Travel Diary: Two Days in Beijing

Trip Date: September 2018

วันที่เดินทาง: กันยายน 2561

After the epic trip to the Great Wall, we spent another 2 days in Beijing. We did both the cannot-miss touristy stuff and went a bit off the beaten path to see another side of Beijing that was not as crowded.

หลังจากไปพิชิตกำแพงเมืองจีนมา เรากลับมาเที่ยวในตัวเมืองปักกิ่งอีกสองวัน ไปทั้งที่เที่ยวดังๆที่ใครๆว่าห้ามพลาด และที่แปลกๆที่ไม่ค่อยมีคนไป

Due to our continued jet lag combined with the exhaustion from the previous day’s hike, we went to bed super early and got an early start the next day to our first destination, the Temple of Heaven. China was by far the most difficult country we have traveled to so far. Most people do not speak any English at all, and most signages are all in Chinese. We made our first blunder when purchasing the tickets for the Temple of Heaven. According to my research, we should be able to purchase a combination tickets that would let us in to all the sights at the front gate to the garden part. However, we weren’t quite sure why but they would only sell us the ‘entrance’ tickets when we got there. From what we understood, from the somewhat limited communication at the kiosk, we were supposed to buy separate tickets for the sights when we got there. We did so when we arrived at the Hall of Prayer for Good Harvest. And then again at the Imperial Vault of Heaven. That’s when we realized that the tickets we already had actually covered all of them!

เพราะว่าวันก่อนเหนื่อยมาทั้งวันเลยเข้านอนเร็ว แถมยังเจ็ทแลคอยู่อีกด้วย วันรุ่งขึ้นเลยได้ตื่นแต่เช้าตรู่ เมืองจีนเป็นประเทศที่สร้างปัญหาให้กับนักท่องเที่ยวอย่างเรามากที่สุดเท่าที่เคยเจอมา คนจีนส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย (หรือว่าพูดได้ แต่ไม่ยอมพูดก็ไม่รู้เหมือนกัน 🤔) แถมป้ายต่างๆก็เป็นภาษาจีนเกือบหมด เราตรงดิ่งไปที่ Temple of Heaven ก่อนเลย ก่อนไปอ่านเจอมาว่าให้ซื้อตั๋วแบบรวมที่เข้าไปดูทุกที่ได้จะได้ส่วนลด แต่พอไปถึงข้างหน้าหน้าปรากฎว่าเค้าให้ซื้อแต่ตั๋วผ่านประตู จากการเจรจาแบบเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างพอเดาได้ว่าเค้าให้เราไปซื้อตั๋วเข้าชมที่ต่างๆข้างใน ไปถึงที่แรก Hall of Prayer for Good Harvest เราก็ไปซื้อตั๋ว พอไปถึงอีกที่ Imperial Vault of Heaven เราก็ไปซื้ออีก ได้ตั๋วมาเพิ่งถึงบางอ้อว่าไอ้ตั๋วที่เรามีอยู่แล้วเนี่ย มันเข้าได้ทุกที่นะ เลยต้องเสียค่าโง่ไปโดยไม่ตั้งใจ

From the Temple of Heaven, we proceeded to have lunch at Dashilan Hutong. We followed the crowd to this one spot where we placed our order at the counter by pointing to pictures of different dishes on the menu, and ended up with mostly inedible (to us) stuff.

จากนั้นเราไปแวะทานข้าวกลางวันกันที่ Dashilan วิธีเลือกร้านคือดูเอาว่าร้านไหนคนเยอะสุด แล้วสั่งโดยการจิ้มเอาที่รูปในเมนู สรุปแล้วได้อะไรมาบ้างก็ไม่รู้ กินไม่ค่อยจะได้ซะเป็นส่วนใหญ่ 😆

Then we headed to what was supposed to be the highlight of our day at the Forbidden City. It took us a while to figure out how to actually get there by foot. The sidewalks of most streets surrounding Tiananmen Square were completely fenced off so we could not really cross the street to get where we needed to be. After walking around in circles a few times, we finally figured out a way to get across by an underground crosswalk! By the time we got to the Forbidden City we were so tired we didn’t really spend much time there at all. 😔

กินข้าวเสร็จก็เดินไป Forbidden City ที่ใครๆว่ากันว่าห้ามพลาด กว่าจะไปถึงได้ก็เหนื่อยโฮก เค้ากั้นรั้วตรงถนนรอบๆจตุรัสเทียนอันเหมิน เดินวนรอบหาทางข้ามถนนกันตั้งนานกว่าจะไปเจออุโมงค์ลอดใต้ถนน จนสุดท้ายไปถึงกันจนได้ แต่ก็เหนื่อยจนแทบไม่มีแรงจะเดินกันแล้ว

The next day we fared a lot better since my parents joined us from Thailand the night before. The dinner we had with them was some of the best food we had on the trip. It was super convenient that my Dad speaks fluent Mandarin, making our lives a lot easier. You see, China has this Uber-like ride share service they called Didi, which we had mistakenly thought would be the perfect way for us to get around. What we didn’t realize, and quickly learned when we first started using it, is that the second a driver accepted a ride, he (we never encountered a single female driver for the entire duration we were in China) immediately called you to confirm your location, every single time. We lucked out the first time when we called for a ride at our hotel and could conveniently hand the phone to the concierge to talk to the driver. However, it was just impossible to call for a ride when we do not have a Chinese speaker nearby to help us out.

วันรุ่งขึ้นการดำเนินทัวร์เป็นไปอย่างราบรื่นขึ้นมาทันตา เพราะมีป๊ากับแม่มาร่วมก๊วนด้วย อาหารเย็นคืนก่อนหน้านั้นเป็นมื้อที่เราอิ่มอร่อยกันอย่างเต็มที่ เพราะได้มีล่ามมาสั่งอาหารให้ถูกปากลูกทัวร์ทั้งไทยและฝรั่ง ก่อนไปเมืองจีนได้ยินมาว่าที่นั่นใช้บริการเรียกรถรับส่งที่เรียกว่า Didi ซึ่งคล้ายๆกับ Uber บ้านเรา เลยหลงดีใจกันว่าภาษาจะไม่เป็นอุปสรรค แต่ที่ไหนได้ไปถึงแล้วเพิ่งจะตรัสรู้ว่า เวลาที่เราเรียกเจ้ารถ Didi เนี่ยปุ๊บ คุณคนขับจะโทรเข้าสายเราปั๊บ เพื่อมาถามว่ายืนรออยู่ที่ไหน ทั้งๆที่ในแอปมันก้อมี location ให้เห็นอยู่แล้ว แต่ไม่ได้หรอก ต้อง confirm สรุปแล้วคือว่าถ้าพูดกับคุณคนขับไม่รู้เรื่องก็จะซวยไป ครั้งแรกที่เรียกรถมาโชคดีว่าอยู่หน้าโรงแรม เลยยื่นโทรศัพท์ให้เจ้าหน้าที่หน้าประตูช่วยเจรจาให้ได้ แต่หลังจากนั้นก็ไม่สามารถเรียกรถได้ประสบความสำเร็จกันอีกเลย จนป๊ามาเป็นล่ามให้นี่แหละ

We headed to our first destination of the day, Lama Temple, which is said to be the biggest Zen Buddhist temple outside of Tibet. Joel had fun spinning one of the colorful Tibetan Prayer wheels that were there near the front of the temple.

เช้าวันที่สองเราไปเที่ยว Lama Temple กัน ซึ่งเค้าว่าเป็นวัดพุทธศาสนานิกายเซ็นที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศธิเบต Joel ได้ไปลองหมุนกลองอธิษฐานที่เค้าตั้งไว้ให้ชมอยู่ข้างหน้าวัดเป็นที่สนุกสนาน

From there, we headed over to the area called 798 Art District (798 艺术区), located in the Chaoyang District of Beijing. We had fun strolling around browsing the many art galleries, shops, cafes, and enjoying quirky art pieces and paintings that were scattered all around the entire area.

จากนั้นเราไปต่อกันที่ 798 Art District (798 艺术区) ซึ่งตั้งอยู่ที่เขต Chaoyang (朝阳区) ในเมืองปักกิ่ง ที่นี่มีร้านสวยๆทั้งอาร์ตแกลอรี่ คาเฟ่เก๋ๆ แถมยังมีผลงานศิลปะวางเรียงรายให้ได้ถ่ายรูปกันตามถนนหนทางอย่างไม่ขาดสาย

Our last sightseeing destination that afternoon was Panjiayuan Market (潘家园), a huge flea market with stalls selling everything from painted masks, to teapots, wooden canes, vases, china, and even large Buddha statues! 

จุดสุดท้ายที่ไปแวะกันวันนั้นเป็นตลาดนัดขายของเก่าที่เรียกว่า Panjiayuan Market (潘家园) ถึงจะไม่ใหญ่เท่าจตุจักรบ้านเรา แต่ก็มีของสวยๆให้เดินชมกันเพลินตาทีเดียว

We ended the evening watching the Golden Mask Dynasty Show at Happy Valley. We didn’t know what to expect but we weren’t disappointed for sure. The show wasn’t like anything we had seen before and that it was great sitting in the very first row to get the full ‘impact’ of the climax scene at the very end. Yes, those are live peacocks on the performers’ heads in the pictures above!

เย็นนั้นเราไปจบรายการกันที่ Happy Valley เพื่อดูโชว์อลังการที่มีชื่อว่า Golden Mask Dynasty Show คุณสามีเป็นคนจองตั๋วโดยที่เราไม่ทราบมาก่อนว่าเป็นโชว์อะไรแน่ แต่ดูแล้วต้องขอบอกว่าน่าประทับใจอย่างที่โฆษณากันไว้จริงๆ ที่เห็นในรูปบนศีรษะนักแสดงบนเวทีนั่นเป็นนกยูงเป็นๆจริงๆค่ะ ไม่ทราบว่าฝึกกันยังไง

After that, we had a dinner of local Beijing food samples, including, of course, the infamous Beijing Duck, all courtesy of my dear friend Emilie & her husband James. Thank you for treating us such wonderful meal – it was an awesome conclusion to our stay in Beijing!

อาหารเย็นคืนนั้นเป็นอภินันทนาการจากคุณ Emilie เพื่อนรัก และคุณ James ผู้เป็นสามี ที่อุตส่าห์จัดการให้เราได้ลิ้มลองอาหารพื้นเมืองของปักกิ่ง แน่นอนที่ขาดไม่ได้แน่ๆก็คือเป็ดปักกิ่งที่คุณ​ chef มายืนแล่ให้ชิมกันสดๆข้างโต๊ะกันเลย เป็นการจบฉากการเยือนกรุงปักกิ่งของเราอย่างสมบูรณ์แบบโดยแท้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s