Saturday Hike: (Almost) Alone On MST at Falls Lake

This weekend, we went hiking on Saturday instead of Sunday, because Joel had double-booked our usual Sunday hiking time slot, and I don’t feel brave enough to venture out by myself just yet. 🙄 We did follow this Sunday’s hike plan but did the hike on our own on Day Hike Section T of the Mountains-to-Sea trail at Falls Lake, with the starting point on Red Mill Road in north Durham.

อาทิตย์นี้เราไปเดินป่ากันวันเสาร์แทนที่จะเป็นวันอาทิตย์อย่างเคย เพราะคุณสามีเกิดไปมีนัดทำกิจกรรมอื่นกับเพื่อนไว้เวลาเดียวกัน ตัวเราเองก็ยังกลัวๆกล้าไม่อยากออกไปเผชิญโลก (โรค) ตามลำพัง 🙄 เลยตัดสินใจไปเดินกันเองก่อนกำหนดหนึ่งวัน โดยใช้แผนเดิมตามกำหนดการที่ว่าไว้คือช่วง T ของเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ที่ Falls Lake โดยมีจุดเริ่มต้นอยู่ที่ถนน Red Mill ทางตอนเหนือของเมือง Durham

It was a pleasant hike with plenty of shade. The temperature was quite high at 86 F when we started off, but cooled down considerably as soon as we hit the trail. As promised by Joe, our hike leader, we had the whole trail to ourselves, only running into one couple with a dog and a baby on our way back. We followed the easy-to-spot white blazes along the trail for about 2 miles, then turned around and headed back to the car.

ที่นี่เป็นป่าสมชื่อจริงๆ มีต้นไม้ใหญ่คอยให้ร่มใบบังแดดตลอดทาง อากาศค่อนข้างร้อนเล็กน้อยอยู่ที่ประมาณ 30 องศาเซลเซียส แต่พอเดินเข้าป่าปุ๊บ อากาศก็เย็นลงทันตา ช่วงทางเดินเส้นนี้ไม่มีคนอย่างที่คุณ Joe หัวหน้ากลุ่มของเราโฆษณาไว้จริงๆ ตลอดทางมีเพียงเราสองคนในป่าใหญ่ จนขากลับเดินเจอสวนกับครอบครัวเล็กๆ มีสามีภรรยากับลูกน้อยและหมาหนึ่งตัวเท่านั้น ทางเดินที่นี่เดินง่ายไม่มีการหลง เพราะมีป้ายบอกทางจุดขาวคอยกำกับอย่างชัดเจน เราเดินเข้าไปกันประมาณซัก 3 กิโลได้ แล้วจึงหันหลังเดินกลับตามทางเดิม

Some people prefer a point-to-point or a loop hike, so you never tread on the same path twice, but personally, I do enjoy an out-an-back hike just as much. To me, the view on the way back is always different, even though it was on the same path. Things can really look quite different from a different perspective! I usually notice a lot of things I never saw coming from the other direction. This hike was no different – plenty of interesting stuff to see both on the way there, and back! 😉

คนส่วนใหญ่ที่ไปเดินป่าจะชอบเส้นทางที่เดินจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง หรือไม่ก็ทางที่วนกลับเป็นวงกลม จะได้ไม่ต้องเดินย้อนทางที่เคยเดินมาแล้วอีกรอบ แต่ถ้าถามเรา เราว่าวิวขาไปกับขากลับจริงๆแล้วไม่เหมือนกัน ถึงแม้จะเป็นทางเส้นเดียวกัน เพราะเราได้เห็นภาพจากอีกแง่มุมหนึ่งที่กลับกันจากเดิม บ่อยครั้งที่เราสังเกตเห็นอะไรดีๆตอนช่วงขากลับที่ขาไปไม่ได้เห็น ครั้งนี้ก็เหมือนกันมีวิวให้ดูเพลินๆทั้งขาไปและขากลับ 😉

Part of the trail was flooded over from recent rains, hence plenty of wild mushrooms!

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยทางเลยเฉอะแฉะอยู่บ้างเป็นบางช่วง แถมมีเห็ดป่าชนิดต่างๆโผล่ให้เห็นไปทั่ว

We also got quite a fair share of wildlife spotting on this particular hike!

คราวนี้เดินสบายไม่ต้องห่วงใคร เลยแอบไปส่องเจอสัตว์ป่าอยู่หลายรายการ

And some wildflowers…

แถมที่ขาดไม่ได้คือบรรดาดอกไม้ป่าหลากสี

We made a quick stop at a campsite about half way on the trail.

เดินไปประมาณครึ่งทางมีบริเวณตั้งแคมป์ให้แวะเข้าไปเดินเที่ยวดูได้

We could have gone further, but decided to turn back when the trail got too sloppy. We clocked in at 3.75 miles, which took us a little less than 2 hours. We are totally content and looking forward to be back out on another trail next weekend!

จริงๆจะเดินนานกว่านี้ก็คงได้ แต่ยิ่งเดินลึกทางยิ่งแฉะมาก เลยตัดสินใจเดินกลับ สรุปรวมแล้วเดินกันไป 6 กิโลพอดิบพอดี ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง ได้เหงื่อกำลังดี เอาไว้อาทิตย์หน้าค่อยกลับไปเดินป่ากันใหม่

Sunday Hike: Practicing Social Isolation on MST

Our Spring Hiking Series continued on despite the dire situation of the ongoing global pandemic. This week, we were given a new set of rules in order to comply with the government’s and CDC’s recommendations on social distancing.

  • No physical contact.
  • Keep at least 10 feet apart from each other.
  • No sharing of food or water.

โปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิอาทิตย์นี้ยังคงดำเนินไปตามกำหนดการเดิม แม้ว่าตอนนี้สถานการณ์ไวรัสโควิด-19 ดูจะเลวร้ายลงทุกวัน แต่ก็มีกฎใหม่ที่ทุกคนต้องปฏิบัติตามเพื่อให้สอดคล้องกับคำแนะนำของรัฐบาลและศูนย์ควบคุมโรคติดต่อของที่นี่ที่ขอให้ทุกคนเพิ่มระยะห่างทางสังคมเพื่อช่วยชะลอการระบาดของโรคนี้ลง

  • งดการทักทายที่มีการถูกเนื้อต้องตัวกัน
  • รักษาระยะห่างจากผู้อื่นอย่างน้อย 10 ฟุต
  • งดการแชร์อาหารและน้ำดื่ม

Grimly, but still gratefully, we met up at the end of Bayleaf Church Road to start off our hike on this familiar section of the Mountains-to-Sea Trail. Since there were 12 of us, which is more than the mandated number for social gatherings, we were divided up into 2 groups. Each family was sent out a few minutes apart, so that we could a keep proper distance between each other. Otherwise, it was just business as usual! 😅

แม้บรรยากาศจะอึมครึมเล็กน้อย เพราะต่างคนก็ต่างกังวลกับสถานการณ์ปัจจุบัน แต่ทุกคนก็ดีใจที่ได้มาร่วมกิจกรรมกัน เราไปเจอกันที่สุดถนน Bayleaf Church เพื่อออกเดินทางบนเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ช่วงนี้ซึ่งเราต่างคุ้นเคยเป็นอย่างดี คุณหัวหน้ากลุ่มต้องแบ่งพวกเราออกเป็นสองกลุ่ม เพราะไปกันทั้งหมด 12 คน ซึ่งเกินกว่าจำนวนที่เค้าแนะนำ (ไม่เกิน 10 คน) แต่ละครอบครัวถูกส่งออกเดินทางทีละบ้าน กรุ๊ปต่อไปต้องทอดเวลาค่อยๆทยอยกันไป เพื่อจะได้รักษาระยะห่างระหว่างกันและกันตามสมควร นอกเหนือไปจากนี้ก็เดินกันตามปรกติ 😅

We were glad to get out of the house. It was yet again another day with perfect hiking weather. Even though the pollen situation has been getting really bad these past few days, we were lucky to get a nice burst of rain just the night before, which helped clear up the air quite a bit. You can see from the pictures above how much pollen accumulation there was in the lake.

ถึงจะมีกฎเกณฑ์ที่แตกต่างไปบ้าง แต่ทุกคนต่างก็ดีใจที่ได้ออกนอกบ้าน วันนั้นอากาศเย็นสบายกำลังดี หลายวันมานี้ระดับละอองเกสรเริ่มจู่โจมค่อนข้างรุนแรง แต่โชคดีที่คืนก่อนฝนตกหนัก เลยช่วยให้อากาศถ่ายเทดีขึ้นเล็กน้อย ถ้าดูในรูปจะเห็นได้ว่าคราบละอองสีเหลืองยังจับเป็นแผ่นให้เห็นเต็มทะเลสาบ

The forest was still beautiful. Nature is still doing its job of keeping everything going as usual. There maybe adjustments we need to make in our current day-to-day, but life does go on. We just need to live with these so-called ‘new normals’ at least for a while.

ป่าไม้ยังคงผลิใบสวยงามตามฤดู ธรรมชาติยังดำเนินต่อไปโดยไม่มีวี่แววว่าจะถูกกระทบกระทั่งแต่อย่างใด ชีวิตเราก็ยังคงดำเนินต่อไปเช่นกัน ถึงแม้ว่าจะต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงกันบ้างในชีวิตประจำวัน ได้แต่หวังว่าอีกไม่นานชีวิตจะกลับคืนสู่สภาพปรกติเหมือนเดิม

We finished up our 5.8 mile hike in just about 2 hours. And we’re looking forward to getting back out on the trail next week!

วันนั้นเดินกันไป 5.8 ไมล์ หรือประมาณ 9 กิโลกว่าๆ ใช้เวลาสองชั่วโมงพอดี หวังว่าอาทิตย์หน้าจะได้กลับมาเดินป่ากันอีก

Sunday Hike: Last Winter Hike on MST

The hike this past weekend marked our last hike of the Winter Hiking Series. We started off from the trail head at Red Mill Public Fishing Area, and went on a section of Mountains-to-Sea trail that took us along Falls Lake in Durham. There used to be a sign post here that has since been removed from the last time we were here. We think it got stuck by lightning and turned into char. All that’s left to be seen where the sign once was are some melted rocks and certain substances that got turned into shiny pieces of glass!

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นการเดินป่าครั้งสุดท้ายของโปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวปีนี้ เราไปเจอกันที่ Red Mill Public Fishing Area ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea จากภูเขาสู่ทะเลช่วงเลียบทะเลสาบ Falls Lake ในเมือง Durham ที่จุดนัดพบตรงนี้เคยมีป้ายบอกทางอยู่ แต่ถูกฟ้าผ่าไปตั้งแต่ที่มากันคราวที่แล้ว คราวนี้เค้าเก็บซากปรักหักพังไปหมดแล้ว เหลือไว้ให้เห็นก็แต่เศษโลหะหลอมละลายกับเศษแก้วมันวาวเป็นหลักฐาน

Starting off with a skull of some sort of animal… 😱

ยังไม่ทันออกเดินทางก็เจอหัวกะโหลกสัตว์ไม่ทราบประเภททิ้งอยู่ข้างทาง 😱

The trail was sloppy at certain spots, especially at the beginning. We ran into a partially submerged foot bridge that was fortunately still crossable.

ช่วงแรกๆทางค่อนข้างจะเฉอะแฉะเล็กน้อย แถมยังไปเจอสะพานขาด แต่ดีที่ยังข้ามได้

The trail gave us plenty of views of the beautiful Falls Lake. It cut through railroad tracks a few times, and came across a creek and a couple of ponds along the way.

นอกจากจะมีวิวทะเลสาบให้เห็นตลอดทางแล้ว ทางยังตัดผ่านบ่อน้ำและข้ามทางรถไฟสองสามครั้ง

Interesting finds along the way include a rusty bicycle, and a remnant of white picket fence…

ระหว่างทางไปเจอซากรถจักรยานขึ้นสนิม กับซากรั้วสีขาวที่เหลืออยู่แค่ที่เห็น

The weather was perfect at 55 degrees. It was hard to believe that we had snow just two days ago. There was still traces of ice along the ground. Though it appears Spring is more than ready to sprung!

อากาศกำลังเย็นสบายอยู่ที่สิบกว่าๆองศาเซลเซียส แทบไม่น่าเชื่อว่าหิมะเพิ่งตกไปเมื่อสองวันก่อน ตามทางยังมีเศษหิมะหลงเหลือไว้ให้เห็น แต่ดอกไม้กลับออกดอกบานสะพรั่งกันแล้ว ตกลงไม่รู้ว่าจะอยู่หน้าหนาวหรือจะเข้าฤดูใบไม้ผลิกันแน่

We clocked in at a little under 6 miles, in a little over 2 hours. Next week we take a break, and then we’ll be back to join the Spring Hiking series. Looking forward to exploring new trails in 2 weeks time!

วันนั้นเดินกันไปเกือบ 6 ไมล์ หรือประมาณสิบกิโล ใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าๆ อาทิตย์หน้าเราหยุดพักกันหนึ่งอาทิตย์ แล้วจะกลับมาเดินป่ากันต่อในอาทิตย์ถัดไปกับโปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิ ได้ยินมาว่าเราจะได้ไปสำรวจป่าที่ใหม่ๆที่ยังไม่เคยไปกันมาก่อน

Saturday Hike: Muddy MST at Falls Lake

Joel got an invitation from our Get Hiking Triangle MeetUp group for an MST hike this past Saturday. It was for a section we had never been on, so we decided to go with that instead of our usual Sunday hike with the Winter Series, which was scheduled to be at Umstead Park this weekend – a trail we have hiked many many times before!

คุณสามีบังเอิญไปเห็นว่าเสาร์นี้กลุ่มคนรักการเดินป่าจาก Get Hiking Triangle MeetUp เค้าจะไปรวมตัวกันที่เส้นทางเดินป่า MST ช่วงที่เรายังไม่เคยไปกัน แถมพอดีว่าโปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวอาทิตย์นี้จัดไว้ที่ Umstead Park ซึ่งเราไปเดินกันมาหลายทีแล้ว เลยได้ทีเปลี่ยนแผนกันแบบพอเหมาะพอเจาะ 😉

The hike started at 9 am, early for us, but still we made it to the meeting point just in time. From the parking lot on Highway NC 50 by Falls Lake, we shuttled to our starting point at NC 98 and started our hike back to the car. According to our hike leader, Joe Miller, this is supposedly the longest uninterrupted stretch of the MST along Falls Lake. The weather was quite chilly 🥶in the 30s when we left, but warmed up somewhat as the day progressed.

เค้านัดเจอกัน 9 โมงเช้า เลยต้องแหกขี้ตาตื่นกันเพื่อไปให้ทันตามนัด เราเอารถไปจอดทิ้งไว้ที่ลานจอดรถเลียบไฮเวย์เส้น NC 50 ซึ่งอยู่ติดกับ Falls Lake จากนั้นจึงรวมกองคาราวานกันไปที่จุดเริ่มต้นของเราที่ติดกับไฮเวย์เส้น NC 98 คุณโจ มิลเลอร์ หัวหน้ากลุ่มบอกเราว่าช่วงนี้เป็นเส้นทางเดินป่า MST เลียบ Falls Lake ที่ยาวที่สุดในจำนวนทั้งหมด เช้านั้นอากาศค่อนข้างหนาวเล็กน้อยอยู่ที่ประมาณไม่ถึง 5 องศาเซลเซียสดี 🥶แต่เดินๆไปก็อุ่นขึ้นมาหน่อย

About a mile in, we came across this section of the trail that was completely flooded over by the big storm ⛈just the day before. We had to walk way off course trying to find a good spot to cross. Most of the men in our group just jumped over, but it took quite an effort for a few ladies and I, with our short stumpy legs 😭, before we could manage to cross. Turned out this was just one in many of the tough spots we encountered during the hike! I was glad to confirm that our old hiking boots were indeed waterproof as advertised! 

เดินไปประมาณไมล์กว่าๆก็ไปเจอน้ำท่วมทาง เพราะเมื่อวันก่อนแถวนี้เพิ่งเจอพายุลูกใหญ่เข้า ⛈เลยต้องเดินอ้อมกันไปไกลกว่าจะเจอที่ข้ามได้ หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ทั้งหลายกระโดดข้ามกันอย่างง่ายดาย แต่สาวๆอย่างเราๆเผอิญขาสั้น 😭เลยกระโดดไม่พ้น กว่าจะข้ามกันได้ก็ต้องใช้ความพยายามอยู่ไม่น้อย 😆 สรุปว่าตลอดทางยังมีอีกหลายจุดที่เป็นอย่างนี้ ดีว่ารองเท้าบู๊ตของเรากันน้ำได้สมกับคำโฆษณา 

Approximately half way in, we stopped to check out an old farm, long since abandoned, along the shore of Falls Lake.

ถึงจุดพักครึ่งทางมีซากโรงนาเก่าแก่ถูกทิ้งร้างอยู่บนฝั่งทะเลสาบให้เดินสำรวจดูกัน

Before the end of the hike, we saw Rollingview Marina from across the shore. 

เดินไปอีกหน่อยก่อนสุดทางเจอท่าจอดเรือ Rollingview Marina อยู่ริมฝั่งข้ามฟากทะเลสาบ

The hike turned out to be one of the longest we had done in recent memory, not to mention the hardest! Joel and I had such a hard time, both because of the distance, and also because of how sloppy the trail was. 😓On our regular hikes with the other group, we usually finish first, many times way before the others. But with this group, we struggled to keep up, and lagged so far behind at times they had to stop to let us catch up. I came home with super muddy pants and shoes as my souvenirs! 😆

เดินป่าคราวนี้นับว่าสุดๆทั้งระยะทางที่ไกลแสนไกล และความยากลำบากในการเดิน ด้วยความที่ทางเฉอะแฉะเหลือเกิน ไปทางไหนก็มีแต่โคลน 😓ปรกติเวลาไปเดินกับอีกกลุ่มส่วนใหญ่เราสองคนจะอยู่ข้างหน้าเป็นคนนำ และเสร็จกันก่อนใครๆ แต่มากับกรุ๊ปนี้กลับเดินล้าหลัง บางทีเค้าต้องหยุดคอยให้เราเดินทัน เสร็จสรรพกลับบ้านได้กางเกงกับรองเท้าเปื้อนโคลนติดมาเป็นที่ระลึก 😆

We ended up clocking in at 8 miles even, and it took us over 3 hours! I don’t think I have ever burned that many calories on a single hike! 😆

วันนั้นเดินกันไป 8 ไมล์ หรือประมาณเกือบๆ 13 กิโล ใช้เวลากว่าสามชั่วโมง ได้เผาผลาญแคลอรี่กันไปอย่างเต็มที่ทีเดียว 😆

Sunday Hike: MST at Falls Lake

This Sunday’s Winter Series Hikes took us back to the Mountains-to-Sea trail (MST) at Falls Lake in north Raleigh. The weather was similar to last week’s at around 50 degrees – perfect hiking weather for me! We did a shuttle hike, which means we carpooled and drove to one end of the trail, then hiked back to the other end. The very first time I heard the term, when we started hiking with this group a few years ago, I kept thinking that a shuttle was going to come pick us up and drop us off 😊, but learned (with slight disappointment) at the end that there would be no shuttle… 😆

โปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวคราวนี้พาเรากลับไปกันที่เส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ช่วง Falls Lake ทางตอนเหนือของเมือง Raleigh อากาศประมาณเดียวกันเมื่ออาทิตย์ที่แล้วที่ 50 องศาฟาเรนไฮต์ หรือประมาณ 10 องศาเซลเซียส เย็นสบายกำลังดี อาทิตย์นี้เราเดินป่าแบบที่เค้าเรียกกันว่า shuttle hike ซึ่งก็คือการขับรถไปเริ่มจากจุดนึงแล้วเดินกลับมาที่อีกจุดนึง ตอนเริ่มเดินป่าใหม่ๆได้ยินเค้าบอกอย่างงี้ ไอ้เราก็นึกว่าเออเค้าคงจัดรถตู้มารับเราไปส่ง 😊ก็คอยชะเง้อหารถอยู่นั่น เอ๊ะทำไมไม่มาซักที ปรากฎสุดท้ายเพิ่งมาถึงบางอ้อว่ารถตู้ก็คือรถเราๆท่านๆนี่แหละ อัดกันไปด้วยกัน แล้วขากลับค่อยผลัดกันกลับมาส่ง 😆

We started off at the end of Possum Track Road, then made our way back to Bayleaf Church Road. The trail was very well marked – there were several signs along the way.

เราเริ่มออกเดินกันจากสุดถนน Possum Track Road และเดินกลับมาที่ Bayleaf Church Road ที่นี่เดินไม่หลงแน่ๆเพราะมีป้ายคอยบอกตลอดทาง

It offers numerous views of Falls Lake. And we can spot certain signs that hinted Spring might be here sooner than we expected. 🙄

มีวิวทะเลสาบ Falls Lake ให้เห็นตามทาง และต้นไม้ใบหญ้าเริ่มจะมีสีสันขึ้นมาให้เห็นกันบ้างแล้ว สงสัยฤดูใบไม้ผลิปีนี้จะมาถึงเร็วกว่ากำหนด 🙄

Quite a few rusted debris along the way…

มีซากปรักหักพังให้เห็นอยู่ประปรายตามทาง…

This time, we clocked in at 6.11 miles, and it took us a little over 2 hours.

คราวนี้เดินกันไป 6 ไมล์กว่าๆ หรือประมาณเกือบสิบกิโล ใช้เวลาสองชั่วโมงนิดๆ

Sunday Hike: Mountains-to-Sea Trail at Eno River, Hillsborough

This week’s Sunday Hiking Series took us to another section of the Mountains-to-Sea Trail (MST) in Hillsborough. We started off at the Riverwalk path right behind the parking deck next to Weaver Street Market in downtown Hillsborough.

วันอาทิตย์นี้เราไปลุยกันที่อีกช่วงของเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ที่เมือง Hillsborough ซึ่งอยู่ห่างจาก Raleigh ไปทางตะวันตกประมาณ 40 ไมล์ เราเริ่มต้นจากทางเดินที่เรียกกันว่า Riverwalk ซึ่งอยู่ใจกลางเมือง

This took us right underneath the Norfolk Southern Railway pass, along Eno River to the start of the Occoneechee Mountain Loop Trail.

Riverwalk นำเราผ่านใต้ทางรถไฟ Norfolk Southern Railway เลียบไปกับแม่น้ำ Eno River จนไปจรดยังจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินป่าที่มีชื่อว่า Occoneechee Mountain Loop

The last time we were here, there was a lovely Stickwork sculpture by Patrick Dougherty on display on the Riverwalk, but sadly, we saw a sign right where it used to be informing us that the sculpture had been removed just a few months ago. They said that the art piece was expected to last for 2 years, but it did sit there for 3, which was already way longer than expected. Hopefully they will replace it with something – it was truly ‘A Sight to Behold’ as it was aptly named.

คราวที่แล้วที่มาเดินที่ Riverwalk กัน เค้ามีผลงานศิลปะโดย Patrick Dougherty มาตั้งไว้ให้ชม เป็นงานประติมากรรมที่เอากิ่งไม้มาเรียงก่อกันเป็นปราสาทขนาดย่อมๆแต่อลังการสมชื่อกับที่ตั้งไว้ว่า ‘A Sight to Behold’ เสียดายมาคราวนี้ปราสาทไม่อยู่แล้ว มีแต่ป้ายอธิบายว่าเค้าต้องรื้อทิ้งไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อน จริงๆคุณประติมากรตั้งใจไว้ว่าสร้างเสร็จแล้วคงอยู่ได้อย่างมากไม่เกินสองปี แต่เอาเข้าจริงกลับยืนหยัดทนฟ้าฝนมาได้ตั้งสามปีเต็มๆ หวังว่าคราวหน้ามาใหม่จะมีผลงานชิ้นใหม่มาให้ชมกันอีก

It appears that summer may have already arrived here in North Carolina. The heat was intense. We were struggling quite a bit on the steep uphill trail. But the view from the overlook, once we made it up there, was surely rewarding.

ฤดูใบไม้ผลิเพิ่งเริ่มมาได้ไม่นาน แต่อากาศเริ่มร้อนกันซะแล้ว แดดวันนี้เผาผลาญรุนแรงจนแทบจะไต่เขากันไม่ไหวทีเดียว แต่พอตะกายขึ้นไปถึงข้างบนได้ก็มีวิวสวยๆอย่างนี้ให้ชม หายเหนื่อยไปได้หน่อย

We found a couple of really cool painted rocks left discreetly along the trail.

ตามทางมีใครแอบเอาก้อนหินสีสวยมาวางซ่อนไว้ให้ surprise กันเล่น

We ended up clocking 5.12 miles today in perfectly 2 hours, then proceeded to reward ourselves with yummie food from El Restaurante Ixtapa, a tiny Mexican restaurant just up the street from Weaver Street Market.

สรุปวันนี้เดินไป 5.12 ไมล์ (ประมาณ 8 กิโลนิดๆ) ใช้เวลาสองชั่วโมงพอดิบพอดี เดินเสร็จก้อไปเติมพลังกันที่ร้านอาหารเม็กซิกันใกล้ๆ ร้านเล็กๆแต่รสชาติน่าประทับใจเหมือนได้ไปกินที่เม็กซิโกกันจริงๆ