Sunday Hike: Back in Business at Butner

It felt so good to finally be out hiking again this weekend! Our Spring Hiking Series is back on the calendar after a long hiatus due to COVID-19. The state of North Carolina started relaxing its stay-at-home mandate earlier this month, and our group decided it was time to resume our beloved activity. Precautions are still in place, nonetheless. We all showed up with our masks 😷 on while greeting each other at the beginning of the hike. The masks came off once we started the hike, each family unit separated by decent distance as recommended by the CDC.

ในที่สุดเราก็ได้ฤกษ์กลับมาเดินป่ากันอีกครั้งวันอาทิตย์นี้ หลังจากที่รัฐนอร์ทแคโรไลน่าประกาศเริ่มผ่อนคลายมาตรการล๊อคดาวน์เมื่อสองอาทิตย์ก่อน กลุ่มคนรักการเดินป่าของเราได้เห็นพ้องต้องกันว่าถึงเวลาที่เราจะกลับมาเดินป่ากันได้ใหม่ หลังจากที่ห่างหายไปเสียนาน พวกเรายังคงรวมตัวกันด้วยความระมัดระวัง ทุกคนใส่หน้ากากอนามัยมากันพร้อมสรรพ 😷 ตอนรวมตัวกันก่อนออกเดินทาง หลังจากที่ทยอยออกตัวเริ่มเดินทีละครอบครัว และเว้นระยะห่างระหว่างกันตามคำแนะนำของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค เราถึงได้ถอดหน้ากากมารับอากาศบริสุทธิ์กัน

We met up at Butner Game Lands in north Durham, a destination carefully chosen by our group leader, Joe Miller, to minimize the chance of us running into a crowd. It was the perfect location! The temperature was on the high side in the 80s, but it was cloudy most of the time so it did not feel that hot even though the trail was mostly unshaded. As promised, we did not run in to anybody the entire hike!

อาทิตย์นี้เรานัดเจอกันที่ Butner Game Lands ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมือง Durham คุณ Joe Miller ผู้นำกลุ่มของเราแกอุตส่าห์ไปสรรหาทำเลนี้มาเพื่อการหลบเลี่ยงผู้คนโดยเฉพาะ แล้วก็เป็นไปตามที่แกสัญญาไว้จริงๆ เดินตลอดทางไม่เจอคนอื่นซักคน อากาศค่อนข้างร้อนเล็กน้อยอยู่ที่ประมาณยี่สิบกว่าองศาปลายๆ เกือบๆสามสิบ แต่ท้องฟ้ามีเมฆปกคลุมเลยไม่ร้อนจัด ทั้งๆที่ตลอดทางไม่มีร่มไม้ไว้ให้บังแดดเลย

This was our first time here. It was an interesting location, with an equally intriguing history behind it, all of which we learned, again, courtesy of Joe. While building Falls Lake in the 1960s, the U.S. Army Corps of Engineers replaced the rich wildlife habitat wetlands they took away with this new home for the animals. This large gamelands include a series of waterfowl impoundments, as well as meadows and forest habitat areas for various types of games.

เราเพิ่งเคยมาที่นี่กันเป็นครั้งแรก เส้นทางการเดินป่าที่นี่แปลกไปกว่าที่เราเคยชิน คุณโจหัวหน้ากลุ่มเล่าให้ฟังว่าเมื่อประมาณปีคศ. 1960 เมื่อหน่วยวิศวการกองทัพบกเข้ามาปฏิบัติการขุดทะเลสาบ Falls Lake พวกเขาได้ทำลายแหล่งที่อยู่ของสัตว์ป่าแถวนี้ ดังนั้นจึงได้ทำการสร้างที่อยู่อาศัยแหล่งใหม่ให้กับพวกมัน จึงเกิดเป็นพื้นที่บริเวณนี้ขึ้น ซึ่งประกอบไปด้วยคูคลองที่ขุดขึ้นสำหรับสัตว์น้ำเช่นเป็ดและนกชนิดต่างๆ รวมทั้งทุ่งหญ้าและพื้นที่ป่าสำหรับสัตว์ใหญ่เช่นกวาง กระต่าย และไก่งวงป่า

The path we took was a wide double-track gravel road that went through a lush meadow, passing by a swampy area, then ran alongside a river. All were nice and flat, mostly exposed to the bright afternoon sun, but we all came prepared with wide-brimmed hats for this very purpose! 😆

ทางเดินที่นี้เป็นพื้นดินลูกรังขนาดกว้างให้ได้เดินกันสบายๆ ตัดผ่านทุ่งหญ้าเขียวขจี หนองน้ำ และเลียบไปกับแม่น้ำสายเล็กๆ ทางส่วนใหญ่ค่อนข้างราบเรียบ ไม่มีร่มไม้ให้หลบแดด แต่พวกเราเตรียมตัวกันมาพร้อมสรรพ ต่างคนต่างใส่หมวกปีกกว้างมาเพื่อสู้แดดโดยเฉพาะ 😆

Part of the trail was flooded over from recent rains, but nothing our waterproof hiking boots couldn’t handle!

มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ทางโดนน้ำท่วมกลบเล็กน้อย โชคดีที่ใส่รองเท้าบู๊ตเดินป่ากันน้ำมา เลยลุยได้สบาย

Wildflowers were abundant along the trail. 😍

ดอกไม้ป่าบานสะพรั่งตลอดทาง 😍

We ended up having to cut our intended 5-mile hike a little short due to the looming rain clouds! 😓 This was not in the original forecast when we checked. It just popped up on us, out of nowhere! An article I happened upon recently explained that meteorologists usually rely on a lot of satellite data via the numerous commercial flights that crowded our air space any given time of the day. Now that many of those flights were canceled due to the pandemic, they are operating with a lot more limited information, which could help explain the lower level of forecast accuracy these days! 🙄

เดิมทีตั้งใจมาเดินกัน 5 ไมล์ แต่เอาเข้าจริงไปเจอเมฆฝนหน้าตาอึมครึมก้อนนี้เข้า เลยต้องรีบกลับกันก่อนกำหนด 😓 ก่อนมาเช็คพยากรณ์อากาศแล้ว เค้าก็ว่าจะไม่มีฝน แต่พอมาถึงกลับเจอฝนมาเยือนอย่างไม่มีวี่แวว เราไปอ่านเจอที่เค้าอธิบายว่า ปรกติกรมอุตุนิยมวิทยาได้ข้อมูลดาวเทียมจำนวนมากมาจากเที่ยวบินพาณิชย์ที่กระจายอยู่ทั่วน่านฟ้า แต่มาเจอพิษโควิดยกเลิกเที่ยวบินเกือบหมด ข้อมูลที่มีค่าเหล่านี้จึงสูญหายไปด้วย เลยทำให้พยากรณ์อากาศยุคนี้ไม่ค่อยแม่นยำเหมือนเมื่อก่อน 🙄

All in all, we clocked in at a little under 3 miles – not a bad start after a long break! It was a perfect call and timing too, as raindrop started coming down, right when we got back to our cars! 😆

สรุปแล้วเดินกันไปเกือบๆ 3 ไมล์ หรือประมาณ 4 กิโลครึ่ง พอเหนื่อยกันกำลังดี หลังจากที่ไม่ได้เดินกันมานาน ดีที่รีบกลับ พอถึงรถปุ๊บฝนก็ตกปั๊บพอดิบพอดี 😆

Drove past this cute little horse farm and couldn’t help stopping by to snap a picture of this little guy, who continued to graze happily, oblivious to the drizzles of rain, thunders and lightnings in the background, when all his buddies already retreated to safety at the nearby stable. 😆

ขากลับขับรถผ่านฟาร์มม้าเล็กๆแห่งนี้ อดแวะลงไปถ่ายรูปไม่ได้ เจ้าม้าตัวนี้ยืนเล็มหญ้าอย่างสบายใจเฉิบอยู่ตัวเดียว ไม่เดือดร้อนกับสายฝนที่เริ่มตกลงมาปรอยๆ ทั้งๆที่เพื่อนๆตัวอื่นไปหลบฝนกันหมดแล้ว จนสุดท้ายฟ้าผ่าโครมลงมาพี่แกถึงได้ยอมถอยไปรวมกันเพื่อนในคอก 😆

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s