Travel Diary: A Quick NC Weekend Getaway

Trip Date: August 2026

วันสัญจร: สิงหาคม 2569

Downtown mural reading “Chef Vivian Howard,” “Farm to Table,” and “Kinston, NC”

It all started with a pending visit of a dear friend… While brainstorming where to take our honorable guest, we learned that NC celebrity chef Vivian Howard was having an intimate dinner event at her flagship restaurant in Kinston the upcoming weekend. Naturally, we booked the last 2 spots available for a Saturday night and off we went on our whirlwind, unplanned 24-hour escapade of our quick NC weekend getaway! 😇

เหตุมันมีมาว่าเพื่อนจะมาเยี่ยมเยือนที่บ้าน เลยจำเป็นต้องทำการค้นคว้าหากิจกรรมมารับรองแขก แล้วเลยไปเจอว่าคุณวิเวียน ฮาวเวิร์ด เชฟคนดังประจำรัฐนอร์ทแคโรไลน่าเค้ามีจัดรายการดินเนอร์แบบที่นั่งจำนวนจำกัดที่ร้านในเมือง Kinston วันเสาร์ที่กำลังจะมาถึง ไปเช็คดูแล้วยังเหลือสองที่สุดท้ายพอดี เลยเสร็จเรา 😝 สรุปว่าเลยต้องแปลนทริปสุดสัปดาห์แบบนาทีสุดท้ายอย่างเร่งรีบไปเพื่อการกินโดยเฉพาะ 😇

Our first stop was the Ava Gardner Museum in downtown Smithfield. Obviously, I had known Ava as a big Hollywood star, but I never realized that she came from a tiny little spot called Grabtown, located not that far from where we live. 🤯 We learned a lot about her fairy tale life from the introductory film presented at this tiny museum. We came away very impressed and planned to at least watch a film or two of her biggest hits once we got home (which we have not quite yet gotten to, but it’s definitely is still in the cards 😛).

จุดแวะแรกคือ พิพิธภัณฑ์เอวา การ์ดเนอร์ ที่เมือง Smithfield จริงๆก็เคยได้ยินชื่อคุณเอวานี่มาตั้งแต่เรายังเด็กๆว่าเป็นดาราดังของฮอลลีวู๊ด แต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าแกมีบ้านเกิดอยู่ที่เมือง Grabtown ซึ่งห่างจากบ้านเราไปไม่ไกลนี่เอง 🤯 ไปถึงเค้ามีฉายประวัติสั้นๆให้ดูว่าสาวน้อยจากเมืองบ้านนอกเกิดไปโด่งดังจนคนรู้จักกันทั่วโลกได้ยังไง ดูแล้วก็แอบประทับใจอยู่ลึกๆ ยังคุยกันว่ากลับมาบ้านต้องไปหาหนังเก่าๆของแกมาดูซักหน่อย (ซึ่งจนบัดนี้กลับมาเกือบเดือนแล้วก็ยังไม่ได้ฤกษ์ซะที แต่ยังไงเดี๋ยวต้องจัดคิวให้ได้ซักวัน 😛)

We checked in at Mother Earth Motor Lodge, a very cool no-frills, highly-affordable retro style motel in downtown Kinston, located within walking distance to our dinner spot that night.

เราไปพักที่โมเตลเล็กๆน่ารักราคาย่อมเยาในเมือง Kinston ชื่อ Mother Earth Motor Lodge ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับร้านอาหารที่จะไปกินกันคืนนั้นแบบเดินเอาได้ไม่ต้องขับรถ

Squeezing in a quick stop at Mother Earth Brewing on the way to the restaurant 😉

ไปแวะนั่งจิบเบียร์เย็นๆที่ Mother Earth Brewing ก่อนถึงเวลาอาหารเย็น 😉

Dinner at Kitchen Bar @ Chef & the Farmer was everything we were hoping for, and more. The food featured local ingredients that were fresh in season, each coming with a unique unexpected twist of their own! It was a very up-close-and-personal affair, with the chef putting together the dishes right in front of us seconds before they were served. Afterwards, she even came back out for a brief chat, cookbook signing, and private photo ops! 🥰

อาหารค่ำที่ Kitchen Bar @ Chef & the Farmer เป็นอีกมื้อที่น่าประทับใจไม่ลืมเลือน ทุกจานทำมาจากวัตถุดิบสดใหม่ตามฤดูกาลที่คัดมาจากแหล่งใกล้เคียง แต่ละอย่างเชฟเอามาดัดแปลงจนหน้าตาและรสชาติแทบไม่เหลือเค้าคงเดิม มื้อนี้ได้ชมเชฟและผู้ช่วยมาจัดจานให้ดูตรงหน้าเคาน์เตอร์ที่นั่งอย่างเต็มตา กินเสร็จแล้วคุณวิเวียนยังออกมาคุยทักทายเป็นการส่วนตัว แถมเซ็นตำราอาหารให้ และโพสท่าถ่ายรูปอย่างเป็นกันเองสุดๆ 🥰

The next morning, we took a quick stroll around town to walk off our complimentary breakfast at the motel.

รุ่งเช้าเราตื่นมากินอาหารเช้าที่โรงแรมแถมมาให้ฟรีกับห้องพัก จากนั้นจึงออกไปเดินย่อยรอบเมือง

Then, we headed off for lunch on the way home at Wilber’s Barbecue in Goldsboro. This was a highly recommended spot and it certainly lived up to the hype! This old time restaurant served traditional wood smoked BBQ which is a rarity these days, and their labor of love showed through in the flavors of all their dishes. Bonus points for Owner Willis who was kind enough to show us where the magic happened right around the back after we finished our meal. 😇

หลังจากเช็คเอาท์เสร็จเรียบร้อย เราไปแวะทานมื้อกลางวันกันที่ร้าน Wilber’s Barbecue ที่เมือง Goldsboro ร้านเก่าแก่ดั้งเดิมแห่งนี้มีคนแนะนำมาว่าถ้ามาเมืองนี้ห้ามพลาด ไปกินแล้วก็ไม่ผิดหวังอย่างที่เค้าว่าจริงๆ ที่นี่เค้าย่างหมูรมควันแบบทั้งตัวบนเตาถ่าน ซึ่งปัจจุบันหากินได้ยากมาก กินแล้วรับรู้ถึงรสชาติที่ทำด้วยใจรักอย่างแท้จริง คุณวิลลิสเจ้าของร้านออกมาทักทาย เจอสามีเราชวนคุยจนถูกคอ กินอิ่มแกเลยพาไปทัวร์หลังร้านโชว์ให้ดูทั้งตู้เย็นที่เก็บหมูสดๆ และเตาถ่านที่ยังมีไฟประทุกรุ่นๆอยู่ด้วยความภาคภูมิใจ 😇

Our last stop of the trip was Cotton Mill Flea Market in Selma. I had read that this place has rescued animals in residence and wanted to check them out. The market featured some hidden treasures at very reasonable prices. But the true stars among them were the little creatures that were patrolling the place. 😻 I was worried about the heat level since it was a very hot day that we visited, but I was happy to report that despite it being open-air, it was quite pleasant inside thanks to multiple industrial-sized fans that were strategically placed throughout the entire store! We couldn’t help but pick up this cute little bowl for our own fur babies at home! 😽

จุดแวะสุดท้ายของทริปนี้เป็นตลาดนัดขายของเก่า Cotton Mill Flea Market ที่เมือง Selma เราไปอ่านเจอมาว่าที่นี่มีสัตว์ที่เค้ารับเลี้ยงไว้อยู่ประจำร้าน เลยตั้งใจอยากไปแวะดู ตลาดเค้าก็มีของแปลกๆให้เดินดูเพลินๆดี อีกทั้งราคาย่อมเยาใช้ได้ทีเดียว แต่ที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดเห็นจะไม่พ้นเจ้าหมาแมวทั้งหลายที่เดินลาดตระเวนอยู่ทั่วร้าน 😻 วันนั้นที่ไปอากาศร้อนมาก ก่อนไปยังกลัวอยู่ว่าที่นี่ไม่มีแอร์คงจะร้อนอบอ้าว แต่ปรากฎว่าเค้ามีพัดลมยักษ์ตั้งไว้ตามจุดต่างๆเต็มไปหมด เดินแล้วเย็นสบายไม่ร้อนอย่างที่คิด ก่อนกลับเหลือบไปเจอชามข้าวแมวใบนี้ เลยอดไม่ได้ต้องซื้อกลับมาฝากน้องแมวที่บ้าน 😽

All in all, it was a quick but enjoyable trip, a worthy getaway from our routine summer schedule! 🥳

สรุปว่าทริปนี้ถึงจะสั้นก็จริงอยู่ แต่เป็นการพักร้อนโดยบังเอิญที่ทั้งสนุกสนานและอิ่มอร่อยคุ้มค่าสมดั่งที่ตั้งใจ 🥳

Travel Diary: Lone Pine & Death Valley Revisit

Trip Date: March-April 2026

วันสัญจร: มีนาคม-เมษายน 2569

Our first trip to Death Valley was back in May of 2012, when we were still living in LA. It was the very first time we ventured out into a desert. 🙄 Not just any desert, mind you, but the one that broke the highest temperature ever recorded anywhere on earth at 134°F back in 1913. 😳

ครั้งแรกที่ไป Death Valley นี่คือเมื่อเดือนพฤษภา ปี 2012 ตอนนั้นยังอยู่กันที่แอลเอ จริงๆคือเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ไปเที่ยวทะเลทราย 🙄 แล้วไม่ใช่ว่าทะเลทรายธรรมดานะ แต่เป็นทะเลทรายที่ทำลายสถิติอุณหภูมิสูงสุดเท่าที่เคยเก็บข้อมูลมาด้วยตัวเลข 134 องศาฟาเรนไฮต์เมื่อปีค.ศ.1913 😳

In April 2012, just one month before our visit, Death Valley broke the record again with 113°F – the highest temperature ever documented in North America during the month of April. 🤯 And guess what? Of course, we had to attempt a Death Valley hike on a very hot summer day at 11 am, with one small bottle of water among the two of us! 🙄 Needless to say, we didn’t make it. 😓 We had to turn around and head back to the car half way through said hike.

ต่อมาเมื่อเดือนเมษายนปี 2012 คือประมาณเดือนนึงก่อนที่เราจะไปกัน Death Valley ทำลายสถิติโลกอีกครั้ง คราวนี้ด้วยอุณหภูมิ 113 องศาฟาเรนไฮต์ ซึ่งเป็นระดับสูงสุดเท่าที่เคยมีมาในเดือนเมษายนทั้งทวีปอเมริกาเหนือ 🤯 ไอ้เราก็บ้าจี้ อุตส่าห์จะต้องไปเดินป่ากันกลางทะเลทรายช่วงหน้าร้อนตอน 11 โมงเช้า โดยที่มีน้ำขวดเล็กๆติดตัวไปขวดเดียว แบ่งกันกินสองคน 🙄 สรุปว่าเดินไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องยกเลิกความตั้งใจ 😓 ถอยหลังเดินกลับรถทั้งๆที่ไปได้ยังไม่ถึงครึ่งทาง

Fast forward 14 years later, when a Vegas trip was being planned with dear friends, we suggested a revisit detour to Death valley, with the main purpose to go back and finish the hike we never finished back then. Our friends graciously agreed to the plan, and off we went on the renewed adventure! 🥰

14 ปีให้หลัง ตอนกำลังวางแผนไปเวกัสกะเพื่อนผองที่ไม่เคยไป Death valley มาก่อน เลยได้เสนอไอเดียว่าเราน่าจะแวะไปเพื่อไปเดินเส้นที่เดินไม่สำเร็จเมื่อคราวก่อนกัน เพื่อนก็ดีเหลือหลายยอมตกลงตามใจ สุดท้ายเลยได้มาเป็นจุดแวะของทริปนี้ 🥰

We started driving west from Las Vegas, passing through all kinds of beautiful terrain… 😍

วิวสวยๆระหว่างทางตอนขับรถมาจากเวกัส 😍

Stopping by to take in the breathtaking view at Zabriskie Point during our first pass through Death Valley. 😌

ไปแวะถ่ายรูปกันที่ Zabriskie Point ตอนขับผ่าน Death Valley รอบแรก 😌

Unplanned stop at a pink salt mine at Sulfate DWP near Lone Pine, thanks to the keen eye of our dear friend Neha. 😍

จุดแวะที่ไม่ได้ตั้งใจอันนี้ ต้องยกความดีความชอบให้คุณ Neha ที่อุตส่าห์ตาดีไปเห็นทะเลสาบสีชมพูตรงข้างทางตอนเกือบจะถึงเมือง Lone Pine แล้วบอกโชเฟอร์ให้เลี้ยวเข้าไปดู ปรากฎว่าเป็นนาเกลือของ Sulfate DWP 😍

We decided to have our first home base in Lone Pine, a little town to the west of Death Valley on the California side, because Neha happened to find a very cool home on airBnB. Ultimately, we decided to go with a different home at a much cheaper price tag, but equally beautiful surroundings! 😉

สองคืนแรกเราไปพักกันที่เมืองเล็กๆที่มีชื่อว่า Lone Pine ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของ Death Valley ในอาณาเขตรัฐแคลิฟอร์เนีย เรื่องของเรื่องคือคุณ Neha แกไปเจอบ้านพักสวยหรูใน airBnB แต่ดูราคาแล้วถูกเพื่อนวีโต้ สุดท้ายเลยไปได้อีกหลัง ซึ่งถูกกว่าเกือบครึ่ง แต่วิวสวยไม่แพ้กัน 😉

We arrived at the most perfect time when the wildflowers were in peak bloom! 🥳

ไปถึงพอดีเจอดอกไม้ป่ากำลังบานสะพรั่งเต็มทุ่งหลังบ้าน 🥳

Night time shots were phenomenal, with the bright starry sky, from our own backyard! 😍

วิวตอนกลางคืนจากหลังบ้าน ท่ามกลางหมู่ดาวเต็มท้องฟ้า สวยงามไปอีกแบบ 😍

Early sunrise shots were equally sublime. 😌

ตื่นเช้ามาชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นจากระเบียงหน้าบ้าน 😌

Manzanar Japanese Internment Camp, where Japanese Americans were kept during World War II – a very somber sight to wander through… 🥺

Manzanar Japanese Internment Camp เป็นค่ายกักกันที่เค้าเอาคนอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นมากักตัวไว้ตอนสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เดินดูแล้วชวนหดหู่มาก 🥺

More wildflowers spotted along the way 😍

แวะชมดอกไม้ป่าตามรายทาง 😍

Dramatic views of the snow-covered Sierra Nevada 🥰

วิวเทือกเขา Sierra Nevada ที่มีหิมะปกคลุมบนยอด 🥰

The beautiful rock formations and colorful vegetation of Alabama Hills 😇

เนินเขาหินรูปทรงแปลกตา และพืชพรรณหลากสีที่ Alabama Hills 😇

Short hike at Arch Loop Trail at sunset time 🤩

ตกเย็นเราไปเดินขึ้นเขารอชมวิวพระอาทิตย์ตกกันที่เส้น Arch Loop 🤩

Nightmare Rock 😳

หินหน้าตาน่ากลัวที่เค้าตั้งชื่อไว้ว่า Nightmare Rock 😳

What a beautiful location for a forever resting place – Mt. Whitney Cemetery 😇

สุสาน Mt. Whitney Cemetery ที่นี่ทำเลริมเขาดูสุขสงบดีงามเหมาะแก่การพักผ่อน 😇

Leaving Lone Pine, we drove from California back into Nevada, and made a stop at Mesquite Flats Sand Dunes.

เสร็จจากเมือง Lone Pine เราตีรถกลับจากรัฐแคลิฟอร์เนียเข้าไปที่รัฐเนวาดา ไปแวะที่เนินทราย Mesquite Flats

A creepy pit stop at Goldwell Open Air Museum – some cool pieces but not really that much to see… 😆

ที่พิพิธภัณฑ์ Goldwell Open Air มีผลงานประติมากรรมแปลกๆให้ดูอยู่แค่ไม่กี่ชิ้น 😆

We arrived at our next home for the next couple of days in the little town called Beatty. We found a cool bar where the bartender started talking Thai to me once he heard where I was from! 🤯 Apart from a couple places to grab decent food, there was really not much else around… 😅 but it served as a good home base for Death Valley as it was only half an hour drive to the north entrance of the park.

จากนั้นเราไปถึงที่พักแห่งต่อไปที่เราไปอยู่กันอีกสองคืน คราวนี้ที่เมือง Beatty ซึ่งเลือกมาก็เพราะทำเลดีเยี่ยม อยู่ห่างจาก Death Valley ไปแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆ มีร้านรวงอยู่แค่ไม่กี่แห่ง ส่วนร้านอาหารมีเปิดให้บริการอยู่สองสามร้าน พอกินได้หายหิว 😅 เดินไปเดินมาเห็นไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ เลยแวะเข้าไปในบาร์ซึ่งมีเปิดอยู่แห่งเดียวที่นี่ดู ไปเจอคุณบาร์เทนเดอร์ฝรั่งช่างคุย พอได้ยินว่าอิฉันเป็นคนไทยเท่านั้นแหละ พี่แกเปลี่ยนมาคุยด้วยเป็นภาษาไทยเฉยเลย 🤯 ปรากฎว่าแกเคยไปอยู่เมืองไทยมาหลายปี

The next morning, we woke up early to see sunrise at Badwater Salt Flats, which turned out to be quite a bust. 😅 But it was cool to see all these little creatures petrified in the crusty mineral surface! 😧

เช้าวันรุ่งขึ้น เราเลือกไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันที่ทะเลเกลือ Badwater Salt Flats สรุปว่าไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ 😅 แต่ได้ไปเดินชมวิวน่าแปลกตาบนที่ราบกว้างขวางนี้แทน ดอกเกลือตอนก้มลงไปดูใกล้ๆค่อยเห็นว่าเป็นผลึกสวยงามแปลกตา ส่วนเศษชิ้นส่วนเล็กน้อยที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณซึ่งตอนแรกคิดว่าเป็นสิ่งสกปรกทั่วไป แต่ปรากฎว่าจริงๆแล้วเป็นซากแมลงนานับชนิดฝังอยู่บนพื้นผิวเกลือ 😧

And then we got to the highlight of this leg of the trip – our 2nd attempt to finish the hike to Red Cathedral at Golden Canyon Trail! Spoiler alert – we did make it this time! 😉

และแล้วก็มาถึงไฮไลต์ของทริปนี้ ซึ่งก็คือการกลับไปเดินป่ากลางทะเลทรายที่เส้น Golden Canyon ซึ่งนำเราไปที่ Red Cathedral หรือวิหารแดง ขอบอกว่าคราวนี้ไปถึงโดยสวัสดิภาพจ้า 😉

Artist Palette was our last stop at Death Valley 🤩 – it was quite a steep climb at 11 am in the brutal sun, but I was determined to get a few shots from the hilltop. 😝

จุดแวะสุดท้ายในอาณาบริเวณ Death Valley คือ Artist Palette ภูเขาหินสีหวานแหววสมชื่อที่เค้าตั้งไว้ 🤩 ตอนที่ไปถึงคือ 11 โมงเช้า แสงแดดกำลังแผดเผาเต็มที่ แต่ก็ยังอุตส่าห์กัดฟันปีนขึ้นไปเก็บรูปสวยๆที่บนยอดมาจนได้ 😝

Before driving back to Vegas, we made a pit stop at Torrance Ranch Preserve, a very tiny spot just outside of Beatty. We did clock a couple of cool critters, and these lovely blooms! 😍

ก่อนขับรถขับไปเวกัส เราไปแวะเดินเล่นกันที่ Torrance Ranch Preserve ซึ่งอยู่ห่างจากที่พักในเมือง Beatty ไปนิดเดียว ก็เป็นทางสั้นๆ ไม่มีอะไรให้ชมมากมาย แต่ก็ยังตาดีไปเจอสัตว์เลื้อยคลานลายสวยสองตัวนี้ที่ข้างทาง รวมทั้งดอกไม้ป่าสีขาวช่อสวยคู่นี้ 😍

All in all, I call this trip a success. 😉 We got to spend precious time with old friends among gorgeous West Coast sceneries and we got to finish a hike we started over a decade ago! Although, I was quite bummed we did not get to see any wild burros that were supposed to be roaming freely in this area. ☹️ According to our friendly Beatty bartender, they were rounded up and shipped off to Salt Lake City some years back. 😐 But at least they kept the signs though! 😆

สรุปว่าทริปนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี 😉 ได้ไปพักผ่อนหย่อนใจชมวิวสวยๆกับเพื่อนฝูง แถมยังได้กลับไปเดินป่าที่เริ่มไว้เมื่อสิบกว่าปีก่อนจนจบเส้นทาง เสียดายอยู่อย่างเดียวไว้ไม่ได้เห็นลาป่าที่เค้าว่ามีมาเดินให้เห็นอยู่ทั่วไปแถบนี้ ☹️ จากที่ฟังคุณบาร์เทนเดอร์ในเมือง Beatty เล่ามาก็คือว่าทางการเค้ามาต้อนจับเอาไปปล่อยที่เมือง Salt Lake City ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน 😐 แต่ยังดีว่าเค้าไม่ได้เก็บป้ายเตือนให้ขับรถระวังลาไปด้วย 😆

Mushroom Euphoria

Mushroom heaven is real – I was just in one this weekend! 😇

สวรรค์ของคนรักเห็ดมีอยู่จริง เราเพิ่งไปเจอมาสุดสัปดาห์นี้เอง 😇

After almost two years of little to no rain, we finally got a good round of torrential storms this past week. Naturally, it was time to go out and explore the woods to check on our mycelium population in the area… 🧐

หลังจากวิกฤตการณ์ภัยแล้งยืดเยื้อมาเกือบสองปีเต็มๆ ในที่สุดอาทิตย์ที่แล้วเราเพิ่งได้พายุมาโหมกระหน่ำกันจนชุ่มฉ่ำไปทั่วท้องที่ จึงได้ฤกษ์ออกไปสำรวจประชากรเห็ดในอาณาบริเวณใกล้เคียงกันเสียที หลังจากที่หดหายไปนานเนิ่น 🧐

Starting with the wooded area closer to home, I found mostly the generic not-so-exciting kinds at first… But this raspberry slime mold did look promising! 😉

เริ่มด้วยป่าไม้ใกล้บ้านกันก่อน ตอนแรกไปเจอแต่เห็ดพื้นๆ ไม่ค่อยน่าตื่นเต้นซักเท่าไหร่ แต่พอไปเจอราเมือกราสเบอร์รีกอนี้เข้าเลยใจชื้นขึ้นมาหน่อย 😉

My second pass in the same area, after a lot more rain, yielded a few more interesting varieties, including this very pretty bright yellow jelly fungus! 😎

หลังจากฝนมาอีกระลอก เราออกไปสำรวจกันอีกรอบ คราวนี้ค่อยเจอเห็ดแปลกตาขึ้นมาหน่อย ไฮไลต์เป็นเห็ดวุ้นสีทองกลุ่มนี้ที่ขอนไม้ผุๆระหว่างทางกลับบ้าน

We even have these flowerpot parasols popping up on our balcony! 😳

ขนาดกระถางต้นไม้ที่บ้านยังมีเห็ดโผล่มาทักทายด้วย 😳

At Lake Johnson yesterday, the forest floor was bubbling with mushrooms of all colors, shapes, and sizes! 😍 There was this huge patch right underneath the picnic table right at the club house! 🤯

เมื่อวานนี้เราไปเดินป่าหาเห็ดกันที่ Lake Johnson เห็ดหลากสีหลายขนาดแย่งกันผุดขึ้นมาให้เห็นเต็มผืนป่า 😍 ขนาดโต๊ะปิคนิคตรงใกล้ที่จอดรถยังมีเห็ดกลุ่มใหญ่ขึ้นเต็มใต้โต๊ะ 🤯

The biggest finds of the day were these beautiful chanterelles, cauliflowers, golden reishis, and the very photogenic violet collybias – my first time spotting them! 🤩

สุดยอดของวันคงต้องยกให้เห็ดมันปู เห็ดดอกกะหล่ำ เห็ดหลินจือกอโต และเห็ดโคนขาสีม่วงช่อสวยช่อนี้ที่เพิ่งจะเจอเป็นครั้งแรก 🤩

I went back out for another lapse around the house today and I am happy to see that the mushroom scene is still going strong. 🥰 I just hope the rain keeps coming! 😉

วันนี้กลับไปเดินแถวบ้านอีกรอบ ดีใจที่เห็นว่าประชากรเห็ดยังมีมาเรื่อยๆไม่ขาดสาย 🥰 หวังว่าฝนจะตกกันต่อไปไม่หยุดยั้ง 😉

Travel Diary: Sunrise at Valley of Fire

Trip Date: March 2026

วันสัญจร: มีนาคม 2569

During our Vegas trip, we woke up super early one Saturday morning and drove out to Valley of Fire State Park to catch the sunrise. We arrived at the park entrance just as the sun began to rise – talk about perfect timing! 😉

ตอนอยู่ที่เวกัส เช้าวันเสาร์เราอุตส่าห์แหกขี้ตาตื่นกันตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่เพื่อไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ Valley of Fire State Park กะเวลาไปถึงประตูทางเข้าได้เวลาเหมาะเจาะกับพระอาทิตย์ที่เพิ่งจะโผล่พ้นเทือกเขามาให้เห็นอยู่รำไรพอดิบพอดี 😉

Knowing the intense heat would arrive later in the day, we decided that setting out on a hike had to take priority as our first order of business. We headed right to the trailhead for Fire Wave Trail at the north end of the park as soon as we got there.

เพราะดูลาดเลามาอย่างดีแล้วว่าถ้ารอจนสาย แสงแดดจะร้อนแรงแผดเผาจนเดินกันไม่ไหว เลยตั้งใจตรงดิ่งไปเดินป่ากันก่อนเป็นอันดับแรก เราไปเริ่มออกเดินกันที่เส้น Fire Wave ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอุทยานแห่งชาติแห่งนี้

I couldn’t get over just how beautiful it was. The morning light casted a lovely glow to the fiery canyon. 😍 A few other people had the same idea and we did pass them on our way, but we mostly got the entire place to ourselves.

วิวที่นี่สวยเกินคำบรรยาย ยิ่งเจอแสงแดดอ่อนๆยามเช้าทอดไปบนหินสีส้มเข้มตัดกับท้องฟ้าที่มีแสงตะวันค่อยๆโผล่พ้นปุยเมฆ ยิ่งเพิ่มระดับความงามแบบหาที่ไหนไม่ได้ 😍 มาเช้าๆอย่างนี้ยังไม่ค่อยมีคน เลยได้ถ่ายรูปกันสบายตามอัธยาศัย ไม่ต้องคอยหาทำเลแต่อย่างใด

By the time we saw the sign telling us that we had reached the end of Fire Wave Trail, the sun was fully up.

กว่าเราจะเดินไปถึงป้ายบอกจุดสุดทางของเส้น Fire Wave พระอาทิตย์ก็ขึ้นมาจนสูงเต็มที่แล้ว

Shortly after, we were walking along the winding pathway that took us through the lovely Pink Canyon.

จากนั้นเราเดินต่อไปตามทางคดเคี้ยวที่นำเราลัดเลาะไปสู่ Pink Canyon

We spent a few minutes enjoying views of the pastel rock hues before turning around and heading back as the heat started to keep rising.

เดินไปจนสุดจะไปเจอแผ่นหินสีพาสเทล เราเดินเตร็ดเตร่ถ่ายรูปกันซักพักถึงได้กลับหลังหันเดินย้อนกลับตามทางเส้นเดิม เพราะแดดเริ่มจะร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

I spotted this narrow crevice on the rock wall on our way back and decided to go in and investigate… That was when I caught sight of our first wildlife encounter of the trip! 😉

ระหว่างทางเหลือบไปเจอซอกหินแคบๆ เลยถือโอกาสมุดเข้าไปสำรวจเสียหน่อย ถึงได้ไปเจอเจ้าคางคกทะเลทรายตัวนี้เข้าพอดี 😉

The sun was already out in full force by the time we made it back to the car, and it wasn’t even 9 am yet! 😅

กว่าจะเดินกลับมาถึงที่รถแดดก็แผดแสงแรงฤทธิ์แบบเต็มกำลัง ทั้งๆที่ยังไม่ 9 โมงเช้าดี 😅

On the way out, we came across several herds of bighorn sheep along the way. They all seemed to have clocked us long before we noticed them, by the way… 😅

ตอนขับรถออกมาตามทางมีแกะเขาใหญ่คอยเล็มหญ้าอยู่เป็นฝูงๆ ยังไม่ทันเล็งกล้องก็เห็นว่าพี่แกะทั้งหลายเล็งเราไว้ก่อนแล้ว 😅

We made a few more stops to photograph Arch Rock, King Kong Rock, and the vibrant and fascinating rock formations at Flintstone City. 😍

แวะถ่ายรูปที่ Arch Rock, King Kong Rock และ Flintstone City 😍

I ran out of energy by the time we started on our way back to the city. 😣

กว่าจะได้เวลากลับก็หมดแรงพอดี 😣

Long line of cars trying to get in the park as we were heading out, around 10:30 am. 😓

ตอนขากลับขับรถออกมาเจอรถเข้าแถวเรียงรายอยู่ตรงทางเข้า ทั้งๆที่ยังสายๆอยู่แค่สิบโมงครึ่งเท่านั้น 😓

Travel Diary: One Wonderful Week in Vegas

Trip Date: March-April 2026

วันสัญจร: มีนาคม-เมษายน 2569

Back in late March, we spent one wonderful week working remotely from Las Vegas. We got up super early, worked until mid afternoon and then headed out to roam around seeing the colorful sights and eating the fabulous foods this eclectic city has to offer. 🥰

เมื่อปลายเดือนมีนาคมที่ผ่านมา เราจัดทริปไปทำงานทางไกลกันถึงที่เมืองลาสเวกัส ไปอยู่กันอาทิตย์นึงเต็มๆ เช้าตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ขึ้นมาทำงาน จนช่วงบ่ายเสร็จงานถึงได้ฤกษ์จัดแจงไปตระเวนกินเที่ยวกันในเมือง 🥰

Having been to Las Vegas so many times before, it was hard to believe this was the first time we made it to the world famous Las Vegas sign! 😅

ไปลาสเวกัสมาก็หลายที เพิ่งจะมาเที่ยวนี้แหละที่ได้มีโอกาสไปถ่ายรูปกับป้ายยินดีต้อนรับสู่สุดยอดเมืองแห่งความบันเทิงแห่งนี้เป็นครั้งแรก 😅

Checking out Cleveland Clinic, by the famous architect Frank Gehry. This reminded us so much of the Walt Disney Concert Hall in LA, also by the same guy. 😉

แวะไปถ่ายรูปที่ Cleveland Clinic ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดัง Frank Gehry ถ้าดูแล้วคุ้นๆน่าจะเพราะว่าเป็นคนเดียวกับที่ออกแบบ Walt Disney Concert Hall ที่แอลเอ 😉

Symphony Park was right around the corner, and before you ask, no, I did not plan ahead to match my pants to the colorful columns! 🙄

Symphony Park อยู่ถัดไปไม่ไกล ขอดักคอออกตัวไว้ก่อนว่าข้าพเจ้ามิได้ตั้งใจใส่กางเกงสีรุ้งลายทางมาเพื่อให้เข้ากับเสาหลากสีของเค้าแต่อย่างใด 🙄

Kanom Jeen Namya Poo from D E Thai Kitchen – my first Thai meal of the trip 🥰

อาหารไทยมื้อแรกของทริปนี้เป็นขนมจีนน้ำยาปูจากร้าน D E Thai Kitchen 🥰

Strawberry sando & ham and cheese sando from Nakata Market for breakfast 🤩

แซนด์วิชสตรอเบอร์รี่กะแซนด์วิชแฮมกับชีส มื้อเช้าจากร้าน Nakata Market 🤩

Gourmet hot dog & breakfast sandwich from Buldogis Eatery

ฮอตดอกไฮโซกะเบรคฟาสต์แซนด์วิชจากร้าน Buldogis Eatery

We had mixed feelings about Meow Wolf, a walkthrough arts exhibit at Area 15… 😒 We did enjoy it, but felt that it was way too crowded, and the ticket price was a little steep for the experience, crowd and all. I did try to get our money’s worth though! 😉

Meow Wolf เป็นนิทรรศการศิลปะสร้างสรรค์แบบที่ให้ผู้เข้าชมมีส่วนร่วม จัดที่ย่าน Area 15 อันนี้ไม่ค่อยโปรดซักเท่าไหร่ 😒 จริงๆเค้าก็จัดได้น่าสนใจดี แต่คนเยอะมากกกก แถมค่าตั๋วยังแพงหูฉี่ แต่ยังไงก็ยังพยายามเก็บรูปมาให้คุ้มราคา 😉

A very cool piece called ‘Big Rig Jig‘ by sculptor Mike Ross, located at Fergusons Motel downtown.

ผลงานประติมากรรมชื่อ Big Rig Jig โดยศิลปิน Mike Ross ตั้งอยู่ที่โรงแรม Fergusons Motel ในดาวน์ทาวน์

Pro tip: there is a resident bunny in this very cool book store: The Writer’s Block 😍

ถ้าไปเยือนร้านหนังสือเก๋ไก๋ The Writer’s Block อย่าลืมไปเยี่ยมชมน้องกระต่ายในกรง 😍

A quick refreshment stop at Able Baker Brewing, and a tour of some cool art in the Brewery Row area.

แวะไปจิบเบียร์เย็นๆที่ Able Baker Brewing และไปเดินเที่ยวชมงานศิลปะบนฝาผนังข้างทางที่ย่าน Brewery Row

Dinner at Esther’s Kitchen, a very popular Italian spot in the Arts District! 🤩

มื้อค่ำที่ร้าน Esther’s Kitchen ในย่าน Arts District ซึ่งคนแถวนี้แนะนำมาว่าห้ามพลาด 🤩

A very affordable (& still very good) lunch at The Nori Handroll Bar & Izakaya – we love how the handrolls were served with plastic wrap around the nori for maximum crispiness! 😇

มื้อกลางวันที่ร้าน The Nori Handroll Bar & Izakaya ทั้งอร่อยและราคาย่อมเยา ชอบมากที่เค้าเสิร์ฟแฮนด์โรลมาบนสาหร่ายที่ห่อไว้ในพลาสติคให้มาเปิดเองที่โต๊ะ เวลาเอาเข้าปากถึงได้คงความกรุบกรอบสดใหม่จนวินาทีสุดท้าย 😇

The Conservatory & Botanical Gardens at Bellagio – great for photos if you can brave the crowd… 😅

ฝ่าฝูงชนเข้าไปถ่ายรูปสวยๆที่สวนพฤกษศาสตร์ (ของปลอม) ที่ในล๊อบบี้โรงแรม Bellagio 😅

Candy-inspired cocktails at I Love Sugar – a properly flashy experience, total Vegas vibes, right beside Flamingo Las Vegas! 😆

มาเวกัสทั้งทีต้องมาลองประสบการณ์หลุดโลกสไตล์เวกัสกันที่ร้าน I Love Sugar ติดกับโรงแรม Flamingo Las Vegas ซึ่งเสิร์ฟค็อกเทลล์สีลูกกวาดชนิดที่กินแล้วลิ้นสีสวยไปหลายชั่วโมง 😆

Glitter Gulch Tiki was a very cool downtown spot, with awesome drinks served in uber cool glasses, and very decent food to boot! 😍

ที่ร้าน Glitter Gulch Tiki ที่ใจกลางย่านดาวน์ทาวน์ เค้าเสิร์ฟค็อกเทลล์แปลกใหม่มาในแก้วลวดลายสะดุดตา แถมอาหารก็ดีเลิศไม่แพ้กัน 😍

We did a very quick tour of downtown, with highlights including the world’s largest gold nugget 😲 at The Golden Nugget, a million dollar 🤑 display at Binion’s Gambling Hall, and the Berlin Wall urinals 😆 at the men’s room in Main Street Station Hotel and Casino.

ก่อนกลับเราไปเดินทัวร์ที่ย่านดาวน์ทาวน์ ไปดูทองคำก้อนใหญ่ที่สุดในโลก 😲 ที่โรงแรม The Golden Nugget กองเงินหนึ่งล้านเหรียญ 🤑 ที่ตั้งโชว์ไว้ที่ Binion’s Gambling Hall และท้ายที่สุดคือห้องน้ำชายใน Main Street Station Hotel and Casino ที่ติดตั้งอยู่บนผนังดั้งเดิมจากกำแพงเบอร์ลิน 😆

Another fabulous 🤑 meal at Cantina Contramar, by celebrity chef Gabriela Cámara, at The Fontainebleau Las Vegas.

มื้อค่ำสุดหรู 🤑 ที่ Cantina Contramar ซึ่งเพิ่งเปิดมาแบบหมาดๆโดยเชฟชื่อดัง Gabriela Cámara ที่ The Fontainebleau Las Vegas

Getting drinks from The Tipsy Robot – another only-in-Vegas experience where you can enjoy (mediocre 😝) cocktails, made by woozy robot arms… 🙄

ที่ร้าน The Tipsy Robot คุณสามารถไปลองชิมดริ๊งค์ (แบบพื้นๆ 😝) ที่ผสมมาแบบมึนๆโดยบาร์เทนเดอร์หุ่นยนต์ เป็นอีกประสบการณ์ที่มีให้สัมผัสได้ที่เวกัสเท่านั้น 🙄

This was the highlight of our trip – Illenium Concert at The Sphere. 🤩 I did not know what to expect going in, as neither a regular concert lover nor a diehard Illenium fan 😅, but it was surprisingly very very enjoyable from start to finish. Also, we were lucky to have DJ Diesel, aka Shaq or Shaquille O’Neal, opening the show that night! 😍

และแล้วเราจึงขอนำเสนอไฮไลต์ของทริปนี้ นั่นก็คือคอนเสิร์ต Illenium ที่สถานบันเทิงแห่งใหม่ของเวกัส The Sphere 🤩 ก่อนไปก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก เพราะขอสารภาพว่าถูกบังคับให้มา 😅 ทั้งๆที่ปรกติเป็นคนไม่ชอบไปดูคอนเสิร์ต แล้วก็ไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้ของศิลปินคนนี้เลยซักเล็กน้อย แต่ไปดูมาแล้วขอบอกว่าเพลิดเพลินเจริญตาเกินความคาดหมายจริงๆตั้งแต่ต้นจนจบ แถมโชคดีได้ DJ Diesel ซึ่งคือนักบาสเกตบอลมืออาชีพชื่อดังที่รู้จักกันในนาม Shaquille O’Neal ที่เดี๋ยวนี้ผันตัวมาเป็นดีเจ มาเปิดงานให้คืนนั้นพอดี 😍

On our last day in Vegas, we got in another round of sightseeing before our trip officially ended. First off, we drove down to see Seven Magic Mountains, which was about 20 minute drive south from The Strip. The sculpture itself was pretty cool, but we did not expect such a large crowd there. 😓

วันสุดท้ายที่นั่นเราจัดทัวร์เต็มที่ก่อนกลับ ก่อนอื่นอุตส่าห์ขับรถออกนอกเมืองไปที่ Seven Magic Mountains ที่อยู่ห่างจากย่านคาสิโนในเวกัสไปประมาณ 20 นาทีได้ ไปเห็นแล้วก็สวยดีอยู่ แต่ติที่ว่าคนเยอะมาก เลยถ่ายรูปออกมาไม่ค่อยได้ดั่งใจซักเท่าไหร่ 😓

We learned about Toy Shack a while back from the famous TV show Pawn Stars, but only got to check it out for the first time this trip. 😉

ไปเห็นร้าน Toy Shack ในทีวีจากรายการ Pawn Stars ที่เคยดังอยู่หลายปี เพิ่งจะได้มาแวะเยี่ยมกันรอบนี้เอง 😉

Quick lunch at Hot Noods – honestly, I just wanted to check it out because it had such a cool name! The food we ordered was nothing to write home about 🙄 but since we were in the area, we figured, why not! 😆

แวะทานอาหารมื้อกลางวันเบาๆกันที่ร้าน Hot Noods จริงๆแล้วอาหารก็ไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่ 🙄 แต่อยากมาเพราะชอบชื่อร้านเค้า ไหนๆมาแถวนี้เลยขอแวะนิดนึง 😆

Cool murals in the downtown area 😍

จิตรกรรมฝาผนังย่านดาวน์ทาวน์ 😍

Our last meal on the trip was a tuna cutting event at Omakase Kyara Sake Bar. We enjoyed the super fresh tuna, served in a variety of styles, all very tasty (even though some came out a bit cold 😐). Also, we felt like we stumbled into a really loud party where everybody knew somebody somehow, but us… 😅 Overall, we enjoyed the experience and were glad we gave it a try, but it wasn’t something we felt like we would ever need to go back… 😛

มื้อสุดท้ายของทริปเป็นงานแล่เนื้อปลาทูน่าประจำเดือนที่ร้าน Omakase Kyara Sake Bar ปลาเค้าสดจริง และเสิร์ฟมาหลากแบบหลายเมนู ส่วนใหญ่รสชาติอร่อยใช้ได้อยู่ (แต่บางจานกว่าจะรอมาถึงโต๊ะเราแบบชืดๆไม่สดใหม่แล้ว 😐) บรรยากาศในร้านคือคึกคักมาก เหมือนแต่ละคนมางานปาร์ตี้ แถมแขกส่วนใหญ่จะรู้จักกันอยู่แล้ว เลยเฮฮากันเสียงดังลั่นร้านเชียว มีเราสองคนนั่งกันจ๋องๆ 😅 สรุปว่าดีใจที่ได้ไปลอง แต่ครั้งเดียวก็เกินพอ 😛

After-dinner pit stop at The Neon Museum, where retired Vegas signs get brought back to life – we love the idea and were glad to support the cause. 😇

หลังมื้อเย็นเราไปเดินย่อยกันที่ The Neon Museum ที่นี่เป็นที่ที่เค้าเอาป้ายนีออนเก่าๆที่ปลดระวางแล้วมาตั้งโชว์ ชอบว่าไอเดียเค้าดีที่เอาของเหลือใช้มาทำเป็นประโยชน์ 😇

Final stops on The Strip to check out The Chandelier bar at The Cosmopolitan…

จุดแวะสุดท้ายคือ เดอะสตริป แหล่งรวมแสงสีที่ใครๆต้องมาเยือน เราเลือกไปชมบาร์ The Chandelier ที่โรงแรม The Cosmopolitan

and last but not least, the obligatory Fountains of Bellagio to conclude our extensive weeklong rendezvous in the Sin City!

และที่ขาดไม่ได้คือ น้ำพุเต้นรำที่โรงแรม Bellagio เป็นจุดแวะสุดท้ายของทริปเวกัสรอบนี้

And off we went, onto our next adventure… 😉

จากนั้นก็ถึงเวลาไปสนามบินเพื่อต่อไปยังการผจญภัยรอบหน้า 😉

I understand that Las Vegas is not everyone’s cup of tea – it certainly wasn’t mine! 😛 But, with an open-minded attitude and a bit of planning (all right, a lot I suppose 😅), I hope this goes to show that even a non-gambling fan can still thoroughly enjoy one curated week in Las Vegas! 🤩

จริงๆแล้วเมืองลาสเวกัสไม่ใช่ที่ๆเราใฝ่ฝันอยากไปเยือนเลย เข้าใจว่าหลายคนคงคิดเหมือนกัน 😛 แต่อยากบอกว่าถ้าเราทำใจให้กว้างเข้าไว้ และลองเผื่อเวลาเตรียมตัวค้นคว้าหาข้อมูลมาล่วงหน้าซักเล็กน้อย (จริงๆแล้วก็ใช้เวลาพอสมควรอยู่ 😅) จะเห็นได้ว่าเราก็ยังสามารถจะใช้เวลาสนุกสนานเพลิดเพลินที่เมืองนี้ได้เต็มๆทั้งอาทิตย์ โดยที่ไม่จำเป็นต้องไปเหยียบบ่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว 🤩

Sunday Hike: Horseshoe Farm Nature Preserve

We managed to find yet another new-to-us hike nearby this past Sunday! 🥳 Horseshoe Farm Nature Preserve sits right in the nook of Neuse River in northeast Raleigh. There were ample spaces for parking and a big bonus for restroom facilities at the trailhead.

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเราอุตส่าห์ไปเจอสถานที่เดินป่าแห่งใหม่ไม่ไกลจากบ้าน 🥳 ชื่อว่า Horseshoe Farm Nature Preserve ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ Neuse River บริเวณตอนเหนือของเมือง Raleigh ที่นี่มีลานจอดรถกว้างขวาง แถมมีห้องน้ำบริการออย่างเพียบพร้อม

After a short dirt path from the parking lot, a paved walkway led us past a cute little farmhouse, along the picket fence with an old barn right beyond, to the start of Meadow Loop Trail. An alternate Riverwalk Trail cuts into the woods, taking us closer to Neuse River, before dumping us back into the meadow to continue on the main trail.

จากลานจอดรถมีทางลูกรังนำไปยังทางปูด้วยอิฐที่ทอดยาวไปถึงบ้านไร่สีแดงหลังกะทัดรัด ถัดออกไปเป็นโรงนาเก่าๆ ที่ตั้งอยู่นอกบริเวณรั้ว ไปอีกหน่อยจะเห็นป้ายบอกจุดเริ่มต้นเส้นทางวงแหวน Meadow Loop หรืออีกเส้นคือ Riverwalk เราเลือกไปอันหลังที่พาเราเข้าป่าไปเดินเลียบริมแม่น้ำ แต่เดินไปไม่ไกลทางก็วกกลับมาเจอกับเส้นหลักที่ Meadow Loop ตามเดิม

The Riverwalk Trail has red blazes throughout, but the Meadow Loop does not, since it clearly was just a loop around the perimeter of a big meadow. 😆 We did appreciate the fact that no bikes were allowed on this particular trail. 😉

บนเส้น Riverwalk มีหมุดปักบอกทางสีแดงคอยนำทาง แต่เส้น Meadow Loop ไม่มี เค้าคงเห็นว่าไม่จำเป็น เพราะมองไปก็เห็นอยู่ว่าเป็นทางเดินรอบทุ่งหญ้าโล่งๆ เดินยังไงก็ไม่มีหลงแน่ๆ 😆 แต่เส้นข้างในดีที่ห้ามปั่นจักรยาน เลยเดินได้อย่างสบายใจไม่ต้องคอยระวัง 😉

Some pretty wildflowers along the trails…as well as wild berries 😍

ตามทางมีดอกไม้ป่าและลูกเบอร์รี่ป่าให้เห็นอยู่ประปราย 😍

Since this was a fairly short trail, we extended it for extra mileage by venturing over onto the Neuse River Greenway. The paved connector trail starts from behind the restrooms, leading us across a wooden bridge that crosses over Highway 401 and merges right onto the greenway.

เดินครบรอบวงแหวนแล้วยังไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ เลยไปเดินต่อที่เส้น Neuse River Greenway ซึ่งมีทางเดินเชื่อมไปถึงจากอีกด้านของลานจอดรถที่อยู่ติดกับห้องน้ำ เป็นทางลาดยางที่พาเราเดินขึ้นสะพานไม้ข้ามไฮเวย์เส้น 401 และตัดไปเจอเส้นทางสันทนาการที่ว่า

Big score on naturally dried wood ear mushrooms. 🤩 This signaled to us that it was time to turn around and head back to the car – mission accomplished! 😆

เดินไปไม่เท่าไหร่ดันตาดีไปเจอเห็ดหูหนูกอใหญ่อยู่บนขอนไม้ข้างทาง 🤩 สรุปว่าเลยจำเป็นต้องแวะเก็บ 😆 คุณสามีบอกว่าได้เห็ดแล้วถือได้ว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์ เลยได้ฤกษ์เดินย้อนกลับไปที่รถ

We clocked in at 3.19 miles, which took us about an hour and a half in total. Hopefully the weather stays cool enough 🤞 for a few more hikes before the summer heat forces us to stay indoor! 🥺

วันนั้นเดินกันไป 3.19 ไมล์ หรือประมาณ 5 กิโลนิดๆ ใช้เวลารวมแล้วประมาณชั่วโมงครึ่งได้ หวังว่าอากาศจะคงเย็นสบายให้ไปเดินป่าได้อีกซักสองสามรอบ 🤞 ก่อนที่จะร้อนตับแตกต้องอุดอู้อยู่แต่ในบ้าน 🥺

Saturday Hike: Wake Forest Reservoir

Two weeks ago, we ventured out north to a new-to-us hike at Wake Forest Reservoir. This was a bit far from our house but we were desperate to find a place we had never been before. 😆

เมื่อสองอาทิตย์ก่อน เราไปสำรวจเส้นทางเดินป่าแห่งใหม่ที่อ่างเก็บน้ำ Wake Forest ซึ่งออกจะไกลจากบ้านอยู่ซักหน่อย แต่ก็อุตส่าห์ยอมถ่อไปเพราะเป็นที่ที่ยังไม่เคยไปมาก่อน 😆

We parked in a small lot at the trailhead and started the loop clockwise, with the reservoir in sight to our right. The forest floor was mostly covered in pine straw, so it felt nicely padded on our steps. 🥰

ไปถึงมีลานเล็กๆให้จอดรถได้ไม่กี่คัน แต่โชคดีที่มีที่ว่างเหลือพอดี เราเริ่มเดินเส้นวงแหวนไปตามเข็มนาฬิกาเลียบอ่างเก็บน้ำอยู่ทางขวามือ พื้นป่าที่นี่ปกคลุมไปด้วยเศษฟางจากต้นสนตลอดทาง เดินแล้วนุ่มเท้าดีอยู่ 🥰

For the first half, there were bright orange blazes throughout the trail, but some were a bit hard to spot as they were partially claimed by the elements… 😓

ช่วงครึ่งแรกมีหมุดปักบอกทางสีส้มแปร๋นให้เห็นเป็นระยะๆ บ้างก็ถูกต้นไม้กัดกินไปเล็กน้อย แต่อันที่ลึกๆเข้าไปหน่อยบางอันแทบไม่เหลือวี่แววไว้ให้เห็น 😓

The weather had been pretty dry lately, so there was absolutely no mushrooms whatsoever. 😭 But at least we had a water view at several spots. 😇

ช่วงนี้อากาศแห้งแล้งมากเลยไม่มีเห็ดโผล่มาให้เห็นเลยซักดอก 😭 แต่อย่างน้อยก็ยังมีวิวอ่างเก็บน้ำให้ชมเพลินๆตามทาง 😇

Some bridge crossings along the way.

มีสะพานข้ามห้วยน้ำลำธารที่แห้งเหือดซะเป็นส่วนใหญ่

Cool tree formations.

ต้นไม้ตามรายทาง

And a wildlife spotting! 😎

และจิ้งเหลนสีสวยตัวนี้ 😎

The trail got a bit confusing after it dumped us out to Oak Grove Church Road. We didn’t stay on the road long. There was a small opening that cut right back into the loop, but it was pretty hard to spot as there was absolutely no sign whatsoever. 😓 We did walk past it and had to turn back after a quick check on AllTrails map.

เดินไปได้ประมาณครึ่งทางก็ไปโผล่เอาที่ถนน Oak Grove Church ซึ่งไม่มีไหล่ทางให้เดิน แถมรถวิ่งกันเร็วมาก แต่ดีที่อยู่บนถนนไม่นานก็ไปเจอทางเลี้ยวกลับเข้าป่ากันอีกรอบ แต่ต้องคอยส่องกันดีๆเพราะไม่มีป้ายบอก ไม่งั้นจะเดินเลยเหมือนเรา 😓 ดีที่เลยไปไม่ไกล พอดีเอะใจมาเช็คแผนที่ในแอป AllTrails ถึงได้รู้ว่าเดินเลย

After that, the trail turned a bit unclear since there were no more blazes. Our strategy was to try and make sure we kept seeing the reservoir somewhat to our right. 😅 It wasn’t all foolproof, and we did have to retrace our steps a couple of times to get back to the trail, but eventually we made it back to the dam we spotted at the beginning. The last part was a bit tricky but we finally figured that we had to go all the way around the chain link fence behind the dam to make it back to where we parked the car. 😆

หลังจากจุดนี้การเดินทางเริ่มจะทุลักทุเลเล็กน้อย เพราะช่วงนี้ไม่มีหมุดปักบอกทางให้แล้ว เลยต้องคอยคลำทางเลียบอ่างเก็บน้ำกันไปเรื่อยๆเอา 😅 มีการเดินออกนอกเส้นทางแล้วต้องวกกลับกันอยู่บ้าง แต่ในที่สุดก็กลับไปเจอเขื่อนที่เห็นตอนช่วงต้นทางจนได้ ช่วงสุดท้ายค่อนข้างซับซ้อนอยู่หน่อย ตอนแรกไม่แน่ใจว่าจะเดินกลับไปที่รถยังไงเพราะเห็นมันมีรั้วตาข่ายเหล็กกั้นอยู่ สุดท้ายคือสรุปว่าต้องเดินอ้อมไปด้านหลังขึ้นไปบนเขาแล้วถึงค่อยวนกลับลงมาที่ลานจอดรถได้ 😆

That day, we clocked in right at 4.02 miles. It took us almost two hours, including the time when we got lost and all. 😛 We were happy to add one more great hike to our growing list nonetheless. 😉

วันนั้นเดินกันไป 4.02 ไมล์ หรือประมาณ 6 กิโลครึ่ง ใช้เวลาเบ็ดเสร็จเกือบสองชั่วโมงได้ รวมทั้งที่ไปหลงป่ากันอยู่หลายรอบ 😛 แต่ก็ดีใจที่สำเร็จเสร็จสิ้นไปด้วยดีอีกหนึ่งรายการ 😉

Travel Diary: Portland, Land of the Eclectics

Trip Date: October-November 2025

วันสัญจร: ตุลาคม-พฤศจิกายน 2568

Before ending the trip, we got back to where we started, Portland, since we barely ‘saw’ it 🙄 when we first got into town. Our first official stop was Portland Troll Bridge, where hundreds of ‘troll’ figurines hung creepily beneath an old wooden railroad bridge on McNamee Road.

ก่อนจะจบทริปเยือนรัฐโอเรกอนเที่ยวนี้ เราขอย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นที่เมืองพอร์ตแลนด์อีกรอบ เพราะตอนแรกที่มารู้สึกว่ายังมาไม่ถึงดี 🙄 คราวนี้เราไปแวะเที่ยวกันอย่างเป็นทางการเป็นอันดับแรกที่ Portland Troll Bridge ที่นี่เค้ามีตุ๊กตาหน้าประหลาดมาห้อยประดับไว้เป็นร้อยๆตัวใต้สะพานไม้ข้ามทางรถไฟเก่าแก่บนถนน McNamee

A very decadent dinner at Jacqueline – this was where we fell in love with the plump & creamy Puget Sound oysters 😌 and vowed to come back for more on future trips! 😉

มื้อเย็นแสนอร่อยที่ร้าน Jacqueline ซึ่งเป็นที่ๆเราติดอกติดใจกับหอยนางรมตัวอวบที่มาจาก Puget Sound ใกล้ๆกันนี้เอง 😌 หวานอร่อยจนต้องสัญญาว่าต้องหาโอกาสกลับมากินกันอีกรอบทริปหน้า 😉

Driving into downtown Portland the next day, I was so happy to see that Autumn colors here were still going strong. 😍

เช้าวันรุ่งขึ้นเราขับรถเข้าไปตระเวนเที่ยวกันย่านดาวน์ทาวน์ ดีใจมากที่ยังมีสีใบไม้สดสวยให้ชื่นชมกันได้ตลอดทาง 😍

We started off our next morning at Lan Su Chinese Garden, a very serene spot right in the middle of Chinatown. 😇

ก่อนอื่นเราไปเดินเล่นกันที่ Lan Su Chinese Garden สวนสวยๆบรรยากาศสงบร่มรื่นซึ่งตั้งอยู่ในย่านไชน่าทาวน์ 😇

Popular photo spots around town…

ไปตามเก็บรูปตามจุดฮิตต่างๆทั่วเมือง

At the famous Powell’s City Of Books, we spent most of our time in their ‘Rare Book Room’ where you need a special pass to enter. 🧐

ที่ร้านหนังสือ Powell’s City Of Books เค้ามี ”ห้องหนังสือหายาก” ให้เข้าไปชมได้ แต่ต้องไปขอบัตรผ่านจากเคาน์เตอร์ด้านหน้า 🧐

Bart Simpson sketch by the iconic Simpsons creator Matt Groening, right outside the high school he graduated from. 🤩

ภาพร่าง Bart Simpson จากหนังการ์ตูนชื่อดังเรื่อง Simpsons ที่วาดโดยเจ้าของเรื่อง คุณ​ Matt Groening ตรงหน้าโรงเรียนมัธยมที่เจ้าตัวเรียนจบมา 🤩

Transcendence Sculpture

รูปปั้นปลาทะลุกำแพงชื่อ Transcendence

Mill Ends Park – proudly advertised as the smallest urban park in the US 🙄

สวนสาธารณะ Mill Ends แห่งนี้เค้าโฆษณาไว้ว่าเป็นสวนสาธารณะที่มีขนาดเล็กที่สุดในประเทศ 🙄

At Ota Tofu, where delicious tofu has been made by hand with quality ingredients imported from Japan for over 100 years! 🥰

ร้านเต้าหู้ Ota ที่เต้าหู้ทำจากวัตถุดิบคุณภาพชั้นเยี่ยมซึ่งส่งตรงมาจากประเทศญี่ปุ่น และเปิดดำเนินกิจการมากว่า 100 ปี 🥰

Beautiful headstones at Lone Fir Cemetery 😇

ป้ายหลุมฝังศพสวยๆที่สุสาน Lone Fir 😇

Artsy donuts at Mikiko Mochi Donuts, which looked a lot better than they tasted in my opinion… 😛

โดนัทเก๋ไก๋ที่ร้าน Mikiko Mochi Donuts ชิมมาแล้วขอบอกว่าหน้าตาดีกว่ารสชาติหลายเท่า 😛

Beverly Clearly Sculpture Garden, with characters from her famous children’s books 🥰

ตัวละครจากหนังสือเด็กชื่อดังที่สวนรูปปั้น Beverly Clearly Sculpture Garden 🥰

Checking out Thomas Dambo‘s Olle Bolle Troll at Nordic Northwest ☺️

แวะไปเยี่ยม Olle Bolle ยักษ์ใหญ่ใจดีของคุณ โทมัส แดมโบ ที่ Nordic Northwest ☺️

Willamette Valley 🍇 wine 🍷 tasting at Domaine Drouhin

ก่อนจะไปชิมไวน์ 🍷 ดังจาก Willamette Valley 🍇 ที่โรงไวน์ Domaine Drouhin

Followed by Stoller Family Estate

ตามด้วยโรงไวน์ Stoller Family Estate

Mini mushroom 🍄 hunt at Hoyt Arboretum where we found these super cool Bird’s nest fungi! 🤩

แล้วไปเดินส่องเห็ด 🍄 กันที่ Hoyt Arboretum ที่อุตส่าห์ไปเจอเห็ดรังนกซึ่งเราไม่เคยเห็นมาก่อน 🤩

Another sumptuous dinner at Urdaneta 😌

มื้อค่ำอร่อยๆอีกมื้อที่ร้าน Urdaneta 😌

Hippo Hardware – super weird but such a cool store nonetheless! 😆

ร้าน Hippo Hardware เป็นร้านขายของจิปาถะที่มีของแปลกๆให้เดินชมกันได้เป็นชั่วโมง 😆

Paxton Gate – another ‘weird but cool’ store in the heart of Portland 😍

ร้าน Paxton Gate เป็นร้าน ”แปลกแต่ดี” อีกร้านของเมืองพอร์ตแลนด์ 😍

Food truck sushi 🍣 from Yoshi’s – surprisingly very good 🤩

ซูชิ 🍣 จาก Yoshi’s ร้านเคลื่อนที่ที่คุณภาพดีเกินความคาดหมาย 🤩

Last few Autumn color 🍁 shots 🥺

ขอเก็บรูปใบไม้ 🍁 สวยๆเป็นครั้งสุดท้าย 🥺

…before our flight home, with a glimpse of what I wishfully 🥺 hoped was the elusive Mount Hood that we never got a chance to see 🙄 during our marvelous trip! 🥰

…ก่อนเดินทางกลับบ้าน มองลงมาจากเครื่องบินตอนเครื่องขึ้นเห็นยอดเขาปกคลุมด้วยหิมะอันนี้ ไม่แน่ใจว่าใช่ Mount Hood ชื่อดังที่ตลอดทริปนี้ไม่มีโอกาส 🙄 จะได้เห็นกันกับเค้าซักทีรึเปล่า 🥰

Check out my other post from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Travel Diary: More Rain Along the Oregon Coast

Trip Date: October-November 2025

วันสัญจร: ตุลาคม-พฤศจิกายน 2568

As if we didn’t get enough rain at the beginning of our trip 🙄, we went back again for Round 2 😅, this time on a tour along the Oregon coast. After recharging for a night at the Florentine Waterfront Hotel in Dunes City, we woke up to strong & steady streams of rain, such a great start to our coastal journey! 😓

ไปเจอฟ้าสวยใสมาหลายวัน ชักจะคิดถึงฝนขึ้นมาตะหงิดๆ 🙄 เลยต้องกลับมาฝ่ามรสุมกันอีกรอบ 😅 คราวนี้เราตรงไปที่ชายทะเลรัฐโอเรกอน หลังจากหยุดพักเติมพลังกันหนึ่งคืนที่โรงแรม Florentine Waterfront ในเมือง Dunes City เราตื่นเช้ามาเจอฝนหล่นลงมาจากฟ้าไม่ขาดสาย มาประเดิมให้ทัวร์เลียบชายฝั่งของเราเริ่มต้นด้วยความชุ่มฉ่ำ 😓

We powered through to our first stop at Lighthouse and Sealion Beach Vantage Point. Needless to say that there was neither a lighthouse nor a single sea lion to be seen from that vantage point. 😐

เราขับรถฝ่าฝนไปยังจุดหมายอันดับแรกซึ่งก็คือจุดชมวิวประภาคารและ Sealion Beach เห็นรูปแล้วคงไม่ต้องเสียเวลาบรรยายว่าวิวประภาคารและชายหาดสวยงามแค่ไหน 😐

We got a little better view at the next spot – Heceta Head Lighthouse. I had to step out in the full force rain storm in order to get some decent shots… 🤪

ต่อไปแวะอีกจุดที่ ประภาคาร Heceta Head อันนี้พอเห็นวิวชัดเจนขึ้นมาหน่อย แต่ต้องบุกป่าฝ่าสายฝนลงรถไปกว่าจะสามารถเก็บรูปสวยๆมาได้ 🤪

Rain still coming down hard at Thor’s Well

มาถึง Thor’s Well ฝนยังคงกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย

It was way too foggy to see anything at Cape Perpetua! 😓

ที่ Cape Perpetua หมอกลงจัดจนมองไม่เห็นอะไรเลย 😓

A bit better luck at Devil’s Churn 😆

สถานการณ์กระเตื้องมาขึ้นเล็กน้อยที่ Devil’s Churn 😆

Sheltering in at Luna Sea Fish House, a cozy lunch spot in Yachats

หลบฝนไปกินอาหารทะเลอร่อยๆที่ร้าน Luna Sea Fish House ในเมือง Yachats

The rain finally let up for a bit after we were done with lunch, so we walked down to check out the view at the cove.

กินข้าวเสร็จฝนอุตส่าห์หยุดให้มีเวลาไปเดินเล่นดูวิวริมอ่าวหลังร้าน

Seal Rock State Park

We stopped by for a cold beer and cool view at Rogue Brewery in Newport, which turned out to be just in time as we saw the announcement that they had shut down the business less than a month after our visit! 🤯

แวะไปชมวิวสวยๆพลางจิบเบียร์เย็นๆกันที่โรงเบียร์ Rogue Brewery ที่เมือง Newport ดีที่ได้ไปเพราะกลับมาถึงบ้านแค่ไม่ถึงเดือนก็เห็นในข่าวว่าเค้าปิดกิจการเป็นการถาวรซะแล้ว 🤯

Tons of sea lions at Newport harbor – they were so adorable but oh so loud!!! 😳 Obviously, there was a real estate issue here. 😅

ไปได้เห็นสิงโตทะเลกันแบบจุใจที่ท่าเรือ Newport ดูแล้วก็น่ารักดีอยู่ แต่ขอบอกว่าเสียงดังมากกกกก 😳 จะเห็นได้ว่าปริมาณพื้นที่อสังหาริมทรัพย์แถวนี้ไม่เพียงพอต่อจำนวนประชากร 😅

Finally, some nice-ish weather at Devils Punchbowl! 🥰

สุดท้ายมาเจออากาศดีๆขึ้นมาหน่อยที่ Devils Punchbowl 🥰

No whales at Depoe Bay! 😝

แวะมาดูปลาวาฬที่ Depoe Bay แต่เล็งตั้งนานไม่เจอซักตัว 😝

I read about this yearly event that they had in Lincoln City called Finders Keepers, where beautiful glass floats are hidden along the beach, and if you find one, you can keep it! Sounds fun, right? 😉 That’s what I thought! It wouldn’t hurt for us to try our luck, right? Wrong! 😈 Not only did we not find any floats, but this was the scene where we literally got swallowed by the Oregon sea! 😓 What started off as a very nice stroll along a beautiful beach quickly turned into a disaster when we decided to go check out the tide pools along this rock formation right near the edge. The next thing we knew, this huge wave was coming right at us, fast! 😱 Joel was able to run up much faster with his longer legs (he did still get pretty soaked nonetheless), but I took one look back and knew I wouldn’t make it. 😐 And I was right, the wave knocked me down, hard! 🤣 Fortunately, I was able to get up and made my way out, but there was water and sand in every nook and cranny, in my clothing, in my boots…everywhere! 😭 The one saving grace was that there was a large public restroom right by where we parked, and we did have our suitcases with us, so at least we were able to change into cleanish dry clothes pretty soon afterward. Needless to say, that was the end of our adventure that day! 😆

ก่อนทริปนี้ไปอ่านเจอมาว่าที่เมือง Lincoln City เค้ามีจัดกิจกรรมที่ชื่อว่า Finders Keepers โดยมีการเอาลูกแก้วเป่าสีไปซ่อนไว้ตามชายหาด ถ้าใครหาเจอก็เก็บเอากลับบ้านไปเป็นที่ระลึกได้เลย ฟังดูน่าสนุกดีจริงป่ะ 😉 เลยคุยกันว่าน่าไปลองเสี่ยงโชคดูไม่เสียหายอะไร หารู้ไม่ 😈 ว่านอกจากจะหาลูกแก้วไม่เจอซักลูกแล้ว ยังจะเกิดการตกทะเลในชีวิตจริงขึ้นมา 😓 ตอนแรกก็ไปเดินกินลมชมวิวสวยๆริมชายหาดกันอยู่ดีๆ แล้วเผอิญว่า (ซวย) ไปเห็นโขดหินริมฝั่งที่จำได้ว่าเค้าบอกว่ามีสัตว์ทะเลจำพวกปะการังกะปลาดาวซ่อนอยู่ในซอกหินให้ดู เลยแวะโฉบลงไปดูตรงริมน้ำ เผลอแป๊บเดียวเหลือบไปเห็นคลื่นลูกยักษ์ซัดมาจากไกลๆ 😱 คุณสามีขายาวหน่อยเลยวิ่งขึ้นฝั่ง (เกือบ) ทัน แต่ก็ยังเปียกนิดๆ เราดูสถานการณ์แล้วคาดว่าวิ่งไม่ทันแน่ๆ 😐 ซอยขายิกๆยังไงก็ไม่ทันอยู่ดี คลื่นมาถึงซัดอิฉันลงไปลอยคออยู่ในทะเล 🤣 ดีที่ว่าช่วงล่างมั่นคงเลยไม่โดนซัดกลับลงทะเลไปอีกรอบ ยังเดินกลับขึ้นฝั่งมาจนได้ แต่ทุกอณูตามตัวทั้งเสื้อผ้าและรองเท้าบู๊ตก็เต็มเปี่ยมไปด้วยน้ำทะเลและเมล็ดทราย 😭 โชคดีที่รถจอดอยู่ติดกับห้องน้ำสาธารณะพอดี และบังเอิญว่าวันนั้นเป็นวันย้ายโรงแรม เลยมีกระเป๋าเดินทางติดรถมาด้วย เลยได้เข้าไปเปลี่ยนองค์ทรงเครื่อง ไม่ต้องหมักหมมเปียกแฉะไปทั้งวัน สรุปว่าเลยจำใจต้องจบรายการกันแต่เพียงเท่านี้ 😆

At least, we were greeted by this beautiful rainbow 🌈 just as we headed out. 😇 And the sunset view along the way wasn’t too shabby either! 😉

อย่างน้อยขับรถออกมาก็ยังอุตส่าห์มีรุ้งกินน้ำ 🌈 สวยๆให้ชม 😇 แถมมีวิวพระอาทิตย์ตกระหว่างทางมาให้เห็นกันก่อนถึงโรงแรม 😉

It was a great start to our trip the next day when I was finally able to grab a shot of this 12-point buck warning sign that I had been spotting this whole trip! 😎

ป้ายระวังกวางอันนี้เห็นมาหลายรอบแล้วแต่คว้ากล้องมาถ่ายไม่เคยทันซักที ที่ชอบเพราะเขากวางของเค้าดูอลังการสมจริงมาก ถือว่าเป็นฤกษ์ดีว่าวันรุ่งขึ้นออกเดินทางมาปุ๊บก็ได้เก็บรูปมาสมใจอยากซะที 😎

We drove back down south to revisit some of the spots we had to skip the day before. The rain god felt bad and decided to let us have one beautiful day that day. 🤩

วันนี้เราขับรถย้อนศรไปเก็บตกจุดแวะที่เมื่อวานแวะไม่ทัน ฟ้าฝนอุตส่าห์เป็นใจเอาท้องฟ้าสดใสมาให้หนึ่งวัน 🤩

Starting off with the very picturesque Neskowin State Recreation Site. 😍

เริ่มต้นด้วยวิวสวยฟ้าใสที่ Neskowin State Recreation Site 😍

Followed by Cape Kiwanda

ตามด้วย Cape Kiwanda

Lunch and ice cream stop at Tillamook Creamery 🥰 – this brand had never been on our radar before, but we became big fans after this visit! 😉

แล้วแวะไปกินของว่างกะไอศครีมที่ Tillamook Creamery 🥰 ก่อนมาไม่เคยซื้อยี่ห้อนี้กินเลย แต่พอได้ไปชิมสินค้าเค้าแล้วก็ติดใจ หลังจากกลับบ้านมากลายเป็นสาวกแบบเต็มตัว 😉

Of course we had to get in a hug at Hug Point State Park! 🥰 This very cool spot featured a waterfall right on the beach! 🤯

ไปถึง Hug Point State Park ทั้งทีก็ต้องกอดกันตามชื่อเค้าบอก 🥰 จุดนี้มีเอกลักษณ์กว่าที่อื่นๆตรงที่มีน้ำตกให้ชมติดริมชายหาด 🤯

We got there just in time for sunset at Cannon Beach, with the prime view at Haystack Rock. 🤩

ไปถึงที่ Cannon Beach เย็นนั้นแบบฉิวเฉียด แต่ยังทันได้เห็นพระอาทิตย์ตกที่ Haystack Rock 🤩

The next morning, we stopped by to check out the End of Trail Lewis & Clark statue at the Seaside beachfront.

รุ่งขึ้นอีกวันเราแวะไปชมอนุสาวรีย์ที่รำลึกจุดสิ้นสุดการเดินทางของ Lewis & Clark นักสำรวจยุคบุกเบิก ที่ริมทะเลเมือง Seaside

Then, we headed over to Ecola State Park, a filming location from the famous Goonies movie!

จากนั้นเราไปต่อกันที่ Ecola State Park ซึ่งเป็นจุดถ่ายทำหนังดังเรื่อง Goonies

The Peter Iredale Shipwreck at Fort Stevens State Park was a somber sight right on the beach. 😞

ซากเรือ Peter Iredale เกยตื้นที่ริมชายฝั่ง Fort Stevens State Park ดูแล้วชวนให้สลดหดหู่เสียจริง 😞

Over in Astoria, we checked out a few more spots from The Goonies, including (but not limited to) Oregon Film Museum aka the County Jail where the getaway Jeep still equipped with bullet holes 😳 was parked out front, Flavel House Museum where Mikey’s Dad worked as curator, and of course The Goonies House itself as well as Data’s house next door! 😉

ที่เมือง Astoria มีจุดถ่ายทำหนังเรื่อง The Goonies ให้ไปเที่ยวชมกันได้อีกหลายจุด รวมถึง Oregon Film Museum ซึ่งใช้เป็นคุกในเรื่อง เค้าอุตส่าห์มีรถจี๊ปที่ไล่ยิงกันจากในหนังมาจอดไว้ด้านหน้าให้ดูเล่น พร้อมรอยกระสุนที่ยังอยู่ครบ 😳 Flavel House Museum ที่ในหนังใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่พ่อไมค์กี้ทำงานเป็นผู้ดูแล และท้ายที่สุดคือบ้านเด็กๆในเรื่องทั้งสองหลังที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกัน 😉

And this wraps up our grand tour of the beautiful Oregon coast. From there, we made our way back into Portland to continue the last leg of our journey. 😍 Of course, by then, the rain was back to accompany us yet again! 😆

แล้วก็เป็นอันสิ้นสุดทัวร์ชายทะเลรัฐโอเรกอนของเราแต่เพียงเท่านี้ จากที่นี่เราขับรถตรงกลับไปที่เมืองพอร์ตแลนด์เพื่อไปเที่ยวกันต่อเป็นช่วงสุดท้ายของทริปนี้ 😍 และแน่นอนว่า ณ บัดนั้นฝนที่จากเราไปซะนานก็กลับมาตกต้อนรับกันอีกครั้ง 😆

Check out my other post from the same trip here:

อ่านโพสต์อื่นจากทริปเดียวกันได้ที่นี่:

Saturday Hike: Beautiful Day at Beech Bluff

This weekend, we went to check out a new-to-us spot in Willow Springs called Beech Bluff County Park. This brand new park just opened up less than a year ago back in March of last year. It features a large modern-designed park center, and a series of interconnected trails that total about 4 miles.

อาทิตย์นี้เราไปสำรวจสวนสาธารณะแห่งใหม่ในเมือง Willow Springs ที่มีชื่อว่า Beech Bluff County Park สวนใหม่เอี่ยมแห่งนี้เพิ่งเปิดให้เยี่ยมชมได้เมื่อเดือนมีนาปีที่แล้วนี้เอง เค้ามีตึกรับรองสวยหรูตั้งตระหง่านอยู่ในอาณาบริเวณพื้นที่ที่มีเส้นทางเดินป่าให้เดินกันได้รวมๆแล้วถึง 4 ไมล์ด้วยกัน

We got there around 3:30 pm and did not have any trouble finding a spot in the parking lot, which appeared to be completely full by the time we left. We started off with Meadow Loop, which was the trail closest to the parking lot, and continued on to the other trails from there.

เราไปถึงที่นั่นประมาณบ่ายสามครึ่ง ตอนนั้นลานจอดรถยังมีที่ว่างเหลือเยอะแยะ แต่ช่วงก่อนกลับตอนห้าโมงเย็นรถจอดเต็มเกือบหมดแล้ว เราไปเริ่มออกเดินทางกันที่เส้น Meadow Loop ซึ่งอยู่ติดกับที่จอดรถ แล้วจากนั้นจึงต่อไปยังเส้นอื่นๆซึ่งเชื่อมโยงต่อกัน

The trails were clearly marked with theirs names and there were also number blazes throughout the entire way.

เส้นทางเดินป่าที่นี่มีป้ายบอกชัดเจน ป้ายเค้ามีทั้งชื่อและหมายเลขกำกับ นอกจากนั้นตามรายทางยังมีหมุดปักบอกทางพร้อมหมายเลขให้ดูอีกด้วย

With it being in the middle of winter, there was not much to report in terms of views, but there were interesting tree formations everywhere if you keep your eyes peeled. 😉

ช่วงนี้ยังอยู่ในฤดูหนาวเลยไม่ค่อยมีวิวสวยๆให้ชมเท่าไหร่ แต่ถ้าคอยสังเกตดีๆในป่ามีต้นไม้รูปทรงแปลกๆให้เห็นทั่วไป 😉

Sporadic fungi populations… 😆

ประชากรเห็ดช่วงนี้มีอยู่บางตา 😆

All in all, it was a great day to be out in nature. The weather was perfect at 60 degrees. We clocked in at 3.39 miles, which took us about an hour and a half from start to finish. I would love to come back here to check out the mushroom activity later in the year when it gets a bit warmer. 🥰

สรุปว่าเป็นวันดีๆอีกวันที่ได้ใช้เวลาท่ามกลางธรรมชาติ อากาศสบายๆกำลังดีไม่ร้อนไม่หนาว วันนั้นเดินกันไป 3.39 ไมล์ หรือประมาณ 5 กิโลครึ่ง ใช้เวลารวมแล้วชั่วโมงครึ่งได้ กะไว้ว่าเดี๋ยวรอให้อุ่นกว่านี้หน่อยค่อยกลับมาเดินกันใหม่ เพราะดูทำเลแล้วน่าจะอำนวยแก่กิจกรรมการส่องเห็ดดีอยู่ 🥰