Saturday Hike: A Cool Day at Carolina North Forest

This weekend, we found ourselves without any plan for the first time in over a month, so we decided to take advantage of the relatively nice weather before the summer heat here gets too unbearable… 😣 Carolina North Forest was one of the viable options that had come up the last time we were looking for a place to hike in Chapel Hill. We went with the Piedmont Nature Trails back then, so this time we thought we’d give this UNC urban sanctuary a try.

สุดสัปดาห์นี้พอมีเวลาว่างเป็นครั้งแรกในรอบเดือน อากาศกำลังดีไม่ร้อนจัด เลยต้องฉวยโอกาสไปเดินป่ากันก่อนที่อุณหภูมิจะพุ่งฉิวกันไปกว่านี้ 😣 คราวที่แล้วตอนหาทำเลมาเดินที่เมือง Chapel Hill เคยคิดว่าจะมาที่ Carolina North Forest กัน แต่สุดท้ายตัดสินใจเลือกไปที่ Piedmont Nature Trails แทน คราวนี้เลยได้ฤกษ์มาเปลี่ยนบรรยากาศกันที่ป่าใหญ่ใจกลางเมืองในอาณาเขตบริเวณมหาวิทยาลัย UNC

I have never been here before. Joel, on the other hand, had come biking here with his brother back during college days. We almost bailed, since it felt almost like it would be too hot 🥵 when we first stepped out in the sun, even though the Weather App said it was 75 degrees… 🤔 But it has been several weeks since we last hiked and we really wanted to get one in, so we decided to just ‘drive there and see’. 🙄

ที่นี่เราเองไม่เคยมา แต่คุณสามีเคยมาปั่นจักรยานกับพี่ชายสมัยเรียนอยู่มหาลัย ตอนแรกออกจากบ้านมาเจอแดดจ้า 🥵 เกิดลังเลกันเล็กน้อย พยากรณ์อากาศบอกไว้ว่า 75 องศาฟาเรนไฮต์ (ประมาณ 25 องศาเซลเซียส) ก็จริง แต่พอยืนกลางแดดแล้วรู้สึกร้อนกว่านั้นหลายเท่า 🤔 แต่จริงๆก็ไม่ได้เดินป่ากันมาหลายอาทิตย์แล้ว เลยตัดสินใจว่าลองขับรถไปดูทำเลดูก่อนค่อยว่ากัน 🙄

We took the Crow Branch Overlook Loop counterclockwise from the Locust parking lot. It was a dirt track, and quite heavily rooted in parts, but well maintained.

ไปถึงดูท่าทีแล้วน่าจะโอเค ทำเลดูร่มรื่นใช้ได้ เลยออกเดินทางกันไปตามเส้นทางเดินป่า Crow Branch Overlook Loop วนทวนเข็มนาฬิกาเริ่มต้นจากลานจอดรถ Locust ทางที่นี่เป็นทางดิน มีรากไม้กระจัดกระจายค่อนข้างเยอะ เลยต้องเดินระวังไม่ให้สะดุด

There were numbered signs along the trail to let you know you were on the right track. We started off with number 20 and counted down to 15 before we cut over to number 8 and made it all the way back to 1. This effectively shortened the entire trail by about half or so.

ตามทางมีป้ายบอกเบอร์ไว้อย่างชัดเจน เราเริ่มต้นกันที่เบอร์ 20 นับถอยหลังไปจนถึงเบอร์ 15 แล้วจึงตัดกลับไปที่เบอร์ 8 แล้ววนกลับมาจนเจอเบอร์ 1 ซึ่งได้ระยะทางประมาณครึ่งค่อนของทางเต็มๆพอดี

This place is a proper forest. 😄 Once we started off on the trail, we got enveloped in this nice cool shade almost immediately. The full coverage remained with us the entire way. The trees were lush and green, which was such a nice change of scenery from the bare winter branches we had gotten used to seeing everywhere over the last several months. 

ป่าที่นี่มีต้นไม้ร่มรื่น เดินเข้าไปปุ๊บรู้สึกได้ทันทีว่าอากาศเย็นลงหลายองศา มีร่มไม้เป็นเงากันแดดให้เดินกันได้สบายๆตลอดทาง วิวร่มใบเขียวขจีเห็นแล้วชื่นใจ ให้ความแตกต่างไปจากวิวต้นไม้โกร๋นๆที่ชินตามาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา

The trail took us by a decent sized lake, around spot marker number 4.

ทางตัดผ่านทะเลสาบเล็กๆใกล้กับป้ายเบอร์ 4

We clocked in at 2.92 miles in a little over an hour. Overall, a really nice relaxing hike. We look forward to coming back here to explore the rest of this trail and the others at some point in the near future!

เดินกันไปทั้งหมดเกือบ 3 ไมล์ หรือประมาณ 4 กิโลครึ่ง เกือบๆ 5 กิโลได้ คราวหน้าตั้งใจกลับมาเดินให้ครบเส้นนี้ และอยากไปลองเส้นอื่นๆดูบ้าง

Somebody lost their key on the trail… Hopefully they had a spare! 😬

ไม่รู้กุญแจใครมาหล่นทิ้งไว้ 😬

Saturday Hike: Spring Blooms at Piedmont Nature Trails

We went back hiking again this weeknd, this time at Piedmont Nature Trails in Chapel Hill. I had actually picked another trail nearby at Mason Farm Biological Preserve, just because it looked to be the closest to my real goal of the day, which is to be featured later in this post. 😊 Somehow, Google Map directions led us here to the Piedmont Trails instead! 🤨 We only realized it when we saw the map at the trailhead. Since we did not have our hearts set, we just went along with it. 🤣 In any case, we had no expectation whatsoever before we got there. But this ended up being one of the best hikes we’ve had in a long time! 🤩

เสาร์นี้เราไปเดินป่ากันอีกตามเคย คราวนี้ไปกันที่ Piedmont Nature Trails ซึ่งตั้งอยู่ที่เมือง Chapel Hill จริงๆแล้วตั้งใจจะไปอีกที่คือ Mason Farm Biological Preserve เพราะดูแผนที่แล้วอยู่ใกล้กับร้านขนมที่เล็งไว้ 😊 แต่ปรากฎว่าคุณ GPS บน Google Map ทำไมถึงพามาที่นี่แทนก็ไม่ทราบได้ 🤨 จอดรถเสร็จเดินไปดูป้ายถึงได้รู้ว่ามาผิดที่ แต่เพราะยังไม่เคยมาเดินทั้งสองแห่งก็เลยเอาเป็นว่าเลยตามเลยละกัน 🤣 ก่อนมาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย แต่เดินเสร็จแล้วกลับสนุกสนานเกินคาด ต้องขอขอบคุณคุณ GPS ที่พาหลงมาถึงนี่ได้ 🤩

We started off with Streamside Trail, then switched over to Oak Hickory Trail, before hopping on Elephant Rock Trail which ended us up at Arboretum Drive, where we turned around and headed back. We ran into a few people in the beginning and towards the end, but once we got a little further uphill, the crowd started to thin out. There are no blazes on these trails, but color-coded trail markers are there at every turn. We had no trouble finding our way at all.

เราเริ่มต้นกันที่ Streamside Trail จากนั้นจึงไปต่อยัง Oak Hickory Trail และ Elephant Rock Trail ตามลำดับ เส้นหลังนี่พาเราไปโผล่ที่ถนน Arboretum Drive ซึ่งเป็นจุดที่เรากลับหลังหันเดินย้อนกลับทางเดิม ตอนต้นทางมีคนเยอะอยู่เหมือนกัน แต่พอทางเริ่มขึ้นเขา คนก็เริ่มบางตาลง ที่นี่ไม่มีหมุดปักบอกทางตามต้นไม้ แต่มีป้ายปักอยู่ทุกทางแยกคอยบอกชัดเจน ไม่มีการหลง

The trail started off with pretty standard winter terrain, a lot of barren trees, and mostly uphill! 😓

ช่วงแรกวิวก็เดิมๆตามบรรยากาศหน้าหนาวทั่วไป ต้นไม้ใบโกร๋น ใบไม้แห้งหล่นเต็มพื้น ทางชันขึ้นเขาตลอดสาย 😓

Things started to get more interesting once we got on Elephant Rock Trail. We noticed another couple heading towards us stooping down to take a look at something on the side. We waited until they left before going in to check it out. That’s when we saw this purple unicorn 🦄 hidden in the crack of a tree stump. My brain immediately translated the situation into a treasure hunt challenge! 😆 From then on, I kept my eyes peeled, scanning every nook and cranny we passed along the way.

พอเลี้ยวไปที่เส้น Elephant Rock ไปเจอหนุ่มสาวคู่นึงเดินลงเขามาสวนกันพอดี แอบไปเห็นเค้าด้อมๆมองๆอะไรอยู่ตรงข้างทาง พอเค้าเดินเลยไปเราเลยก้มลงไปดูบ้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไปเจอเจ้ายูนิคอร์นสีม่วง 🦄 ตัวจิ๋วนี้ซ่อนอยู่ในตอไม้ สมองเราเลยแปลสถานการณ์ได้ว่าจะต้องเป็นการเล่นเกมซ่อนหาอะไรซักอย่าง 😆 จากนั้นเราเลยคอยส่องทุกซอกทุกมุม เผื่อจะเจออะไรซ่อนอยู่อีก

And I am happy to report that we spotted not only one or two, but FOUR more, mostly on the way back! 😎 It definitely helped take our minds off the steep climb when we were concentrating on finding these trinkets. 😆 Most of these little bits and pieces were found on the Elephant Rock Trail. But we did find one on the Oak Hickory Trail as well.

และขอรายงานด้วยความภาคภูมิใจว่า เราได้ไปเจอของเล่นชิ้นอื่นๆซ่อนอยู่ตามทางถึง “สี่” ชิ้นด้วยกัน 😎 ส่วนใหญ่เจอตอนขากลับ ซึ่งเป็นการช่วยให้การเดินขึ้นเขาของเราเป็นไปด้วยความเพลิดเพลินแทนที่จะหอบแฮกเหมือนเคย 😆 สามชิ้นในรูปเราเจอบนเส้น Elephant Rock พอเลี้ยวกลับลงมาที่เส้น Oak Hickory นึกว่าไม่มีแล้ว แต่ก็ยังไปเจออีกชิ้นสุดท้ายจนได้

A note about this so-called ‘Elephant Rock’… We scrutinized it from many different angles. We even climbed on it, to get yet another perspective. But neither of us saw any elephant there. 🤨 A lion, maybe. 🧐 A gorilla, could be. 🤔 But, no, definitely not elephant! 🙄😝

ขอเม้าท์เรื่อง ‘Elephant Rock’ นี่หน่อย ไอ้เราเห็นชื่อก็ตั้งใจว่าจะได้เห็นก้อนหินเป็นรูปช้างอย่างที่เค้าว่า ปรากฎไปถึงดูแล้วดูอีกยังไงก็ไม่เห็นช้างซักตัว อุตส่าห์ตะกายขึ้นไปยืนบนยอดเผื่อจะเห็น แต่ยังไงก็ไม่ใช่ ดูไกลๆคล้ายๆสิงโต 🤨 หรือจากอีกมุมจะใกล้เคียงลิงกอริลล่าก็พอรับได้ 🧐 บอกได้แต่ว่าไม่ใช่ช้างแน่นอน 🙄😝

Past the rock, the trail started hugging alongside Morgan Creek.

พอเดินผ่านก้อนหิน ทางเริ่มเลียบไปกับลำห้วย Morgan Creek

Shortly afterwards, Joel turned around and looked at me with wild eyes. 😲 I followed his gaze to one side of the trail and had to step closer to realize I was looking at a daffodil patch! Right here in the middle of the forest! 😳 It was clearly man-made because there was a path right through the middle of it.

เดินไปอีกหน่อย คุณสามีหยุดกึกหันมามองหน้า 😲 กำลังจะถามว่าหยุดทำไม พอดีเหลือบไปเห็นทุ่งเขียวขจีอยู่ไกลๆ เดินเข้าไปใกล้ๆถึงได้เห็นว่าเป็นทุ่งดอกแดฟโฟดิลกำลังงอกงามอยู่กลางป่า 😳 ดูแล้วต้องมีใครมาปลูกไว้แน่ๆ เพราะมีทางเดินตัดไว้ตรงกลางเสร็จสรรพ ไม่ทราบว่ามายังไง แต่ยังไงก็ขอขอบคุณที่ให้เราได้มาเก็บรูปสวยๆโดยมิได้คาดหมาย 🥰

A little further along, we crossed over this water/sewage pipe to get to the other side of the creek, where the trail continued.

ทางพาลงน้ำ แต่มีท่ออันใหญ่ไว้ให้ข้ามได้ ดูแล้วเหมือนง่ายๆ แต่เดินไปอยู่ตรงกลางน้ำก็อดเสียวไม่ได้

We ran into yet another random bush of beautiful flowers! 😍 Camelias, I think… 🤔 White, blush pink, hot pink, bright red, you name it! My mind was officially blown! 🤯

ข้ามฝั่งไปเจอดงดอกไม้อีกอันกลางป่า 😍 คิดว่าน่าจะเป็นดอกคามิเลีย 🤔 มีทุกสีทุกเฉด ตั้งแต่ขาวโพลน ชมพูเรื่อๆ ไปจนถึงชมพูแปร๋น หรือแดงฉานก็มี ป่านี้เป็นป่าไม้มหัศจรรย์หรืออย่างไรกัน 🤯

Other wildflowers, berries, and other signs of Spring along the way.

นอกจากนี้ยังมีดอกไม้ป่าที่เจอได้ทั่วไป รวมไปถึงลูกเบอร์รี่ป่า และยอดไม้ที่เริ่มแตกหน่อ ส่งสัญญาณให้ทราบว่าฤดูใบไม้ผลิกำลังใกล้จะมาถึง

It makes me sad whenever I see people defacing nature’s beauty like this… 😭

ไปเห็นพวกมือบอนมาทำลายธรรมชาติกลางป่าอย่างนี้ทีไร ชวนให้เศร้าใจทุกที 😭

We clocked in at 3.66 miles, which took us 1 hour and 41 minutes, most of it uphill, which would explain my elevated heart rate almost throughout the entire hike! 😛

วันนั้นเราเดินกันไป 3.66 ไมล์หรือประมาณเกือน 6 กิโล ใช้เวลาเกินชั่วโมงครึ่ง เพราะทางชันขึ้นเขาเกือบตลอด อัตราการเต้นของหัวใจเลยสูงตามไปด้วย 😛

After that, we headed to what was supposed to be the real intention behind this hike. Meet Fresh is a Taiwanese desserts shop chain, with several locations all over the US. The one we went to was located at Meadowmont Village in Chapel Hill. My friend tipped me off on it and I had been itching to try. 😋

เดินเสร็จถึงเวลาไปเติมน้ำมันกัน มีเพื่อนแอบมาบอกว่าที่นี่มีร้าน Meet Fresh ซึ่งเป็นร้านขนมชื่อดังจากไต้หวันมาตั้งสาขาอยู่ที่ย่าน Meadowmont Village ในเมือง Chapel Hill เลยตะหงิดๆอยากจะมาลองชิมดู 😋

We ordered the Pudding & Q-Mochi Shaved Ice. I did not expect such a huge portion. 😳 Together, we were able to finish roughly half of it, before we called it quits. 😅 It was good. I’m glad we tried it. But if we ever make it back there, I’ll probably order something else… Something that comes in a hopefully much more reasonable serving size.

เราสั่งน้ำแข็งไสรส Pudding & Q-Mochi ออกมาเกือบจะเป็นลม จานใหญ่เป็นภูเขาไฟขนาดนี้จะกินกันยังไง 😳 สองคนช่วยกันแซะไปมา สุดท้ายยังเหลือเกินครึ่ง 😅 ก็อร่อยอยู่ แต่ติที่ว่าเยอะเหลือเกิน กินไม่หมดเสียดายของ ถ้ามีโอกาสกลับมาอีกคงจะลองสั่งอย่างอื่น หวังว่าจะออกมาที่เล็กกว่านี้

After desserts, we moved on to the main course. 🤣 Hubby went with Al’s Burger Shack, which was voted Best Burger in America in 2018 by Food & Wine Magazine & TripAdvisor! I opted for the Penang Char Kway Teow from Rasa Malaysia right across the street, over in South Village. Both equally delicious, if you asked me! 😉

หลังของหวานเราไปต่อด้วยของคาวกัน 🤣 คุณสามีเลือกกิน Al’s Burger Shack ซึ่งเค้าได้รับการโหวตจากนิตยสาร Food & Wine และเวบนำเที่ยว TripAdvisor ว่าเป็นเบอร์เกอร์ที่อร่อยที่สุดในอเมริกาประจำปี 2018 ส่วนเราขอไปสั่ง ฉ่าก๋วยเตี๋ยว จากร้านมาเลย์ Rasa Malaysia ฝั่งตรงข้ามกลับไปกินที่บ้านแทน ถ้าถามเราเราว่าอร่อยกว่าเบอร์เกอร์ของเค้าซะอีก 😉

Pandemic Pit Stop: Cheap Thrills in Chapel Hill

It’s finally time for another Pandemic Pit Stop chapter! It’s been a while since our last trip, because we were busying traveling. 😛 With not one but two trips to the mountains packed in during the month of October, we simply did not get a chance to venture out closer to home at all. Until now, that is! 😊

วันนี้ได้ฤกษ์กลับมานำเสนอโปรแกรมออกนอกบ้านต้านโควิดตอนล่าสุด หลังจากที่ห่างหายไปซะนาน เพราะมัวแต่ไปเที่ยวตะลอนกัน 😛 เมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมามีทริปภูเขากันถึงสองรอบ เลยไม่มีเวลามาเที่ยวที่ใกล้ๆบ้าน กลับมาพักจนหายเหนื่อยถึงได้กลับมาตะลุยกันต่อ 😊

Chapel Hill is a fun college town located just half an hour from where we live. It is the home of the University of North Carolina at Chapel Hill, America’s first public university and the flagship location of the UNC system. Having been here so many times, I never realized how many cool spots this place has to offer. We found them neatly tucked away all over town.

เมือง Chapel Hill เป็นเมืองมหาลัยที่อยู่ไม่ไกลจากบ้าน ขับรถไปใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น ที่นี่เป็นที่ตั้งของ University of North Carolina at Chapel Hill ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยรัฐแห่งแรกของอเมริกา และเป็นสาขาหลักของมหาวิทยาลัยในเครือข่ายของ UNC เรามาที่นี่กันหลายครั้ง แต่เพิ่งจะมาครั้งนี้ที่ได้มาเห็นของแปลกๆหลายอย่างที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อน

Starting off with my favorite type of excursion 😊 – a cemetery walk at Sparrow and Mt Carmel Cemetery.

เริ่มต้นด้วยทัวร์สุสานกันอีกเช่นเคย 😊 คราวนี้เราไปกันที่ Sparrow and Mt Carmel Cemetery

There are so many beautiful gravestones here, from really old ones…

ที่นี่เค้ามีหลุมศพน่าสะดุดตาหลายอัน ทั้งที่เก่าแก่…

to somewhat newer…

จนใหม่ขึ้นมาหน่อย…

to a more contemporary collection of truly unique ones… 😇 These are one of the most creative gravestones I had ever seen – such a great way to celebrate your loved one’s life after they are gone! That last one featured the lyrics from an American folk song made famous by the band Nirvana in the 90’s.

และมาถึงกรุ๊ปนี้ ซึ่งเป็นหลุมศพแบบเชิงสร้างสรรค์ 😇 แต่ละอันมีความแปลกแหวกแนวที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา เค้าออกแบบไว้อย่างไม่ซ้ำใครจริงๆ น่าชมเชยลูกหลานที่ช่างสรรหาไอเดียมาเพื่อรำลึกถึงผู้ล่วงลับแบบทรงคุณค่า อันสุดท้ายที่เห็นเป็นเนื้อเพลงพื้นบ้านเก่าแก่ที่วง Nirvana เอามาทำซ้ำจนโด่งดังขึ้นมาในยุค 90’s

We made a quick refuel stop at Beer Study and Al’s Burger Shack downtown. One thing we noticed while walking around is that people here take mask wearing 😷 very seriously – kudos to them!

ไปแวะเติมพลังกันที่ร้าน BeerStudy แล้วตามด้วยเบอร์เกอร์แสนอร่อยจาก Al’s Burger Shack ที่ย่านดาวน์ทาวน์ แอบสังเกตมาว่าคนเมืองนี้เค้าจริงจังกับการสวมหน้ากากอนามัยกันมาก 😷 ไม่ว่าไปที่ไหนส่วนใหญ่ใส่กันแทบทั้งนั้น เทียบกับเมืองอื่นๆแถวนี้แล้วต้องยกนิ้วให้เค้าจริงๆ

After that, we stopped by UNC campus to check out the Crouching Spider sculpture, located right across from Memorial Hall. This 27 x 9 feet piece of artwork was created by French-American artist Louise Bourgeois, from bronze and stainless steel. This is another traveling installment. It was originally scheduled to be relocated back in August, but was still there when we visited, so I assumed there must be a COVID delay…🙄

หลังจากอิ่มหมีพีมันกันแล้ว เราไปแวะชมรูปปั้นแมงมุมยักษ์ขนาด 27 x 9 ฟุต ผลงานของศิลปินลูกครึ่งชาวฝรั่งเศสอเมริกันชื่อ Louise Bourgeois ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามตึก Memorial Hall ในเขตมหาลัย UNC รูปปั้นนี้ไปตั้งแสดงมาแล้วหลายแห่ง และย้ายมาไว้ที่นี่ตั้งแต่เมื่อเดือนสิงหาคมปี 2018 เดิมทีมีกำหนดจะต้องย้ายไปที่ใหม่เมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา แต่คาดว่าอาจจะถูกพิษโควิดเลยได้อยู่ต่อมาจนถึงบัดนี้ 🙄

Not far on the eastern end of campus is the location of Gimghoul Castle, buried deep in the woods next to a classy neighbourhood at the end of Gimghoul Road. This mysterious looking structure is shrouded by legends and rumors on its origin. One story alleged that it was the location where a former UNC student named Peter Dromgoole got murdered from a love triangle gone wrong. 😬Another painted it as the meeting place of a secret society for students and faculty members called the Order of Gimghoul.

ปราสาท Gimghoul แห่งนี้ตั้งอยู่ในป่า สุดถนน Gimghoul ถัดจากหมู่บ้านหน้าตาไฮโซที่อยู่ติดกับบริเวณมหาลัยด้านตะวันออก เรื่องราวลึกลับเกี่ยวกับต้นกำเนิดของปราสาทนี้มีมาหลายกระแส บ้างก็ว่านี่เป็นที่ๆคุณ Peter Dromgoole นักเรียนเก่าจาก UNC ถูกฆาตกรรมจากเหตุรักสามเส้า 😬 อีกสายนึงก็ว่านี่เป็นศูนย์บัญชาการของสมาคมลับเฉพาะ Order of Gimghoul ซึ่งตั้งขึ้นสำหรับกลุ่มนักเรียนและอาจารย์ระดับหัวกะทิจากมหาลัยแห่งนี้

From there, we drove to the western end of town to check out another unique structure, known by many different names: Hartleyhenge, Stone Knoll, or the NC Stonehenge. It features a set of stones that form a shape of a spiral, with 4 giant slabs sitting on each corner that symbolizes each end of a compass. According to StrangeCarolinas where I got wind of this from, there was not much information about it online, except that it was built by an architect named John Hartley. This reminds us of Callanish Stones, a similar but much larger and much much older formation we saw on the Outer Hebrides in Scotland a few years ago.

ท้ายสุดเราขับรถต่อไปยังปลายสุดด้านตะวันออกของเมือง ไปดูกองหินหน้าตาแปลกประหลาดแห่งนี้ ซึ่งรู้จักกันในนาม Hartleyhenge หรือ Stone Knoll หรือ Stonehenge แห่งนอร์ทแคโรไลน่า สถาปนิกชื่อว่าคุณ​ John Hartley เป็นคนสร้างไว้โดยการขนหินจากรัฐ​ Tennessee มาเรียงรายเป็นรูปก้นหอย โดยมีแผ่นหินขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่มุมสี่ทิศ เท่าที่ทราบมาจากเวบไซต์ StrangeCarolinas ไม่มีข้อมูลว่าสร้างเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ และมีจุดประสงค์อะไร แต่คาดเดาเอาว่าตั้งใจให้คนมานั่งสงบจิตสงบใจและเข้าถึงธรรมชาติ เห็นแล้วอดนึกถึง Callanish Stones ไม่ได้ ที่เราอุตส่าห์นั่งเรือข้ามเกาะกันเป็นชั่วโมงเพื่อไปดูที่หมู่เกาะ Outer Hebrides ในสก๊อตแลนด์เมื่อหลายปีก่อน แต่กองนั้นใหญ่กว่านี้เยอะ และเก่าแก่กว่าหลายเท่า 😆

There were beautiful inscriptions engraved on the 4 large stone pieces, topped with different sets of animal footprints, including White Buffalo hoofs, Coyote paws, Bear claws, and Eagle talons.

บนแผ่นหินสี่ก้อนหลักมีโคลงสลักไว้ให้อ่านกันเพลินๆ แต่ละแผ่นมีสัญลักษณ์รูปรอยเท้าสัตว์สี่ชนิดคือ กีบควายเผือก อุ้งตีนหมาป่า อุ้งตีนหมี และกรงเล็บนกอินทรีย์

We ended the night with a whisky tasting at Mystic Farm & Distillery in Durham. 🥰

คืนนั้นไปจบลงด้วยการจิบวิสกี้ใต้แสงจันทร์ที่ Mystic Farm & Distillery ในเมือง Durham 🥰

Saturday Hike: Morgan Creek Trail & Merritt’s Pasture

This weekend we ventured out to Chapel Hill to a couple of trails I read about recently on WRAL that we’ve never heard of before. We pulled into a very small parking lot off of NC 54 and Fordham Boulevard, and were able to grab the last available spot there.

เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว เราไปบุกเบิกเส้นทางเดินป่าแห่งใหม่ที่เมือง Chapel Hill หลังจากไปอ่านเจอเค้าแนะนำไว้ในหนังสือพิมพ์ WRAL ซึ่งเป็นสื่อท้องถิ่นของที่นี่ เลี้ยวเข้าไปถึงที่จอดรถจากถนนสาย NC 54 และถนน Fordham Boulevard มีที่เหลือไว้เป็นที่สุดท้ายพอดี

We weren’t really sure where to go since we had not been there before. Just on a whim, we decided to cross the bridge then veered left on to a dirt trail that looks promisingly secluded. That took us along the creek. A few stones steps were laid there to take you across a narrow section of the creek into a more wooded area. There were a few offshoot paths that you could take to go down and explore the creek more closely.

ลงจากรถไม่ค่อยแน่ใจว่าควรเดินไปทางไหนแน่ เลยสุ่มเอาเดินข้ามสะพานแล้วเลี้ยวซ้ายไปบนทางลูกรังที่ดูไม่ค่อยมีคน ทางพาเราเดินเลียบริมห้วย จากนั้นจึงไปเจอสะพานเล็กๆเป็นก้อนหินเรียงไว้ให้ข้ามไปอีกฝั่งซึ่งดูเป็นป่าขึ้นมาหน่อย ตามข้างทางมีแยกเล็กๆให้ลงไปสำรวจริมห้วยได้อย่างใกล้ชิด

We took the dirt path to the point where it seemed to end abruptly with a couple of huge downed trees. From there we turned back and figured we would check out another small path we saw on our left when heading in. It was a very narrow trail, hardly a foot in width, and would be very easy to miss if you are not a seasoned hiker 😎. This took us deep into the woods. It was obvious that it had been quite a while since anybody had been on this route, since we walked into tons of spider webs along the way! 😓

สุดทางเดินลูกรังมีต้นไม้ใหญ่ล้มขวางทางอยู่ คุณสามีไปด้อมๆมองๆดูแล้วบอกว่าไปต่อไม่ได้ต้องวกกลับ แต่ขาไปอุตส่าห์เหลือบไปเห็นทางแยกเล็กๆซ่อนอยู่ทางซ้ายมือ เลยลองลุยไปกันดู ทางเส้นนี้แคบมาก เดินได้ทีละคน พาเราเดินเข้าป่าลึก ดูจากปริมาณการถากถางไยแมงมุมแล้วคาดว่าคงไม่มีใครมาเดินกันแถวนี้นานพอสมควร 😓

Just when I was starting to get a little worried 😐, not sure where the trail was taking us, we rounded a bend and ran into more downed trees… I recognized almost immediately that these were the same ones we encountered before, from the other side! We ducked under and emerged right where we turned back just a moment ago. We realized later on that this was not part of the official trails that we were planning on taking. But it turned out to be our most favorite part of the hike that day! 😆

พอจะเริ่มกังวลเล็กน้อยว่าเอ ทางมันจะพาเราเข้าป่าไปถึงไหน 😐 ก็ปรากฎไปเจอะกับต้นไม้ใหญ่ล้มขวางทางอยู่ข้างหน้า ดูแล้วหน้าตาคุ้นๆ อ๋อ มันต้นเดียวกับไอ้ต้นเมื่อกี๊ที่เห็นนี่นา แต่เราเลี้ยวอ้อมมาอีกฝั่งนึง คราวนี้เลยมุดใต้ลำต้นไปโผล่อีกด้านไปเจอกับทางเมื่อซักครู่ที่เราวกกลับไปกัน สรุปแล้วเลยเข้าใจว่าทางที่เราเลือกมากันนี้คงไม่ใช่ทางที่เค้าแนะนำมาในหนังสือพิมพ์ แต่กลายเป็นว่าเป็นการผจญภัยที่นับได้ว่าเป็นไฮไลต์ของการเดินป่าในวันนั้น 😆

From there, we walked back towards the bridge, then took the trail the other way, onto the official Morgan Creek Trail. This was the opposite end from Merritt’s Pasture. It was only a short distance from the bridge until it ended at a nearby apartment complex. Towards the end you’ll have to scale this giant pipe in order to cross the creek, which added to the fun! 😛

จากที่นั่น เราเดินกลับไปยังจุดเริ่มต้นที่ปลายสะพาน แล้วเลี้ยวไปอีกทางซึ่งมีป้ายบอกไว้อย่างเป็นทางการว่าเป็น Morgan Creek Trail ตามที่เค้าแนะนำมา ทางนี้เป็นอีกด้านซึ่งตรงข้ามกับช่วงที่ไปจรดกับทุ่ง Merritt’s Pasture เดินไปไม่ไกลก็ไปสุดทางที่อพาร์ทเม้นท์คอมเพลกซ์ แต่ก่อนถึงต้องเดินทรงตัวข้ามท่อประปาที่เห็นในรูปกันก่อน สร้างความสนุกสนานเพลิดเพลินกันไปอีกแบบ 😛

After that we walked back to the parking lot and went the other way on Morgan Creek Trail, heading towards Merritt’s Pasture. You can either take the nicely paved path, or a side unpaved trail that cut through a couple of its sections. We opted for the latter to avoid the crowd.

จากนั้นเราเดินกลับไปยังที่จอดรถกันอีกครั้ง คราวนี้เราเดินไปอีกทางที่มีป้ายบอกไว้ว่าเป็น Morgan Creek Trail และจะนำเราไปสู่ทุ่ง Merritt’s Pasture ซึ่งช่วงนี้สามารถเลือกเดินเป็นทางราดคอนกรีต หรือทางดินที่เลียบไปกับพงหญ้า เราเลยเลือกทางหญ้าซึ่งดูแล้วไม่ค่อยมีคนกว่า

The trail takes you under Highway 15-501. It got really pretty as we approached the pasture from all the pretty fall colors that’s just starting to come in.

ทางดินมาบรรจบกับทางคอนกรีตอีกครั้ง และนำเราลอดใต้สะพานซึ่งเป็นถนนไฮเวย์สาย 15-501 ยิ่งใกล้ทุ่งทางก็ยิ่งสวย เพราะต้นไม้ข้างทางเริ่มจะเปลี่ยนสีต้อนรับฤดูใบไม้ผลิกันพอดี

At one point we spotted a large creature flying above our head. Joel called out that it was a turkey vulture. I looked up to locate it and realized they were having quite a party going on. 😆 Spreading across a few trees, we counted almost 30 of them up there. 😳 It was quite a sight to behold, to say the least! 😅

ก่อนถึงทุ่งเล็กน้อยเหลือบไปเห็นนกอะไรบินผ่านเหนือหัว คุณสามีบอกว่าเป็นอีแร้งที่เค้าเรียกกันว่า turkey vulture เงยหน้าขึ้นไปมองบนต้นไม้ปรากฎว่ามีเกาะอยู่เป็นฝูง นับดูแล้วเกือบ 30 ตัวได้ 😳 ดูแล้วน่าขนลุก ไม่รู้ว่ามาประชุมอะไรกัน 😅

We finally reached Merritt’s Pasture and set out to take the 3-quarter-mile loop clockwise. It was a beautiful day and a lot of people were lounging around in the pasture enjoying the unseasonably warm weather. We spotted a couple picnicking and a couple of groups doing a photo shoot. Fortunately the trail itself was not that crowded. We only ran into a few people before we completed the loop.

ไปถึงทุ่ง Merritt’s Pasture มีทางวงแหวนให้เดินรอบทุ่ง วันนั้นอากาศอุ่นสบายกำลังดี มีคนมานั่งนอนอาบแดดกันไม่น้อย เดินครึ่งทางไปเจอหนุ่มสาวกำลังปิคนิคกินแซนด์วิชกันอยู่บนม้านั่ง วกไปอีกหน่อยมีอีกคู่กำลังแอ๊คท่าให้ช่างภาพถ่ายรูปอยู่กลางทุ่ง ดีที่ทางที่เราเดินไม่ค่อยมีคน วนจนครบรอบเจอสวนกันอยู่แค่ไม่กี่คนเท่านั้น

We found traces of cotton on the ground during the first quarter. There was a cute bench equipped with a bell and a bird house in the middle, courtesy of the Merritts Family. Then, the trail went into a more wooded area before emerging right next to the creek and looped back to where we started off from.

ระหว่างทางเดินมีเศษปุยฝ้ายร่วงอยู่ประปรายบนพื้นดิน เดินไปประมาณค่อนข้างเจอม้านั่งหน้าตาประหลาด ประดับไปด้วยระฆังเล็กๆอยู่ฝั่งนึง และบ้านนกน้อยหลังจิ๋วอยู่อีกฝั่ง ป้ายที่พื้นข้างหน้าบอกไว้ว่าเป็นอภินันทนาการจากครอบครัวตระกูล Merritt ตามชื่อทุ่งหญ้า หลังจากนั้นทางวกเข้าป่าทึบ ก่อนจะไปบรรจบกับลำห้วยเจ้าเก่าอีกครั้ง แล้วจึงวกกลับไปยังจุดที่เราเริ่มออกเดินทาง

All in all, we clocked in at 3.60 miles, which took us about an hour and a half to complete. By the time we got back to the parking lot, there were tons of cars lining up the side of the road, squeezing in wherever they could. While this was a cool spot, we doubted we will ever come back due to the crowd. 😕 But it’d be a great hike for someone who can wake up early and get there before the crowd!

วันนั้นเดินกันไป 3.60 ไมล์ หรือประมาณเกือบๆ 6 กิโล ใช้เวลาทั้งหมดชั่วโมงครึ่งพอดี กว่าจะกลับไปถึงที่จอดรถปรากฎว่ามีรถจอดกันจนล้นลาน ช่วงโควิดระบาดดูแล้วที่นี่ไม่ค่อยจะน่าเดินซักเท่าไหร่ เพราะคนเยอะเกิน 😕 สำหรับคนชอบตื่นเช้าๆอาจจะเวิร์ค แต่พวกเราคงไม่มีโอกาสจะได้กลับมาเยือนในอนาคตอันใกล้นี้