😆

We even saw some wildflowers! 😍 And some mushrooms, of course.

นอกจากจะมีเห็ดป่าให้ชมแล้ว ยังอุตส่าห์ได้ไปเจอดอกไม้ป่าตามที่ตั้งใจไว้ 😍

Time for a nice thorough wash, maybe? 🙄

ถึงเวลาต้องเอารองเท้าไปล้างซักหน่อย 🙄

We clocked in at a little under 4 miles in a little over 1.5 hours.

วันนั้นเดินกันไปเกือบๆ 4 ไมล์ หรือประมาณ 6 กิโลกว่าๆ ใช้เวลารวมแล้วหนึ่งชั่วโมงครึ่งพอดี

Grabbing a quick bite at QueenBurger in downtown Durham before heading home.

ก่อนกลับบ้านแวะไปลองชิม QueenBurger ที่ดาวน์ทาวน์เมือง Durham กัน

Pandemic Pause: Hiking in the Blue Ridge


Trip Date: October-November 2020

วันที่เดินทาง: ตุลาคม-พฤศจิกายน 2563

The next morning, we drove over to the Blue Ridge Parkway, starting with Tompkins Knob Overlook.

เช้าวันรุ่งขึ้น เราขับรถไปเที่ยวกันที่ Blue Ridge Parkway โดยเริ่มต้นกันที่ Tompkins Knob Overlook

From the parking area, there is a dirt path that leads over to Jesse Brown’s cabin and Cool Spring Baptist Church. According to the cool sign post, this was where traveling preachers held outdoor services for local families.

จากที่จอดรถมีทางพาเดินไปชมกระท่อม Jesse Brown และ Cool Spring Baptist Church ป้ายด้านหน้าบอกไว้ว่านี่เป็นที่ที่ชาวบ้านซึ่งอาศัยอยู่ในละแวกนี้มานั่งฟังคำเทศนาจากบาทหลวงสัญจรที่เดินสายผ่านมาแวะพักที่กระท่อม

From there, we drove the short distance to E.B. Jeffress Park to start our first hike of the day at the Cascades Trail. The quick loop led us on a nicely paved gravel path that features all the main species of trees that can be found in the Blue Ridge Forest. The trail eventually took us across a bridge and then down to Cascade Falls, then circled back to the parking lot.

จากนั้นเราไปต่อกันที่ E.B. Jeffress Park ซึ่งอยู่ถัดไปไม่ไกล ที่นี่เราไปเดินป่ากันบนเส้นทางเดินป่าที่ชื่อว่า Cascades Trail ซึ่งเป็นทางวงแหวนที่นำเสนอพันธุ์ไม้ต่างๆที่เติบโตอยู่บนผืนป่า Blue Ridge Forest แถบนี้ ทางพาเราไปชมน้ำตก Cascade ก่อนวกกลับมาสู่ลานจอดรถ

We finished the one-mile loop within 45 minutes, a little longer than expected due to the steep incline and a bit of foot traffic along the narrow paths! 😝

รอบนี้เดินกันไปประมาณหนึ่งไมล์ หรือประมาณ 1.7 กิโล ใช้เวลา 45 นาที นานกว่าที่คาดไว้เนื่องจากทางที่ปีนขึ้นไปดูน้ำตกค่อนข้างแคบ เลยเกิดการจราจรติดขัดกันเล็กน้อย 😝

After that, we stopped by for the view at Lewis Fork Overlook.

แวะชมวิวที่ Lewis Fork Overlook

Then heading on to Mt Jefferson Overlook, where we walked over to check out these cows grazing on this beautiful green pasture.

ต่อไปที่ Mt Jefferson Overlook ที่มองไปเห็น Mt Jefferson อยู่ลิบๆ ตามป้ายบอกไว้ว่าภูเขาลูกนี้เดิมเรียกกันว่าภูเขานิโกร เพราะเป็นที่ๆทาสผิวสีหนีไปหลบกันก่อนจะเดินทางต่อไปยังรัฐทางเหนือซึ่งไม่มีการใช้ทาสกันอย่างรัฐทางใต้แถบนี้ ติดกันเป็นทุ่งหญ้าสีเขียวขจีตัดกับท้องฟ้าสวยใสมีฝูงวัวยืนเล็มหญ้ากันสบายใจเฉิบ

Nearby is The Lump Overlook, where we saw more cows…😄 The sign post there tells the story of Tom Dula, a confederate soldier convicted of murdering his lover, and later sentenced to death for the crime. The incident went on to gain national sensation and later inspired a popular folk song called ‘Tom Dooley‘ which was how the locals pronounced Tom’s name.

ไปอีกหน่อยเป็น The Lump Overlook ซึ่งมีวัวอีกสายพันธุ์ไว้ให้ชมกัน 😄 ป้ายที่ตั้งไว้เล่าถึงเรื่องราวของฆาตกรท้องถิ่นชื่อ Tom Dula ซึ่งเป็นทหารจากฝ่ายสมาพันธรัฐที่ถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการแขวนคอเพราะไปฆ่าคนรักเสียชีวิต ข่าวนี้ดังไปทั่วประเทศ จนกระทั่งมีคนเอาไปแต่งเป็นเพลงลูกทุ่ง ‘Tom Dooley‘ ซึ่งเป็นชื่อที่คนแถวนี้ใช้เรียกคุณทอม

We drove over to Jumpinoff Rock, where we parked and went on our second hike of the day. The short trail took us up to the overlook that offered another great view of the Blue Ridge.

จากนั้นเราไปจอดรถเพื่อเดินป่ากันอีกรอบที่ Jumpinoff Rock ซึ่งเป็นทางขึ้นเขาไปดูวิวเทือกเขา Blue Ridge

It took us about half an hour to finish the out-and-back trail which was just short of a mile in total.

รอบสองนี้เดินกันไปอีกหนึ่งไมล์พอดี แต่คราวนี้ใช้เวลาเดินขึ้นลงแค่ครึ่งชั่วโมงเพราะว่าทางโล่งไม่มีคน

Quick stop at the Northwest Trading Post in Glendale Springs which had rave reviews online. We were hoping to grab a quick bite but unfortunately there wasn’t much being offered there in terms of food… 😆

อุตส่าห์ไปแวะที่ร้าน Northwest Trading Post ในเมือง Glendale Springs เพราะเห็นรีวิวมาว่าดีเลิศ นึกว่าจะไปหาอะไรกินกัน แต่พอไปถึงเข้าไปดูแล้วปรากฎว่าไม่มีอาหารค่ะ เลยต้องไปต่อกันดาบหน้า 😆

We ended up getting lunch at Rodie’s Parkway Restaurant over in West Jefferson. These two dogs materialized out of nowhere as soon as we sat down outside with our food. They waited very politely nearby and we ended up rewarding their patience with a few scraps once we were done with the meal. 😇

สรุปแล้ววันนั้นไปทานมื้อกลางวันกันที่ร้าน Rodie’s Parkway Restaurant ที่เมือง West Jefferson ซึ่งอยู่ถัดไปแค่นิดเดียว พอได้ของกินออกมายังไม่ทันได้นั่ง ก็มีแขกตามดอยสองท่านนี้มาจากไหนกันไม่ทราบมายืนตาละห้อยอยู่ข้างๆ แต่พอเห็นว่าเราไม่แบ่งให้ แกก็หลบไปนั่งรอด้วยความอดทน จนสุดท้ายกินเสร็จเลยต้องเหลือเศษขนมปังไว้ให้เป็นรางวัลกันซักหน่อย 😇

We walked over to browse around at this cute little Greenhouse Crafts Shop next door while waiting for our food to be ready. They have the infamous ‘Tom Dooley‘ CD for sale inside! 😆

ติดกันเป็นร้านขายของกระจุกกระจิกชื่อ Greenhouse Crafts Shop ระหว่างเดินเตร็ดเตร่คอยอาหารตามสั่ง เกิดตาดีไปเห็นซีดีเพลง ‘Tom Dooley‘ ที่เพิ่งไปอ่านเจอมาวางขายอยู่พอดี 😆

These four posh gentlemen came along in their matching fancy rides, and parked at the lot while we ate. We saw them visiting the Holy Trinity Church across the street so we went over to check it out after lunch.

กินข้าวกันอยู่พลางๆ แก๊งค์ลุงสี่ท่านนี้ซิ่งรถปอร์เช่มาจอดเรียงกันอย่างเป็นระเบียบหน้าร้าน ก่อนพากันเดินข้ามถนนไปชมโบสถ์ Holy Trinity Church ฝั่งตรงข้าม เรากินเสร็จเลยขอเลียนแบบลุงข้ามไปดูกันมั่ง

The tiny little chapel had a beautiful Last Supper fresco featured inside, along with other really cool art pieces on the walls.

โบสถ์เล็กๆแห่งนี้ข้างในนอกจากจะมีภาพวาดจิตรกรรมฝาผนัง The Last Supper ตั้งเด่นอยู่ที่ด้านหน้าแล้ว ตามผนังทั้งสองข้างยังมีภาพพระเยซูต่างอิริยาบถเรียงรายไว้ให้ชมกันอีกด้วย

Check out my other posts from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Pandemic Pit Stop: Tramping, Dam-Raiding, Barnstorming, and Pubbing

This weekend, we went back hiking, or as the New Zealanders call it – tramping, after a long break! We were trying to lay low in response to yet another explosion of numbers on COVID-19 cases, but after a month of absolutely no outdoor activities, I finally succumbed to the urge. 😛

เพราะว่าเคสโควิดพุ่งฉิวตั้งแต่ปลายปีไม่มีหยุด เลยพยายามจะอยู่ติดบ้านไม่ออกไปไหนเพื่อความปลอดภัย แต่สุดท้ายอดไม่ไหว เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แล้วเลยขอซักนิด เรากลับไปเดินป่ากันอีกครั้งหลังจากที่นั่งจับเจ่าอยู่บ้านมาได้หนึ่งเดือนเต็มๆ 😛

We started off with a hike at White Pines Nature Preserve in Sanford. The small parking lot was quite full when we got there, but since there were so many trails, we were optimistic that we weren’t going to run into too many people…🤞

เริ่มวันกันด้วยการเดินป่าที่ White Pines Nature Preserve ในเมือง Sanford ไปถึงที่จอดรถเต็ม 😐 แต่นับดูแล้วก็มีแค่ไม่กี่คัน ไหนๆไปถึงแล้วเลยพยายามคิดบวกเอาว่าที่ทางเค้าก็กว้างขวางคงจะไม่เดินไปเจอะคนเยอะนัก 🤞

We began with the Gilbert Yager Trail, before continuing on to the Deep Bluffs, River, White Pines, and Schoolkids Trails, in that order. All of them were interconnected and very well marked with distinct color-coded blazes. The original plan was to take the Schoolkids Trail all the way back to the parking lot, but once we realized there were quite a few families on that particular trail, we changed course and took the River Trail back instead.

เราเริ่มกันด้วยเส้น Gilbert Yager แล้วไปต่อที่ Deep Bluffs, River, White Pines, และ Schoolkids ตามลำดับ ทางทุกเส้นเชื่อมโยงต่อกันโดยมีป้ายบอกอยู่ชัดเจนทุกแยก แต่ละเส้นใช้หมุดปักคนละสีไม่ต้องกลัวหลง ตอนแรกกะว่าจะเดินตามเส้น Schoolkids กลับไปถึงที่จอดรถ แต่ปรากฎว่าไปถึงเพิ่งจะเข้าใจว่าชื่อเค้าไม่ได้ตั้งไว้มั่วๆ มันเต็มไปด้วยเด็กน้อยตามคำโฆษณาจริงๆ เราเลยต้องเปลี่ยนแผนใช้เส้น River เดินกลับแทน

The trails took us along Deep River in parts, making this mostly dreary 😆 winter hike a little more interesting. The paths were somewhat sloppy, especially along the blue River Trail. There was a slick ice spot at one point from a recent freeze. The temperature was cold, in the low 40s but we did dress properly for the occasion, so we were comfortable.

หลังจากขึ้นเขาลงห้วยกันซักพักก็ไปถึงฝั่งแม่น้ำ Deep River ไม่แน่ใจว่าจะลึกสมชื่อมั้ยแต่ว่ามีความกว้างขวางแบบจริงจัง ได้เดินเลียบแม่น้ำชมวิวกันเพลินๆบ้าง ไม่งั้นสภาพป่าหน้าหนาวก็ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นตามระเบียบ ทางบางส่วนยังเฉอะแฉะจากพายุหิมะ/ฝนเมื่อไม่กี่วันก่อน อากาศยังคงเย็นยะเยือกอยู่ที่ประมาณ 5-6 องศาเซลเซียส และยังมีน้ำแข็งหลงเหลืออยู่ให้เห็นอยู่บ้างเป็นหย่อมๆ

A surprise wildlife encounter in the middle of the woods! I think we scared this possum 😬 because he started climbing up the tree when he heard us coming. He was so high up by the time we passed him! 

ไปเจอสัตว์ป่ากลางทาง คาดว่าเจ้าพอสซัมตัวนี้คงตกใจได้ยินเราเดินมา 😬 เลยรีบปีนขึ้นต้นไม้ ยิ่งเข้าใกล้แกก็ยิ่งปีนสูงขึ้นๆ กว่าจะเดินพ้นก็ขึ้นไปถึงเกือบสุดยอดแล้ว

All in all, we clocked in at 2.30 miles, which took us one whole hour because of the elevation gain. We only ran into a couple of families on the entire hike, so I’d call this a pretty good spot for a quick pandemic getaway. 😇

วันนั้นเดินกันไป 2.30 ไมล์ หรือประมาณเกือบๆ 4 กิโลได้ ใช้เวลาไปชั่วโมงนึงเต็มๆเพราะทางขึ้นๆลงๆ สรุปแล้วเดินสวนเจออยู่สองครอบครัวตลอดทาง นับได้ว่าเป็นเส้นทางเดินป่าที่ค่อนข้างจะปลอดภัยสำหรับกิจกรรมนอกบ้านยุคโควิด 😇

After the hike, we went to check out a couple of roadside attractions that had been on my list for a while.

หลังจากเดินป่ากันเสร็จ เราถือโอกาสไปแวะเที่ยวสองจุดที่เล็งไว้มาหลายเดือนแล้ว