Saturday Hike: Clear Sky at Carvers Creek

My dearest husband double-booked us again this weekend. Coincidentally, our hiking group’s last choice of destination for Spring Series this Sunday happened to be a relatively familiar section of Eno River State Park. So, we happily opted to explore a new trail on our own on a Saturday hike at Carvers Creek State Park in Fayetteville instead!

สัปดาห์นี้คุณสามีนัดซ้อนอีกแล้ว แต่ประจวบเหมาะที่กลุ่มเพื่อนรักการเดินป่าของเรามีกำหนดไปเดินป่ากันที่ Eno River State Park ช่วงที่เราไปกันมาหลายครั้งแล้ว เลยถือโอกาสได้ไปบุกเบิกเส้นทางเดินป่าสายใหม่ที่เรายังไม่เคยไปกันที่ Carvers Creek State Park ในเมือง Fayetteville แทน

I discovered this close by new-to-us park just a few months ago, when I happened upon these pictures of a dried out millpond full of cypress trees with exposed root systems. It was unlike anything I had ever seen before so I happily added it to our to-do list right before the quarantine started. Fast forward to this weekend, when we were looking for a new destination to explore, this park came to mind. However, after careful research, we determined that the section I wanted to see is likely going to be crowded on an early Saturday afternoon with perfect weather in the lower 80s. 😞 Instead, we opted for more obscure trails at the eastern Sandhills Access, hoping to avoid the throng of people. We started off at Longleaf Pine trail, then continued on the the Fox Squirrel Loop before circling back to finish off Longleaf Pine. Each section was clearly marked with different shaped and colored blazes, very easy to navigate!

เมื่อหลายเดือนก่อนตอนเรากำลังหาที่เที่ยวแห่งใหม่ใกล้บ้าน เผอิญไปเจอรูปหนองน้ำแห้งผากจนมีรากอูมของต้นสนโผล่ขึ้นมาให้เห็น ดูแล้วแปลกตาดีแท้ เลยคอยเล็งไว้ว่าจะหาโอกาสไปดูของจริง มาวันเสาร์นี้เลยได้โอกาสกะจะไปให้เห็นเป็นบุญตา แต่พอไปหาข้อมูลดูแล้วเราทั้งคู่เห็นพ้องต้องกันว่าคนคงจะต้องเยอะแน่ๆ 😞 ด้วยความที่อากาศกำลังสบายอยู่ที่ 80 องศาฟาเรนไฮต์ หรือประมาณยี่สิบกว่าไม่ถึงสามสิบองศาเซลเซียสดี สุดท้ายเลยตกลงกันว่าน่าจะลองไปที่อีกฟากของ park เดียวกันด้าน Sandhills Access ฝั่งตะวันออกที่ดูไม่ค่อยฮอตฮิตเท่าไหร่ เราเริ่มออกเดินกันที่เส้นทางเดินป่า Longleaf Pine จากนั้นจึงต่อไปยังเส้น Fox Squirrel Loop แล้วจึงวนกลับมาจบลงที่ Longleaf Pine อีกที แต่ละเส้นมีหมุดปักคอยบอกทางเป็นคนละสี คนละรูปทรงเรขาคณิต เดินง่ายไม่มีการหลงแน่นอน

The parking lot was empty when we arrived, as predicted! 😉

ไปถึงเจอลานจอดรถว่างโล่งกำลังดีอย่างที่คาดการณ์ไว้ 😉

The trail, though not my first choice, was surprisingly refreshing, with a terrain that’s very different from our usual hikes in the Triangle area. It was a forest of longleaf pines, as the name suggested, along wide double-tracked trails, filled with sand! Yes, not dirt, or rocks, but sand! 🧐 Apparently, this area is what they called the Sandhills region, which scientists believe used to be where the oceans receded, millions of years ago! 😳

ถึงจะไม่ได้ตั้งใจมาแต่แรก แต่มาถึงแล้วก็ไม่ผิดหวัง เส้นทางเดินป่าที่นี่แปลกตาไปกว่าที่เราคุ้นเคยกัน เป็นป่าสนชนิดที่เค้าเรียกกันว่า longleaf pine ทางเดินกว้างขวางมีสองเลน แต่ที่น่าแปลกก็คือเป็นพื้นทราย แทนที่จะเป็นดินหรือหิน เหมือนที่เคยเจออยู่ปกติ 🧐 ไปอ่านเจอว่าแถวนี้เค้าเรียกว่าเป็นย่าน Sandhills หรือแปลตรงตัวว่า เนินทราย เพราะนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าที่นี่เคยเป็นมหาสมุทรมาก่อนเมื่อหลายล้านปีมาแล้ว 😳

There were signs of controlled burns all along the edges, where we could spot charred trunks and pinecones with burnt tips. This is a technique used to maintain the livelihood of this complex and endangered ecosystem, to stimulate soil enrichment and promote new growth.

ตามชายป่ามีร่องรอยการถูกเผาไหม้ ตามลำต้นเห็นเป็นรอยดำ รวมทั้งลูกสนที่ตกอยู่ตามพื้นก็มีรอยไหม้เช่นกัน นี่เป็นเทคนิคการเผาป่าตามกำหนดที่มีการควบคุมการลุกลามให้อยู่ในขอบเขตที่กำหนดไว้ เพื่อปรับสภาพของดิน ช่วยให้อัตราการเจริญเติบโตของต้นไม้เพิ่มขึ้น

My favorite activity – wildflower spotting! 😊 With an added bonus of…wild raspberries?

กิจกรรมสุดโปรดคือการส่องหาดอกไม้ป่า 😊 แถมยังไปเจอโบนัสเป็นลูกราสเบอร์รี่ป่า…รึเปล่าก็ไม่รู้

Horse encounter on the trail! 🥰

เที่ยวนี้เจอม้าสมใจ 🥰

…followed by a squirrel spotting, on none other than Fox Squirrel Loop Trail! 😆

…กับไปเจอเจ้ากระรอกตัวนี้บนเส้น Fox Squirrel Loop เค้าตั้งชื่อทางไว้เหมาะเจาะจริงๆ 😆

We took a short detour to check out a beautiful pond at the end of Little Pond Spur Trail.

แวะอ้อมไปดูสระน้ำในรูป จากแยก Little Pond Spur

Though the weather started out nice, I felt overheated by the end of the hike. 🥵 My heart rate was up into the 170-180 ranges by the time we finished. We clocked in at 5.69 miles, which took us just north of 2 hours. I’m not sure if we’ll be hiking again this summer, with the heat getting more and more intense every day… Maybe we can start out a little earlier in the day…will see!  😉

ตอนเริ่มออกเดินก็ว่าอากาศดี ไม่ร้อน แต่กว่าจะเดินกลับมาถึงรถก็เหงื่อโซก 🥵 อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งไปเลย 180 สรุปแล้วเดินกันไป 9 กิโลหน่อยๆ ใช้เวลาสองชั่วโมงนิดๆ อากาศเริ่มจะร้อนจัดขึ้นทุกวัน ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กลับมาเดินป่ากันอีกรึเปล่าหน้าร้อนนี้ ถ้าจะไปกันจริงๆคงจะต้องเริ่มกันเช้าหน่อยจะได้ไม่ร้อนจัดขนาดนี้ 😝

Sunday Hike: River Crossing at Raven Rock

We were back to regular schedule this weekend with our next-to-last hike of the Spring Series. This was our first time hiking at Raven Rock State Park, which is located about half an hour south from us, in a town called Fuquay-Varina. The park has a few different access points. We met at the Avents Creek Access by the north entrance of the park to start our hike with the group.

เรากลับมาเดินป่าตามกำหนดการเดิมอีกครั้งตามโปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิกับกลุ่มเพื่อนผู้รักการเดินป่าของเรา อาทิตย์นี้เราไปรวมกลุ่มกันที่ Raven Rock State Park ซึ่งตั้งอยู่ที่เมือง Fuquay-Varina ใช้เวลาขับรถจากบ้านไปประมาณครึ่งชั่วโมง จุดนัดหมายอยู่ที่ Avents Creek Access ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอุทยานแห่งชาติแห่งนี้

This particular trail is a horse trail, as evident by the multiple horse trailers we saw in the parking lot, and shortly later, the honorable occupants themselves returning to their awaited chariots! 😆 I am a little disappointed to report that we did not have any other horse encounters on the route, other than this big crowd we saw at the beginning. 😔

เส้นทางที่เราเลือกเดินกันสัปดาห์นี้จริงๆแล้วเป็นทางเดินม้า ไปถึงที่จอดรถก็เห็นตู้ขนม้าจอดให้เห็นอยู่เรียงราย ยืนอยู่ซักพักก็ได้เห็นเจ้าของตู้ทยอยกลับมากันเป็นฝูงใหญ่ 😆 เสียดายที่ไม่มีม้ามาปรากฎกายให้เห็นอีกเลยตลอดทาง 😔

Almost a mile in, we ran into quite a few families happily enjoying themselves at Avents Creek. There was a small waterfall further back on the right. Here, we took off our shoes and waded across barefoot. The water came up to almost my knees at its deepest, but it was so nicely cool and clear – such a welcome amidst the heat! 😉

เดินไปได้เกือบไมล์ก็ถึง Avents Creek ซึ่งหลายครอบครัวเล่นน้ำกันอยู่อย่างสนุกสนาน มองขึ้นไปทางขวามีน้ำตกเล็กๆให้เห็นอยู่ไกลๆ น้ำที่นี่ค่อนข้างลึกเกือบถึงเข่า เลยต้องถอดรองเท้าลงไปลุยกัน 😉 น้ำเย็นเจี๊ยบและใสแจ๋ว มองลงไปมีปลาตัวเล็กๆว่ายวนให้เห็นอยู่ประปราย

Big trees provide ample shade along the trail, despite the high temperature.

ถึงอากาศจะร้อน แต่ก็มีต้นไม้ใหญ่คอยให้ร่มเงาตามทาง

Cool moss and several kinds of wild mushrooms!

ที่ขาดไม่ได้ก็คือเห็ดป่าหลากหลายชนิด

A (very) small waterfall towards the end.

ใกล้สุดทางมีน้ำตกขนาดจิ๋วให้เห็นอีกอัน

The original plan was to start off with the West Loop, then continue on to the East Loop. But due to the rather intense heat, and the few steep inclines we came upon along the West Loop trail, all of us unanimously gave up and decided to forgo the second half of the hike altogether! 🥵

กำหนดการเดิมทีจะให้เราเริ่มเดินที่วงแหวนด้านตะวันตกกันก่อน จากนั้นจึงไปต่อที่วงแหวนด้านตะวันออก แต่อากาศร้อนเหลือทน แถมทางเดินยังขึ้นเขาลาดชัน กว่าจะเดินจบวงแหวนแรกเราก็หอบกันแฮ่กๆถ้วนหน้า 🥵 ทุกคนเลยพร้อมใจกันล้มเลิกวงแหวนช่วงหลัง แยกย้ายกันกลับบ้านแทน

We clocked in at a little over 4 miles, which took us an hour and 45 minutes. We will be back next week with our last hike in our Spring Series!

อาทิตย์นี้เดินกันไปสี่ไมล์กว่าๆ หรือประมาณหกกิโลครึ่งหน่อยๆ ใช้เวลาทั้งหมดชั่วโมงกับสี่สิบห้านาที ไว้อาทิตย์หน้าจะกลับมาเดินป่ากันเป็นการปิดท้ายโปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิของปีนี้

Saturday Hike: (Almost) Alone On MST at Falls Lake

This weekend, we went hiking on Saturday instead of Sunday, because Joel had double-booked our usual Sunday hiking time slot, and I don’t feel brave enough to venture out by myself just yet. 🙄 We did follow this Sunday’s hike plan but did the hike on our own on Day Hike Section T of the Mountains-to-Sea trail at Falls Lake, with the starting point on Red Mill Road in north Durham.

อาทิตย์นี้เราไปเดินป่ากันวันเสาร์แทนที่จะเป็นวันอาทิตย์อย่างเคย เพราะคุณสามีเกิดไปมีนัดทำกิจกรรมอื่นกับเพื่อนไว้เวลาเดียวกัน ตัวเราเองก็ยังกลัวๆกล้าไม่อยากออกไปเผชิญโลก (โรค) ตามลำพัง 🙄 เลยตัดสินใจไปเดินกันเองก่อนกำหนดหนึ่งวัน โดยใช้แผนเดิมตามกำหนดการที่ว่าไว้คือช่วง T ของเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ที่ Falls Lake โดยมีจุดเริ่มต้นอยู่ที่ถนน Red Mill ทางตอนเหนือของเมือง Durham

It was a pleasant hike with plenty of shade. The temperature was quite high at 86 F when we started off, but cooled down considerably as soon as we hit the trail. As promised by Joe, our hike leader, we had the whole trail to ourselves, only running into one couple with a dog and a baby on our way back. We followed the easy-to-spot white blazes along the trail for about 2 miles, then turned around and headed back to the car.

ที่นี่เป็นป่าสมชื่อจริงๆ มีต้นไม้ใหญ่คอยให้ร่มใบบังแดดตลอดทาง อากาศค่อนข้างร้อนเล็กน้อยอยู่ที่ประมาณ 30 องศาเซลเซียส แต่พอเดินเข้าป่าปุ๊บ อากาศก็เย็นลงทันตา ช่วงทางเดินเส้นนี้ไม่มีคนอย่างที่คุณ Joe หัวหน้ากลุ่มของเราโฆษณาไว้จริงๆ ตลอดทางมีเพียงเราสองคนในป่าใหญ่ จนขากลับเดินเจอสวนกับครอบครัวเล็กๆ มีสามีภรรยากับลูกน้อยและหมาหนึ่งตัวเท่านั้น ทางเดินที่นี่เดินง่ายไม่มีการหลง เพราะมีป้ายบอกทางจุดขาวคอยกำกับอย่างชัดเจน เราเดินเข้าไปกันประมาณซัก 3 กิโลได้ แล้วจึงหันหลังเดินกลับตามทางเดิม

Some people prefer a point-to-point or a loop hike, so you never tread on the same path twice, but personally, I do enjoy an out-an-back hike just as much. To me, the view on the way back is always different, even though it was on the same path. Things can really look quite different from a different perspective! I usually notice a lot of things I never saw coming from the other direction. This hike was no different – plenty of interesting stuff to see both on the way there, and back! 😉

คนส่วนใหญ่ที่ไปเดินป่าจะชอบเส้นทางที่เดินจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง หรือไม่ก็ทางที่วนกลับเป็นวงกลม จะได้ไม่ต้องเดินย้อนทางที่เคยเดินมาแล้วอีกรอบ แต่ถ้าถามเรา เราว่าวิวขาไปกับขากลับจริงๆแล้วไม่เหมือนกัน ถึงแม้จะเป็นทางเส้นเดียวกัน เพราะเราได้เห็นภาพจากอีกแง่มุมหนึ่งที่กลับกันจากเดิม บ่อยครั้งที่เราสังเกตเห็นอะไรดีๆตอนช่วงขากลับที่ขาไปไม่ได้เห็น ครั้งนี้ก็เหมือนกันมีวิวให้ดูเพลินๆทั้งขาไปและขากลับ 😉

Part of the trail was flooded over from recent rains, hence plenty of wild mushrooms!

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยทางเลยเฉอะแฉะอยู่บ้างเป็นบางช่วง แถมมีเห็ดป่าชนิดต่างๆโผล่ให้เห็นไปทั่ว

We also got quite a fair share of wildlife spotting on this particular hike!

คราวนี้เดินสบายไม่ต้องห่วงใคร เลยแอบไปส่องเจอสัตว์ป่าอยู่หลายรายการ

And some wildflowers…

แถมที่ขาดไม่ได้คือบรรดาดอกไม้ป่าหลากสี

We made a quick stop at a campsite about half way on the trail.

เดินไปประมาณครึ่งทางมีบริเวณตั้งแคมป์ให้แวะเข้าไปเดินเที่ยวดูได้

We could have gone further, but decided to turn back when the trail got too sloppy. We clocked in at 3.75 miles, which took us a little less than 2 hours. We are totally content and looking forward to be back out on another trail next weekend!

จริงๆจะเดินนานกว่านี้ก็คงได้ แต่ยิ่งเดินลึกทางยิ่งแฉะมาก เลยตัดสินใจเดินกลับ สรุปรวมแล้วเดินกันไป 6 กิโลพอดิบพอดี ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง ได้เหงื่อกำลังดี เอาไว้อาทิตย์หน้าค่อยกลับไปเดินป่ากันใหม่

Sunday Hike: Back in Business at Butner

It felt so good to finally be out hiking again this weekend! Our Spring Hiking Series is back on the calendar after a long hiatus due to COVID-19. The state of North Carolina started relaxing its stay-at-home mandate earlier this month, and our group decided it was time to resume our beloved activity. Precautions are still in place, nonetheless. We all showed up with our masks 😷 on while greeting each other at the beginning of the hike. The masks came off once we started the hike, each family unit separated by decent distance as recommended by the CDC.

ในที่สุดเราก็ได้ฤกษ์กลับมาเดินป่ากันอีกครั้งวันอาทิตย์นี้ หลังจากที่รัฐนอร์ทแคโรไลน่าประกาศเริ่มผ่อนคลายมาตรการล๊อคดาวน์เมื่อสองอาทิตย์ก่อน กลุ่มคนรักการเดินป่าของเราได้เห็นพ้องต้องกันว่าถึงเวลาที่เราจะกลับมาเดินป่ากันได้ใหม่ หลังจากที่ห่างหายไปเสียนาน พวกเรายังคงรวมตัวกันด้วยความระมัดระวัง ทุกคนใส่หน้ากากอนามัยมากันพร้อมสรรพ 😷 ตอนรวมตัวกันก่อนออกเดินทาง หลังจากที่ทยอยออกตัวเริ่มเดินทีละครอบครัว และเว้นระยะห่างระหว่างกันตามคำแนะนำของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค เราถึงได้ถอดหน้ากากมารับอากาศบริสุทธิ์กัน

We met up at Butner Game Lands in north Durham, a destination carefully chosen by our group leader, Joe Miller, to minimize the chance of us running into a crowd. It was the perfect location! The temperature was on the high side in the 80s, but it was cloudy most of the time so it did not feel that hot even though the trail was mostly unshaded. As promised, we did not run in to anybody the entire hike!

อาทิตย์นี้เรานัดเจอกันที่ Butner Game Lands ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมือง Durham คุณ Joe Miller ผู้นำกลุ่มของเราแกอุตส่าห์ไปสรรหาทำเลนี้มาเพื่อการหลบเลี่ยงผู้คนโดยเฉพาะ แล้วก็เป็นไปตามที่แกสัญญาไว้จริงๆ เดินตลอดทางไม่เจอคนอื่นซักคน อากาศค่อนข้างร้อนเล็กน้อยอยู่ที่ประมาณยี่สิบกว่าองศาปลายๆ เกือบๆสามสิบ แต่ท้องฟ้ามีเมฆปกคลุมเลยไม่ร้อนจัด ทั้งๆที่ตลอดทางไม่มีร่มไม้ไว้ให้บังแดดเลย

This was our first time here. It was an interesting location, with an equally intriguing history behind it, all of which we learned, again, courtesy of Joe. While building Falls Lake in the 1960s, the U.S. Army Corps of Engineers replaced the rich wildlife habitat wetlands they took away with this new home for the animals. This large gamelands include a series of waterfowl impoundments, as well as meadows and forest habitat areas for various types of games.

เราเพิ่งเคยมาที่นี่กันเป็นครั้งแรก เส้นทางการเดินป่าที่นี่แปลกไปกว่าที่เราเคยชิน คุณโจหัวหน้ากลุ่มเล่าให้ฟังว่าเมื่อประมาณปีคศ. 1960 เมื่อหน่วยวิศวการกองทัพบกเข้ามาปฏิบัติการขุดทะเลสาบ Falls Lake พวกเขาได้ทำลายแหล่งที่อยู่ของสัตว์ป่าแถวนี้ ดังนั้นจึงได้ทำการสร้างที่อยู่อาศัยแหล่งใหม่ให้กับพวกมัน จึงเกิดเป็นพื้นที่บริเวณนี้ขึ้น ซึ่งประกอบไปด้วยคูคลองที่ขุดขึ้นสำหรับสัตว์น้ำเช่นเป็ดและนกชนิดต่างๆ รวมทั้งทุ่งหญ้าและพื้นที่ป่าสำหรับสัตว์ใหญ่เช่นกวาง กระต่าย และไก่งวงป่า

The path we took was a wide double-track gravel road that went through a lush meadow, passing by a swampy area, then ran alongside a river. All were nice and flat, mostly exposed to the bright afternoon sun, but we all came prepared with wide-brimmed hats for this very purpose! 😆

ทางเดินที่นี้เป็นพื้นดินลูกรังขนาดกว้างให้ได้เดินกันสบายๆ ตัดผ่านทุ่งหญ้าเขียวขจี หนองน้ำ และเลียบไปกับแม่น้ำสายเล็กๆ ทางส่วนใหญ่ค่อนข้างราบเรียบ ไม่มีร่มไม้ให้หลบแดด แต่พวกเราเตรียมตัวกันมาพร้อมสรรพ ต่างคนต่างใส่หมวกปีกกว้างมาเพื่อสู้แดดโดยเฉพาะ 😆

Part of the trail was flooded over from recent rains, but nothing our waterproof hiking boots couldn’t handle!

มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ทางโดนน้ำท่วมกลบเล็กน้อย โชคดีที่ใส่รองเท้าบู๊ตเดินป่ากันน้ำมา เลยลุยได้สบาย

Wildflowers were abundant along the trail. 😍

ดอกไม้ป่าบานสะพรั่งตลอดทาง 😍

We ended up having to cut our intended 5-mile hike a little short due to the looming rain clouds! 😓 This was not in the original forecast when we checked. It just popped up on us, out of nowhere! An article I happened upon recently explained that meteorologists usually rely on a lot of satellite data via the numerous commercial flights that crowded our air space any given time of the day. Now that many of those flights were canceled due to the pandemic, they are operating with a lot more limited information, which could help explain the lower level of forecast accuracy these days! 🙄

เดิมทีตั้งใจมาเดินกัน 5 ไมล์ แต่เอาเข้าจริงไปเจอเมฆฝนหน้าตาอึมครึมก้อนนี้เข้า เลยต้องรีบกลับกันก่อนกำหนด 😓 ก่อนมาเช็คพยากรณ์อากาศแล้ว เค้าก็ว่าจะไม่มีฝน แต่พอมาถึงกลับเจอฝนมาเยือนอย่างไม่มีวี่แวว เราไปอ่านเจอที่เค้าอธิบายว่า ปรกติกรมอุตุนิยมวิทยาได้ข้อมูลดาวเทียมจำนวนมากมาจากเที่ยวบินพาณิชย์ที่กระจายอยู่ทั่วน่านฟ้า แต่มาเจอพิษโควิดยกเลิกเที่ยวบินเกือบหมด ข้อมูลที่มีค่าเหล่านี้จึงสูญหายไปด้วย เลยทำให้พยากรณ์อากาศยุคนี้ไม่ค่อยแม่นยำเหมือนเมื่อก่อน 🙄

All in all, we clocked in at a little under 3 miles – not a bad start after a long break! It was a perfect call and timing too, as raindrop started coming down, right when we got back to our cars! 😆

สรุปแล้วเดินกันไปเกือบๆ 3 ไมล์ หรือประมาณ 4 กิโลครึ่ง พอเหนื่อยกันกำลังดี หลังจากที่ไม่ได้เดินกันมานาน ดีที่รีบกลับ พอถึงรถปุ๊บฝนก็ตกปั๊บพอดิบพอดี 😆

Drove past this cute little horse farm and couldn’t help stopping by to snap a picture of this little guy, who continued to graze happily, oblivious to the drizzles of rain, thunders and lightnings in the background, when all his buddies already retreated to safety at the nearby stable. 😆

ขากลับขับรถผ่านฟาร์มม้าเล็กๆแห่งนี้ อดแวะลงไปถ่ายรูปไม่ได้ เจ้าม้าตัวนี้ยืนเล็มหญ้าอย่างสบายใจเฉิบอยู่ตัวเดียว ไม่เดือดร้อนกับสายฝนที่เริ่มตกลงมาปรอยๆ ทั้งๆที่เพื่อนๆตัวอื่นไปหลบฝนกันหมดแล้ว จนสุดท้ายฟ้าผ่าโครมลงมาพี่แกถึงได้ยอมถอยไปรวมกันเพื่อนในคอก 😆

Sunday Hike: DIY at Lake Johnson

North Carolina finally announced a statewide stay-at-home order this week. We are not supposed to leave the house for anything other than essentials. Thus, it didn’t come as a surprise that our Spring Hiking Series got canceled on Thursday. 😭Even though gatherings are highly discouraged, outdoor activities are still recognized as one of the so-called essentials. So, we decided to hike by ourselves, while doing our best to keep proper distance from other people.

ในที่สุดอาทิตย์นี้รัฐนอร์ทแคโรไลน่าก็ได้ประกาศแล้วให้ทุกคนอยู่กับบ้าน ให้งดออกไปไหนมาไหนยกเว้นแต่ที่มีความจำเป็น เลยไม่น่าแปลกใจที่โปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิของเราจะถูกยกเลิกไปเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา 😭แม้ว่าทางการจะขอร้องให้ละเว้นจากการชุมนุมกันเป็นกลุ่ม แต่ก็ยังอะลุ้มอล่วยให้กิจกรรมการออกกำลังกายนอกบ้านถือว่ามีความจำเป็นต่อการดำรงชีวิต ดังนั้นเราจึงตกลงไปเดินป่ากันเองสองคน

We picked Lake Johnson Park in Raleigh as our destination, given that it is a short 5 minute drive away from home. The facilities were all closed, but the trails remained open. The parking lot was quite full, but we managed to find a spot, so we decided to give it a shot. We picked the unpaved trail on the west side of the lake, hoping that it wouldn’t be too crowded.

เราเลือกไปกันที่ Lake Johnson Park ในเมือง Raleigh เพราะว่าอยู่ใกล้บ้าน ขับรถไปแค่ห้านาทีเท่านั้น ทุกอย่างปิดหมดรวมทั้งห้องน้ำและที่เช่าเรือ ยกเว้นแต่ทางเดินที่ยังเปิดให้คนมาเดินกัน ลานจอดรถค่อนข้างแน่นขนัดตอนเราไปถึง แต่ก็ยังมีที่เหลืออยู่ เลยจอดกันลงไปดูลาดเลา ดูแล้วทางลูกรังฝั่งตะวันตกของทะเลสาบท่าจะไม่ค่อยมีคน เลยตกลงไปลองกันดู

As expected, most people appeared to stick to the paved trail on the other side. We ran into maybe 15-20 people at most during the entire hike. Everybody tried their best to keep proper distances from each other. We deliberately went late, hoping to minimize the chance of crowd. An unexpected bonus is that we got a beautiful view of the sun setting on the lake right around the time we were getting done. 😍

อย่างที่คาดไว้ คนส่วนใหญ่ไปเดินกันฝั่งทางลาดยางมะตอยด้านตะวันออกของทะเลสาบ ฝั่งนี้เลยคนน้อยหน่อย เดินไปชั่วโมงกว่าสวนกับคนประมาณ 15-20 คนได้ ทุกคนพยายามเว้นระยะห่างระหว่างกันเท่าที่ทำได้ เราไปกันตอนบ่ายคล้อยมากแล้ว เพื่อที่จะเลี่ยงฝูงคน เลยไปได้โบนัสตอนก่อนกลับได้เห็นพระอาทิตย์ตกดินพอดิบพอดี 😍

All in all, we clocked in at 3.60 miles, finishing in a little over an hour. While nobody knows how long this shutdown will last, I hope at the very least we can keep on with our hiking routine as a means to keep our sanity intact! 😣

สรุปแล้วเดินกันไป 3.60 ไมล์หรือประมาณเกือบ 6 กิโล ใช้เวลาชั่วโมงนิดๆ ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าชีวิตเราจะต้องดำเนินไปอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่ ได้แต่หวังว่าอย่างน้อยยังจะได้ไปเดินป่าสูดอากาศบริสุทธิ์อย่างนี้กันต่อไป มิฉะนั้นอาจเสียสติกันได้ 😣

Sunday Hike: Practicing Social Isolation on MST

Our Spring Hiking Series continued on despite the dire situation of the ongoing global pandemic. This week, we were given a new set of rules in order to comply with the government’s and CDC’s recommendations on social distancing.

  • No physical contact.
  • Keep at least 10 feet apart from each other.
  • No sharing of food or water.

โปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิอาทิตย์นี้ยังคงดำเนินไปตามกำหนดการเดิม แม้ว่าตอนนี้สถานการณ์ไวรัสโควิด-19 ดูจะเลวร้ายลงทุกวัน แต่ก็มีกฎใหม่ที่ทุกคนต้องปฏิบัติตามเพื่อให้สอดคล้องกับคำแนะนำของรัฐบาลและศูนย์ควบคุมโรคติดต่อของที่นี่ที่ขอให้ทุกคนเพิ่มระยะห่างทางสังคมเพื่อช่วยชะลอการระบาดของโรคนี้ลง

  • งดการทักทายที่มีการถูกเนื้อต้องตัวกัน
  • รักษาระยะห่างจากผู้อื่นอย่างน้อย 10 ฟุต
  • งดการแชร์อาหารและน้ำดื่ม

Grimly, but still gratefully, we met up at the end of Bayleaf Church Road to start off our hike on this familiar section of the Mountains-to-Sea Trail. Since there were 12 of us, which is more than the mandated number for social gatherings, we were divided up into 2 groups. Each family was sent out a few minutes apart, so that we could a keep proper distance between each other. Otherwise, it was just business as usual! 😅

แม้บรรยากาศจะอึมครึมเล็กน้อย เพราะต่างคนก็ต่างกังวลกับสถานการณ์ปัจจุบัน แต่ทุกคนก็ดีใจที่ได้มาร่วมกิจกรรมกัน เราไปเจอกันที่สุดถนน Bayleaf Church เพื่อออกเดินทางบนเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea ช่วงนี้ซึ่งเราต่างคุ้นเคยเป็นอย่างดี คุณหัวหน้ากลุ่มต้องแบ่งพวกเราออกเป็นสองกลุ่ม เพราะไปกันทั้งหมด 12 คน ซึ่งเกินกว่าจำนวนที่เค้าแนะนำ (ไม่เกิน 10 คน) แต่ละครอบครัวถูกส่งออกเดินทางทีละบ้าน กรุ๊ปต่อไปต้องทอดเวลาค่อยๆทยอยกันไป เพื่อจะได้รักษาระยะห่างระหว่างกันและกันตามสมควร นอกเหนือไปจากนี้ก็เดินกันตามปรกติ 😅

We were glad to get out of the house. It was yet again another day with perfect hiking weather. Even though the pollen situation has been getting really bad these past few days, we were lucky to get a nice burst of rain just the night before, which helped clear up the air quite a bit. You can see from the pictures above how much pollen accumulation there was in the lake.

ถึงจะมีกฎเกณฑ์ที่แตกต่างไปบ้าง แต่ทุกคนต่างก็ดีใจที่ได้ออกนอกบ้าน วันนั้นอากาศเย็นสบายกำลังดี หลายวันมานี้ระดับละอองเกสรเริ่มจู่โจมค่อนข้างรุนแรง แต่โชคดีที่คืนก่อนฝนตกหนัก เลยช่วยให้อากาศถ่ายเทดีขึ้นเล็กน้อย ถ้าดูในรูปจะเห็นได้ว่าคราบละอองสีเหลืองยังจับเป็นแผ่นให้เห็นเต็มทะเลสาบ

The forest was still beautiful. Nature is still doing its job of keeping everything going as usual. There maybe adjustments we need to make in our current day-to-day, but life does go on. We just need to live with these so-called ‘new normals’ at least for a while.

ป่าไม้ยังคงผลิใบสวยงามตามฤดู ธรรมชาติยังดำเนินต่อไปโดยไม่มีวี่แววว่าจะถูกกระทบกระทั่งแต่อย่างใด ชีวิตเราก็ยังคงดำเนินต่อไปเช่นกัน ถึงแม้ว่าจะต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงกันบ้างในชีวิตประจำวัน ได้แต่หวังว่าอีกไม่นานชีวิตจะกลับคืนสู่สภาพปรกติเหมือนเดิม

We finished up our 5.8 mile hike in just about 2 hours. And we’re looking forward to getting back out on the trail next week!

วันนั้นเดินกันไป 5.8 ไมล์ หรือประมาณ 9 กิโลกว่าๆ ใช้เวลาสองชั่วโมงพอดี หวังว่าอาทิตย์หน้าจะได้กลับมาเดินป่ากันอีก

Sunday Hike: A Breath of Fresh Air at Harris

This week, our Spring Hiking Series took us back to Harris Lake County Park in New Hill. This is one of our favorites, as it is a pleasant, well-maintained trail that’s a lot closer to us than the others we frequent. We were happy to make it out of the house, after being cooped in for the last few days, uncertain where things stand in regards to the deadly coronavirus situation. According to several guidelines, hiking is one of the few activities still deemed relatively safe, so we plan to continue on with the series as long as we both stay healthy… We are grateful that at least this one aspect of our regular routines stays feasible while many others have been disrupted. 

อาทิตย์นี้โปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิพาเราไปกันที่ Harris Lake County Park ที่เมือง New Hill ซึ่งสะดวกสบายต่อการเดินทางเป็นอย่างยิ่งเพราะตั้งอยู่ไม่ไกลจากบ้าน แต่จริงๆแล้วขอให้ได้ออกนอกบ้านก็แฮปปี้กันแล้ว เพราะหลายวันมานี้ติดแหงกกันอยู่แต่ในบ้าน นับตั้งแต่สถานการณ์โควิด-19 เริ่มรุนแรงขึ้น ยังดีที่กิจกรรมการเดินป่ายังถือได้ว่าปลอดภัยพอสมควรเมื่อเทียบกับกิจกรรมอื่นๆ ฉะนั้นเราจึงตั้งใจจะเดินป่ากันต่อไปตราบเท่าที่ยังเดินกันไหว และไม่ล้มป่วยกันไปซะก่อน ดีใจที่อย่างน้อยก็ยังมีส่วนนี้ของชีวิตที่ยังดำเนินไปได้ตามปรกติในขณะที่ส่วนอื่นๆต้องปรับปรุงเปลี่ยนแปลงกันไปหมด

The park offers ample parking spaces in many surrounding lots. In addition to bathroom facilities, it also features children’s playground and picnic areas. 

ที่นี่มีลานจอดรถกว้างขวาง ไม่ต้องกลัวว่าจะต้องไปแย่งกับใคร นอกจากนี้ยังมีห้องน้ำ สนามเด็กเล่น และสถานที่ปิคนิคไว้ให้บริการพร้อมสรรพ

The Peninsula trail took us along Harris Lake, aka the Shearon Harris Reservoir, which serves as the cooling water source for the nearby nuclear power plant. The last past of the trail ran through remnants of a farm that used to house the Womble family who used to live here since the early 1800s.

เส้นทาง Peninsula ที่เราเลือกมากันพาเดินเลียบริมอ่างเก็บน้ำ Shearon Harris หรือที่รู้จักกันในนาม Harris Lake ซึ่งใช้เป็นแหล่งน้ำหล่อเย็นสำหรับโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ Shearon Harris ที่ตั้งอยู่ริมฝั่ง ช่วงปลายทางตัดผ่านซากปรักหักพังที่เป็นฟาร์มของครอบครัว Womble ซึ่งเคยอาศัยอยู่ที่บริเวณนี้เมื่อเกือบสองร้อยกว่าปีก่อน

We clocked in at 4.64 miles, which took us about an hour and a half to finish.

วันนั้นเดินกันไป 4.64 ไมล์หรือประมาณ 7 กิโลครึ่ง ใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่งพอดี

Sunday Hike: Spring at Eno River

After a one-week hiatus, we started off our first hike in the Spring Hiking Series this Sunday at Eno River State Park. The parking lot was packed so full of cars. We were lucky to grab one of the last remaining legitimate spots! When we came back out, there were several cars parked on the dirt.

หลังจากที่หยุดพักไปหนึ่งอาทิตย์ เรากลับไปเดินป่ากันใหม่กับโปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิอาทิตย์นี้กันที่ Eno River State Park ไปถึงเจอที่จอดรถแน่นขนัด โชคดีเหลือที่ไว้ให้เราจอดเป็นคันสุดท้ายพอดี ตอนกลับออกมาเจอคนเบียดจอดกันตามไหล่ทางเต็มไปหมด

We met up with the group at Fews Ford Access to start off on the Buckquarter Creek trail then continue on to the Holden Mill trail. 

เราไปเจอกับเพื่อนๆในกลุ่มที่ต้นทาง Fews Ford Access จากนั้นจึงเริ่มเดินกันตามเส้น Buckquarter Creek จากนั้นจึงต่อไปยังเส้น Holden Mill แล้ววนกลับมาจบที่เดิม

The weather couldn’t be any more perfect; no wonder everybody wanted to get out there to enjoy the outdoors! The trail offers plenty of views of the beautiful Eno River.

อากาศเย็นสบายกำลังดีไม่ร้อนไม่หนาว มิน่าต่างคนถึงพากันออกมาเดินสูดอากาศบริสุทธิ์กันเต็มป่า ทางสายนี้พาเราเดินชมวิวสวยๆเลียบริมแม่น้ำ Eno เกือบตลอดสาย

We also witnessed Spring casually greeting us in the form of colorful wildflowers and budding leaves on several trees along the way.  

ดอกไม้ป่าเริ่มออกดอกกันบานสะพรั่ง ใบไม้ก็ไม่ยอมน้อยหน้าแข่งกันแตกยอดรับฤดูใบไม้ผลิกันทั่วหน้า

Somebody wasn’t going to be very happy at the end of this hike! 😆

ครอบครัวนี้เดินเสร็จอาจจะไม่ได้กลับบ้าน 😆

We clocked in at 3.39 miles, which took us about an hour and a half to complete. 

วันนั้นเดินกันไปเกือบสามไมล์ครึ่ง หรือประมาณห้ากิโลครึ่ง ใช้เวลาชั่วโมงครึ่งพอดี

Sunday Hike: Last Winter Hike on MST

The hike this past weekend marked our last hike of the Winter Hiking Series. We started off from the trail head at Red Mill Public Fishing Area, and went on a section of Mountains-to-Sea trail that took us along Falls Lake in Durham. There used to be a sign post here that has since been removed from the last time we were here. We think it got stuck by lightning and turned into char. All that’s left to be seen where the sign once was are some melted rocks and certain substances that got turned into shiny pieces of glass!

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นการเดินป่าครั้งสุดท้ายของโปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวปีนี้ เราไปเจอกันที่ Red Mill Public Fishing Area ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินป่า Mountains-to-Sea จากภูเขาสู่ทะเลช่วงเลียบทะเลสาบ Falls Lake ในเมือง Durham ที่จุดนัดพบตรงนี้เคยมีป้ายบอกทางอยู่ แต่ถูกฟ้าผ่าไปตั้งแต่ที่มากันคราวที่แล้ว คราวนี้เค้าเก็บซากปรักหักพังไปหมดแล้ว เหลือไว้ให้เห็นก็แต่เศษโลหะหลอมละลายกับเศษแก้วมันวาวเป็นหลักฐาน

Starting off with a skull of some sort of animal… 😱

ยังไม่ทันออกเดินทางก็เจอหัวกะโหลกสัตว์ไม่ทราบประเภททิ้งอยู่ข้างทาง 😱

The trail was sloppy at certain spots, especially at the beginning. We ran into a partially submerged foot bridge that was fortunately still crossable.

ช่วงแรกๆทางค่อนข้างจะเฉอะแฉะเล็กน้อย แถมยังไปเจอสะพานขาด แต่ดีที่ยังข้ามได้

The trail gave us plenty of views of the beautiful Falls Lake. It cut through railroad tracks a few times, and came across a creek and a couple of ponds along the way.

นอกจากจะมีวิวทะเลสาบให้เห็นตลอดทางแล้ว ทางยังตัดผ่านบ่อน้ำและข้ามทางรถไฟสองสามครั้ง

Interesting finds along the way include a rusty bicycle, and a remnant of white picket fence…

ระหว่างทางไปเจอซากรถจักรยานขึ้นสนิม กับซากรั้วสีขาวที่เหลืออยู่แค่ที่เห็น

The weather was perfect at 55 degrees. It was hard to believe that we had snow just two days ago. There was still traces of ice along the ground. Though it appears Spring is more than ready to sprung!

อากาศกำลังเย็นสบายอยู่ที่สิบกว่าๆองศาเซลเซียส แทบไม่น่าเชื่อว่าหิมะเพิ่งตกไปเมื่อสองวันก่อน ตามทางยังมีเศษหิมะหลงเหลือไว้ให้เห็น แต่ดอกไม้กลับออกดอกบานสะพรั่งกันแล้ว ตกลงไม่รู้ว่าจะอยู่หน้าหนาวหรือจะเข้าฤดูใบไม้ผลิกันแน่

We clocked in at a little under 6 miles, in a little over 2 hours. Next week we take a break, and then we’ll be back to join the Spring Hiking series. Looking forward to exploring new trails in 2 weeks time!

วันนั้นเดินกันไปเกือบ 6 ไมล์ หรือประมาณสิบกิโล ใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าๆ อาทิตย์หน้าเราหยุดพักกันหนึ่งอาทิตย์ แล้วจะกลับมาเดินป่ากันต่อในอาทิตย์ถัดไปกับโปรแกรมเดินป่าฤดูใบไม้ผลิ ได้ยินมาว่าเราจะได้ไปสำรวจป่าที่ใหม่ๆที่ยังไม่เคยไปกันมาก่อน

Sunday Hike: Duke Forest

We went back to join our Winter Series Hiking group at Duke Forest on Sunday. This research forest spans across 3 different counties. Besides serving its purpose as research and educational resources, it also offers recreational benefits for those of us living in the area. The gravel trails here are nice and wide throughout the entire route, with occasional gradual climbs.

อาทิตย์นี้เรากลับไปเดินป่ากับเพื่อนๆกลุ่มเดิมจากโปรแกรมเดินป่าหน้าหนาวที่ Duke Forest ที่นี่เป็นป่าสำหรับการศึกษาวิจัยของมหาวิทยาลัย Duke แต่เปิดให้คนทั่วไปอย่างเราๆมาใช้เพื่อกิจกรรมนันทนาการตามอัธยาศัย ทางเดินที่นี่โรยกรวดไว้อย่างดี แถมกว้างขวางสะดวกสบาย ส่วนใหญ่เป็นทางตรงไม่วกวน แต่มีบางส่วนที่ลาดชันเล็กน้อยให้ได้เรียกเหงื่อกันบ้าง

There are signs detailing the types of trees and landscaping specifics for each different section.

แต่ละส่วนมีป้ายอธิบายว่าเค้าปลูกต้นไม้อะไรไว้ และมีการทดลองใช้วิธีแบบใดบ้างเพื่อการศึกษาวิจัย

Clear road signs everywhere, so no chance of getting lost here!

ถนนทุกสายมีป้ายบอกชื่ออย่างชัดเจนไม่ต้องกลัวหลง

As the name suggests, the majority of the path took us through a forest of trees. The trail cuts across New Hope Creek a couple of times – the one at Wooden Bridge gives an optional side track that winds along the creek. We didn’t get to do that this time because it was flooded over, according to our hike leader Joe Miller.

ทางเดินที่นี่พาเราเข้าป่าตามชื่อที่เรียกไว้ มีสะพานไม้เชื่อมส่วนที่ตัดผ่านลำห้วย New Hope Creek คราวที่แล้วที่มาเราเดินลงทางแยกริมห้วยไปชมวิวริมน้ำได้ แต่คุณหัวหน้ากลุ่มบอกว่าทางข้างหน้าน้ำท่วมกลบหมด เลยอดไปกันคราวนี้

We saw some signs of Spring along the path.

ระหว่างทางเริ่มมีดอกไม้ให้เห็นประปราย

This week we clocked in at 4.55 miles, which took us about an hour and a half. Temperature was nice and cool in the 50s throughout the entire hike!

วันนั้นเดินกันไปสี่ไมล์ครึ่ง หรือประมาณ 7 กิโลกว่าๆ ใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง อากาศเย็นสบายกำลังดีอยู่ที่สิบกว่าๆองศาเซลเซียส