Sunday Hike: Danger, Horton Grove!

This week we went back to Horton Grove Nature Preserve in Bahama for our Winter Series Hike. The last time we were here, it was the end of Spring and I had a heat stroke 🥵 at the end of the hike. This time, the temperature was a lot cooler at 60 degrees, so there was no need to worry about that at all! 

อาทิตย์นี้เรากลับไปเดินป่ากันที่ Horton Grove Nature Preserve ในเมือง Bahama กันอีกครั้ง คราวก่อนที่มาถ้ายังจำกันได้เรามาเป็นลมแดด 🥵เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นี่ คราวนี้อากาศกำลังสบายอยู่ที่ 60 องศาฟาเรนไฮต์ (15 องศาเซลเซียส) เลยไม่ต้องกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย

When we were here back in Spring, the meadow was lush and green – a stark difference from this time when there was not much to see in the middle of winter… But beauty in nature is really all around, you just have to look for it! 😆

คราวที่แล้วที่มาเป็นฤดูใบไม้ผลิทุ่งหญ้ากำลังเขียวขจี คราวนี้มาหน้าหนาวเลยไม่ค่อยมีอะไรให้ดูเท่าไหร่ แต่ธรรมชาติยังไงๆก็มีความสวยงามซ่อนอยู่ เพียงแต่เราต้องหาให้เจอเท่านั้นเอง 😆


I never really thought of hiking as a dangerous activity, until now… About a third of the way into the hike, I heard the sound of the wind, and was just thinking about how windy it was, on such a clear day. The next thing I knew, something landed right next to me with a loud thud! I screamed 😱and jumped before I realized that a branch, about the size of Joel’s arm, had broken and fell. It missed my head by about 2 feet or so. I was too spooked and forgot to snap a picture of it. 😅This lady behind me saw the whole thing and she kept saying how lucky I was!

เดินป่ากันมาก็นานหลายปี ไม่เคยคิดเลยว่านี่เป็นกิจกรรมอันตราย จนมาอาทิตย์นี้ถึงได้ตระหนัก วันนั้นเดินไปประมาณเกือบครึ่งค่อนทาง เผอิญได้ยินเสียงลมพัดหวิวหวู่ ยังคิดในใจว่าแหมท้องฟ้าใสแจ๋วแต่ทำไมถึงลมแรงจัง กำลังจะเงยหน้าขึ้นไปมอง ปรากฎได้ยินเสียงโครมใกล้ๆตัว ตกใจร้องกรี๊ด 😱พร้อมกับกระโดดหลบด้วยสัญชาติญาณนินจา ป้าข้างหลังชี้ให้ดูว่าท่อนไม้อันที่ตกอยู่ข้างๆตัวเพิ่งตกลงมาจากข้างบน ท่อนขนาดประมาณต้นแขนคุณสามีเห็นจะได้ ป้าแกเห็นจากต้นจนจบ พูดแล้วพูดอีกว่าโชคดีจริงๆที่ไม่ได้หล่นใส่หัว ท่าทางป้าจะตกใจมากกว่าเราซะอีก 😅แต่เราเองก็มัวแต่ตะลึงจนลืมเก็บรูปท่อนไม้เจ้ากรรมมาเป็นหลักฐาน

We clocked in at 4.6 miles in just a little over one and a half hours. Despite the close-call with the fallen tree limb, we did have a great hike! 😆And I’m still looking forwarding to going back out there in the wild again next week. But perhaps we ought to avoid Horton Grove…that’s two strikes out of two recent hikes! 🙄

ถึงแม้จะหวุดหวิดเกือบโดนท่อนไม้ฟาดหัว 😆แต่ก็ยังเดินกันเพลิน วันนั้นเดินไป 4.6 ไมล์ หรือประมาณ 7 กิโลครึ่ง ใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง และยังตั้งใจกลับมาเดินป่ากันต่ออาทิตย์หน้า แต่สงสัยว่าไม่ควรจะกลับมาที่นี่อีกจะดีไหม มาสองทีหลังนี้มีเหตุการณ์ให้ตื่นเต้นไม่ซ้ำกันอย่างนี้ คราวหน้ามาจะเจออะไรอีกเนี่ย 🙄

Sunday Hike: MST at Falls Lake

This Sunday’s Winter Series Hikes took us back to the Mountains-to-Sea trail (MST) at Falls Lake in north Raleigh. The weather was similar to last week’s at around 50 degrees – perfect hiking weather for me! We did a shuttle hike, which means we carpooled and drove to one end of the trail, then hiked back to the other end. The very first time I heard the term, when we started hiking with this group a few years ago, I kept thinking that a shuttle was going to come pick us up and drop us off 😊, but learned (with slight disappointment) at the end that there would be no shuttle… 😆

โปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวคราวนี้พาเรากลับไปกันที่เส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ช่วง Falls Lake ทางตอนเหนือของเมือง Raleigh อากาศประมาณเดียวกันเมื่ออาทิตย์ที่แล้วที่ 50 องศาฟาเรนไฮต์ หรือประมาณ 10 องศาเซลเซียส เย็นสบายกำลังดี อาทิตย์นี้เราเดินป่าแบบที่เค้าเรียกกันว่า shuttle hike ซึ่งก็คือการขับรถไปเริ่มจากจุดนึงแล้วเดินกลับมาที่อีกจุดนึง ตอนเริ่มเดินป่าใหม่ๆได้ยินเค้าบอกอย่างงี้ ไอ้เราก็นึกว่าเออเค้าคงจัดรถตู้มารับเราไปส่ง 😊ก็คอยชะเง้อหารถอยู่นั่น เอ๊ะทำไมไม่มาซักที ปรากฎสุดท้ายเพิ่งมาถึงบางอ้อว่ารถตู้ก็คือรถเราๆท่านๆนี่แหละ อัดกันไปด้วยกัน แล้วขากลับค่อยผลัดกันกลับมาส่ง 😆

We started off at the end of Possum Track Road, then made our way back to Bayleaf Church Road. The trail was very well marked – there were several signs along the way.

เราเริ่มออกเดินกันจากสุดถนน Possum Track Road และเดินกลับมาที่ Bayleaf Church Road ที่นี่เดินไม่หลงแน่ๆเพราะมีป้ายคอยบอกตลอดทาง

It offers numerous views of Falls Lake. And we can spot certain signs that hinted Spring might be here sooner than we expected. 🙄

มีวิวทะเลสาบ Falls Lake ให้เห็นตามทาง และต้นไม้ใบหญ้าเริ่มจะมีสีสันขึ้นมาให้เห็นกันบ้างแล้ว สงสัยฤดูใบไม้ผลิปีนี้จะมาถึงเร็วกว่ากำหนด 🙄

Quite a few rusted debris along the way…

มีซากปรักหักพังให้เห็นอยู่ประปรายตามทาง…

This time, we clocked in at 6.11 miles, and it took us a little over 2 hours.

คราวนี้เดินกันไป 6 ไมล์กว่าๆ หรือประมาณเกือบสิบกิโล ใช้เวลาสองชั่วโมงนิดๆ

Sunday Hike: Little River Regional Park

This Sunday our Winter Series Hikes group took us back to Little River Regional Park in Rougemont, which is just north of Durham. The weather couldn’t be more perfect at exactly 50 degrees. We started off on South River Loop, then took Ridge Trail to North River Loop. 

โปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวอาทิตย์นี้พาเราไปเดินกันที่ Little River Regional Park ที่เมือง Rougemont ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของเมือง Durham ไปเล็กน้อย อากาศเย็นสบายกำลังดีอยู่ที่ 50 องศาฟาเรนไฮต์ หรือประมาณ 10 องศาเซลเซียส เราเริ่มต้นกันที่รอบวงเลียบแม่น้ำตอนใต้ จากนั้นจึงไปต่อที่เส้นเชื่อมสันเขาที่นำเราไปจบที่รอบวงเลียบแม่น้ำตอนเหนือ

One unique feature of this park is that they set up this thing called Planet Walk at the start of the trail. There are pictures of all the planets in our solar system. Not only are they ordered by the actual sequence they are located in real life, but the posts for each are also separated by the distance intentionally scaled to depict how far they actually are from each other. This came in handy on the way back, when we were trying to gauge how far we were from the finish line! 😝

ที่นี่เค้ามีจัดนิทรรศการเล็กๆเรียกว่า Planet Walk ไว้ให้ดูกันเพลินๆระหว่างทาง เป็นภาพของดาวเคราะห์แต่ละดวงในระบบสุริยุปราคา ตั้งเรียงลำดับตามตำแหน่งจริง และแยกจากกันด้วยระยะห่างตามอัตราส่วนที่ย่อลงมาหลายเท่า เพื่อแสดงให้เห็นว่าแต่ละดวงอยูห่างจากกันแค่ไหนในชีวิตจริง ขากลับก็ได้รูปดาวพวกนี้แหละมาช่วยกะได้ว่าเกือบสุดทางรึยัง 😝

The trail just got renovated and they added stone paths to some of the sections to help us avoid the sloppy bits. It snaked nicely along ‘Little River’ which did not look so little this time because of recent rainfall.

ทางเดินที่นี่เพิ่งได้รับการบูรณะเมื่อไม่นานมานี้ โดยเอาแผ่นหินมาปูเพิ่มในบางส่วนเพื่อช่วยเลี่ยงจุดที่เฉอะแฉะ แม่น้ำ ‘Little River’ ที่เราเดินเลียบผ่านคราวนี้ไม่ได้เล็กสมชื่อแม้แต่น้อย เพราะพักนี้ฝนตกกระหน่ำเหลือเกิน

We clocked in at 4.87 miles, which took us a little less than 2 hours on mostly flat terrain, compared to last week’s hike.

เดินกันไป 4.87 ไมล์ หรือประมาณเกือบ 8 กิโล ใช้เวลาชั่วโมงกับ 45 นาที อาทิตย์นี้ทางไม่ค่อยชันเท่าไหร่ เลยเผาผลาญแคลอรี่ได้ไม่เยอะ ไม่เหมือนอาทิตย์ที่แล้ว

Sunday Hike: New Hope Overlook at Jordan Lake

We finally got back to hiking again with our first hike of the Winter Hiking Series this weekend at Jordan Lake. The weather was perfect at 70 degrees, it was really hard to believe this was really a winter hike! 😆 We started off on the blue loop at the New Hope Overlook Trail, then continued on to the red loop afterwards.

เรากลับไปเดินป่ากันอีกเป็นครั้งแรกของปีเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา โปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวคราวนี้นำเราไปกันที่ Jordan Lake อากาศเย็นสบายกำลังดีอยู่ที่ 70 องศาฟาเรนไฮต์ หรือประมาณ 21 องศาเซลเซียส แทบจะไม่น่าเชื่อว่านี่หรือคือหน้าหนาว 😆 เราเริ่มเดินกันตามเส้นทาง New Hope Overlook ซึ่งเริ่มจากรอบวงสีฟ้า แล้วไปต่อด้วยรอบวงสีแดง

Joel was all geared up in his shorts and t-shirt. It had just stopped raining when we started off, so the trail was, to borrow our hike leader Joe’s favorite terrain description term, ‘sloppy’ 😝 in some areas. It did give us several close-up views of the lake, and we spotted a few boaters out and about, enjoying the unusually warm winter day like we were!

คุณสามีแต่งตัวเต็มยศด้วยเครื่องแบบกางเกงขาสั้นกะเสื้อยืด 😝 ก่อนไปฝนเพิ่งจะหยุดตก ทางเลยค่อยข้างเฉอะแฉะเล็กน้อย เดินเลียบริมทะเลสาบเห็นเรือออกมาโฉบเฉี่ยวกินลมกันอยู่หลายลำเชียว

The woods were still mostly brown and barren, although we did spot some bright green moss and a bunch of mushrooms along the way. If this crazy weather pattern keeps up, we might see spring arriving a lot sooner than usual this year! 😐

ในป่ายังคงปกคลุมไปด้วยใบไม้เหี่ยวแห้งซะเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ยังมีตะไคร่น้ำสีเขียวสดให้ชมบ้างเป็นบางมุม รวมไปถึงเห็ดหน้าตาแปลกๆที่โผล่มาตามท่อนไม้ ถ้าอากาศยังวิปริตอย่างนี้ ไม่แน่เราอาจจะเห็นฤดูใบไม้ผลิปีนี้มาถึงก่อนกำหนดก็เป็นได้ 😐

We clocked in at 5.24 miles which took us almost exactly 2 hours. But we did burn more calories than usual because of the warm and humid weather and the fact that the trail included several steep hills! 😅

วันนั้นเดินกันไป 5.24 ไมล์ หรือประมาณ 8 กิโลครึ่ง แต่ได้เผาผลาญแคลอรี่เยอะหน่อยเพราะทางชันขึ้นเขาอยู่หลายจุด แถมอากาศยังร้อนชื้นอีกด้วย 😅

Saturday Hike: Mountains-to-Sea Trail from Hickory Hill Boat Ramp

We finally went back hiking again yesterday after a long hiatus due to the scorching weather. This time, it’s back to the Mountains-to-Sea Trail at Falls Lake. We joined fellow hikers from the Get Hiking Triangle MeetUp group at our starting point, Hickory Hill Boat Ramps in Durham. It was perfect hiking weather in the low 70s when we started off around 9 am.

หลังจากที่หยุดกันไปนานเพราะอากาศร้อนจัด ในที่สุดเราก็ได้กลับไปเดินป่ากันอีกครั้งเมื่อวานนี้ เรานัดเจอกับเพื่อนๆกลุ่มคนรักการเดินป่าจาก Get Hiking Triangle MeetUp ที่ Hickory Hill Boat Ramps ในเมือง Durham ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ช่วงที่เราจะไปเดินกัน อากาศกำลังสบายอยู่ที่ 70 องศาฟาเรนไฮต์ หรือประมาณ 20 กว่าองศาเซลเซียสนิดๆตอนเก้าโมงเช้า

The trail started from the huge parking lot at the boat ramps and went into the woods. We passed the Lake Ridge Aero Park where we saw a row of biplanes parked in the field before going under I-85 Interstate and ended up at Redwood Road. There, we did an about face and turned back the same way we came.

เส้นทางเดินป่าสายนี้เริ่มต้นที่ลานจอดรถของท่าเรือ Hickory Hill ตรงเข้าป่า ตัดผ่านลานบิน Lake Ridge Aero Park แล้วลอดใต้สะพานไปสุดที่ถนน Redwood จากที่นั่นเราหันหลังเดินกลับทางเดิมที่มา

Surprisingly, wildflowers were abundant along the entire trail, possibly because of the recent series of rain we had in the area.

ไม่น่าเชื่อว่าเกือบจะหมดฤดูร้อนแล้วแต่ดอกไม้ป่ายังคงบานสะพรั่งตลอดทาง สงสัยคงจะเป็นเพราะพายุฝนที่ประดังเทลงมาไม่กี่วันก่อน

We spotted this mushroom in a unique spot growing upside down from a crack in a tree trunk.

ระหว่างทางกลับตาดีไปเห็นเจ้าเห็ดช่อนี้ที่เลือกทำเลงอกได้เหมาเจาะพอดี

The entire hike was about 4.5 miles, taking us an hour an a half from start to finish. It was an easy, pleasant hike with mostly flat terrain. It was awesome to be back outdoors again and we look forward to starting our Fall Hiking series in the weeks to come!

เมื่อวานนี้เดินกันไป 4.5 ไมล์ หรือประมาณ 7 กิโลกว่าๆ ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง เพราะทางค่อนข้างราบ หวังว่าลมฟ้าอากาศจะเป็นใจให้ได้กลับมาเดินป่าเป็นงานอดิเรกกันอีกในฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะมาถึงนี้

Saturday Hike: Mountains-to-Sea Trail at Falls Lake

This morning, we woke up early to join the Get Hiking Triangle MeetUp group for a morning hike on a section of the Mountains-to-Sea trail at Falls Lake in Durham. We had hiked here about 3 months ago when the weather was a bit cooler, but in the opposite direction. This time we started about 3 miles down the road from the parking lot at Red Mill Public Fishing Area. The temperature was not too bad when we started off, in the high 70s, but by the time we finished, it had crept up into the 80s and we were glad we weren’t in the heat for too long! 😅

เมื่อเช้านี้เราตื่นกันแต่เช้าไปเดินป่ากันที่เส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ที่ Durham กับกลุ่มคนรักการเดินป่าจาก Get Hiking Triangle MeetUp ที่นี่เคยมาเดินกันไปครั้งนึงแล้วเมื่อสามเดือนก่อน ตอนนั้นอากาศกำลังสบาย คราวนี้ร้อนหน่อยแต่ก็ยังไม่ถึงกับร้อนมาก ตอนออกเดินอุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ​ 75 องศาฟาเรนไฮต์​ (ประมาณ 24 องศาเซลเซียส) กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบ 85 องศา (เกือบ 30 C) ดีที่มาเริ่มกันแต่เช้า ไม่งั้นก็คงไม่ไหวเหมือนกัน 😅

We were given the honor to be group leaders, to which we didn’t mind when we first set off, but then quickly realized that this was quite an arduous task. The trail obviously had not be treaded on for quite sometime, unsurprisingly so given the recent scorching heat, because we must have walked into about a hundred spider webs or so during the first 2 miles. 😣 Luckily, we ran into a couple hiking towards us from the other direction. They kindly let us know that the trail ahead of us should be more or less spider-web-free as they had been clearing it the entire way. We let them know we’d also returned the favor for our section and they were equally grateful! 😄

เราสองคนได้รับการแต่งตั้งอย่างไม่เป็นทางการให้เดินนำหน้า ตอนแรกก็ดีใจว่าเค้าไว้ใจให้นำทาง แต่เดินไปได้หน่อยค่อยถึงบางอ้อว่าทำไมไม่มีใครยอมนำ ทางสายนี้คงไม่มีคนมาเดินกันนานเพราะไยแมงมุมตรึมมากกกก ช่วง 2 ไมล์แรกเราเดินฝ่าดงไยแมงมุมไปนับเป็นร้อยได้ 😣 ดีที่ไปเจอคุณลุงกะคุณป้าคู่นึงเดินสวนทางมา แกบอกเราว่าแกเดินถางไยแมงมุมกันมาตลอดทาง สรุปแล้วเลยเป็นโชคดีของกันและกันที่มาเจอกันครึ่งทางพอดี 😄

Personally, I felt that the trail was much prettier the last time we were here, when it was lush and green and wildflowers were plentiful.

คราวนี้รู้สึกว่าวิวไม่สวยเหมือนคราวที่แล้วที่มาตอนฤดูใบไม้ผลิที่ทุกอย่างเขียวขจี แถมมีดอกไม้ป่าให้ชมระหว่างทาง

We had a wild life encounter when Joel walked right over this fellow without noticing him and I shrieked when I was about to step on him but noticed at the last second that he was staring straight at me, so I jumped over him instead. 😆

คุณสามีเดินข้ามเจ้าตัวข้างบนนี่ไปโดยไม่ได้สังเกตเห็นแม้แต่น้อย ตัวข้าพเจ้าเองก็เกือบเหยียบคุณงูนี่ด้วยเช่นกัน แต่โชคดีเหลือบลงไปเห็นแกจ้องหน้าเราเสี้ยววินาทีสุดท้าย เลยกระโดดหลบได้ทันท่วงที 😆

We finished up right where the sign post for the Red Mill Public Fishing Area used to be. If you remember from this last post, the sign was still up and standing then, only 3 months ago. We’re not exactly sure what happened to it, but Joel seems convinced that it must have gotten struck by a lightning! 🙀 He said that would surely explain the melted rocks we saw right underneath the remnant.

เราเดินมาสุดปลายทางที่ Red Mill Public Fishing Area ซึ่งคราวที่แล้วมาเมื่อสามเดือนก่อนป้ายยังตั้งตระหง่านอยู่ แต่คราวนี้กลับเหลือแต่ตอ 🙀 ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คุณสามีคาดว่าคงจะถูกฟ้าผ่า เพราะตรงหน้าซากมีก้อนหินละลายเหลืออยู่ให้เห็นเป็นหลักฐาน

We clocked in at almost exactly 5 miles today, in a little under 2 hours. Hopefully we’ll be back hiking again at some point this summer if the temperature decides to accommodate! 😆

วันนี้เดินกันไป 5 ไมล์ (ประมาณ​ 8 กิโล) เกือบจะพอดิบพอดี ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมง หวังว่าเราคงจะได้กลับมาเดินป่ากันอีกในอนาคตอันใกล้นี้ถ้าลมฟ้าอากาศเป็นใจ 😆

Saturday Hike: Brumley Nature Preserve Revisit

This past Saturday, we finally made it back to Brumley Forest Nature Preserve in Chapel Hill to check out the sunflower field. We heard that they predicted a ‘staggering bloom’ for the field at Dorothea Dix in Raleigh this year, so we didn’t have high hopes to begin with. The unreasonably scorching weather these past few weeks with 3-digit heat index kept discouraging us from making the trek. But when the temperature miraculously dipped down below 80 on Saturday after a series of rain storms, we decided to give it a shot, even though we knew that the peak bloom would be way past its prime at this point.

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเรากลับไปเยือน Brumley Forest Nature Preserve ที่ Chapel Hill กันอีกครั้ง เพื่อไปดูสถานการณ์ที่ทุ่งดอกทานตะวัน ปีนี้เค้าว่าดอกทานตะวันที่ Dorothea Dix ซึ่งเป็นอีกทุ่งที่เค้าตั้งใจปลูกไว้ให้คนไปถ่ายรูปกันโดยเฉพาะคงจะออกมาไม่สวย เพราะว่าดอกทานตะวันจะไม่ได้บานพร้อมกันเต็มทุ่งเนื่องจากลมฟ้าอากาศไม่เป็นใจ เราเลยไม่ได้คาดหวังอะไรมาก จริงๆกะจะกลับไปกันเร็วกว่านี้ แต่หลายอาทิตย์ที่ผ่านมาอากาศร้อนเหลือเกิน เลยไม่ได้ไปกันซักที จนมาอาทิตย์นี้ หลังจากพายุฝนโหมกระหน่ำมาหลายวัน อุณหภูมิเลยลดลงมาต่ำกว่า 80 องศาฟาเรนไฮต์จนได้ เลยตัดสินใจไปลองกันดู ทั้งๆที่ก็รู้อยู่ว่าคงจะเลยเวลาดอกไม้บานเต็มที่มานานแล้ว

And we were right – it was a total bust! 😆 The surrounding weeds have overgrown, and there was only a few blooms left.

แล้วก็เป็นไปดั่งที่คาดการณ์ไว้ไม่ผิดพลาด 😆 วัชพืชขึ้นกันจนรกรุงรังเต็มทุ่ง เหลือดอกทานตะวันไว้ให้เราดูแค่ไม่กี่ดอก

We tried to salvage what we could, and managed to get some decent shots, but still, it was overall quite a sad view to behold. Maybe we’ll have better luck next year!

ถึงโดยรวมจะดูน่าเศร้า แต่เราก็ยังดันทุรังหาดอกสวยๆมาถ่ายรูปกันจนได้ หวังว่าปีหน้ากลับมาใหม่จะได้รูปสวยๆกว่านี้

You might notice that I have no Apple Watch workout shot like I normally do. That’s because this is not technically a hike. We just made a short stroll straight to the field and back. The whole trip was maybe a mile at most. But I figured since this is a revisit to a hiking spot, I can reasonably sneak it into the ‘Hikes’ category nonetheless. 😝

ถ้าเคยอ่าน post ก่อนๆอาจจะสังเกตได้ว่าคราวนี้เราไม่มี workout shot จาก Apple Watch เหมือนกับคราวก่อนๆ เพราะว่าคราวนี้จริงๆแล้วไม่เชิงว่าจะเป็นการเดินป่าอย่างเป็นทางการ เราแค่เดินเข้าไปถึงทุ่งทานตะวันแล้วก็เดินกลับ รวมแล้วทั้งทริปคงจะไม่ถึงไมล์ดีด้วยซ้ำ แต่ไหนๆก็มาที่ๆเราเคยมาเดินป่า เลยคิดว่าน่าจะอลุ้มอล่วยนับเป็นทริปเดินป่าไปละกัน 😝

We tried to redeem the trip with an awesome sushi omakase dinner at our favorite spot in the Triangle, M Sushi. The meal, as always, did not disappoint. Our only complaint is that it’s all the way in downtown Durham, and not closer to where we live – but that’s probably for the better, or we’d end up there every weekend otherwise! 😝

หลังจากที่ผิดหวังมาจากทุ่งดอกทานตะวัน เราเลยไปหาของกินอร่อยๆปลอบใจตัวเองกันที่ M Sushi เจ้าประจำ ซูชิที่นี่สดอร่อยเหมือนเดิม เสียอยู่อย่างเดียวก็คืออยู่ไกลบ้านไปหน่อย ไม่งั้นได้มากินกันทุกอาทิตย์แน่ๆ 😝