Friday Hike: Hiking with Fireflies at Lake Johnson

We decided on a last minute hike at Lake Johnson late Friday evening. We have hiked this trail dozens of times, since it is a convenient location, very close to home. I didn’t really expect much in terms of discovery, but it turned out to be a spectacular hike nonetheless!

อาทิตย์นี้หยุดยาวไม่มีอะไรทำ เลยชวนกันไปเดินป่าเย็นวันศุกร์ที่ Lake Johnson ซึ่งที่นี่ไปเดินกันมาหลายสิบรอบแล้วเพราะสะดวกสบายอยู่ใกล้บ้าน ไม่ได้คิดว่าจะได้เจออะไรแปลกใหม่น่าสนใจ แต่ปรากฎว่าธรรมชาติยังอุตส่าห์หาเรื่องมาทำให้เราประหลาดใจอีกจนได้

We just needed an exercise and wanted to do something quick and easy. We also wanted to avoid the crowd at the same time, so we tried to get there as late as we could. That turned out to be the perfect decision. What set this particular hike apart from all the other times, was the presence of fireflies! Hundreds, maybe thousands of them, everywhere! We set out about half an hour before sunset. As soon as we hit the trail, we started noticing specks of lights flashing up all around us. The closer to dusk it got, the easier it was to spot them. Having lived in big cities my entire life, I never got a chance to see real fireflies until I moved here to North Carolina. We would spot a few here and there when we were out in the evening around our house. But this is the first time I have seen so many of them together at the same time! Too bad it was just impossible to photograph them. 😔 Maybe if I had one of those big beefy cameras…🤔

อยู่ติดบ้านมาหลายวันจนเบื่อเลยอยากหาเรื่องออกนอกบ้านกันบ้าง แต่ขี้เกียจขับรถไปไกล เลยตกลงกันว่าเอาที่ใกล้ๆละกัน แต่อีกใจก็ห่วงว่าหยุดยาวอย่างนี้คนจะเยอะ สุดท้ายเลยรอจนค่ำถึงได้ออกจากบ้านไปกัน ไปถึงคนกำลังทยอยกลับบ้านพอดี เลยเจอทางโล่งสมใจ เราไปถึงที่นั่นก่อนพระอาทิตย์ตกดินประมาณครึ่งชั่วโมงได้ เดินไปซักพักเริ่มสังเกตเห็นแสงวิบวับตามทาง ปรากฎว่ามาได้จังหวะหิ่งห้อยออกมาเต็มป่า มองไปทางไหนก็เจอแสงระยิบระยับไปทั่ว ยิ่งมืดยิ่งเห็นชัด ด้วยความที่โตมาในเมืองใหญ่เลยไม่เคยมีโอกาสได้เห็นหิ่งห้อยของจริง จนมาเห็นครั้งแรกก็ตอนย้ายมาอยู่ที่รัฐนอร์ทแคโรไลน่าเมื่อไม่กี่ปีก่อนนี่เอง แต่ก็เคยเห็นแค่ประปรายไม่กี่ตัวแถวบ้าน ไม่เคยเห็นทีเดียวเป็นร้อยเป็นพันๆตัวอย่างนี้ เสียดายที่ถ่ายรูปเก็บมาเป็นหลักฐานไม่สำเร็จ 😔

By the time we got back to the car it was almost completely dark out. The moon was high up and beautiful. We were in such a rush when we left the house that neither of us remembered to bring our Apple Watch, so no workout shot this time! 😆 We estimated that we did around 2.5-3 miles in a little over an hour.

กว่าจะเดินกลับมาถึงรถก็มืดพอดี พระจันทร์เกือบเต็มดวงลอยเด่นอยู่เหนือทะเลสาบกำลังสวยเชียว คราวนี้รีบออกจากบ้านเลยลืมเอานาฬิกามาด้วย เลยไม่มีภาพสรุปการออกกำลังกายเหมือนเคย 😆 แต่ประมาณได้ว่าเดินกันไปราวๆ 4-5 กิโลได้ ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ

Sunday Hike: DIY at Lake Johnson

North Carolina finally announced a statewide stay-at-home order this week. We are not supposed to leave the house for anything other than essentials. Thus, it didn’t come as a surprise that our Spring Hiking Series got canceled on Thursday. 😭Even though gatherings are highly discouraged, outdoor activities are still recognized as one of the so-called essentials. So, we decided to hike by ourselves, while doing our best to keep proper distance from other people.

ในที่สุดอาทิตย์นี้รัฐนอร์ทแคโรไลน่าก็ได้ประกาศแล้วให้ทุกคนอยู่กับบ้าน ให้งดออกไปไหนมาไหนยกเว้นแต่ที่มีความจำเป็น เลยไม่น่าแปลกใจที่โปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิของเราจะถูกยกเลิกไปเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา 😭แม้ว่าทางการจะขอร้องให้ละเว้นจากการชุมนุมกันเป็นกลุ่ม แต่ก็ยังอะลุ้มอล่วยให้กิจกรรมการออกกำลังกายนอกบ้านถือว่ามีความจำเป็นต่อการดำรงชีวิต ดังนั้นเราจึงตกลงไปเดินป่ากันเองสองคน

We picked Lake Johnson Park in Raleigh as our destination, given that it is a short 5 minute drive away from home. The facilities were all closed, but the trails remained open. The parking lot was quite full, but we managed to find a spot, so we decided to give it a shot. We picked the unpaved trail on the west side of the lake, hoping that it wouldn’t be too crowded.

เราเลือกไปกันที่ Lake Johnson Park ในเมือง Raleigh เพราะว่าอยู่ใกล้บ้าน ขับรถไปแค่ห้านาทีเท่านั้น ทุกอย่างปิดหมดรวมทั้งห้องน้ำและที่เช่าเรือ ยกเว้นแต่ทางเดินที่ยังเปิดให้คนมาเดินกัน ลานจอดรถค่อนข้างแน่นขนัดตอนเราไปถึง แต่ก็ยังมีที่เหลืออยู่ เลยจอดกันลงไปดูลาดเลา ดูแล้วทางลูกรังฝั่งตะวันตกของทะเลสาบท่าจะไม่ค่อยมีคน เลยตกลงไปลองกันดู

As expected, most people appeared to stick to the paved trail on the other side. We ran into maybe 15-20 people at most during the entire hike. Everybody tried their best to keep proper distances from each other. We deliberately went late, hoping to minimize the chance of crowd. An unexpected bonus is that we got a beautiful view of the sun setting on the lake right around the time we were getting done. 😍

อย่างที่คาดไว้ คนส่วนใหญ่ไปเดินกันฝั่งทางลาดยางมะตอยด้านตะวันออกของทะเลสาบ ฝั่งนี้เลยคนน้อยหน่อย เดินไปชั่วโมงกว่าสวนกับคนประมาณ 15-20 คนได้ ทุกคนพยายามเว้นระยะห่างระหว่างกันเท่าที่ทำได้ เราไปกันตอนบ่ายคล้อยมากแล้ว เพื่อที่จะเลี่ยงฝูงคน เลยไปได้โบนัสตอนก่อนกลับได้เห็นพระอาทิตย์ตกดินพอดิบพอดี 😍

All in all, we clocked in at 3.60 miles, finishing in a little over an hour. While nobody knows how long this shutdown will last, I hope at the very least we can keep on with our hiking routine as a means to keep our sanity intact! 😣

สรุปแล้วเดินกันไป 3.60 ไมล์หรือประมาณเกือบ 6 กิโล ใช้เวลาชั่วโมงนิดๆ ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าชีวิตเราจะต้องดำเนินไปอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่ ได้แต่หวังว่าอย่างน้อยยังจะได้ไปเดินป่าสูดอากาศบริสุทธิ์อย่างนี้กันต่อไป มิฉะนั้นอาจเสียสติกันได้ 😣