Travel Diary: Sunny Days in the Oregon High Desert

Trip Date: October-November 2025

วันสัญจร: ตุลาคม-พฤศจิกายน 2568

After a couple days of rain and snow in the Gorge, we were ready for some drier conditions. 😅 The drive into the Oregon High Desert area felt like we were going through some kind of portal. One minute it was rainy and snowy, and the next thing we knew, the sky opened up and we were looking at a beautiful blue sky! The terrain changed dramatically from wet rainforest to snow covered pine 🌲 trees, then wide open spaces with rocky canyons and sagebrushes. 🤯

หลังจากที่เผชิญกับลมฝนตามมาติดๆด้วยกองหิมะตลอดช่วงที่อยู่ย่านหุบเขาริมแม่น้ำมาหลายวัน จึงได้เวลาขอมาเจออากาศดีๆกันบ้าง 😅 ตอนขับรถเข้าสู่อาณาเขตที่ราบสูงทะเลทรายช่วงกลางของรัฐโอเรกอน มันเสมือนกับว่าเราข้ามประตูทะลุมิติมาอีกโลกหนึ่งก็ว่าได้ ตอนแรกเจอฝนปนหิมะกันอยู่ดีๆ เผลอแวบเดียวท้องฟ้าเปิดกว้างใสแจ๋ว ไม่มีวี่แววของความชื้นแฉะแม้แต่น้อย ภูมิประเทศเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากป่าฝนมาเป็นต้นสนคลุมหิมะ มาสู่ที่โล่งกว้างที่มีหน้าผาหินอยู่ริมทาง แซมด้วยหญ้าแห้งๆแทรกให้เห็นอยู่ประปราย 🤯

We checked into our cozy airBnB in Prinville, which was what we determined to be the best gateway to our adventure for the next day. While on a stock up run at a local supermarket, we happened to witness Tillamook cheese loaves on Manager’s Special – apparently they take cheese very seriously here. 😅

เราเลือกมาพักที่เมือง Prinville เพราะดูทำเลแล้วว่าเป็นจุดเหมาะแก่การปักหลักเพื่อไปเที่ยวเล่นละแวกนี้ เอาของขึ้นที่พักแล้วถึงได้แวะออกไปซื้อเสบียงมาตุนไว้ที่ซูเปอร์มาร์เกตใกล้ๆ ไปถึงไปเจอเค้ากำลังลดราคาชีสอยู่ ถึงได้เห็นว่าคนแถวนี้เค้าซื้อเนยกันเป็นก้อนมหึมาอย่างกับขนมปังปอนด์เลยเชียว 😅

The next day, we set out for the destination that has long been on my wishlist. Painted Hills, also known officially as John Day Fossil Beds National Monument, first came up on my radar several years ago on Pinterest. These colorful hills were so mesmerising to me I promised myself I need to check it out one day. 🥰 When we decided to come to Oregon, I made it part of our mission to finally pay it a visit so I could check it off my bucket list. 😇

เช้าวันรุ่งขึ้นเราไปเที่ยวที่ๆอยากไปมานาน ตั้งแต่ไปเห็นรูป Painted Hills หรือที่มีชื่อเต็มๆว่า John Day Fossil Beds National Monument ครั้งแรกใน Pinterest เมื่อหลายปีมาแล้ว รู้สึกว่าสวยซึ้งตรึงใจมาก เลยตั้งใจเอาไว้ว่าต้องมาดูเองให้เห็นกับตาอย่างน้อยซักครั้งหนึ่งในชีวิต 🥰 พอตกลงกันว่าจะมารัฐโอเรกอน เลยต้องขอแทรกรายการมาแถวนี้ เพื่อที่จะได้กลับไปขีดฆ่าว่าได้มาแล้วซะที 😇

We started off with the Painted Cove Nature Trail. This short, quarter-mile loop trail was absolutely gorgeous. 😍 We learned through posted signs that the different colors came from periods of varying climates from thousands of years ago.

เริ่มแรกเราไปเดินชมวิวกันที่เส้นทางธรรมชาติ Painted Cove ซึ่งเป็นวงแหวนเล็กๆ ระยะทางแค่ 1/4 ไมล์ หรือไม่ถึงครึ่งกิโลดี สั้นแต่สวย 😍 ป้ายที่ปักให้ข้อมูลตามทางเค้าบอกว่าสีต่างๆของเนินเขาเหล่านี้เกิดมาจากสภาพภูมิอากาศที่แตกต่างกันทับถมมาเมื่อหลายพันปีก่อน

The Red Scar Knoll was another quarter-mile loop that featured a lavender colored hill that was a remnant of an ancient lava flow.

จากนั้นเราไปต่อกันที่เส้น Red Scar Knoll ซึ่งมีระยะทางเท่ากัน ที่นี่มีจุดเด่นคือเนินเขาสีม่วงอ่อนที่เค้าบอกว่ามาจากกระแสลาวาที่ไหลผ่านเมื่อเนิ่นนานมาแล้ว

The last trail we did there was the Painted Hills Overlook trail, which was half mile out and back. Man, I just couldn’t get enough of these wonderful views! 🥺

สุดท้ายเราไปจบกันที่เส้น Painted Hills Overlook อันนี้เดินไปกลับประมาณครึ่งไมล์ หรือเกือบๆกิโล เห็นวิวสวยๆแบบนี้แล้วแทบไม่อยากกลับบ้านเลย 🥺

We stopped by for lunch at Tiger Town Brewing Co. in Mitchell. The pita salad I got didn’t look like much but it was surprisingly very delicious. 😆 This was the closest town to the Painted Hills, but it was very tiny, with one main road featuring one hotel, one restaurant, and one convenient store. 😅 I considered staying here but decided instead on Prinville, which, even though much further away, was a much larger town and also, it was located in the middle between our top two destinations in this area. Having witnessed both towns in real life, I’m pretty sure we made the right decision. ☺️

เสร็จแล้วเราไปแวะทานข้าวกลางวันกันที่ร้าน Tiger Town Brewing Co. ในเมือง Mitchell ตอนแรกเห็นหน้าตาสลัดขนมปังพิต้าที่สั่งมาแล้วไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ แต่ชิมดูแล้วเออ อร่อยดีแฮะ 😆 เมืองนี้เป็นเมืองที่มีพิกัดอยู่ใกล้กับ Painted Hills ที่สุด แต่เมืองเค้าขนาดกะทัดรัดมาก มีถนนใหญ่เส้นเดียว มีโรงแรม ร้านอาหาร และร้านขายของอย่างละหนึ่งแห่งเท่านั้น 😅 ตอนแรกว่าจะมาพักที่นี่ แต่ดูไปดูมาแล้วเปลี่ยนใจไปที่ Prinville แทน เพราะถึงจะไกลกว่าเยอะ แต่อันนั้นถึงจะเป็นเมืองขนาดย่อมๆ แต่ก็ใหญ่กว่าที่นี่หลายเท่า แถมยังตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างสถานที่เที่ยวที่ตั้งใจมาชมสองแห่งในละแวกนี้พอดี มาเห็นกับตาแล้วก็ดีใจว่าเราเลือกถูกโดยแท้ ☺️

Our next stop of the day was Smith Rock State Park. This was another spot that was featured in the movie Wild. The hike here was a lot more strenuous 😅 but the view was equally breathtaking. 😍

จุดแวะต่อไปคือ Smith Rock State Park อุทยานแห่งชาติแห่งนี้เป็นอีกที่ที่ไปเห็นมาจากในหนังเรื่อง Wild เส้นทางเดินป่าที่นี่เทียบกับที่ Painted Hills แล้วยากเย็นเข็ญใจกว่าหลายเท่า 😅 แต่วิวเค้าก็สวยงามจับใจไปอีกแบบ 😍

We started off with Rim Rock Trail. The half-mile loop took us over to Canyon Trail which connected to River Trail. This led us straight downhill at the very beginning, leading us along the river. Since we didn’t have that much time, we walked along River Trail for about a mile and a half or so before turning back. Of course, we had to go uphill 😓 in order to make it back to Rim Rock Trail which eventually took us to where we parked. All in all, it was a gorgeous spot. I just wish we had more time to spend there! 🥺

เราเริ่มออกเดินทางบนเส้น Rim Rock ซึ่งเป็นวงแหวนระยะครึ่งไมล์ และพาเราไปบรรจบกับเส้นริมหุบผา ซึ่งต่อไปยังเส้นริมแม่น้ำ ทางพาลงเขาชันมากตอนต้นสาย เพื่อพาลงไปเดินเลียบตามแม่น้ำ วันนั้นที่ไปบ่ายมากแล้วเลยไม่ได้เดินให้ครบทั้งเส้น เราเดินเลียบแม่น้ำไปประมาณไมล์ครึ่ง หรือเกือบสองโลครึ่ง แล้วถึงกลับหลังเดินย้อนตามทางเดิม กลับมาถึงต้องปีนขึ้นเขากัน 😓 เพื่อที่จะกลับไปยังเส้น Rim Rock ต่อกลับไปที่ลานจอดรถ สรุปว่า เหนื่อยแต่ก็คุ้ม เสียดายไม่มีเวลาไปสำรวจให้มากกว่านี้ 🥺

Apparently, tons of people come here for rock climbing! 😳 And, looks like the park is pretty well-equipped to handle potential accidents! 😅

ที่นี่มีคนมาปีนเขากันเยอะมาก 😳 และทางอุทยานก็มีการเตรียมตัวรับอุบัติเหตุกันอย่างเพรียบพร้อม 😅

Afterward, we stopped by at Smith Rock Ranch, which was right across the street. This was a bit too touristy for my taste 😝, but they did have a pumpkin patch and we got some pretty pictures nonetheless.

เสร็จจากอุทยาน เราไปแวะที่ Smith Rock Ranch ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม บรรยากาศที่นี่ดูเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปหน่อย 😝 แต่ก็ไม่ถึงกับไปเสียเที่ยว เพราะเค้ามีทุ่งฟักทองอยู่ด้านข้างให้ถ่ายรูปสวยๆ

The next day, we continued on to Bend, a hip town that sits right on the Deschutes River. We stopped by for lunch downtown before taking a stroll along Deschutes River Trail to kill some time before our airBnB became ready for check in.

วันรุ่งขึ้นเราย้ายลงใต้ไปที่เมือง Bend ซึ่งเป็นเมืองยอดฮิตติดอันดับของรัฐนี้ เพราะทำเลดีอยู่ริมแม่น้ำ Deschutes เราแวะไปทานข้าวที่ดาวน์ทาวน์ก่อนจะไปเดินย่อยชมวิวฆ่าเวลากันที่เส้นเลียบแม่น้ำ Deschutes เพราะต้องรอถึงบ่ายสามกว่าจะเช็คอินเข้าที่พักได้

Bend was home to the last Blockbuster store in the world! 😳

เมืองนี้เป็นที่ตั้งของร้านวีดีโอ Blockbuster ที่เหลือเป็นสาขาสุดท้ายในโลก 😳

After settling in at the airBnB, we popped back out for an evening hike at Pilot Butte. It was a strenuous hike uphill, with almost 500 feet elevation gain 😓 but the view was more than worth it, both along the way and once up at the top. 😍 Bonus point if you made it there during sunset like we did! 😉

พอเอาของเข้าที่พักแล้ว เรากลับออกมาเดินป่ายามเย็นกันที่ Pilot Butte อันนี้เดินตรงขึ้นเขากันเต็มๆ ไปที่ยอดเขาซึ่งตั้งอยู่ที่ความสูงเกือบ 500 ฟุตจากจุดเริ่มต้น 😓 แต่วิวเค้าสวยคุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ ทั้งวิวตามรายทาง และวิวที่บนยอดเขา 😍 แถมถ้าได้มาช่วงพระอาทิตย์ตกยิ่งสวยขึ้นไปอีกหลายเท่า 😉

We were thoroughly happy with our beverage and dinner choices at Monkless Belgian Ales that night. ☺️

จากนั้นเราไปเติมพลังกันที่ร้าน Monkless Belgian Ales ☺️

On our lunch break the next day, we checked out the beautiful Fall 🍁 scenes at Drake Park.

วันรุ่งขึ้นเราออกมาทานข้าวกลางวันในเมือง แล้วแอบไปเดินเล่นชมใบไม้ 🍁 สีสวยที่ Drake Park

Before picking up some yummie goodness at Sparrow Bakery. 😍

ก่อนจะแวะซื้อขนมปังอร่อยๆที่ร้าน Sparrow Bakery เก็บไว้กินกันมื้อเช้าวันถัดไป 😍

After work hike at Cline Falls.

พอเสร็จงานเย็นนั้นเราไปเดินป่ากันอีกรอบที่ Cline Falls

Then, McMenamins Old St. Francis School, a very neat spot where they turned an old school into a hotel. The highlight was this Broom Closet, a hidden bar that serves cool cocktails behind a door disguised as…drumroll…a broom closet! 😆 There were plenty of unique photo ops everywhere along the hallways. 🥰

จากนั้นเราไปแวะกันที่ McMenamins Old St. Francis School ที่นี่เมื่อก่อนเคยเป็นโรงเรียน แล้วเค้าเอามาดัดแปลงให้เป็นโรงแรม จุดเด่นคือมีบาร์ลึกลับที่รู้จักกันในนามว่า Broom Closet ซึ่งซ่อนอยู่หลังประตูที่ทำเป็นเหมือนห้องเก็บไม้กวาด 😆 ที่เราสามารถเข้าไปนั่งจิบค็อกเทลกันได้ นอกจากนี้ตามทางเดินยังมีจุดเก๋ๆให้แวะถ่ายรูปกันได้อย่างเพลิดเพลินเจริญใจ 🥰

Leaving Bend the next day, we made our last stop in the Oregon High Desert at Newbury National Volcanic Monument.

วันถัดมาเรากล่าวลาเมือง Bend ไปยังจุดหมายถัดไป แต่ก่อนอื่นขอไปแวะเที่ยวที่สุดท้ายในละแวกนี้คือ Newbury National Volcanic Monument

Plenty of mushrooms 🍄 on Paulina Falls Trail.

ไปเจอเห็ด 🍄 ชุกชุมบนเส้นทางเดินป่าที่ Paulina Falls

Then, Obsidian Flow Trail, where we got to enjoy pretty lava rocks on somewhat snow-covered ground! 🤩

ตามด้วยเส้น Obsidian Flow ซึ่งมีหินลาวาเงาวับให้ชมตามรายทางที่มีหิมะปกคลุมอยู่ประปราย 🤩

Lunch in the Big Obsidian parking lot, picked up from Bend-O Bento before we left town, with a view of this pretty blue bird that Gemini identified as a Steller’s Jay. 😍

เดินเสร็จกลับมากินข้าวกล่องในรถที่ซื้อเตรียมมาไว้จากร้าน Bend-O Bento ก่อนออกมาจากเมือง Bend กินไปพลางมีนกสีดำฟ้าหงอนใหญ่ตัวนี้มาบินโฉบไปมาให้ชมแก้เหงา 😍

Before leaving, we stopped by to snap a couple of shots by Paulina Lake. 😍

เราแวะไปเก็บรูปกันที่ทะเลสาบ Paulina ก่อนออกเดินทาง 😍

And that wrapped up our time in the Oregon High Desert! ☺️ From there, we drove back east towards the ocean for our next round of adventure. Again, we watched the terrain changing from all pine 🌲 trees to mixed forest, and eventually back to Fall 🍁 colors, just in time before the rain started drizzling down on us again! 😓

และแล้วเราก็จบรายการทัวร์อาณาเขตที่ราบสูงทะเลทรายช่วงกลางของรัฐโอเรกอนกันแต่เพียงเท่านี้ ☺️
จากนั้นเราขับรถมุ่งหน้าไปยังมหาสมุทรแปซิฟิกเพื่อเริ่มการเดินทางช่วงต่อไป ระหว่างทางก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของภูมิประเทศกันอีกครั้ง คราวนี้จากป่าสน 🌲 ไปเป็นป่าเบญจพรรณ แล้วจึงกลับไปเจอสีสวยๆของใบไม้ผลัดใบ 🍁 กันอีกรอบ ใกล้ๆถึงฝนเริ่มตกพรอมแพรมเหมือนได้คิวมาต้อนรับแบบเหมาะเจาะพอดี 😓

Sunday Hike: Bright Sky at Bass Lake

We started off the new year in 2026 with a cool hike at Bass Lake Park. This beautiful park in Holly Springs is less than 20 minute drive from where we live.

เราไปประเดิมการเดินป่าครั้งแรกของปี 2026 กันที่ Bass Lake Park สวนสาธารณะที่สวยงามแห่งนี้ตั้งอยู่ที่เมือง Holly Springs ขับรถจากบ้านเราไปเพียงแค่ 20 นาทีเท่านั้น

There is a park office and a boat house at the beginning of the trail, right by the parking lot. Besides fishing 🪝, boat rentals 🛶 are available daily from Memorial Day to Labor Day.

ถัดจากลานจอดรถไปจะเป็นตึกที่ทำการ มีที่เก็บเรือ 🛶 สำหรับให้เช่าทุกวันช่วงหน้าร้อน และมีท่าเทียบเรือให้ตกปลาได้ตลอดปี

The 1.9-mile Lake Trail goes around the picturesque lake, and is connected to Carl Dean Greenway. There is clear mileage signs posted throughout the entire route to let you know how far you have been.

เส้นวงแหวนที่นี่มีระยะทาง 1.9 ไมล์ให้เดินเลียบชมวิวริมทะเลสาบ และสามารถไปเชื่อมต่อกับเส้นทางกรีนเวย์ Carl Dean ตลอดทางมีป้ายบอกชัดเจนให้รู้ว่าเดินมาไกลเท่าไหร่แล้ว

It’s not very impressive on a sunny winter day, with mostly brown, barren trees, but I figured it would be lovely during Fall & Spring.

ต้นไม้ตามรายทางช่วงนี้เป็นไม้ไร้ใบ ไม่มีสีสัน ตามสถานะทั่วไปของสภาวะป่าไม้กลางฤดูหนาว แต่ถ้ามาช่วงฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูใบไม้ร่วงน่าจะสวยกว่านี้หลายเท่า

There is a bamboo grove towards the end of the trail, going counterclockwise.

ช่วงปลายทางถ้าเดินวนทวนเข็มนาฬิกาจะเจอป่าไผ่อยู่สองข้างทาง

And a dam at one end of the lake, just past the bamboo grove.

และมีน้ำตกริมเขื่อนอยู่ที่ริมทะเลสาบทางทิศเหนือ ถัดจากป่าไผ่ไปไม่ไกลนัก

Some wildlife sightings.

มีสัตว์ป่าให้ชมตามรายทาง ทั้งในน้ำและบนบก

We finished the 1.9 loop and added a bit more for extra mileage. By the time we got back to the car, we clocked in at 2.56 miles, and it took us just under an hour. All in all, we thoroughly enjoyed this cool hike on a very nice winter day. 🥰

เดินครบรอบ 1.9 ไมล์แล้วยังไม่ค่อยเหนื่อยดี เลยเดินเกินไปอีกหน่อย กว่าจะกลับมาถึงรถวัดได้ระยะทางที่ 2.56 ไมล์ หรือประมาณ 4 กิโลนิดๆ ใช้เวลาทั้งสิ้นเกือบชั่วโมงเต็มๆ เป็นการเดินป่าแบบชิลด์ๆต้อนรับวาระดิถีปีใหม่กลางหน้าหนาวที่อากาศไม่ค่อยจะหนาวเท่าไหร่ 🥰

Travel Diary: Gorgeous Days at Columbia River Gorge

Trip Date: October-November 2025

วันสัญจร: ตุลาคม-พฤศจิกายน 2568

We managed to arrive in Portland, Oregon for our Fall trip this past year amidst the meteorological condition known as the ‘atmospheric river’ effect. 😓 Apparently, I learned a little too late that this time of the year is possibly the worst time to be in the state of Oregon 😆, since it usually rains non-stop from late October until the end of February. My intention was to go see the beautiful Fall colors 🍁 there, and hence we timed our arrival to hopefully catch the perfect window of Autumn glory. On that front, I’m happy to report that we weren’t too far off, as evident from the first glimpses off the plane during our landing in PDX. 🥰 We just didn’t account for the amount of precipitation we would encounter there… 😐

ทริปฤดูใบไม้ร่วงปีที่ผ่านมา เราเลือกไปเที่ยวกันที่รัฐโอเรกอน ไปถึงเมืองพอร์ตแลนด์ได้ฤกษ์เหมาะเจาะกับที่ละแวกนั้นกำลังเจอปรากฎการณ์ที่เค้าเรียกกันว่า “แม่น้ำบนท้องฟ้า” มาถล่มอยู่ 😓 ก่อนไปไม่เคยรู้เลยว่าหน้านี้เป็นช่วงที่ไม่มีใครไปเยือนรัฐนี้กัน เพราะปรกติแล้วฝนจะตกแบบไม่หยุดหย่อนตั้งแต่ปลายเดือนตุลาไปจนถึงสิ้นเดือนกุมภา 😆 ที่ตั้งใจเลือกไปช่วงนั้นก็เพราะว่าอยากจะไปดูใบไม้เปลี่ยนสี 🍁 ที่นั่น เลยกะไปให้ถึงตอนช่วงที่สีสันกำลังสวยได้ที่ ซึ่งก็ถือว่าเล็งได้เกือบจะพอเหมาะพอดีอยู่ตามที่เห็นจากบนฟ้าเวลาเครื่องกำลังแลนด์ที่สนามบิน 🥰 แต่ไม่ได้กะจะไปเจอฝนถล่มทลายอย่างที่ไปเจอมา 😐

Our first stop was Level Beer where we sipped on some cold beers 🍻, accompanied by delicious lunch from The Shuck Truck 🦪.

ก่อนอื่นไปแวะกันที่ Level Beer ไปจิบเบียร์เย็นๆ แกล้มกับอาหารกลางวันจาก The Shuck Truck 🦪 ซึ่งจอดอยู่ด้านหน้า

On the way to our airBnB in Sandy, we stopped by to grab some yummy Thai dinner from Lily Market Oriental Food & Gifts.

จากนั้นเราแวะไปซื้อเสบียงอาหารไทยเป็นมื้อเย็นที่ร้าน Lily Market Oriental Food & Gifts ก่อนจะมุ่งหน้าไปสู่ที่พักที่เมือง Sandy

The next day, we started off our very saturated tour of the Columbia River Gorge, in full rain gear, at Crown Point Vista House.

วันรุ่งขึ้นเราแต่งตัวพร้อมรับฝนไปเที่ยวชม หุบเขาริมแม่น้ำโคลัมเบีย โดยมี Crown Point Vista House เป็นจุดหมายอันดับแรก

From there, we moved on to the infamous Multnomah Falls, where we were lucky enough to snag one of the very few available spots in the parking lot, very likely due to the pouring rain. 🙄 Silver lining, I suppose! 😆

เสร็จแล้วเราไปต่อกันที่ น้ำตก Multnomah ซึ่งใครไปแถวนั้นถือว่าห้ามพลาด ดีว่าฝนกำลังตกกระหน่ำเลยหาที่จอดรถได้ไม่มีปัญหา 🙄 สรุปว่ามาวันฝนตกนี่ก็ดีไปอีกแบบ 😆

For lunch, we doubled back down the I-84 to Sugarpine Drive-In, which was the most recommended spot in the area. The food there certainly lived up to the hype, I would say! 😉

ดูน้ำตกเสร็จเราย้อนรถกลับบนเส้นไฮเวย์ 84 ไปกินข้าวกลางวันกันที่ Sugarpine Drive-In ซึ่งเป็นร้านยอดนิยมในละแวกนี้ ต้องบอกว่าอาหารเค้ารสชาติกลมกล่อมสมคำร่ำลือจริงๆ 😉

After fueling up, we went back on the wet tour, continuing on to Horsetail & Ponytail Falls. Horsetail Falls is just right across the street from the parking lot. For Ponytail, we had to take a short hike up to a very cool viewing point from within a cave, with a beautiful view of the Columbia River on the way.

หลังจากเติมพลังกันแล้ว เรากลับไปทัวร์สู้ฝนกันต่อที่ น้ำตก Horsetail กับ น้ำตก Ponytail อันแรกนี่ไม่ต้องเดิน จอดรถปุ๊บข้ามถนนมาก็เห็น ส่วนอีกอันต้องเดินขึ้นเขาเล็กน้อยไปดูเอาจากในถ้ำ ระหว่างทางจะเห็นวิวแม่น้ำโคลัมเบียที่ข้ามฝั่งไปเป็นรัฐวอชิงตัน

We grabbed a few apples and a delicious apple cider from Draper Girls Country Farm, this very pretty store on the Hood River Fruit Loop. But, we learned later that their prices did come with a premium to match the charming decor! 😆

ไปแวะซื้อแอปเปิ้ลแบบเก็บมาสดๆ กับน้ำแอปเปิ้ลไซเดอร์แสนอร่อยที่ Draper Girls Country Farm ซึ่งมีหน้าร้านเก๋ไก๋ตั้งอยู่บนเส้นวงแหวนสวนผลไม้ Hood River แต่ซื้อมาแล้วแอบมารู้ที่หลังว่าราคาเค้าตั้งไว้แบบพรีเมี่ยมสมกับความสวยงามของร้าน 😆

The next spot, Mt View Orchard, did not have all the frills and thrills like the last one, but still, they have gorgeous views all around, AND, the apples (same variety, equally good-looking) were about half the price we paid! 🤣

ที่มารู้ก็เพราะมาแวะกันอีกทีที่ Mt View Orchard ซึ่งไม่มีหน้าร้านสวยๆเหมือนอันที่แล้ว แต่วิวรอบข้างสวยงามไม่แพ้กัน แถมราคาแอปเปิ้ลที่นี่ (พันธุ์เดียวๆกัน ดูสดใหม่ไม่แพ้กัน) ก็ลดลงไปกว่าครึ่งเทียบกับที่เราไปซื้อมา 🤣

I originally planned to have lunch at Broder Øst, a cute Scandinavian cafe located inside Hood River Hotel, but quickly realized that we would never get there in time before they closed at 2:30 pm. 😓 Hence, the turnaround to dine at Sugarpine Drive-In earlier in the day instead. ☺️ We did still stop by to check out the historic hotel, which was the oldest in Hood River. Pro tip: If you do not want to take the creepy tiny ancient elevator up to grab the bird’s eye view of the lobby from the second floor, there are stairs around the corner that take you to the same spot! 😉

ตอนแรกตั้งใจจะไปกินกลางวันกันที่ร้าน Broder Øst ซึ่งเป็นคาเฟ่สไตล์สแกนดิเนเวียร์ที่ตั้งอยู่ในโรงแรม Hood River โรงแรมที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองนี้ แต่ดูเวลาแล้วยังไงก็ไปไม่ทันเค้าปิดตอนบ่ายสองครึ่งแน่นอน 😓 ถึงได้ตัดสินใจย้อนรถกลับไปกินที่ร้าน Sugarpine Drive-In กันแทน ☺️ แล้วถึงมาแวะชมโรงแรมกันเฉยๆเอาตอนบ่ายแก่ๆ ถ้ามีโอกาสมาแล้วอยากขึ้นไปเก็บรูปล๊อบบี้ของโรงแรมจากชั้นสอง ขอแอบกระซิบว่า ไม่ต้องขึ้นลิฟต์เก่าแก่ที่ครืดคราดน่ากลัวไปก็ได้ เค้ามีบันไดให้เดินขึ้นไปได้อยู่ด้านหลัง 😉

Our last stop of the day was Bridge of the Gods in Cascade Locks. This was where Reese Witherspoon, a.k.a. Cheryl Strayed, completed her 1,100-mile Pacific Crest Trail hike in the 2014 movie Wild. 😇

จุดแวะสุดท้ายของเราวันนั้นคือ Bridge of the Gods ที่เมือง Cascade Locks นี่เป็นจุดสิ้นสุดการเดินป่า 1,100 ไมล์บนเส้น Pacific Crest Trail ในหนังดังจากปี 2014 เรื่อง Wild ที่คุณ Reese Witherspoon หรือตามชื่อในเรื่องคือ Cheryl Strayed ไปถึงตอนท้ายเรื่องก่อนจบ 😇

Gorgeous view shot from the car ride throughout the day 🥰

วิวสวยๆถ่ายจากบนรถตามทางวันนั้น 🥰

The next morning, we spent a few minutes checking out the lush green property of our cozy airBnB. The mycelium 🍄 population in the area was definitely thriving in the rainy conditions! 😍

เช้าวันรุ่งขึ้น เราไปสำรวจป่าหลังบ้านในบริเวณที่พัก ประชากรเห็ด 🍄 แถวนี้กำลังเบ่งบานรับฝนกันอย่างเต็มอิ่ม 😍

Stopping by Jonsrud Viewpoint on our way out of Sandy

แวะชมวิวที่จุดชมวิว Jonsrud ก่อนออกจากเมือง Sandy

We were going to go check out the Overlook Hotel in The Shining, but realized the mountain was covered in several inches of snow… 😓 Since we weren’t sure if our rental car could handle the winter conditions safely, we decided to skip it and head straight to Trillium Lake instead.

จริงๆแล้วตั้งใจจะไปเยี่ยมชมโรงแรม Timberline Lodge ซึ่งเป็นที่ถ่ายทำโรงแรม Overlook ในหนังดังเรื่อง The Shining แต่ฟังจากวิทยุเค้าว่าคืนก่อนหน้าที่เราจะไปหิมะตกหนัก 😓 เลยไม่แน่ใจว่ารถจะไปไหวรึเปล่า สุดท้ายเลยตัดสินใจไม่แวะตรงไปที่ Trillium Lake เลย

This beautiful lake was supposed to be one of the best spots in the area for the view of Mount Hood, but unfortunately that wasn’t in the cards the day we were there. 🥺

ก่อนไปอ่านเจอว่าถ้าจะไปเก็บภาพ Mount Hood ให้ได้มุมสวยๆต้องไปที่ Trillium Lake ไปถึงแล้วต้องมโนเอาเองเพราะฝนฟ้าไม่เป็นใจ ทะเลสาบเค้าสวยจริงจัง เพราะภูเขาถูกเมฆบดบังซะมิดชิด ไม่มีสิทธิ์ได้เห็นกันรอบนี้ 🥺

Saturday Hike: Small Hike, Big Rewards at Schenck Forest

We were back on the trail this weekend because I saw a post on the Facebook NC Mushroom Group that somebody spotted a set of beautiful flushes of oyster mushrooms at Schenck Forest. Naturally, we had to go scour the forest and see if we could witness this nature’s wonderful blessing with our own eyes. 😉

เรากลับไปเดินป่ากันอีกรอบสุดสัปดาห์นี้ เพราะเราบังเอิญไปเห็นรูปที่มีคนเอามาโพสต์อวดในเพจชมรมคนรักเห็ดในเฟซบุ๊กประจำรัฐนอร์ทแคโรไลน่าว่าเค้าไปเจอเห็ดนางฟ้ากอใหญ่ในป่าที่ Schenck Forest เห็นรูปแล้วอยากไปเห็นของจริงเป็นบุญตา เลยต้องลองตามไปแกะรอยกันดู 😉

And…less than 10 minutes in, lo and behold – THE OYSTER TREE!!! 🤩

ไปถึงเดินเข้าป่าไปได้ไม่ถึงสิบนาทีก็ไปเจอะเข้าจริงๆ ต้นเห็ดนางฟ้า!!! 🤩

After getting several beautiful shots, we proceeded along the trail with no other expectation whatsoever, since we had seen what we came here for. 😇 The woods are littered with tons of fallen leaves but it was beautiful, in its full past Fall’s peak glory. 🥰

หลังจากที่แชะรูปไปอย่างอิ่มอกอิ่มใจซะหลายช๊อต เราถึงเดินต่อไปตามทางอย่างสบายใจเฉิบ เพราะภารกิจที่ตั้งใจมาดำเนินการได้ลุล่วงไปด้วยดี 😇 ป่าที่นี่ใบไม้กำลังแข่งกันร่วงหล่น ถึงสีสันจะไม่จัดจ้านแล้ว แต่ก็ดูสวยงามไปอีกแบบ 🥰

We trekked along in peace, until my eagle-eyed husband called out a potential mushroom 🍄 spotting on a fallen log that was laid across a dried out creek. Dutifully, I scaled down the bank to try to get a closer look. 🧐 My excitement level kept escalating the closer I got to it, until I finally called it out – Lion’s Mane! 🥳

เดินกันเพลินๆไปซักพัก คุณสามีตาดีที่เดินล่วงหน้าไปตะโกนบอกมาว่า เห็ดๆ 🍄 แล้วชี้ไปที่ท่อนไม้ผุๆที่วางขวางลำห้วยอยู่ เราแสกนดูแล้วเห็นชอบว่าน่าจะเป็นเห็ดจริง เลยจำเป็นต้องตะกายลงไปสำรวจดูใกล้ๆ 🧐 ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งแน่ใจว่าใช่เห็ดแน่นอน สุดท้ายถึงคอนเฟิร์มว่าเป็นเห็ดหัวลิงนั่นเอง 🥳

After two big scores, I was blissfully content. 😌 It has been so dry this entire year, which made me appreciate every single mushroom find a lot more than I had the past few years. That being said, other than the two prized discoveries, there wasn’t much else to be seen fungi-wise. 😅

ปีนี้ทั้งปีฝนน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับปีก่อนๆ กว่าจะเจอเห็ดซักดอกรู้สึกว่าแสนจะยากเย็น เที่ยวนี้มาเจอเห็ดเกรดเอตั้งสองอย่างติดๆกันเลยแฮปปี้มาก 😌 แต่หลังจากนั้นตลอดทางก็แทบจะไม่มีเห็ดอื่นๆโผล่มาให้เห็นอีกเลย 😅

We finished up today’s short hike with big rewards in a good mood. 🥰

วันนั้นเราจบการเดินทางอย่างอารมณ์ดี 🥰

All in all, we covered only 1.7 miles, which took us less than an hour. The weather was just perfect, not too hot, not too cold, and we thoroughly enjoyed every minute of it.

เดินกันไป 1.7 ไมล์หรือประมาณยังไม่ถึงสามกิโลดี ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็เสร็จสรรพ อากาศกำลังสบาย ไม่ร้อน ไม่หนาว กำลังดีเหมาะแก่การเดินป่ายิ่งนัก

On the drive out, we spotted this beautiful white horse grazing in the field amidst the sun setting in the background, right next to the spot where we parked, so naturally, I had to hop out to grab a shot. ☺️

ตอนถอยรถออกมากำลังจะกลับบ้านผ่านไปเจอม้าสีขาวตัวนี้กำลังเล็มหญ้าอยู่บนทุ่งกว้างใกล้ๆกับที่จอดรถ ดูแล้วสวยงามตัดกับฉากหลังที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดินพอดี เลยต้องขอหยุดรถลงไปเก็บภาพกันหน่อย ☺️

By the way, right before the hike, we made a pit stop to ‘hunt down’ another ‘mushroom treasure’ with clues obtained from the wonderful app for the NC Mushroom Quest that blessed us with two Lion’s Mane spots the last time. ☺️ It was my very first time spotting and holding a Stinkhorn mushroom in my very hand! 😳 Yes, it does have a very distinct smell, but I wouldn’t really call that a stink like the name said. In any case, it was a pretty glorious moment for me nonetheless. 😆

อ้อ จะบอกว่า ก่อนไปเดินป่ารอบนี้ เราแวะไป “ตามล่า” หาเห็ดอีกดอกหลังจากได้ทิปมาจากแอปที่คราวก่อนใช้ในภารกิจตามล่าหาเห็ดทั่วรัฐนอร์ทแคโรไลน่า ที่เที่ยวที่แล้วพาไปเจอเห็ดหัวลิงสองดอกติดๆกัน ☺️ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอ เห็ดเขาเหม็น หรือ เห็ดเยื่อไผ่ และได้เก็บขึ้นมาถือกับมือ 😳 เห็ดหน้าตาประหลาดชนิดนี้กลิ่นแรงสมชื่อจริงๆ แต่เราว่าก็ไม่ถึงกับจะเรียกว่าเหม็นซะทีเดียว ยังไงก็สรุปว่าสำเร็จกิจตามความตั้งใจไปอีกรอบ 😆

Saturday Hike: Mushroom Treasure Hunts

It all started with this ad my dear husband sent me about a month ago for NC Mushroom Quest 🍄 that was taking place this past week. I thought it was a really cool idea, and was really excited to participate. The weather hasn’t been ideal with very minimal rainfall 😓, but still, I managed to punch in a total of 45 observations for 16 different species for the weeklong duration, which I am extremely proud of. 😎

เรื่องราวมีอยู่ว่า เมื่อประมาณปลายเดือนก่อน คุณสามีบังเอิญไปเจอประกาศว่าเค้าหาผู้เข้าร่วมภารกิจตามล่าหาเห็ดทั่วรัฐนอร์ทแคโรไลน่า 🍄 ประจำปี ซึ่งจะมีขึ้นในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง เราในฐานะคนรักเห็ดเลยรู้สึกจำเป็นต้องเข้าสมทบ แม้ว่าฝนฟ้าจะไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่ 😓 แต่เราก็ยังอุตส่าห์ตาดีไปส่องเจอเห็ดมาได้ถึง 45 รายการ แยกเบ็ดเสร็จรวมแล้วเป็นเห็ด 16 ชนิดด้วยกัน 😎

About half way in, I realized that I needed to ‘upload’ my observations in order to qualify the findings. After starting the upload, it occured to me that this would mean people can see the exact locations of all my discoveries, which included a prized Lion’s Mane from my usual spot nearby. 😬 I quickly hit ‘pause’ and decided to ‘delete’ some of the most sought-after contributions before resuming my upload. 😅

เดินหาเห็ดไปได้ซักสองสามวันถึงได้ค้นพบว่าตามกฎแล้วเราจำเป็นต้องโหลดภาพเห็ดที่หาได้เข้าไปที่ฐานข้อมูลรวมในแอป พอกดโหลดไปได้ซักอึดใจ เพิ่งฉุกคิดได้ว่า งี้ใครๆก็เห็นหมดสิว่าเราไปเจอเห็ดอะไรที่ไหนบ้าง รวมไปถึงเห็ดหัวลิงแสนหายากที่เรามีจุดลับเฉพาะส่วนตัวใกล้บ้าน 😬 เลยกดปุ่มหยุดโหลดแทบจะไม่ทัน แล้วถึงกลับมาลบรายการเห็ดเด็ดๆในลิสต์ออกก่อน เสร็จแล้วถึงค่อยกลับไปโหลดต่อ 😅

With my brain in reverse-engineering mode, I had another light-bulb moment that this actually means that I too can see the locations of other people’s findings! 🤨 A quick search revealed that there had been a few sightings of Lion’s Manes in the area for the past week. Hence, we started off on our quest to hunt down these little precious mushroom gems… 🥰

มาคิดสะระตะกลับไปกลับมาซักพัก ถึงได้เกิดการจุดประกายขึ้นมาว่า งี้เราก็ไปหาดูได้เหมือนกันสิว่าคนอื่นเค้าไปเจอเห็ดเด็ดๆที่ไหนกันบ้าง 🤨 ไปลองเสิร์ชดูแล้วค้นพบว่ามีคนเจอเห็ดหัวลิงแถวๆใกล้กันกับเราอยู่สองจุด ทั้งนี้ทั้งนั้นเลยได้เป็นที่มาของไอเดียการตามล่าหาเห็ดของคนอื่นเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา 🥰

First up was Schenck Forest, near the NC State campus. Before setting out, we had completely forgotten that the NC State Fair was going on this weekend. 😓 We were already in the thick of it when the heavier-than-usual traffic made us realize our mistake, so we decided to just keep on going. 😆 Parking was a bit of a challenge with the fair crowd, but we managed to snag a spot without much trouble.

เริ่มแรกที่ Schenck Forest ใกล้กับอาณาบริเวณมหาลัย NC State ก่อนออกจากบ้านลืมกันซะสนิทว่าวีคเอนด์นี้มีงาน State Fair ประจำปี ของรัฐ North Carolina 😓 กว่าจะรู้ตัวก็ไปรถติดอยู่ท่ามกลางฝูงชนซะแล้ว ก็เลยต้องเลยตามเลย 😆 กว่าจะได้ที่จอดรถก็ทุลักทุเลเล็กน้อย แต่ก็ไม่ถึงกับลำบากลำบนจนเกินไป

With everybody busy a the fair, we had the entire forest to ourselves. We were a bit skeptical about the ‘accuracy’ of these pinned locations we had obtained from the app, and didn’t really have high hopes of actually finding the spots… However, about 20 minutes in, we hit our first jackpot 🥳, with all credit going to my dear husband’s master navigation ability! 🤩

ผู้คนกรูกันไปงานซะหมด ในป่าเลยเงียบเชียบไม่มีใคร ตอนแรกก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าพิกัดเห็ดที่ได้มาจากในแอปจะแม่นยำซักแค่ไหน เลยไม่ได้ตั้งความหวังว่าจะเจอจริงจังเท่าไหร่ เดินเข้าป่างมหาไปซักประมาณ 20 นาทีได้ถึงเจอแจ๊คพอต 🥳 ต้องขอมอบความดีความชอบให้กับคุณสามีไปเต็มๆที่ช่วยตั้งแต่ดูแผนที่ แล้วก็พาคลำทางหันซ้ายหันขวาจนมาเจอะเห็ดจนได้ 🤩

Besides THE Lion’s Mane, there were a few other mushrooms 🍄 I managed to spot while there. Of course, they all contributed to my total observation count. ☺️

นอกจากเห็ดหัวลิงที่ตั้งใจมาหาแล้ว ยังมีเห็ด 🍄 อื่นๆให้ส่องเจออยู่บ้างประปราย แน่นอนว่าทุกอย่างได้รับการบันทึกส่งไปรวมยอดเบ็ดเสร็จตามภารกิจที่ได้มอบหมาย ☺️

We clocked in at 1.41 miles, which took us about 45 minutes or so, including the walk to and from the parking lot.

รอบแรกนี้เดินกันไป 1.41 ไมล์ หรือประมาณ 2 กิโลหน่อยๆ ใช้เวลาทั้งสิ้น 45 นาทีได้ รวมทั้งระยะทางตั้งแต่ที่มาจากที่จอดรถ

Our second quest took us to Lake Crabtree, near the boat ramp. This spot was quite a bit more crowded, with a number of bikers enjoying the nice weather on the trail. This was a very quick and easy one, as we (and by that I mean Joel 😆) spotted the Lion’s Mane almost right away, within the first 5 minutes or so! 🤩 The report I saw was for only one mushroom, but when we got there, there were two at the spot. Not that I’m complaining! 😉 And, before you ask, one was already on the ground, by the way. 🙄

จากนั้นเราไปต่อกันที่ Lake Crabtree ตรงใกล้ๆกับทางลาดลงเรือที่ริมทะเลสาบ ที่นี่คนเยอะขึ้นหน่อย มีสิงห์ปั่นจักรยานมาขี่ออกกำลังกายกันตรึม แต่รอบนี้หาเห็ดไม่นานใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีก็เจอ 🤩 (ต้องขอบคุณคุณสามีอีกรอบที่ช่วยชี้ทางอย่างชำนิชำนาญ 😆) ในแอปบอกมาว่ามีดอกเดียว แต่ไปถึงไปเจอตั้งสองดอก 😉 ต้องขอออกตัวก่อนจะถูกกล่าวหาว่า ดอกที่เห็นถืออยู่ในมือนั่นมันตกอยู่ที่พื้นอยู่แล้ว ใช่ว่าข้าพเจ้าไปรบกวนธรรมชาติแต่อย่างใดไม่ 🙄

We clocked in at 0.21 miles which took us less than 10 minutes in & out. 😅 But we decided to move on since there were too many bicycles there. 🤪

รอบนี้เดินกันไปแค่ 0.21 ไมล์ คือไม่ถึงครึ่งกิโลเท่านั้น ใช้เวลาเบ็ดเสร็จยังไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ 😅 แต่เราตัดสินใจไปต่อกันที่อื่นเพราะขี้เกียจต้องคอยกระโดดหลบจักรยาน 🤪

Last hike of the day was the Company Mill Trail at Umstead Park. This one, we went with no clue, just to test our luck. 😉 The last time we were here, we pushed our limits and did the entire loop, but this time, we only went up the the mill and then turned back. 😅

จุดหมายสุดท้ายของวันนั้นเป็นทางเดินสาย Company Mill ที่ Umstead Park อันนี้ไปคลำเอากันแบบไม่มีโพย เพื่อลองเสี่ยงดวงดูว่าจะเป็นอย่างไร 😉 คราวก่อนที่มาเราเดินกันครบรอบวงแหวน กว่าจะเสร็จลิ้นแทบห้อย คราวนี้เลยขอเดินแค่ไปถึงโม่โบราณแล้วก็เดินกลับ ถึงค่อยยังชั่วหน่อย 😅

We spotted a few mushrooms 🍄 along the way, and a couple of cool trees. 😇

ตามทางมีเห็ดให้เห็นอยู่บ้างเล็กน้อย 🍄 รวมทั้งต้นไม้ทรงแปลกตา 😇

Near the very end, I hit my last unscripted jackpot 😇, with a very old Lion’s Mane on this downed log. Looking closer in, I noticed a few snails tucked deep in underneath, likely spent from feasting on the delicious fungi? 🧐

ขากลับอุตส่าห์ตาดีไปเจอซากเห็ดหัวลิงเก่าๆบนขอนไม้ผุๆใกล้ลำห้วยจนได้ 😇 มุดเข้าไปดูใกล้ๆถึงเห็นว่ามีหอยทากซุกอยู่ตั้งหลายตัว คาดว่าน่าจะมาล้อมวงกินเห็ดกันจนพุงกางรึเปล่าหนอ 🧐

For this last hike of the day, we clocked in at 2.47 miles, which took us just a little over an hour to finish. All in all, a very satisfying day with fun & rewarding mushroom hunts and great weather – what more can a girl ask for!? 🥰

รอบสุดท้ายนี้เราเดินกันไป 2.47 ไมล์ หรือประมาณ 4 กิโลได้ สรุปว่าเป็นวันดีสำหรับการตามล่าหาเห็ด เป็นการปิดท้ายภารกิจสนุกๆประจำสัปดาห์นี้ที่ลุล่วงไปด้วยดี 🥰

Travel Diary: Hustling in Houston

Trip Date: September 2025

วันสัญจร: กันยายน 2568

I finally stopped procrastinating and booked my round trip ticket to Houston when I got news that my dear friend, who has been inviting me over to visit her home for the past 6 years, was getting ready to move away. The original plan to take short trips out of town fell apart when the house got hit with an HVAC leakage which required extensive fixup jobs to get it ready for the upcoming sale. We improvised and instead found things to do in & around Houston, despite how everybody kept saying there was really nothing to see there! 🤪 The main theme was food centric. But we managed to fit in a good amount of eye candies as well. 😇

เพราะว่าเพื่อนสาวเจ้าถิ่นกำลังจะโยกย้ายกลับไปยังบ้านเกิดเมืองนอน เลยจำเป็นต้องถือโอกาสไปเยี่ยมเยือนก่อนที่จะไม่ได้ไป หลังจากที่นางชักชวนมาอยู่นานประมาณซัก 6 ปีได้ ตอนแรกกะว่าไปแล้วจะขับรถไปเที่ยวกันละแวกใกล้เคียง เพราะมีแต่คนบอกว่าที่ฮูสตันไม่มีอะไรให้เที่ยว 🤪 แต่เกิดเหตุการณ์บ้านแอร์รั่วตอนเจ้าของบ้านหนีไปเที่ยว กลับมาเลยเจอรายการซ่อมบ้านยาวเหยียด จะรอก็ไม่ได้ เพราะบ้านต้องจัดการขายก่อนกลับ แขกตามดอยอย่างเราเลยต้องเปลี่ยนแผนมาหาอะไรทำใกล้ๆบ้านกันแทน เพราะจริงๆตั้งใจไปแค่กินอยู่แล้วเลยไม่เป็นปัญหาแต่อย่างใด 😇

First meal fresh off the plane was Viet-Cajun crawfish 🦞 at 88 Boiling Crawfish And Seafood.

ลงเครื่องปุ๊บก็ไปประเดิมกุ้งก้ามแดง 🦞 สไตล์เวียด(นาม)เคจันเป็นมื้อแรกที่ร้าน 88 Boiling Crawfish And Seafood

Delicious hand rolls at Handies Douzo 🥰

เทมากิซูชิแสนอร่อยที่ร้าน Handies Douzo 🥰

Grilled pork skewers and pink seafood hot pot at Me’Khun Delicacies 🤩

ข้าวเหนียวหมูปิ้งและเย็นตาโฟหม้อไฟที่ร้าน Me’Khun Delicacies 🤩

According to Yok, you ‘need’ to have a tex mex meal while you’re in Houston 🙄 hence we ended up at Gringo’s Mexican Kitchen one night for dinner. 😆

เจ๊หยกแกบอกว่ามาฮูสตันไม่กินอาหาร tex mex (เม็กซิกันสไตล์เท็กซัส) ไม่ได้ 🙄 เลยต้องจัดไปมื้อนึงที่ร้าน Gringo’s Mexican Kitchen 😆

After a few days of gastronomic bliss while managing strings of contractors for a number of home improvement projects, we finally got to venture out to see non-food establishments for a change… Starting with Newman’s Castle, a private castle 🏰 located in Bellville, built to fulfill the dream of a man who wanted to be ‘king of his own castle’. 😆

หลังจากที่ตระเวนกินกันทั่วเมืองควบคู่ไปกับการเฝ้าช่างทั้งหลายที่ทยอยกันเข้ามาจัดการซ่อมแซมบ้านอยู่หลายวัน ในที่สุดเมื่อช่างขอหยุดเราถึงได้ฤกษ์ออกไปตระเวนเที่ยวกันบ้าง เริ่มต้นกันที่ Newman’s Castle ซึ่งเป็นปราสาทส่วนตัว 🏰 ที่เจ้าของสร้างเองกับมือ สืบเนื่องมาจากความใฝ่ฝันที่อยากเป็น “ราชาเจ้าของปราสาท” 😆

Ice Cream 🍦 tasting at Blue Bell Creameries

แวะชิมไอติม 🍦 ที่ Blue Bell Creameries

Sharing a platter of yummie deliciousness at Truth Barbeque 🤤

สั่งบาร์บีคิวรวมมาแบ่งกันกินที่ร้าน Truth Barbeque 🤤

Strolling in downtown Brenham to digest our lunch 😍

ไปเดินเล่นในเมืองเบรนแฮมเป็นการย่อยอาหารกลางวัน 😍

Chill time 🥂 at Chapelton Vineyards

แวะจิบไวน์ 🥂 ที่ Chapelton Vineyards

The beautiful campus at BAPS Shri Swaminarayan Mandir

งานแกะสลักงดงามที่วัดแขก BAPS Shri Swaminarayan Mandir

Authentic Cantonese Dim Sum at Fung’s Kitchen

ติ๋มซำสไตล์ฮ่องกงแท้ๆที่ร้าน Fung’s Kitchen

Baytown Art Alley 🎨

สตรีทอาร์ตเก๋ๆที่ Baytown Art Alley 🎨

Since I was in Houston, I felt obligated to visit Space Center 🚀 Houston… 😅

มาฮูสตันทั้งทีก็ต้องไปแวะชมศูนย์อวกาศของนาซ่าที่ Space Center 🚀 Houston ซะหน่อย 😅

Seeing Texas ocean at Pleasure Pier, Galveston 😆

ไปประเดิมทะเลเท็กซัสที่ Pleasure Pier เมือง Galveston 😆

Walking around downtown Galveston while waiting for our dinner queue

เดินเล่นย่านดาวน์ทาวน์เมือง Galveston ระหว่างรอคิวกินข้าวมื้อเย็น

Dinner at Shuck’s Tavern & Oyster Bar 🦪 was definitely worth the wait! 😇

มื้อเย็นที่ร้าน Shuck’s Tavern & Oyster Bar 🦪 อร่อยคุ้มค่าสมแก่การรอคอย 😇

The ramen 🍜 at Mensho were so rich and creamy! 🥰

ราเมง 🍜 ที่ร้าน Mensho มาแบบอร่อยเข้มเต็มรสชาติมาก 🥰

Taking selfies at the Houston Water Wall meant experiencing a bit of splashes! 😉

ยืนถ่ายเซลฟี่แบบเปียกๆที่ Houston Water Wall 😉

A cool mural at Biscuit Home on Westheimer

ผนังลายสวยที่ข้างร้าน Biscuit Home บนถนน Westheimer

A very eclectic display of beautiful tile works at Smither Park

ศิลปะงานกระเบื้องที่ Smither Park

A cool view of downtown Houston from Love Lock Bridge 💙 & Buffalo Bayou Park

วิวตึกรามใจกลางเมืองฮูสตันจาก Love Lock Bridge 💙 และ Buffalo Bayou Park

And that wraps up my brief visit of this very expansive town. 😍 My only regret was that I didn’t come sooner 🥺, otherwise there would have been repeated visits for me to enjoy the amazing food choices this cool city has to offer! 😆

และแล้วเราก็สิ้นสุดการไปเยือนเมืองยักษ์ใหญ่แห่งนี้แต่เพียงเท่านี้ 😍 เสียดายแต่ว่ามาช้าไปหน่อย 🥺 ถ้ามาเร็วกว่านี้คงต้องได้หาเรื่องมาเยี่ยมเพื่อนบ่อยๆ เพื่อจะได้มาตระเวนกินอาหารอร่อยๆของที่นี่ที่มีอยู่เต็มเมือง 😆

Selfie photos courtesy of Yok Jirawan 😇

ภาพเซลฟี่อภินันทนาการจากหยก จิราวรรณ 😇

Travel Diary: Colorful Cartagena

Trip Date: June 2025

วันสัญจร: มิถุนายน 2568

In Cartagena, we got a very unique airBnB in Getsemani. The home itself was a very eclectic jumble of artsy coolness. The best part had to be the bathroom, which was open air 😅 and about twice the size of our bedroom! 🤯

ที่เมืองการ์ตาเฮนา เราไปเช่าห้องพักอยู่ในบ้านสไตล์แหวกแนวในย่าน Getsemani บ้านเค้าทั้งบ้านตกแต่งด้วยวัสดุเหลือใช้สไตล์สวนกระแส แต่ที่ไม่เคยเจอมาก่อนคือห้องน้ำที่ติดมากับห้องนอนคือมาแบบกลางแจ้ง 😅 มีหลังคาครึ่งเดียว และมีขนาดใหญ่กว่าห้องนอนประมาณสองเท่าตัวได้ 🤯

Enjoying the explosion of colors on Cartagena streets on our walk from Getsemani to the Walled City.

ตึกรามบ้านช่องสีหวานแหววตามทางตอนเดินจากย่าน Getsemani ไปถึงเขตเมืองเก่าที่มีกำแพงล้อมรอบ

Tomillo Cevicheria y Mar set the bar quite high as our first meal in Cartagena, especially with that sumptuous coconut dessert at the end. 😉

สำหรับมื้อแรกในเมืองการ์ตาเฮนา เราเลือกไปทานกันที่ร้าน Tomillo Cevicheria y Mar จานเด็ดสุดคือของหวานปิดท้ายรายการที่ทำมาจากเนื้อมะพร้าวขูดเป็นเส้นฝอยๆ อร่อยมากกกก 😉

More strolls through the vibrant streets after lunch, this time in & around the historic Old Town area.

กินเสร็จไปเดินเที่ยวกันต่อย่านตัวเมืองเก่าด้านในเขตกำแพงเมือง

My most favorite thing to do in this city was spotting the various door knockers around town. 😍 Apparently, you can tell the occupation of each homeowner just by looking at the shape of his/her door knocker. Sea creatures such as fishes, octopuses, seahorses, turtles or seashells suggest a marine tradesman of some sort, whereas lions refer to people in the official capacity, and lizards represent members of the upper classes. Even the size and type of metal can indicate the social status of that household! 🤯

รายละเอียดที่น่าประทับใจที่สุดของเมืองนี้คงไม่พ้นคอลเลคชั่นที่เคาะประตูตามบ้าน 😍 ก่อนไปอ่านเจอมาว่านี่ไม่ใช่แค่ของประดับบ้านแบบตามใจอยากแต่อย่างใด การเลือกรูปแบบของที่เคาะประตูนี้ตามธรรมเนียมแล้วต้องเป็นไปตามอาชีพของเจ้าของบ้าน ถ้ามีกิจการเกี่ยวกับท้องทะเลก็จะติดเป็นรูปปลา ปลาหมึก ม้าน้ำ เต่า หรือว่าหอย ถ้าเป็นหัวสิงโตก็หมายความว่าบ้านนี้รับราชการ ส่วนพวกสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลายหมายถึงว่าเป็นชนชั้นสูง แม้กระทั่งขนาดของที่เคาะประตูและชนิดของโลหะที่เอามาทำก็สื่อได้ว่าแต่ละบ้านมีฐานะระดับไหน 🤯

Night scenes gave a different vibe on Getsemani streets. 🥰

บรรยากาศช่วงค่ำคืนตามถนนแถบ Getsemani 🥰

Dinner at Celele was a very memorable experience. 😇 We had to go with the 9:30 pm slot since that was all that was left available in the reservation system by the time we booked, but it was so worth the wait! The dishes they served here were among the prettiest foods I have ever witnessed in person. And if you’re wondering, they did taste as good as they looked too. 😍

อาหารค่ำที่ร้าน Celele เป็นอีกมื้อที่ลืมไม่ลง 😇 ตอนที่เข้าไปจองเห็นแต่มีรอบสุดท้ายเหลืออยู่ แต่อยากลองมากเพราะเค้าว่ามาเมืองนี้ต้องมากินที่นี่ให้ได้ เลยตัดใจยอมแขวนท้องรอถึงสามทุ่มครึ่งกว่าจะได้กิน ต้องบอกว่าคุ้มค่าแก่การรอจริงๆ อาหารที่มาเสิร์ฟแต่ละจานจัดมาสวยจนแทบไม่อยากกิน แถมรสชาติก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าหน้าตาเลยซักนิด 😍

On our last full day in town, we took another stroll through the neighborhood, this time trying to explore the parts we missed the previous day. I could never get tired of seeing the lush green vines and pink bougainvilleas climbing pastel-color walls in this old city. 🥰

วันถัดมาเรากลับไปเดินเล่นในเมืองกันอีกรอบ เที่ยวนี้พยายามลัดเลาะไปตามที่ๆยังไม่ได้ไป คราวนี้พยายามตามเก็บภาพกำแพงบ้านสีหวานแหววตัดกับต้นไม้เลื้อยสีเขียวขจีแซมด้วยดอกเฟื่องฟ้าสีตัดกัน 🥰

Since we missed out on the visit to the Gold Museum in Bogotá, when we learned there was another one right here in Cartagena, we just had to go check it out! 😆 Museo del Oro Zenú was on a much smaller scale, but it was free admission, and had a number of cool pieces on display. 😍

เนื่องจากว่าตอนอยู่เมืองโบโกตาไม่มีโอกาสได้ไปชมพิพิธภัณฑ์ทองคำที่เลื่องชื่อของเค้า พอมาเห็นว่าเมืองนี้ก็มีพิพิธภัณฑ์ทองเหมืองกัน เลยต้องไปแวะกันซักหน่อย 😆 Museo del Oro Zenú ของที่เมืองการ์ตาเฮนานี้ขนาดเล็กกว่ามาก แต่เปิดให้เข้าชมฟรี และมีงานแกะสลักทองคำสวยๆให้ชมไม่น้อย 😍

A late lunch at Candé Cocina, another highly-recommended spot that did not disappoint. 🤩

อีกร้านที่หลายคนแนะนำว่าห้ามพลาดคือร้าน Candé Cocina ซึ่งไปชิมมาแล้วก็ไม่ผิดหวังอีกเช่นกัน 🤩

And, since we got the time, another trip to the city walls. 😉

ทานเสร็จยังพอมีเวลาช่วงเย็นๆให้แวะไปเดินริมกำแพงเมืองกันอีกรอบ 😉

More photo ops on the way back. 😇

แวะถ่ายรูปกันอีกระหว่างทางกลับที่พัก 😇

Last but not least, may I present the street kitties of Cartagena? 😻

ท้ายที่สุดนี้เราขอนำเสนอน้องแมวจรจัดทั้งหลายที่อยู่ประจำเมืองการ์ตาเฮนา 😻

Check out my other post from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Travel Diary: Island time at Isla Barú

Trip Date: June 2025

วันสัญจร: มิถุนายน 2568

We flew ✈️ from Pereira to Rafael Núñez Airport in Cartagena, then got picked up by a car service arranged for us by our airBnB host. The ride to Barú took us a little over an hour from the airport. This was quite a bumpy ride that shook us both literally and figuratively. 😓 Approximately midway through, we ran into a road block of some sort, with a bunch of motorcycles and scary looking local men banging violently on our car windows and shouting some demands. We were so glad that we got a local driver who knew exactly what to do and how to safely get us out of there in one piece! 😳

เราบินตรงจากเมืองเพเรย์ราไปยังสนามบิน Rafael Núñez ที่เมืองการ์ตาเฮนา จากที่นั่นเจ้าของ airBnB ที่จองไว้จัดการเตรียมรถมารับ จากสนามบินไปถึงบ้านที่พักที่เกาะบารูใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าๆ นอกจากเส้นทางจะขรุขระแบบนั่งกันหัวสั่นหัวคลอนแล้ว ยังมีเหตุการณ์ให้สั่นสะเทือนใจร่วมด้วย 😓 นั่งรถไปได้เกือบครึ่งทางไปเจอกลุ่มนักเลงเจ้าถิ่นจอดรถมอเตอร์ไซค์ขวางถนนอยู่ไม่ให้รถผ่าน พี่แกวิ่งมาตบหน้าต่างรถปึงปังโวยวายเสียงดังลั่น โชคดีเหลือเกินที่เรามีคนขับที่รู้แกวเปิดกระจกเจรจาซักพักถึงได้ให้ผ่าน ถ้าเราเช่ารถขับมากันเองคงแย่แน่ 😳

Once there at the airBnB, we were greeted with the incredible aroma of a homemade lunch getting freshly cooked by our sweet housekeeper Daniella.

มาถึงที่พักเปิดประตูเข้าไปเจอน้องคนดูแลบ้านชื่อแดเนียลล่ากำลังจัดเตรียมทำอาหารกลางวันกลิ่นหอมฉุยไว้ต้อนรับพอดี

After lunch, we walked over to check out the private beach club complete with a pool and cabanas. The water seemed calm and cool. We had the entire beach pretty much to ourselves.

กินเสร็จแล้วเลยพากันเดินไปดูวิวริมทะเลที่ชายหาดส่วนตัวของที่นี่ เค้ามีสระว่ายน้ำกับที่ให้นอนเล่นหลายรูปแบบทั้งตามขอบสระและบนชายหาด น้ำทะเลดูสงบดีไม่มีคลื่น ไปถึงไม่มีคนเลยได้นั่งกินลมกันเองอย่างสบายอารมณ์

I had originally planned to join everybody on a snorkeling boat trip the next day, but when we showed up at the dock for our boat pickup, I saw how rough the sea had become overnight 🤢 and quickly changed my mind. 😅 Instead, I said goodbye and wished them well, then turned around and walked back to enjoy a quiet reading time in the cool air-conditioned house. 😆 Daniella made me a seafood stew lunch with coconut rice that was so delicious I had to save seconds for dinner. 🤤

เช้าวันรุ่งขึ้นจริงๆแล้วตอนแรกเตรียมตัวไว้ว่าจะไปนั่งเรือเที่ยวดำน้ำดูปลา แต่พอเดินไปจะขึ้นเรือที่มารับที่ริมหาด ปรากฎว่าคลื่นลมแรงมาก ต่างกับวันก่อนราวฟ้ากับเหว 😆 ข้าพเจ้าเลยขอเปลี่ยนใจ ณ บัดนั้น 😅 ให้พรรคพวกไปกันเอง ส่วนตัวเราขอเดินกลับบ้านไปนั่งอ่านหนังสือสบายๆในห้องแอร์แทนที่จะไปโต้ลมเสี่ยงการเมาเรือ 🤢 กลับไปนั่งได้ซักพักน้องแดเนียลล่าก็มาจัดแจงทำสตูว์อาหารทะเลให้รับประทานเป็นอาหารกลางวันคู่กับข้าวอบรสมะพร้าว สตูว์เค้าอร่อยจนต้องขอเก็บไว้กินตอนเย็นต่ออีกมื้อ 🤤

The next day, we went to Aviario Nacional to see more than a hundred species of exotic birds. 🦜🦉🦩

วันถัดมาเราไปเดินเล่นกันที่สวนนก Aviario Nacional ซึ่งมีนกป่าหายากไว้ให้ดูนับร้อยชนิด 🦜🦉🦩

We ended the day with a beach afternoon at the famous Playa Blanca. 🏖 The white sand beach was beautiful as advertised, but it was pretty busy, not really with tourists but rather with a bunch of beach vendors. 😐 It would have been nice if we could just chill without being interrupted every few minutes with somebody trying to sell us something. 😓 BUT, we did make friend with a very nice beach kitty who hung around with us the entire time we were there, which was really cool. 😻

ตกบ่ายเราไปต่อกันที่พลายา บลังก้า ซึ่งแปลตรงตัวว่าหาดทรายขาว 🏖 เป็นชายหาดที่ขึ้นชื่อที่สุดของที่นี่ ก็ประมาณว่าทะเลสวยน้ำใสตามที่โฆษณาไว้จริงๆ แต่คนเยอะอยู่ จริงๆแล้วนักท่องเที่ยวถือว่าบางตาเพราะเป็นวันธรรมดา แต่พวกหาบเร่ขายของชุกชุมมากกกกก 😐 คือนั่งได้ไม่เกินสิบนาทีจะมีพ่อค้าแม่ค้ามาเสนอขายของกินของใช้ เครื่องประดับ มากันแบบไม่ขาดสาย 😓 ดีที่นั่งไปซักพักเผอิญมีน้องแมวเจ้าถิ่นประจำหาดมานั่งเป็นเพื่อน มาช่วยทำหน้าที่เป็นแมวกันพ่อค้าได้อยู่บ้าง 😻

We left right before the storm cloud rolled in. All in all, some great island time to get us ready before our last days in Cartagena! 🥰

เราเก็บของกลับบ้านกันก่อนพายุจะเข้าแบบฉิวเฉียด สรุปว่ามาเที่ยวเกาะกันสนุกสนานได้ที่ ก่อนจะตรงกลับไปเที่ยวในตัวเมืองการ์ตาเฮนากันต่อเป็นจุดหมายสุดท้ายของทริปนี้ 🥰

Check out my other post from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Travel Diary: Spectacular Salento & Fabulous Filandia

Trip Date: June 2025

วันสัญจร: มิถุนายน 2568

After quiet time in the coffee region, we continued on to a more vibrant and popular part of the country. Salento is about an hour drive south of Pereira, but it felt like a whole world away. 😍

หลังจากที่เที่ยวเล่นแบบชิลๆแถวๆแหล่งผลิตกาแฟมาหลายวัน เราถึงได้ฤกษ์ขยับขยายไปอีกเมืองที่พลุกพล่านกว่าหลายเท่า เมืองซาเลนโตตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองเพเรย์รา ใช้เวลาขับรถแค่ชั่วโมงเดียว แต่บรรยากาศต่างกันโดยสิ้นเชิง 😍

We stopped by at La Vaca Original Salento Km3, just outside of town, to try some local Colombian desserts. We got what the very friendly guy at the counter insisted were their best two choices. I think one was called Arroz con Leche, which was rice pudding made with super fresh milk. I’m not quite sure what the other was called but it was soaked in panela (Colombian palm sugar). Both were super sweet, and I’m so so glad we only got a small container of each. We thoroughly enjoyed them but this was definitely something to be enjoyed in small doses! 😅 From their second floor seating area, we got our first glimpse of the notorious views Salento was so famous for. 🤩

ก่อนอื่นเราไปแวะกินขนมพื้นเมืองของโคลอมเบียกันที่ร้าน La Vaca Original Salento Km3 ซึ่งตั้งอยู่ก่อนถึงเมืองซาเลนโตนิดเดียว คุณน้องเฝ้าร้านแนะนำให้ชิมสองอย่าง อย่างแรกเป็นพุดดิ้งข้าวที่แช่มาในซอสรสนมเรียกว่า Arroz con Leche อีกอันชื่ออะไรไม่ทราบแต่ทำมาจากน้ำตาลปึกของที่นี่ ชิมแล้วก็อร่อยดี แต่ว่ารสหวานจัดทั้งคู่ ดีที่สั่งมาแค่อย่างละถ้วยเล็กๆ ถ้ากินมากกว่านี้อาจจะเกิดอาการเบาหวานรับประทานได้ 😅 กินเสร็จขึ้นไปชมวิวที่ชั้นลอยถึงได้พอเห็นแว๊บๆว่าคนเค้ากรูกันมาที่นี่ก็เพราะวิวสวยๆแบบนี้นี่เอง 🤩

In Salento, we stayed at Hotel Mirador del Cocora. Our room looked out to the most mesmerizing view we had the entire trip. 😍 Cocora Valley was truly a view out of a postcard!

ที่เมืองซาเลนโต เราไปพักที่โรงแรม Mirador del Cocora ห้องที่พักมองออกไปเห็นวิวหุบเขาโคโคราตามที่เห็นมาจากในโปสการ์ดแบบเป๊ะๆ 😍 ทริปนี้จะหาวิวสวยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

We had our first meal in Salento at Restaurante María Ocampos. Their vibrant decor was even better than their extensive food and drink selections, all presented in a very universal menu format! 😇

มื้อแรกในเมืองเราไปทานกันที่ร้าน Restaurante María Ocampos ร้านเค้าตกแต่งไว้เก๋ไก๋น่ารัก อาหารก็รสชาติใช้ได้อยู่ แต่ที่ชอบสุดคือเมนูที่มาเป็นรูปภาพ ไม่ต้องรู้ภาษาเค้าเราก็อ่านเข้าใจได้อย่างง่ายดาย 😇

After the late lunch/early dinner, we decided to burn off some calories by walking up to enjoy the panoramic view of Cocora Valley at Mirador de Salento. The pretty tiled steps were breezy on the way down, but they were brutal when we had to make our way back up later in the evening! 😓

กินข้าวเสร็จเราเดินขึ้นเขาไปย่อยอาหารและชมวิวหุบเขาและเมืองจากมุมสูงที่ Mirador de Salento บันไดของเขาปูกระเบื้องไว้ซะสวย ตอนลงมาก็ไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนที่ต้องปีนกลับขึ้นไปขากลับโรงแรมนี่สิ ทำเอาลิ้นแทบห้อย 😓

So many colorful shops along Calle Real. 🥰

ร้านค้าสีลูกกวาดบนถนน Calle Real 🥰

The next morning, we set out on a hike at Santa Rita Waterfall. The trailhead was a 20-minute drive outside of town. This lush green rainforest terrain was beautiful but it certainly was not an easy hike. 😅 The drizzling rain that morning made the trail even more slick and extra muddy than usual! Even though the hike was only 3.3 miles, it took us 2.5 hours total to complete, with most of the time accounted for us watching our footing going up & down steep paths and trying not to slip and fall! 😆

เช้าวันรุ่งขึ้นเราไปเดินป่ากันที่น้ำตก Santa Rita จุดเริ่มต้นเส้นทางใช้เวลาขับรถจากโรงแรมออกนอกตัวเมืองไปประมาณ 20 นาที ป่าฝนที่นี่เขียวขจีชุ่มฉ่ำสวยงามดีก็จริง แต่ต้องเดินอย่างใช้ความระมัดระวังสูง 😅 ยิ่งตอนไปถึงฝนกำลังตกพรำๆทำเอาทางที่มีโคลนเฉอะแฉะอยู่แล้วยิ่งลื่นมากขึ้นไปอีก ทางเส้นนี้เดินไปถึงน้ำตกแล้วเดินกลับจริงๆแค่ 3.3 ไมล์ หรือประมาณ 5 กิโลกว่าๆเท่านั้น แต่เราใช้เวลากันไปตั้งสองชั่วโมงครึ่งถึงจะเสร็จ เพราะต้องคอยระวังปีนขึ้นลงดีๆไม่ให้มีการไถลหล่นร่วงกันไปได้ 😆

The mycelium 🍄 population was out in full force here! 😍

ประชากรเห็ด 🍄 ที่นี่กำลังแข่งกันงอกงาม 😍

Other interesting floras and faunas along the way…

ต้นไม้ใบไม้แปลกๆตามรายทาง

Another memorable moment post-hike 😬

เดินป่าเสร็จขับรถออกมาเจอหินยางแตก 😬

Quick but delicious lunch at Arepas Manaos, located inside the food market at Recinto Gastronómico y Artesanal. 😍

กลับเข้าเมืองมากินมื้อกลางวันกันที่ร้าน Arepas Manaos ซึ่งตั้งอยู่ในตลาด Recinto Gastronómico y Artesanal 😍

After freshening up and resting a bit, we came back out to explore the remaining parts of Salento we had not seen the day before. I could never get tired of photographing these colorful buildings! 🥰

กินเสร็จกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อ แล้วของีบซักพักค่อยออกมาลุยกันต่อในเมือง คราวนี้ไปเดินอีกฟากที่เมื่อวานยังไม่ได้ไป ตึกสีสวยแบบนี้เดินถ่ายรูปยังไงก็ไม่เบื่อ 🥰

An ice cream stop at Pailart, where the creamy deliciousness is handmade in the old traditional way. 🤤

แวะไปกินไอติมกันที่ร้าน Pailart ไอติมรสเข้มข้นของที่นี่เค้าทำด้วยกรรมวิธีโบราณแบบดั้งเดิม 🤤

Coffee at Café Jesús Martín – the coffee culture here was just unparalleled, something we did not mind getting used to. 😆

ไปต่อด้วยกาแฟชงมาแบบสดๆที่ร้าน Café Jesús Martín ต้องยอมรับว่ากาแฟที่ประเทศนี้เค้ามีมาตรฐานสูงส่งมาก อยู่นานๆอาจเสียคนได้ 😆

Learning the local game – tejo 🤩, which seemed like it could be fun – too bad we did not have time to actually try playing it for real. 🥺

ไปชมการสาธิตเล่นเกมพื้นเมืองของที่นี่ที่เรียกว่า tejo 🤩 ดูแล้วน่าจะสนุกดี เสียดายที่ไม่มีเวลาลองเล่นดูจริงๆ 🥺

Dinner at La Tapería was the perfect way to end our last night in Salento! 😍

อาหารมื้อเย็นที่ร้าน La Tapería อาหารอร่อย บรรยากาศกันเอง เป็นการปิดท้ายทริปเมืองซาเลนโตได้อย่างสมบูรณ์แบบ 😍

The next morning, we said goodbye to our room with the awesome view, and headed out to see the world famous Quindío wax palms at Cocora Valley. These were the shots straight out from Salento postcards and every bit as awe inspiring as advertised! 🤩

เช้าวันต่อมาเราบอกลาวิวสวยๆที่ห้องพัก แล้วขับรถต่อไปชมต้นปาล์ม Quindío สูงเสียดฟ้าที่กลางหุบเขาโคโครา วิวที่นี่ถอดออกมาจากในโปสการ์ดแท้ๆ มาเห็นของจริงเต็มๆตาถึงได้เข้าใจว่าทำไมใครๆถึงได้อยากมาดูกันนัก 🤩

Somehow we managed to find TWO (very shriveled 😂) morel mushrooms there! 🤯

อุตส่าห์ตาดีไปเจอเห็ดโมเรล (เหี่ยวๆ 😂) สองดอกอยู่ข้างทาง 🤯

Filandia was our last stop in this beautiful part of the country. Again, vibrant scenes everywhere you look. We ended the day sipping a nice cup of coffee while enjoying the perfect sunset view at Maxticafé, which is located right next to the observation deck at Mirador Del Tiempo Detenido. 😍

จุดแแวะสุดท้ายในละแวกนี้คือเมืองฟิลานเดีย บรรยากาศก็ประมาณเดิมๆ ตึกรามบ้านช่องสีสดใสไปทั่วเมือง เดินจนเหนื่อยถึงได้ไปแวะพักดื่มกาแฟชมวิวพระอาทิตย์ตกสวยๆกันที่ร้าน Maxticafé ซึ่งตั้งอยู่ติดกับจุดชมวิวประจำเมืองที่ Mirador Del Tiempo Detenido 😍

Check out my other post from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Saturday Hike: Latest Mushroom Blessing at Falls Lake

The mushroom gods have been very generous to me this past week. 😇 Considering how little rain we’ve had, I was extremely lucky to find not one or two, but THREE very highly-sought-after mushrooms this past week alone! 🤯

อาทิตย์ที่ผ่านมารู้สึกว่าจะดวงขึ้น 😇 เพราะอุตส่าห์ไปเจอเห็ดหายากตั้งสามชนิดติดๆกัน 🤯

Starting with my routine evening walk last Wednesday, that’s when I found my very first cauliflower mushroom. 🥳 As with all my other cool fungi jackpots in the past, I went down the slope of the lake to check out what turned out to be a discarded foam container 🙄, but as I was heading back up to the trail, I spotted this fluffy whitish head at the base of a weedy shrub. Upon closer inspection, I realized it was indeed a mushroom. 🍄 Not just any mushroom, but THE cauliflower type I have seen people raving about on the NC Mushroom Facebook Group. 😳

เริ่มต้นด้วยวันพุธที่แล้ว ระหว่างไปเดินออกกำลังหลังเลิกงานตามปรกติ ที่ไปเจอเห็ดกะหล่ำดอกช่อแรกในชีวิตเข้าเต็มๆ 🥳 เรื่องของเรื่องคือ ประมาณว่าตาดีไปเห็นเห็ดอยู่บนตอไม้ริมน้ำ เลยต้องตะกายลงไปดู ปรากฎว่ากลายเป็นกล่องโฟม 🙄 แต่ตอนที่กำลังปีนกลับขึ้นมาจะเดินต่อ เกิดเหลือบไปเห็นอะไรขาวๆอยู่ตรงโคนพุ่มไม้ คลานเข้าไปดูใกล้ๆถึงเห็นว่าเป็นเห็ดจริงๆ 🍄 ไม่ใช่เห็ดบ้านๆอย่างที่เคยเจอ แต่เป็นเห็ดกะหล่ำดอกที่เคยเห็นแต่คนอื่นๆเค้ามาอวดกันในชมรมคนรักเห็ดในเฟซบุ๊กประจำรัฐนอร์ทแคโรไลน่า 😳

I had my first dish cooked from it today, and I have to say it was every bit as tasty as I heard people say it would be. I still have two more batches saved in the freezer for future consumption, but I can already tell that those won’t last very long. 😆

วันนี้ลองเอามาผัดกินดูเป็นครั้งแรก อร่อยกรุบกรอบดีงามตามที่เค้าว่ากันจริงๆ นี่ยังตุนไว้ในช่องฟรีซอีกสองกำ แต่ดูท่าแล้วคงเก็บได้ไม่นานแน่ๆ 😆

Fast forward to Friday, and it’s another day, another cool mushroom for me! 🤩 This time, a Berkeley’s Polypore. I have found this once just a few weeks before but that particular specimen happened to be a bit old, so it did not taste very good when I tried it. This one, on the other hand, was fresh and young. And it was quite delicious when thinly sliced and fried up crisply with homegrown rosemary from our garden. 😍

ต่อมาเมื่อเย็นวันศุกร์ ไปเจอแจ๊คพอตเห็ดอีกรอบ 🤩 คราวนี้เป็นเห็ดเบอร์คลี อันนี้เคยไปเจอมาทีนึงแล้วเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน แต่คราวที่แล้วรู้สึกว่าจะแก่ไปหน่อย ชิมดูแล้วไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่ คราวนี้มาแบบสดๆใหม่ๆ เลยลองเอามาทำกินดูอีกรอบ หั่นบางๆแล้วเอาไปทอดกับใบโรสแมรี่ที่ปลูกเองในสวน อืมม์อร่อยกว่าคราวก่อนหลายเท่า 😍

Then, on our hike this past Saturday, it’s Lion’s Mane time! Spotted this one right at the start of our hike near Falls Lake. 😇 It was quite a bit past prime, but I still considered it a score! 😉

ล่าสุดเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา คราวนี้เป็นตาเห็ดหัวลิงบ้าง อันนี้ตาดีไปเจอตอนกำลังจะเริ่มต้นออกเดินป่าที่ Falls Lake 😇 ถึงจะอายุเยอะไปหน่อย แต่ก็ยังถือว่ายังได้เครดิตอยู่ 😉

The weather has been so nice these past few weeks, so we were able to enjoy a bit longer hikes than our usual summer routine. This weekend we settled on Falls Lake, as it has been quite a while since we were last there. ☺️

ช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาอากาศดีเหลือเกิน เราเลยได้ไปเดินป่าระยะไกลขึ้นกว่าปรกติที่ได้เดินกันช่วงหน้าร้อน คราวนี้เลือกไปที่ Falls Lake เพราะไม่ได้ไปมานานแล้ว ☺️

Besides Lion’s Mane, I found a few different patches of Oyster Mushrooms during the hike. These were by far the largest ones I have ever encountered! 😳 Plus a couple others… 🍄‍🟫

นอกจากเห็ดหัวลิงแล้ว ยังไปเจอเห็ดนางฟ้าอีกหลายกอ กอที่เห็นอยู่ตรงโคนต้นไม้เป็นเห็ดนางฟ้าอันใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา 😳 นอกจากนี้ยังมีอีกสองสามชนิดที่เจออยู่บ่อยๆ 🍄‍🟫

All in all, it was a pleasant hike. We crossed a few roads along the way, saw some pretty yellow wildflowers, passed through an old family cemetery…

สรุปว่าเดินป่าคราวนี้เพลิดเพลินดีอยู่ ทางตัดข้ามถนนไปมาหลายรอบ หลายช่วงมีดอกไม้ป่าสีเหลืองสดใสให้ชม แถมยังตัดผ่านสุสานโบราณตรงกลางป่า

and ended the hike with a sunset view of Falls Lake. 😍

สุดท้ายไปจบตรงริมทะเลสาบตอนพระอาทิตย์กำลังใกล้จะตกดินพอดี 😍

We clocked in at 4.5 miles, which took us about 2 hours from start to finish. Signing out for now, but looking forward to getting back out for another hike next weekend! 😉

วันนั้นเดินกันไป 4.5 ไมล์ หรือประมาณ 7 กิโลกว่าๆได้ ใช้เวลาเบ็ดเสร็จสองชั่วโมงพอดี วันนี้ขอลาไปก่อน ไว้อาทิตย์หน้าค่อยกลับไปเดินป่ากันอีกรอบ 😉